de kinderen van mijn man...

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Kuggur

Berichten: 13893
Geregistreerd: 04-07-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:21

Arme arme arme kerel...

michelle___

Berichten: 7966
Geregistreerd: 28-10-07
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:23

Ik zit hier in een zelfde soort situatie.
Mijn vader (44), en zijn nieuwe vriendin (29). Niet getrouwd, en onze leeftijden liggen wat verder uit elkaar. Zij gebruikt dure woorden, en ik word nog deels gefinancierd door 'pappie'. Wij mogen elkaar ook niet, zij vind ook dat 20 jaar betekend dat je alles voor jezelf moet doen en vind ook dat ik mijn paard maar moet verkopen want hè van die €380 in de maand kan zij wel veeeel leukere dingen doen. Ik noem haar ook geen stiefmoeder, gewoon omdat ze alles behalve moederfiguur is. We botsen altijd als ik 1x in de zoveel tijd eens om de hoek komt kijken daar. Ik mag bijvoorbeeld niet zomaar naar de koelkast lopen om drinken te pakken "want dat moet ik thuis maar doen". Schreeuwen, haren trekken, elkaar bond en blauw schoppen is allemaal al aan de orde geweest. En omdat mijn vader partij ging kiezen voor haar, "want ze bedoeld het allemaal niet zo", heb ik nu geen contact meer met mijn vader. Hij financieerd nog wel, maar via mijn moeder. Daar is hij wel kapot van, dat weet ik. En soms app ik hem nog wel eens of als hij mijn broertjes komt halen zeg ik gedag en dan weet hij zichzelf ook geen houding te geven. Soms wil ik hem door elkaar schudden en zeggen banketstaaf waarom nou zij??? Maarja wat doe ik eraan?

Ik wil alleen maar even zeggen dat het voor deze zussen misschien ook moeilijk te bevatten is. Als je je vader altijd voor 'jezelf' heb gehad en dan ineens moet delen is lastig. En doet heeeeeeel veel verdriet. Want het is toch je vader. Ik denk ook niet dat alles boos bedoeld is, maar gewoon dat jij anders bent opgevoed dat zij en dat jullie elkaar gewoon niet begrijpen en dat frustreerd. En deels zal het heus woede zijn, want iedereen ziet toch het liefst zijn/haar ouders samen? :)

Sunrise_

Berichten: 5036
Geregistreerd: 25-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:31

Nickyyyy schreef:
Amandavd schreef:
Pfff ben blij dat het in mij gezin en familie er toch anders aan toe gaat dan bovenstaande.. IS TS soms hond van haar man en stiefkinderen???


Nee hoor, overdrijven is ook een vak. Echter is probleem al langer aan de gang en moet ze niet gaan trouwen. Even voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat de kids goed bezig zijn,absoluut niet. Alleen TS zit niet in de positie om daar wat van te zeggen tegen de kids zelf. Zolang haar man niet van plan is hier wat aan te veranderen, gaat er ook niks veranderen. Als TS een betere band zouden hebben met de kids is het een ander verhaal, ik kan uitermate goed met mijn (stief)vader overweg en als hij me ergens op aanspreek neem ik dat aan. Echter hoefde de vroegere vriendinnen van mijn biologische vader dit niet te doen, had niks met puberaal gedrag te maken maar puur dat die mensen niks van mij waren, als ze het al niet ergens mee eens waren hadden ze naar mijn bio vader moeten gaan, niet naar mij.

Mwah ben ik het niet helemaal mee eens. Gedeeltelijk wel, ts kan en mag ze niet aan spreken vanuit de positie als "moeder/stiefmoeder" tegenover een "kind", want het zijn niet haar kinderen en daar heeft ze niks over te zeggen. Maar ik lees nergens dat ze dat doet eigenlijk. Maar ze heeft wel het recht als volwassene, om een andere volwassene op diens gedrag aan te spreken als er asociaal met haar omgegaan wordt. Ze zijn allemaal volwassen, en vanuit dat perspectief allemaal verantwoordelijk voor hun eigen gedrag, los van de stiefmoeder/stiefkind situatie. Als mijn getuigen door laksheid niet komen opdagen op mijn bruiloft, zeg ik daar wat van omdat ik dat van iedere volwassene a-so-ciaal gedrag vind, dat heeft nog niet eens wat met een (niet bestaande) familieband te maken, maar met fatsoenlijk gedrag waar je volgens mij iedere volwassene op zou aanspreken.

