Kind van de buren huilt de hele dag
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- colunder
-
- Berichten: 3555
- Geregistreerd: 22-10-07
- Woonplaats: Bennekom
Re: Kind van de buren huilt de hele dag
Geplaatst: 27-07-14 14:56
- XFiemoX
- Berichten: 4555
- Geregistreerd: 26-09-04
Geplaatst: 27-07-14 16:22
. Dus nog even gecorrigeerd.XFiemoX schreef:Little_Gift: Dus kinderen moeten zich maar net zo aanpassen als volwassenen? Kom op zeg, het zijn geen robots. Wij als volwassenen zijn ook kind geweest, en weet wel 800% zeker dat echt elke volwassene onder ons ook hebben staan krijsen in de winkel net als winkels hebben besmeurd of elders.
En kinderen die rondlopen met een snotneus, daar kan het kind niks aan doen. Jij zelf liep vast vroeger ook als kind zijnde met een snotneus wat je moeder even niet zo snel door had en besmeurde je ook de boel door het even uit te wrijven in je gezicht of elders.
Ik heb mijn kinderen nooit laten huilen, maar ben ook van mening dat ook zij hun emoties mogen laten zien en horen.
Noem maar even een voorbeeld; dat ik nog liever heb dat mijn kleuter zijn boosheid er even uit schreeuwt dan dat hij of zichzelf pijn doet of een ander, of als ie verdrietig is het er ook even uit mag gooien. Maar dan zit ik wel bij hem, laat hem dan niet alleen. Wij als volwassenen tonen toch ook gewoon alle emoties zowel in het openbaar als thuis?
- Anoniem
Re: Kind van de buren huilt de hele dag
Geplaatst: 27-07-14 16:30
- _Nadia_
-
- Berichten: 2832
- Geregistreerd: 06-11-08
Geplaatst: 27-07-14 16:37
Little_Gift schreef:Heb dan niet zoveel kinderen zo vlak na elkaar?
Zeker niet als je weet dat er al hoge gevoeligheid aan autisme doorgegeven wordt uit jullie genen blijkbaar (gezien er 3 van de 5 een vorm van autisme hebben)...
Dan kan je meer tijd aan de individuele kinderen geven...
Dat je daarbij dan ook nog eens een baby erbij wou... tjeezes ik zou zelfstandig door het venster springen denk ik... en dan niet als buur maar als moeder zelf...
Godzijdank mag ik zelf bepalen hoeveel en wanneer ik kinderen krijg, en nee wij stoppen nog lang niet, ben inmiddels zwanger van de zesde. Mijn kinderen krijgen thuisonderwijs en zijn nog nooit bij een oppas geweest. Mijn man werkt vanuit huis en al mijn kinderen hebben zeer regelmatig 1 op 1 tijd met zowel papa als mama.
Laten huilen doe ik ook niet (tenminste tot zover mogelijk mijn baby's laat ik nooit huilen, die slapen bij ons, worden overdag gedragen in de doek en zodra er wat aan de hand is zit ik er bovenop.
Als je nog nooit een autistisch kind gezien hebt die flipt weet je bij god niet waar je over praat. Zodra je hem (even uitgaan van 1 van mijn kinderen) aanraakt wordt het alleen maar erger, die moet je met rust laten tot hij zelf kalmeert.
- Furrow
-
- Berichten: 3615
- Geregistreerd: 07-01-14
Geplaatst: 27-07-14 16:41
Doanique schreef:En het gaat hier ook niet om een kind dat af-en-toe eens huilt (want ja kinderen huilen nou eenmaal, dat gebeurt). Het gaat hier om een kind dat dag in dag uit de hele dag door jankt.
Inderdaad, en dan snap ik niet dat er niet wat meer begrip voor is.
Het is echt een geluid dat door merg en been gaat, in ieder geval zijn de longen en stembanden goed ontwikkeld.
Dan is het echt niet fijn als je wat rust wilt, moet studeren enz.... En dan moet de buur zich maar aanpassen door oordopjes enz.
En de ouders zitten met de handen in hun haar, maar de buur ook want die heeft er niet om gevraagd.
Het is altijd geven en nemen, en in deze situatie kan je weinig geven maar met begrip en proactief gaan rondvragen kom je al ver.
