har166 schreef:Stel dat ik zeg: ik neem een hond maar ik breng hem vijf dagen in de week naar een doggy daycare dan zou heel bokt zeggen: jij bent idioot, dat is zielig voor de hond, waarom neem je dan een hond? Ik vind dat dat voor een kind ook geld. Uiteraard zijn er uitzonderingen. Een vriendin van mij was anderhalf jaar getrouwd en toen ze drie maanden zwanger was zei haar man 'ik wil eigenlijk toch geen kinderen'. Dus zij zijn gescheiden en de eerste tijd ging haar kind fulltime naar een opvang.
Maar dan de andere kant. Ik werk ik het voortgezet onderwijs en kan verschil merken tussen kinderen wier beiden ouder werken ( al dan niet fulltime ) en wie er een thuisblijfouder heeft. Een ouder thuis heeft meer sociale controle en contact met haar kind dan een ouder die fulltime werkt. Persoonlijk vind ik dat als je kinderen krijgt in een huwelijk dat het beter is voor de ontwikkeling van een kind om veel contact te hebben met een ouder en dan is een thuisblijfouder een goeie stap. Mijn neefje is nu bijna zes en gaat vier dagen in de week naar de opvang en daar mag hij meer en andere dingen die hij thuis niet mag, dat zorgt vaak voor ongemakken. Zorg in ieder geval dat je een opvang vindt die bij jouw wensen past.
Mijn moeder is gescheiden toen ik 3 was, vader was daarna uit het zicht verdwenen. Ze MOEST veel werken om ons te onderhouden, dit betekende wel dat wij 3 dagen in de week naar de opvang moesten . Mensen moeten niet zo snel een oordeel vellen, er zijn redenen zat waarom kinderen naar de opvang gaan. Dit is niet alleen tegen jou hoor, maar tegen meerdere mensen in dit topic
Dat ik zelf veel minder wil gaan werken als ik kinderen krijg. Omdat ik mij er zelf niet prettig bij zou voelen ze vaak weg te brengen.

en ik vind het ook leuk dat opa en oma op willen passen hier. Vond ik vroeger ook feest, dag naar opa en oma of andersom