Sunnda

Berichten: 7998
Geregistreerd: 28-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:36

serieus..ik moet er stiekum echt om lachen dat mensen gaan vechten..ff serieus je bent volwassen, dan ga je toch niet vechten?

Djilna

Berichten: 31022
Geregistreerd: 20-09-02
Woonplaats: On the trails

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:38

Ik denk dat TS heel veel geaccepteerd heeft (omdat het inderdaad zijn kinderen zijn en niet de hare), maar het gedoe rond de bruiloft de boel heeft laten escaleren.
Je als getuige verslapen op de dag van trouwen kan gewoon niet, dan moet je van te voren zeggen dat je liever niet getuigt. Zeker niet als daar in huis nog iemand is (de moeder) die dochter wakker had kunnen maken. Dan is er gewoon geen respect en erg kinderachtig gedrag. Prima, maar dan geen getuige willen zijn. Nee is ook een antwoord. Maar vader had dochter op moeten halen, niet TS!

Dat tijdens de ruzie erna echt een handgemeen is ontstaan is fout van TS. Dit had haar man dan zelf op moeten lossen. Dus in die zin zeg ik ja, TS zou daarvoor haar verontschuldigingen kunnen (ik zeg niet moeten, maar kunnen) aanbieden en zich daarmee de volwassene tonen. Wat de kinderen daarmee doen is hun zaak, maar voor TS is het denk ik goed. Ze legt het daarmee nl terug bij vader en dochters en dat ze zich niet bemoeit met meningsverschillen tussen hen.

Gezien de leeftijd van TS en zijn dochters snap ik de spanning heel goed en dit zal waarschijnlijk nog jaren een moeilijke situatie blijven, maar moeilijk is beter dan onhoudbaar. Het gebrek aan communicatie tussen de man van TS, zijn dochters en blijkbaar hun moeder is natuurlijk een groot probleem en daar kan TS wel met haar man over praten. Het is al slecht dat vader zijn dochters pas heel laat vertelde over zijn plannen met TS, samenwonen, trouwen. Dat gaf een plotselinge confrontatie met een nieuwe vrouw die ook nog eens heel jong is. Natuurlijk roept dat weerstand op! Maar dat moet dus uitgesproken worden.

Laat de vader maar eens een goed gesprek met zijn dochters aan gaan, liefst zonder TS zodat de kinderen makkelijker praten. Het is goed als ze met elkaar bespreken wat ze dwars zit. Of de vader daar wat mee kan is punt 2, maar ik denk dat de dochters zich niet gehoord voelen en alleen maar zien dat er van alles verandert wat ze onzeker maakt over hun 'rechten'. Zo zijn ze ook niet opgevoed (oké ga hierbij uit van verhaal TS). Vaders zijn vaak niet zo'n ster in het praten met hun dochters (speek uit ervaring), maar een poging is al veel waard.

Ik kom zelf uit een ingewikkelde situatie met inmiddels halfbroer, stiefbroers en stiefzussen (aan beide kanten :') dus ik praat hier niet als ervaringsdeskundige als nieuwe vrouw van man met kinderen, maar als dochter van 2 hertrouwde ouders waarvan de nieuwe partners ook al kinderen hadden. En ja ik heb veel moeite gehad met mijn stiefmoeder omdat ze ineens bepaalde hoeveel geld mijn vader aan mij mocht besteden (uit angst dat haar eigen zonen tekort kwamen, niet zijn kinderen). Dus wat ik kreeg, moesten haar zonen ook krijgen. Dat was geen eerlijke situatie en heb ik veel verdriet om gehad. Ondanks dat was en is ze altijd vriendelijk als ik daar ben dus kan ik verder prima met haar uit de voeten, maar op financieel gebied zit er vanuit het verleden wel een dingetje.
Ps, mijn moeder haar man heeft 2 dochters, van nu 23 en 29 en ik ben zelf 34 dus de leeftijden kan ik wel wat mee :)) )

Dus tip voor TS betreffende de ergernis over de financiele zaken: ik snap dat je bepaalde uitgaves aan de dochters te ver vindt gaan. 130 euro per maand voor een telefoonrekening is absurd. Vader zou kunnen zeggen dat het geen probleem is dat de telefoonrekening betaalt wordt tot een bepaald bedrag en dat de rest voor haar eigen rekening komt. Al vind ik persoonlijk dat een 20 jarige dat prima helemaal zelf kan betalen :+ Zo wordt ze nooit bewust van haar uitgaves.