- Anoniem
Geplaatst: 27-07-14 16:53
Furrow schreef:Doanique schreef:En het gaat hier ook niet om een kind dat af-en-toe eens huilt (want ja kinderen huilen nou eenmaal, dat gebeurt). Het gaat hier om een kind dat dag in dag uit de hele dag door jankt.
Inderdaad, en dan snap ik niet dat er niet wat meer begrip voor is.
Het is echt een geluid dat door merg en been gaat, in ieder geval zijn de longen en stembanden goed ontwikkeld.
Dan is het echt niet fijn als je wat rust wilt, moet studeren enz.... En dan moet de buur zich maar aanpassen door oordopjes enz.
En de ouders zitten met de handen in hun haar, maar de buur ook want die heeft er niet om gevraagd.
Het is altijd geven en nemen, en in deze situatie kan je weinig geven maar met begrip en proactief gaan rondvragen kom je al ver.
Precies. Je kan moeilijk naar die ouders toe dat het kind nu onmiddellijk z'n bakkes moet houden want dat kan gewoon niet maar misschien hebben die ouders het al opgegeven en zijn ze zelf ook met oordopjes verder met wat ze aan 't doen zijn. (Want ja, die buren waren er vorige week nog niet en misschien weten zij zelf niet eens dat het zo'n herrie voor de buitenwereld is).
- vuurneon
- Berichten: 50066
- Geregistreerd: 17-10-03
Geplaatst: 27-07-14 17:14
Diablo schreef:knollentuin schreef:Ik heb kinderen en ik irriteer me ook aan krijsende kinderen... Die van mij krijsen niet. Ze hebben natuurlijk wel eens gehuild maar ik heb zE nooit laten huilen.
Ik erger me meer aan ouders die niet ingrijpen, maar dat heb ik ook met mensen met honden die blaffen en dat daar niet ingegrepen wordt, ik heb ook een hond en die blaft ook niet onnodig..
Dit dus. Ik heb drie kinderen, waarvan twee inmiddels pubers, maar mijn buren hebben nooit last gehad van ze. Evenals in een restaurant of de supermarkt. Kinderen zijn geen robots, maar je kunt ze prima leren zich te gedragen. Of ik heb wonderkinderen, dat kan ook natuurlijk.
Wees daar even heel dankbaar daarvoor moeders
Ik was ook zo'n kind die bij vlagen echt vreselijk kon huilen (en ook de hele dag gerust) Het ligt anders als je een kind hebt met eczeem en 101 allergieën of andere problematiek. Ik wou dan ook niets, te ellendig en alleen maar huilen. Mijn ouders wisten ook echt niet wat te toen. Ik wou absoluut niet worden aangeraakt dan
. Mijn ouders konden niet ingrijpen, dat werd dan eerder erger. Knuffelen was helemaal een ramp, want ik had dan ook last van de longen en dan voelde het alsof ik werd gestikt.Voor de buren heel naar, maar gelukkig hadden onze buren zelf ook kinderen en snapten als je kind al vanaf de geboorte trouwe ziekenhuisklant is, het leven niet altijd even leuk is.
Voor onbekenden zullen mijn ouders vast wel eens overgekomen zijn als die vreselijke ouders die niet ingrepen, maar ze hadden hun eigen tactiek; negeren zorgde niet dat het weg ging, maar wel dat het niet escaleerde. Maar zij konden vaak wel verschil zien tussen drama door pure ellende of omdat ik gewoon een kind was en mijn zin niet kreeg. Laatste geval waren ze rap klaar mee
Verkeerd eten kon al leiden tot een gigantische driftbui, maar ik kon er werkelijk niets aan doen en mijn ouders ook niet omdat de buurvrouw mij heel lief iets gaf waar ik absoluut niet tegen kon. Enige dat hielp was niets doen, ging vanzelf uit mijn lichaam en was het klaar. Tot een bepaalde leeftijd heb je gewoon weinig inhiberend vermogen en met leeftijd wordt het beter als de geestelijke ontwikkeling uiteraard ook wel door gaat en geen beperkingen kent. Als jong kind reageer je vrij primair op ongemakken wat dat betreft.
