Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-15 17:35

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-15 17:35

Ik ben het er ook mee eens dat een mens een sociaal wezen is. Ik vergelijk het weleens met paarden, die kunnen ook niet alleen staan toch?

**Geplaatst**: 02-01-15 17:48

Geplaatst: 02-01-15 17:48

Nee maar dat is weer wat anders. Jezelf afhankelijk maken van anderen voor je eigen geluk is geen gezonde situatie.

**Geplaatst**: 02-01-15 18:04

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 02-01-15 18:04

Het is dus logisch dat je enigszins afhankelijk bent van anderen, bedoelen ze te zeggen denk ik.

**Geplaatst**: 02-01-15 18:05

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 02-01-15 18:05

Ja het voegt geluk toe.

**Geplaatst**: 02-01-15 18:20

Geplaatst: 02-01-15 18:20

Sheran schreef:
Het is dus logisch dat je enigszins afhankelijk bent van anderen, bedoelen ze te zeggen denk ik.

Sterker nog: een mens IS afhankelijk van anderen. Dat begint al bij de geboorte. Een kind dat geen liefde krijgt, ontwikkelt zich niet goed, raakt psychisch in de problemen en kan niet maatschappelijk aanvaardbaar functioneren.
Om dus te stellen dat je eerst gelukkig zou moeten kunnen zijn in eenzaamheid om vervolgens pas relaties aan te gaan met anderen, klopt imo niet. Ik denk dat je dan onderschat hoe belangrijk sociaal contact is. Ik denk ook dat dat de reden is waarom mensen soms zo'n afhankelijkheidsrelatie aangaan: beter dat dan helemaal geen vrienden/relatie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-15 18:26

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-15 18:26

Ik word er eerlijk gezegd gelukkiger van om veel mensen om me heen te hebben om leuke dingen mee te doen en mensen die om me geven dan dat ik een goed betaalde baan zou hebben of veel leuke dingen kan kopen...
Maar aan de andere kant snap ik wel een beetje dat je jezelf niet afhankelijk moet maken van anderen. Mijn ouders hebben zoiets ook wel gezegd, maar ik vind het nog moeilijk te begrijpen. Ik ben nog jong en rond deze leeftijd hebben veel leeftijdsgenoten veel vrienden waar ze mee op stap gaan, sporten, uit eten enz. Ze beginnen er zelfs al mee rond hun 16e... En ik mis dat nu allemaal.
Als je gaat samenwonen, trouwen, kinderen gaat krijgen, dan begrijp dat je sociale leven allemaal wat minder wordt.

**Geplaatst**: 02-01-15 18:29

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 02-01-15 18:29

Waar woon jij?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-15 18:34

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-15 18:34

Nu nog in Friesland, maar ik ga waarschijnlijk in Amsterdam studeren in februari en ga daar ook wonen in die omgeving.

**Geplaatst**: 02-01-15 18:57

Geplaatst: 02-01-15 18:57

Gucci_ schreef:
Ik word er eerlijk gezegd gelukkiger van om veel mensen om me heen te hebben om leuke dingen mee te doen en mensen die om me geven dan dat ik een goed betaalde baan zou hebben of veel leuke dingen kan kopen...
Maar aan de andere kant snap ik wel een beetje dat je jezelf niet afhankelijk moet maken van anderen. Mijn ouders hebben zoiets ook wel gezegd, maar ik vind het nog moeilijk te begrijpen. Ik ben nog jong en rond deze leeftijd hebben veel leeftijdsgenoten veel vrienden waar ze mee op stap gaan, sporten, uit eten enz. Ze beginnen er zelfs al mee rond hun 16e... En ik mis dat nu allemaal.
Als je gaat samenwonen, trouwen, kinderen gaat krijgen, dan begrijp dat je sociale leven allemaal wat minder wordt.