Heel verhaal, maar ik hoop dat je er wat zinnigs uit kan halen :)
Laatst bijgewerkt door Djilna op 10-09-14 17:42, in het totaal 2 keer bewerkt

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:38

Kuggur schreef:
Arme arme arme kerel...


Met hem heb ik nog het minste medelijden. Hij had zelf toch ook wel kunnen bedenken dat wanneer je met een vrouw thuis komt in de leeftijd van zijn kinderen het een drama zou worden.

Verder begrijp ik de woede frustratie enz. vanuit zijn kinderen goed. Een nieuwe partner in het leven van je ouders is al niet makkelijk. Maar een nieuwe partner die van mijn eigen leeftijd is, Ik zou woedend zijn. En zeker als zo iemand ook nog eens over MIJN leven en MIJN relatie met MIJN vader gaat bemoeien. ( en uit ervaring weet ik dat het niet altijd zo is dat een nieuwe partner zich bemoeid, maar voor een kind (ongeacht of dat kind 4, 10 of 20 is) voelt dat altijd zo).

liedje89
Berichten: 7225
Geregistreerd: 09-05-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:42

Amandavd schreef:
Dus ze had maar niet met de liefde van haar leven moeten trouwen omdat zijn VOLWASSEN kinderen stront verwend zijn? Sorry maar dat slaat echt nergens op,


Hoezo slaat dat nergens op? Als je met iemand trouwt moet je toch ook een beetje dezelfde wensen en instelling hebben etc. Als hij kosten wat het kost een relatie wil met zijn kinderen en jij vind zijn kinderen maar misbaksels dan zal je daar altijd conflicten over blijven houden, dat is nu niet echt een goede basis voor een huwelijk. Het is imo erg dom om zulke problemen niet op te lossen en dan wel te gaan trouwen.

Ik vind wel dat je heel erg in de slachtoffer rol kruipt TS, zelfs de situatie waarbij jij iemand fysiek aanvalt probeer je nog zo te draaien dat jij het slachtoffer bent ^)

senna21

Berichten: 13979
Geregistreerd: 17-03-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 17:45

TS, veel sterkte en wijsheid gewenst in deze soap... waar alle deelnemers een aandeel/schuld aan hebben.
Ik zou zeggen: zoek hulp van een deskundige mediator en/of ondersteuning voor jezelf.

Evelienepien

Berichten: 3341
Geregistreerd: 18-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 18:40

Moeilijk moeilijk moeilijk :(:)
Je zit met 3 dingen:
- dochters, die duidelijk nog geen rust hebben in de situatie en wellicht ook nog onverwerkt verdriet hebben
- een vader (die wellicht uit schuldgevoel?!) zn dochters regelmatig verwend en zijn dochters niet wil kwijt raken
- jezelf, die een nieuw gezin wil vormen
In jullie geval zou het misschien wel aan te raden zijn om iets van therapie te gaan doen.

Ik merk hier in dit topic wel dat er een duidelijk verschil is tussen kids van gescheiden ouders.
Zij herkennen dingen vanuit ervaring en dus gevoel.
Dit is gewoon niet 1,2,3 op te lossen...

sallandval
Berichten: 6056
Geregistreerd: 21-09-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 18:54

Evelienepien schreef:
Moeilijk moeilijk moeilijk :(:)
Je zit met 3 dingen:
- dochters, die duidelijk nog geen rust hebben in de situatie en wellicht ook nog onverwerkt verdriet hebben
- een vader (die wellicht uit schuldgevoel?!) zn dochters regelmatig verwend en zijn dochters niet wil kwijt raken
- jezelf, die een nieuw gezin wil vormen
In jullie geval zou het misschien wel aan te raden zijn om iets van therapie te gaan doen.


Je vergeet de ex, die is er ook nog en speelt (misschien achter de schermen) ook een rol.
Therapie lijkt me een heel goed plan, ik zou gaan voor therapie tussen TS en haar man en vervolgens later misschien tussen vader en dochters.

OdiEtAmo
Berichten: 5560
Geregistreerd: 28-09-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:01

Je bemoeien met de financiële situatie (ondersteuning)...
Nah, zou ik niet doen :D
Omgang met financiën gaat in ieder gezin anders, jij hebt een andere (financiële) opvoeding gehad maar dat betekent niet dat zijn dochters zich opeens moeten aanpassen aan jouw opvattingen daarover.

Het gaat al jaren zo in dat gezin. Niet mee bemoeien!

Dat jij (door gebrek aan communicatie van hun vader), in hun ogen, opeens bij hem introk wekt weerstand op. Vooral het kleine leeftijdsverschil tussen jou en zijn dochters zal ook weerstand opwekken.
Dat kan ik mij helemaal voorstellen...

