Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
In tegendeel…
Voor ons was dat alles netjes te regelen. Scheidingen haalt vaak niet het beste in de mens naar boven
Kim_89 schreef:FloortjeM schreef:@bigone: die koude uitsluiting werkt ook als ze in gemeenschap van goederen zijn gehuwd hoor.
Juist, mijn ouders hebben dit ook zodanig laten vastleggen bij de notaris, dat de koude kant geen aanspraak kan maken op een eventuele erfenis.
) is het áltijd verstandig huwelijkse voorwaarden op te stellen. 
bigone schreef:Ik snap werkelijk niet dat veel mensen trouwen op huwelijkse voorwaarden als een motie van wantrouwen zien. Onze kinderen zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd, op ons aanraden. Ons testament is namelijk zo opgesteld dat de koude kant word uitgesloten. En niet omdat wij geen vertrouwen in de partners hebben, zeker wel, zijn geweldige mensen. Maar mocht het ooit fout gaan dan hoeven de kinderen de erfenis die ze van ons krijgen (wat ze er mee doen moeten ze zelf weten) niet te delen met de ex partner. Al heel veel ellende gezien in het verleden en als je de mogelijkheid hebt om niet in de ellende te komen dan is het het beste dat mensen de roze huwelijksbril afzetten.
Heb je een partner die het als een motie van wantrouwen ziet als jezelf op huwelijkse voorwaarden wilt trouwen dan zou ik me goed achter de oren krabben waar dat vandaan komt.
sflj schreef:Maar welke moderne, zichzelf respecterende, geemancipeerde vrouw kiest hier dan ook voor? M.a.w; die moet dan ook de consequenties maar dragen, vind ik.

blokje schreef:bigone schreef:Ik snap werkelijk niet dat veel mensen trouwen op huwelijkse voorwaarden als een motie van wantrouwen zien. Onze kinderen zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd, op ons aanraden. Ons testament is namelijk zo opgesteld dat de koude kant word uitgesloten. En niet omdat wij geen vertrouwen in de partners hebben, zeker wel, zijn geweldige mensen. Maar mocht het ooit fout gaan dan hoeven de kinderen de erfenis die ze van ons krijgen (wat ze er mee doen moeten ze zelf weten) niet te delen met de ex partner. Al heel veel ellende gezien in het verleden en als je de mogelijkheid hebt om niet in de ellende te komen dan is het het beste dat mensen de roze huwelijksbril afzetten.
Heb je een partner die het als een motie van wantrouwen ziet als jezelf op huwelijkse voorwaarden wilt trouwen dan zou ik me goed achter de oren krabben waar dat vandaan komt.
Hier net zo.
Geld gaat alleen naar de eigen kinderen.
Partners hebben nergens recht op.
liedje89 schreef:sflj schreef:Maar welke moderne, zichzelf respecterende, geemancipeerde vrouw kiest hier dan ook voor? M.a.w; die moet dan ook de consequenties maar dragen, vind ik.
Over het algemeen maken mensen in een huwelijk zulke beslissingen toch wel samen dus lijkt het me logisch dat je daar ook samen de gevolgen van draagt ook als je niet meer getrouwd wilt zijn. Tenzij je ongewild met een lui varken bent getrouwd wat niet wil werken maar dat is dan toch eigenlijk ook je eigen schuld![]()
Ik denk eerlijk gezegd niet dat ik gauw zou trouwen, imo is dat vooral handig als je samen kinderen wilt en ik heb geen kinderwens dus ik zie het nog niet gauw gebeuren. Imo is een mooie reis maken samen ook romantischer dan een feestje geven om te zeggen dat je elkaar lief vind waar al je vage kennissen je arm kunnen drinken
maar ook voor kinderen hoef je niet getrouwd zijn hoor! 1 handtekening en t is geregeld.