Mijn sociale leven is pas begonnen in mijn studententijd, hopelijk wordt dat voor jou ook zo

**Geplaatst**: 02-01-15 19:38

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 02-01-15 19:38

En daarna zwakt ie af. Hoewel ik als ik terug kijk ik nu veel meer uitjes heb en de behoefte daaraan dan vroeger. Ik ga veel meer uiteten, bios, tripjes dan vroeger. (Studententijd). Maar toen was ik meer paard minded, had ik er meer en woonde ik thuis. Ik weet niet waar het nu vandaan komt dat ik meer behoefte hem aan mensen. Ik ben nl iemand die eigenlijk heel goed alleen kan zijn maar niet continue.

**Geplaatst**: 03-01-15 00:11

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 03-01-15 00:11

Tijdens mijn studententijd was ik niet meer zo paard-minded, want ik zat op kamers en dat was heel erg ver van mijn paard af. Ik zat bij allemaal leuke verenigingen etc. Maar ja, als je klaar bent met studeren verhuizen mensen naar verweggiestan en zie je ze nooit weer.

**Geplaatst**: 03-01-15 13:10

Geplaatst: 03-01-15 13:10

Ik ben net klaar met studeren, ik zat niet op kamers en juist omdat we allemaal vanuit heel het land kwamen moeilijk om vrienden te maken waarmee je na schooltijd ook wat gaat doen. Tijdens schooltijd was het vaak gezellig, maar daarna wilde we toch snel terug naar huis ivm vaak lange reistijd.
Daarnaast was het onderwijs bij ons zo opgezet dat je elk half schooljaar een andere klas had waardoor je eigenlijk weinig een band kreeg met je klasgenoten.

**Geplaatst**: 03-01-15 13:25

Geplaatst: 03-01-15 13:25

Zat jij dan op een HBO/MBO, Eveline? Bij ons zat eigenlijk iedereen op kamers. Bovendien heb ik echt geen vrienden gemaakt bij mijn studie zelf (echt helemaal geen!), maar vooral bij de verenigingen (sport, cultuur etc).

Net las ik op Facebook over vrienden van mij die net een eigen huis hebben gekocht. Stond bij: een eigen huis, een plek onder de zon, en altijd iemand in de buurt...
En toen werd ik wel weer even met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik heb momenteel geen eigen plek om te wonen en ik heb ook niemand in de buurt die van me houden kon! Terwijl het liedje volgens mij bedoeld is als iets wat de meeste mensen wel hebben en dat je 'met weinig' gelukkig kan zijn.

**Geplaatst**: 03-01-15 14:03

Geplaatst: 03-01-15 14:03

Sheran schreef:
Wat verstaan jullie onder 'opdringen aan mensen'?

Opdringen is misschien niet helemaal het juiste woord. Ik zoek nu met bepaalde mensen veel contact op omdat ik merk dat ik dat nodig heb. Ik moet afleiding, mijn hoofd moet stil zijn. (Dat is wéér het grote geheel van alles waarvoor ik nu ook voor naar de therapeut zal gaan). Ergens kan ik wel indenken dat die mensen dan denken 'alweer?!'. Of het echt zo is weet ik niet.

sheran schreef:
Net las ik op Facebook over vrienden van mij die net een eigen huis hebben gekocht. Stond bij: een eigen huis, een plek onder de zon, en altijd iemand in de buurt...
En toen werd ik wel weer even met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik heb momenteel geen eigen plek om te wonen en ik heb ook niemand in de buurt die van me houden kon! Terwijl het liedje volgens mij bedoeld is als iets wat de meeste mensen wel hebben en dat je 'met weinig' gelukkig kan zijn.

Dit soort dingen trek ik nu ook slecht. Bijna bij alles wat ik zie, hoor, lees denk ik weer 'dat zou ik ook wel willen'. Of het nu gaat om een foto van iemand op FB die wat met vrienden doet of wat anders. Vooral het niet hebben van iemand die van mij houdt (man) doet mij nu veel pijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-15 22:12

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-15 22:12

Bij mij precies hetzelfde, niemand hebben die van je houd... Vandaag nog een berichtje gestuurd naar iemand waarvan ik dacht dat het een vriend was, mijn bericht wel lezen, maar niet reageren... Had er zelfs in gezet dat ik mij zo ellendig voel en wil vertellen waarom.