Het is geen leuke situatie :(:)
Je kunt je man ondersteunen (goh, misschien moet je wat strenger zijn bij een grote mond), maar bemoei je er zelf niet mee!
Dat is niet jouw plaats in deze situatie.

Wat ze op je bruiloft geflikt hebben kan natuurlijk absoluut niet, dat is weer een andere kant.
Je kunt best zeggen 'het deed pijn dat jullie je zo gedroegen'. Maar ga ze niet als opvoeder toespreken. :n
Dus wat jij voelt als zij zich zo tegen jou! gedragen, niet wat ze zouden moeten veranderen in gedrag tegenover hun vader. Die taak is aan je man en zijn ex.

Het gaat nu heel erg over wat jij voelt/denkt. Maar weet jij eigenlijk wel wat zijn dochters voelen/denken?
Laatst bijgewerkt door OdiEtAmo op 10-09-14 19:16, in het totaal 2 keer bewerkt

FriesWytske
Berichten: 10388
Geregistreerd: 05-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:04

Ik weet niet wat ik hier van moet vinden. We horen het verhaal van maar 1 kant en dat is die van ts. Als het waar is wat zij schrijft. Had ze dit van tevoren ook al kunnen weten. En niet met deze man moeten gaan trouwen. Ik vind ts meer overkomen als een vrouw die dacht dat ze haar bedje gespreid was met het trouwen van een oudere man. En nu dus bedrogen uitkomt, omdat er ook nog 2 volwassen dochters in beeld zijn. Die ook recht hebben op hun vader.
Er zijn hier een aantal die roepen dat paps geen ruggengraat hebben. En dat vind ik nogal een uitspraak. Dat kun je niet zeggen op alleen het verhaal van wat ts neer heeft gezet.

Prrrr

Berichten: 30584
Geregistreerd: 08-10-05

Re: de kinderen van mijn man...

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:21

Prachtig voorbeeld van de problemen die je met samengestelde gezinnen kunt hebben, in dit geval nog een beetje verergerd door het gebrek aan leeftijdsverschil. Maar nog niks vergeleken met wat je kan verwachten als je daadwerkelijk zwanger zou worden...

Er is iets op te lossen, en als je er al zo lang mee bezig bent, dan moet je er hulp bij zoeken. Eerst de verwachtingen die jij en je man van elkaar hebben duidelijk uitspreken en afstemmen, dan de verwachtingen die jullie van de kinderen hebben duidelijk uitspreken en afstemmen, waarbij ook duidelijk moet worden welke afspraken er zijn met de moeder van de kinderen - en dan het gesprek aangaan met de dochters. Al dan niet bij een therapeut. Want zo'n handgemeen is niet voor herhaling vatbaar...

pmarena

Berichten: 52777
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:22

Het zal toch je man moeten zijn die hier even heel goed aan alle partijen duidelijk zou moeten maken dat iedereen elkaar dient te respecteren, en wie dat niet doet de consequenties laat voelen :j

Jij hoor te accepteren dat vader er zelf voor gekozen heeft om op een bepaalde manier met zijn dochters om te gaan.

Ik vind het ook belachelijk dat hij zoveel geld aan ze uitgeeft en je kan er best met hem over praten, dat recht heb je absoluut gezien jullie nu samen verder door het leven gaan en je over uitgaven hoort te kunnen praten, maar het is wel aan hem om te beslissen of hij het wel of niet fijn vindt om zijn dochters geld toe te stoppen. Waarna het vervolgens weer aan jou is om te beslissen wat daarvan de consequenties zijn voor jou ;)

Of de meiden het nu leuk vinden of niet, ZIJ dienen te respecteren dat hun vader er voor gekozen heeft om samen met jou verder te gaan. En dat het huis nu dus in eerste instantie van hun vader en jou is, en dat zij nu op bezoek komen in JULLIE huis.

Hoe het voorheen ook is geweest, hoe ongelukkig het ook is geweest dat hun vader hen niet heeft verteld dat je er zou komen wonen, hoe erg jullie elkaar ook niet liggen doet niet ter zake: het is nu eerst en vooral het huis van jou en hem samen en dat zullen ze moeten respecteren.

Dus ondanks dat je in principe een beetje buiten de opvoeding moet blijven, is het toch echt wel zo dat jij en je man samen de huisregels bepalen en dat zij zich daar aan dienen te houden!