Maar hier heb ik zelf voor gekozen. Waarom? Als we met dat bedrag dan iets aankopen, dan is dat 50-50 in eigendom. Gaat het ooit mis, dan is dat resterende bedrag op die rekening eenvoudig weg 50-50 te verdelen. Klaar. Dingen waar we beiden aan willen bijdragen wordt ook met die rekening betaald. Al de rest betalen we van onze eigen rekeningen. Hij betaald dus niks aan mijn paarden en ik betaal niks aan zijn oldtimer. Vinden we ook gewoon lekker makkelijk zo, geeft nooit verwarring
kleinvosje schreef:Mijn man en ik zijn 15 jaar geleden getrouwd onder huwelijksvoorwaarden. Niet omdat we dingen gescheiden willen houden, maar vanwege het feit dat hij destijds al de ambitie had een eigen bedrijf te beginnen. dat is ook daadwerkelijk gebeurd, en de huwelijksvoorwaarden zorgen ervoor dat bij faillissement schuldeisers mij niet privé aansprakelijk kunnen stellen. We hebben dus veel op mijn naam laten zetten zodat dat niet afgepakt kan worden door eventuele schuldeisers.
Tink89 schreef:Ik snap je punt wel hoor. Het is niet romantisch om alvast een zekerheidje in te bouwen voor het geval het mis gaat. Aan de andere kant lopen er zo ontzettend veel huwelijken stuk, dat ik het best naïef vind om er klakkeloos vanuit te gaan dat het bij jullie wel eeuwig goed blijft gaan. Niemand trouwt om te scheiden namelijk..En om je dan af te vragen of mensen die waarde hechten aan die zekerheid überhaupt wel zouden moeten trouwen, vind ik een beetje bot.
bigone schreef:Ik snap werkelijk niet dat veel mensen trouwen op huwelijkse voorwaarden als een motie van wantrouwen zien. Onze kinderen zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd, op ons aanraden. Ons testament is namelijk zo opgesteld dat de koude kant word uitgesloten. En niet omdat wij geen vertrouwen in de partners hebben, zeker wel, zijn geweldige mensen. Maar mocht het ooit fout gaan dan hoeven de kinderen de erfenis die ze van ons krijgen (wat ze er mee doen moeten ze zelf weten) niet te delen met de ex partner. Al heel veel ellende gezien in het verleden en als je de mogelijkheid hebt om niet in de ellende te komen dan is het het beste dat mensen de roze huwelijksbril afzetten.
Heb je een partner die het als een motie van wantrouwen ziet als jezelf op huwelijkse voorwaarden wilt trouwen dan zou ik me goed achter de oren krabben waar dat vandaan komt.
bigone schreef:Nee, dat is dus juist niet zo. Want het valt (dat is dus die koude uitsluiting) buiten de gemeenschap. Dus als niet kan worden aangetoond waar die erfenis is gebleven, krijg je die aan het einde van het huwelijk terug. En dat kan ook heel onterecht zijn (denk aan de situatie dat je 'omdat je een erfenis krijgt' die mooie wereldreis maakt, twee jaar later gaat scheiden. Dan kan je ex je netjes komen terugbetalen). Maar je krijgt dus juist wel terug wat je ontvangen hebt.Ja, als diegene waarvan je erft gewoon een testament, of zelfs geen testament heeft waarin uitsluiting van de koude kant voorkomt, dan krijg je als gehuwde dus bvb 50,000 euro, ga je een maand later uit elkaar dan ben je 25.000 euro lichter want je hebt de erfenis gekregen toen je nog in gemeenschap van goederen getrouwd was. Maar de advocaten hier weten het beter, bovenstaande is volgens mij en ik ben geen advocaat.
FloortjeM schreef:bigone schreef:Nee, dat is dus juist niet zo. Want het valt (dat is dus die koude uitsluiting) buiten de gemeenschap. Dus als niet kan worden aangetoond waar die erfenis is gebleven, krijg je die aan het einde van het huwelijk terug. En dat kan ook heel onterecht zijn (denk aan de situatie dat je 'omdat je een erfenis krijgt' die mooie wereldreis maakt, twee jaar later gaat scheiden. Dan kan je ex je netjes komen terugbetalen). Maar je krijgt dus juist wel terug wat je ontvangen hebt.Ja, als diegene waarvan je erft gewoon een testament, of zelfs geen testament heeft waarin uitsluiting van de koude kant voorkomt, dan krijg je als gehuwde dus bvb 50,000 euro, ga je een maand later uit elkaar dan ben je 25.000 euro lichter want je hebt de erfenis gekregen toen je nog in gemeenschap van goederen getrouwd was. Maar de advocaten hier weten het beter, bovenstaande is volgens mij en ik ben geen advocaat.