**Geplaatst**: 03-01-15 22:23

Geplaatst: 03-01-15 22:23

Maar hou je dan wel genoeg van jezelf?

als geluk van een ander afhankelijk is

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-15 22:42

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-15 22:42

Nee, ik denk vaak aan zelfmoord als andere mensen toch niet van mij houden of om mij geven.

**Geplaatst**: 03-01-15 23:05

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 03-01-15 23:05

Geloof me, er zijn meer mensen die om je geven dan je zult denken. Misschien zoek je de 'aandacht' bij de verkeerde personen? Zelfmoord lost niks op en als je zelf wat veranderingen in je leven gaat maken, dan zal je zien dat ook jij weer gelukkig kan gaan worden. Anders zou ik toch even naar de dokter gaan hiermee. Ik heb het zelf ook eens gedaan, maar blij dat het niet gelukt is...

**Geplaatst**: 03-01-15 23:09

Geplaatst: 03-01-15 23:09

Gucci_ schreef:
Nee, ik denk vaak aan zelfmoord als andere mensen toch niet van mij houden of om mij geven.

dan raad ik je dringend aan om hulp te gaan zoeken, dat heb je dan echt nodig.. Je hebt echt een verkeerd beeld (hoogstwaarschijnlijk). Als je dan dusdanig ver bent dat je je zelfmoordgedachten ook uit gaat spreken dan is het verstandiger om hulp te gaan zoeken.

**Geplaatst**: 03-01-15 23:13

Geplaatst: 03-01-15 23:13

Pppf ik ga mee met mijn Tamadine.....+ je bent nog zo jong, nog een heel leven voor je, waar nog heel veel in veranderd.

Thats life je gaat mooie dingen meemaken, maar ook minder fraaie momenten.....
Relaties komen en relatie gaan over, maar vaak komen daar ook weer nieuwe mensen voor in de plaats met wellicht nog mooiere momenten

Het leven is mooi, maar je moet zelf de slingers ophangen!

Geluk af laten hangen van een ander, is het domste wat je kan doen.....
De beste relatie in het leven is de relatie met jezelf

**Geplaatst**: 04-01-15 23:37

Geplaatst: 04-01-15 23:37

Ik had dit topic een weekje geleden al gezien, maar ik wil nu toch even reageren.

Zelf ben ik vrij introvert en op de middelbare school voelde ik me nooit eenzaam. Ik had wel vrienden, hoewel ik buiten school meestal niet met hen omging, alleen met verjaardagen of eens een filmavondje. Ik werkte hard en haalde goede cijfers. Ik was happy. Sinds ik van de middelbare school af ben, heb ik het gevoel helemaal alleen te staan. Ik heb geen close vriendinnen. Er zijn best mensen met wie ik omga en tijdens vakken kan ik soms ook wel een klik hebben en lol maken, maar dan is het oud en nieuw en niemand wenst me een gelukkig nieuwjaar. Als ik wat stuur, krijg ik ook wel wat terug, maar anderen denken gewoon nooit eens aan mij. En dan zie je op facebook foto's van 'jouw' vriendengroepje van de middelbare school, die een nieuwjaarsmeeting houden en mij niet uitnodigen. Dat steekt me behoorlijk.

Op dit moment ben ik thuis thuis nog het gelukkigst, gewoon met m'n ouders en m'n paard. Dan mis ik ook geen contacten, maar het is 'normaal' om als kind je ouders te overleven, dus ik zal toch ergens anders contacten (van waarde) moeten gaan vinden ooit.

**Geplaatst**: 05-01-15 13:55

Geplaatst: 05-01-15 13:55

Sheran schreef:
Zat jij dan op een HBO/MBO, Eveline? Bij ons zat eigenlijk iedereen op kamers. Bovendien heb ik echt geen vrienden gemaakt bij mijn studie zelf (echt helemaal geen!), maar vooral bij de verenigingen (sport, cultuur etc).

Net las ik op Facebook over vrienden van mij die net een eigen huis hebben gekocht. Stond bij: een eigen huis, een plek onder de zon, en altijd iemand in de buurt...
En toen werd ik wel weer even met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik heb momenteel geen eigen plek om te wonen en ik heb ook niemand in de buurt die van me houden kon! Terwijl het liedje volgens mij bedoeld is als iets wat de meeste mensen wel hebben en dat je 'met weinig' gelukkig kan zijn.