Als het goed is gaan die meiden ooit op zichzelf wonen...jij en hun vader moeten nog jaren samen verder dus voor de lange termijn is dat toch echt belangrijker dat het JULLIE huis is en niet dat van hen.

Zoals al meer mensen hebben gezegd is het vooral belangrijk om met je man op 1 lijn te komen over de huisregels, dat ze normaal tegen je kunnen doen en zo niet dan... en je man moet dit dan ook heel actief uitvoeren zodat de meiden even een stukje opvoeding krijgen in de nieuwe situatie.

Maar daarvoor moet je man er echt achter staan: samen plannen maken dus, zoek uit wat je man wil, wat jij wilt, wat fair is tegenover de meiden en sta daar samen achter en voer het uit :j
Laatst bijgewerkt door pmarena op 10-09-14 19:23, in het totaal 1 keer bewerkt

lideli

Berichten: 2822
Geregistreerd: 21-03-10

Re: de kinderen van mijn man...

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:23

Wat ik me al 6 pagina's afvraag.

Waar is de TS gebleven...?

Niniane

Berichten: 6763
Geregistreerd: 24-02-06
Woonplaats: Ergens in Zuid-Oost Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:25

lideli schreef:
Wat ik me al 6 pagina's afvraag.

Waar is de TS gebleven...?

Hopelijk haar man een schop onder zijn reet verkopen. Figuurlijk gesproken.

Goof

Berichten: 33065
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Thuis

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:28

wiebke schreef:
Om het verhaal compleet te maken heeft vader J vorige week twee keer geld gegeven, voor een nieuwe jas en een fotoshoot. Dit schoot mij ook verkeerd. Ze is 20, volwassen, hoe lang gaat ze nog geld vragen aan pappie? en hoe lang duurt het voordat pappie einelijk inziet dat hij gebruikt wordt? Een trap onder haar gat is wat ze nodig heeft naar mijn idee!


Wat 'grappig' is is dat jij in je laatste bericht dat je hier op bokt hebt geplaatst zegt dat je zelf niet werkt en leeft van het geld van je man. Jij vindt dat jij wel je hand mag ophouden voor zijn geld, maar notabene zijn bloedeigen kind niet...... Typisch.

Citaat:
Ik moet zeggen dat ik me heel prettig voel bij de 'ouderwetse' rolverdeling die mijn vriend en ik hebben. Ik kook iedere dag, smeer iedere avond zijn brood, doe een groot gedeelte van het huishouden en zorg goed voor mijn mannetje. Hij werkt fulltime en brengt het geld binnen, ik heb geen inkomen en volg een studie waarbij ik 3 dagen stageloop, een dag naar school ga en één dag vrij heb.

FriesWytske
Berichten: 10388
Geregistreerd: 05-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:30

Goof schreef:
wiebke schreef:
Om het verhaal compleet te maken heeft vader J vorige week twee keer geld gegeven, voor een nieuwe jas en een fotoshoot. Dit schoot mij ook verkeerd. Ze is 20, volwassen, hoe lang gaat ze nog geld vragen aan pappie? en hoe lang duurt het voordat pappie einelijk inziet dat hij gebruikt wordt? Een trap onder haar gat is wat ze nodig heeft naar mijn idee!


Wat 'grappig' is is dat jij in je laatste bericht dat je hier op bokt hebt geplaatst zegt dat je zelf niet werkt en leeft van het geld van je man. Jij vindt dat jij wel je hand mag ophouden voor zijn geld, maar notabene zijn bloedeigen kind niet...... Typisch.

Citaat:
Ik moet zeggen dat ik me heel prettig voel bij de 'ouderwetse' rolverdeling die mijn vriend en ik hebben. Ik kook iedere dag, smeer iedere avond zijn brood, doe een groot gedeelte van het huishouden en zorg goed voor mijn mannetje. Hij werkt fulltime en brengt het geld binnen, ik heb geen inkomen en volg een studie waarbij ik 3 dagen stageloop, een dag naar school ga en één dag vrij heb.


Dit zegt mij dus al genoeg.

Dreamybol

Berichten: 4241
Geregistreerd: 13-09-05
Woonplaats: NL

Re: de kinderen van mijn man...

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:32

Nouja, TO ziet nu ook wel vast hoe de opvoedskills van haar man zijn, wordt nog leuker als ze samen een kind krijgen. Een vader die alles prima vindt en een moeder die wel regels wil stellen. Zie het om me heen ook bij een stel en die kinderen weten dus precies hoe ze de boel moeten bespelen..

Selina

Berichten: 16422
Geregistreerd: 20-10-13
Woonplaats: Veenendaal

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:33

Goof schreef:
wiebke schreef:
Om het verhaal compleet te maken heeft vader J vorige week twee keer geld gegeven, voor een nieuwe jas en een fotoshoot. Dit schoot mij ook verkeerd. Ze is 20, volwassen, hoe lang gaat ze nog geld vragen aan pappie? en hoe lang duurt het voordat pappie einelijk inziet dat hij gebruikt wordt? Een trap onder haar gat is wat ze nodig heeft naar mijn idee!


Wat 'grappig' is is dat jij in je laatste bericht dat je hier op bokt hebt geplaatst zegt dat je zelf niet werkt en leeft van het geld van je man. Jij vindt dat jij wel je hand mag ophouden voor zijn geld, maar notabene zijn bloedeigen kind niet...... Typisch.

Citaat:
Ik moet zeggen dat ik me heel prettig voel bij de 'ouderwetse' rolverdeling die mijn vriend en ik hebben. Ik kook iedere dag, smeer iedere avond zijn brood, doe een groot gedeelte van het huishouden en zorg goed voor mijn mannetje. Hij werkt fulltime en brengt het geld binnen, ik heb geen inkomen en volg een studie waarbij ik 3 dagen stageloop, een dag naar school ga en één dag vrij heb.


Ze studeert toch? Ik heb ook pas een echt inkomen ná mijn studie. Daarom studeer ik ook, om daarna geld te verdienen. Tijdens heb je hooguit bijbaantje.

@TS: Succes met de situatie. Heb er geen ervaring mee dus kan je geen tips geven.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:34

pmarena schreef:
Het zal toch je man moeten zijn die hier even heel goed aan alle partijen duidelijk zou moeten maken dat iedereen elkaar dient te respecteren, en wie dat niet doet de consequenties laat voelen :j

Jij hoor te accepteren dat vader er zelf voor gekozen heeft om op een bepaalde manier met zijn dochters om te gaan.

Ik vind het ook belachelijk dat hij zoveel geld aan ze uitgeeft en je kan er best met hem over praten, dat recht heb je absoluut gezien jullie nu samen verder door het leven gaan en je over uitgaven hoort te kunnen praten, maar het is wel aan hem om te beslissen of hij het wel of niet fijn vindt om zijn dochters geld toe te stoppen. Waarna het vervolgens weer aan jou is om te beslissen wat daarvan de consequenties zijn voor jou ;)

Of de meiden het nu leuk vinden of niet, ZIJ dienen te respecteren dat hun vader er voor gekozen heeft om samen met jou verder te gaan. En dat het huis nu dus in eerste instantie van hun vader en jou is, en dat zij nu op bezoek komen in JULLIE huis.

Hoe het voorheen ook is geweest, hoe ongelukkig het ook is geweest dat hun vader hen niet heeft verteld dat je er zou komen wonen, hoe erg jullie elkaar ook niet liggen doet niet ter zake: het is nu eerst en vooral het huis van jou en hem samen en dat zullen ze moeten respecteren.

Dus ondanks dat je in principe een beetje buiten de opvoeding moet blijven, is het toch echt wel zo dat jij en je man samen de huisregels bepalen en dat zij zich daar aan dienen te houden!

Als het goed is gaan die meiden ooit op zichzelf wonen...jij en hun vader moeten nog jaren samen verder dus voor de lange termijn is dat toch echt belangrijker dat het JULLIE huis is en niet dat van hen.

Zoals al meer mensen hebben gezegd is het vooral belangrijk om met je man op 1 lijn te komen over de huisregels, dat ze normaal tegen je kunnen doen en zo niet dan... en je man moet dit dan ook heel actief uitvoeren zodat de meiden even een stukje opvoeding krijgen in de nieuwe situatie.

Maar daarvoor moet je man er echt achter staan: samen plannen maken dus, zoek uit wat je man wil, wat jij wilt, wat fair is tegenover de meiden en sta daar samen achter en voer het uit :j


Jij bent zeker geen kind van gescheiden ouders? Geloof me als kind van gescheiden ouders weer ik dat het niet zo simpel ligt zeker als het leeftijds verschil zo klein is...

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:36

Goof schreef:
wiebke schreef:
Om het verhaal compleet te maken heeft vader J vorige week twee keer geld gegeven, voor een nieuwe jas en een fotoshoot. Dit schoot mij ook verkeerd. Ze is 20, volwassen, hoe lang gaat ze nog geld vragen aan pappie? en hoe lang duurt het voordat pappie einelijk inziet dat hij gebruikt wordt? Een trap onder haar gat is wat ze nodig heeft naar mijn idee!