Op het hbo in zwolle. Misschien dat toevallig was voor mij studie want denk dat 80% van mijn klasgenoten nog thuis woonde of samenwoonde in andere stad.

Facebook berichten kunnen mij ook zo down maken. Vaak mensen die foto's posten van gezellig bij elkaar zijn etc.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-01-15 15:38

Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-15 15:38

demo_love schreef:
Ik had dit topic een weekje geleden al gezien, maar ik wil nu toch even reageren.

Zelf ben ik vrij introvert en op de middelbare school voelde ik me nooit eenzaam. Ik had wel vrienden, hoewel ik buiten school meestal niet met hen omging, alleen met verjaardagen of eens een filmavondje. Ik werkte hard en haalde goede cijfers. Ik was happy. Sinds ik van de middelbare school af ben, heb ik het gevoel helemaal alleen te staan. Ik heb geen close vriendinnen. Er zijn best mensen met wie ik omga en tijdens vakken kan ik soms ook wel een klik hebben en lol maken, maar dan is het oud en nieuw en niemand wenst me een gelukkig nieuwjaar. Als ik wat stuur, krijg ik ook wel wat terug, maar anderen denken gewoon nooit eens aan mij. En dan zie je op facebook foto's van 'jouw' vriendengroepje van de middelbare school, die een nieuwjaarsmeeting houden en mij niet uitnodigen. Dat steekt me behoorlijk.

Op dit moment ben ik thuis thuis nog het gelukkigst, gewoon met m'n ouders en m'n paard. Dan mis ik ook geen contacten, maar het is 'normaal' om als kind je ouders te overleven, dus ik zal toch ergens anders contacten (van waarde) moeten gaan vinden ooit.

Dit herken ik helemaal!
Zelf mis ik het ook wel die tijd toen ik nog op de middelbare school zat. Alsof alles veel leuker was, was altijd bezig met leren en paarden, iedereen vond mij wel leuk en aardig.

Ik voelde mij gisteren en zaterdagavond echt slecht, op dat soort momenten heb ik het even helemaal gehad... Ik ben er wel mee naar de dokter gegaan, 2 weken geleden ging het ook weer slecht, en van kerst tot zaterdag dus, ging het weer heel goed. Zo gaat het al maanden lang... Ik kon pas bij een psycholoog terecht over 4 weken. Maar het ligt er niet echt aan dat ik mij eenzaam voel denk ik. Het eerste wat ik noemde in dit topic, ik kan iemand niet vergeten, daar ben ik vaak depressief over. Mijn ouders begrijpen niet echt waarom. Ik ben pas laat begonnen met daten enzo en vaak teleurgesteld, nooit geen klik enzo. En een keer wel, maar is niets geworden en dat kan ik niet vergeten, ik ben gewoon misbruikt zeiden mijn ouders toen ik het ze vertelde... Ik wou dat ik nooit aan mannen begonnen ben. Zoals ik net zei op de middelbare school was het veel leuker, bezig met school en paarden, wou dat ik weer terug kan naar die tijd.

**Geplaatst**: 05-01-15 20:05

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 05-01-15 20:05

Maar waarom kan je niet 'terug naar die tijd'? Natuurlijk kan je in leeftijd niet terug, maar paarden zijn toch wel te regelen dat je ergens lekker bezig kan zijn. En waarom ga je bijv niet een opleiding doen of iets? Of zoek nog een andere hobby of iets vrijwillig. Dan neem je je leven weer een beetje in eigen hand. Doe dingen die je leuk vind, ga zorgen dat je zelf weer iets beter in je vel gaat zitten en dan komen de vriendschappen ook vanzelf wel, echt waar.
Heb je al eventueel voor iets homeopatisch gegeten voor je down gevoel?

**Geplaatst**: 05-01-15 20:06

Re: Je eenzaam voelen, weinig vrienden/familie

Geplaatst: 05-01-15 20:06

Btw erg goed dat je naar de dok bent gegaan, dat is een hele goede eerste stap!!!

Nomineer dit bericht ×