Wat 'grappig' is is dat jij in je laatste bericht dat je hier op bokt hebt geplaatst zegt dat je zelf niet werkt en leeft van het geld van je man. Jij vindt dat jij wel je hand mag ophouden voor zijn geld, maar notabene zijn bloedeigen kind niet...... Typisch.

Citaat:
Ik moet zeggen dat ik me heel prettig voel bij de 'ouderwetse' rolverdeling die mijn vriend en ik hebben. Ik kook iedere dag, smeer iedere avond zijn brood, doe een groot gedeelte van het huishouden en zorg goed voor mijn mannetje. Hij werkt fulltime en brengt het geld binnen, ik heb geen inkomen en volg een studie waarbij ik 3 dagen stageloop, een dag naar school ga en één dag vrij heb.

Ah ha dus zo steekt de vork in de steel!! Gewoon jaloers dus..

Ts je hebt dus dezelfde les te leren als je vriend zijn kinderen. leer je eigen boontjes doppen!

Goof

Berichten: 33065
Geregistreerd: 12-05-05
Woonplaats: Thuis

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:40

Slina schreef:
Goof schreef:

Wat 'grappig' is is dat jij in je laatste bericht dat je hier op bokt hebt geplaatst zegt dat je zelf niet werkt en leeft van het geld van je man. Jij vindt dat jij wel je hand mag ophouden voor zijn geld, maar notabene zijn bloedeigen kind niet...... Typisch.


Ze studeert toch? Ik heb ook pas een echt inkomen ná mijn studie. Daarom studeer ik ook, om daarna geld te verdienen. Tijdens heb je hooguit bijbaantje.


Tuurlijk, het gaat niet om het studeren, maar om het meten met twee maten; zij wel en zijn dochter niet.

vuurneon
Berichten: 50066
Geregistreerd: 17-10-03

Re: de kinderen van mijn man...

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:42

T lijkt net of jullie (ts en de dochters van haar man) elkaar niets gunnen.

MissBambi

Berichten: 4325
Geregistreerd: 04-07-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-09-14 19:42

elenaMM77 schreef:
Voor die van 20 is pa nog 'financieel' verantwoordelijk tot de leeftijd van 21.. daar valt weinig aan te doen..

wel verstandig de geldkraan wel dichtdraait op dat punt..

Zij zullen jou moeten respecteren en ik denk dat jij ze gewoon verder links moet laten liggen.
ik vind het overigens niet heel slim dat je op een dag met al veel spanning dat kind nog eens bent komen halen.. dan had moeder het maar gewoon moeten brengen of een ander het moeten doen.. niet jij, als je al op gespannen voet staat..

waar je heel goed bij jezelf moet nagaan is of je niet 'per ongeluk' toch aan moederen bent.. dat kan natuurlijk altijd onbewust.. en de ene volwassene zal dat wel accepteren, en de ander sociaal niet zo onderlegde 'tokkie' (zo noem ik het maar even als ze je recht in het gezicht staan te schreeuwen en met grove taal verdoezelen dat ze hun gevoelens niet normaal onder worden kunnen brengen) zullen het nooit accepteren.

je zult dan moet accepteren dat ze altijd 'boos' zullen blijven.. wat je niet hoeft te accepteren is die scheldpartijen recht in je gezicht..


waar je natuurlijk wel rekening mee moet houden is hun, in hun ogen terrechte, angst op gezinsuitbreiding.. immers papa begint gewoon even opnieuw.. en om dan ineens een half broertje of halfzusje te krijgen waar je de moeder van had kunnen zijn, is niet niks als je niet zo stabiel bent in je sociale vaardigheden.


wat je zou kunnen doen is, als de gemoederen wat gesust zijn een mailtje naar O te sturen.
Dat je het een hele nare situatie vindt zoals het gegaan is, maar dat jullie wel op de een of andere manier verder moeten, al is het maar omdat hun vader zowel om jou als om zijn kinderen geeft. Dus omwille van haar vader (dus niet om jou of om haar) zou het beter zijn als de sfeer in ieder geval wat beter is..

nodig haar dan uit om een bakje koffie te gaan doen ergens op een terrasje.. het liefst op jouw kosten (niet van haar of van haar vader). En vraag gewoon op rustige toon wat het precies is dat haar stoort..

je leeftijd misschien? of misschien willen ze vader niet met een nieuwe partner, of wellicht is het boosheid om heel iets anders wat afreageert op het kwetsbaarste?

aan het eerste kun je weinig doen, iedereen kan verliefd worden
het tweede, dan kun je aangeven dat zij beiden op het rand van een zelfstandig leven staan en hun eigen keuzes mogen gaan maken.. hebben hun ouders dat recht dan ook niet om een eigen leven te kiezen.. het zijn geen kleine kinderen meer waarmee je rekening moet houden in de gezinssamenstelling..

het ligt ook erg gevoelig moet je denken.. Immers Pa heeft met Ma samengeleefd.. Waar een man aantrekkelijk wordt als de jaren verstrijken, raakt een vrouw meer 'uit de markt'..

Als pa dan ook nog eens opnieuw begint met een jong blomke, die vrijwel net zo oud is als jezelf.. dan zit dat niet lekker natuurlijk.. Pa kan gewoon lekker opnieuw beginnen waar ma haar werk gedaan heeft en aan de kant wordt gezet.. Dat wil niet zeggen dat het zo gegaan is natuurlijk.. maar zo kan het wel voelen als de kinderen bijna net zo oud zijn als jijzelf.. Dat heeft echt een lange tijd nodig in zo'n geval, als ze het al ooit echt een plekje kunnen geven..

Moeder kan immers niet meer 'een gezinnetje' gaan stichten, pa doet dat wel. Met jou vrienden worden, kan dan voor hun gevoel 'verraad' aan moeder zijn.



het zijn net als jij volwassenen.
In het derde geval (als ze dat al willen toegeven), kun je alleen aanbieden om te luisteren of te kijken of je het kunt oplossen.


-----

waar je mee moet opletten is dat je hun 'veroordeeld'. Immers van je ouders kun je dat met mate accepteren. Van vreemden kun je dat gewoon afwimpelen.. maar jij bent nu deel van de familie maar zonder echte autoriteit te kunnen hebben (ze zijn immers volwassen).. dat maakt het voor hun ook heel lastig om 'verwijten' te verwerken.. vooral als ze een beetje een tokkie gehalte hebben.


met name

Vooral J veroorzaakt problemen, zo heeft ze haar opleiding niet afgemaakt, geen rijbewijs gehaald (die vader betaalde) toen ze werkeloos raakte heeft ze geen WW aangevraagd want ze teert op de zak van vader en moeder. Vader betaalde haar telefoon en ziektekosten verzekering.. waarbij de rekeningen van de telefoon opliepen tot €130 per maand.

dat voelt ze, ook al spreek jij dit niet uit.. ze voelt echt wel dat jij dit veroordeelt.. En waarschijnlijk zit dat haarzelf al niet lekker, immers ze zit zonder vooruitzichten.. het niet aanvragen van WW na werkeloosheid en het niet afmaken van een studie, riekt voor mij als een vorm van depressie die sluimert. en als dat ontkent wordt, dan kan dat best uiten in 'aggressie'.. terwijl ze misschien eerder hulp nodig heeft.

---------

je hebt hier gewoon een zeer lastige situatie in handen, die mede door de beperking in sociale vaardigheden van de kinderen lastig is op te lossen..

het enige dat je kunt doen is, er zelf in berusten en afstand houden van de kinderen, tenzij ze in jouw huis zijn, waar jouw man bij is.. dan moet jouw man zorgen dat ze jou niet aanvliegen maar respecteren anders zouden ze gewoon niet welkom moeten zijn als jij daar ook bent (grijnss vraag maar een tientje om naar de bios te gaan in de tussentijd ;) )



Ts: waarschijnlijk weet je zelf ook wel dat je fout zit omtrent het fysieke aspect. Alhoewel ik met het verleden en het te laat komen etc rekening houdend goed begrijp dat dit geëscaleerd is. Ik durf er vrijwel zeker van te zijn dat dit mij op deze manier ook had kunnen gebeuren als de situatie hetzelfde zou zijn.

Wel wil ik je het advies geven bijvoorbeeld mijn quote in je oren te prenten.

Prima dat vader financieel nog een plicht heeft. En af en toe wat extra's zou ook geen probleem moeten zijn. Wel vind ik dat er niet geprofiteerd mag worden.
Ik ben 23 en krijg ook regelmatig wat toegestopt in de zin van nieuwe kleding, samen lunchen waar ik niet voor hoef te betalen of ze neemt een voordeelpak kipfilet mee bij de makro :')
Daarentegen vraag ik nergens om en woon al ruim 4 jaar op mezelf ;)