Ik zeg uiteraard niet dat het buurkind van de ts het ook heeft, maar om het wel in perspectief te zien dat het niet zo makkelijk is als soms gezegd van 'aanpakken die hap'.
- knollentuin
- Berichten: 10867
- Geregistreerd: 04-10-08
- Woonplaats: heemstede
Re: Kind van de buren huilt de hele dag
Geplaatst: 27-07-14 18:47
Kinderen met gezondheidsproblemen of etiketjes genoeg, ik zie alleen heel veel ouders die gewoon niet meer durven doorpakken , idd het voorbeeld van de supermarkt en de lieve vrede bewaren, of het gewoon opgegeven hebben omdat het toch steeds weer gebeurd.. Daar pas ik dus voor.
Daarnaast blijf ik van mening dat kinderen met problemen als autisme of ADHD of noem maar op ook moeten leren dat er omgangsvormen en gedragsnormen zijn. Duidelijkheid in die regels en consequente naleving daarvan helpt ( gemerkt in m'n werk in de zorg) gewoon echt wel .
- Little_Gift
-
- Berichten: 6180
- Geregistreerd: 05-09-07
- Woonplaats: In Chihuahua Territory
Geplaatst: 27-07-14 18:52
_Nadia_ schreef:Little_Gift schreef:Heb dan niet zoveel kinderen zo vlak na elkaar?
Zeker niet als je weet dat er al hoge gevoeligheid aan autisme doorgegeven wordt uit jullie genen blijkbaar (gezien er 3 van de 5 een vorm van autisme hebben)...
Dan kan je meer tijd aan de individuele kinderen geven...
Dat je daarbij dan ook nog eens een baby erbij wou... tjeezes ik zou zelfstandig door het venster springen denk ik... en dan niet als buur maar als moeder zelf...
Godzijdank mag ik zelf bepalen hoeveel en wanneer ik kinderen krijg, en nee wij stoppen nog lang niet, ben inmiddels zwanger van de zesde. Mijn kinderen krijgen thuisonderwijs en zijn nog nooit bij een oppas geweest. Mijn man werkt vanuit huis en al mijn kinderen hebben zeer regelmatig 1 op 1 tijd met zowel papa als mama.
Laten huilen doe ik ook niet (tenminste tot zover mogelijk mijn baby's laat ik nooit huilen, die slapen bij ons, worden overdag gedragen in de doek en zodra er wat aan de hand is zit ik er bovenop.
Als je nog nooit een autistisch kind gezien hebt die flipt weet je bij god niet waar je over praat. Zodra je hem (even uitgaan van 1 van mijn kinderen) aanraakt wordt het alleen maar erger, die moet je met rust laten tot hij zelf kalmeert.
Nou ja zeg, tis maar wat je wilt... nog een 6de op de weg... terwijl er al 3 niet helemaal gelukkig zijn gezien ze een vorm van autisme hebben... tja, tis maar wat je wilt... godzijdank hoef ik in je buurt niet te wonen... als je zoveel kinderen wil en je wil bewust blijven verder voortplanten ondanks afwijkingen in de genen (autisme is een afwijking en bij de dieren selecteren we doelbewust op het vermijden van erfelijke gebreken en het vermijden van niet fokwaardige dieren... bij het mensendom zie ik daar eigenlijk geen reden tot verschil toe, maar goed, dat is een andere discussie), dan vind ik niet dat een ander (jouw buren in je flatgebouw midden in de stad) daar de dupe van moeten zijn... zij kiezen niet voor zo'n nest kinderen... wil je er zoveel?? Zorg dan dat je OOK een huis kunt veroorloven vrijstaand waar je niemand tot last bent !
Dan doe en laat je wat je zelf wil zonder dat iemand gehinderd wordt... !
- knollentuin
- Berichten: 10867
- Geregistreerd: 04-10-08
- Woonplaats: heemstede
Geplaatst: 27-07-14 19:00
_Nadia_ schreef:Little_Gift schreef:Heb dan niet zoveel kinderen zo vlak na elkaar?
Zeker niet als je weet dat er al hoge gevoeligheid aan autisme doorgegeven wordt uit jullie genen blijkbaar (gezien er 3 van de 5 een vorm van autisme hebben)...
Dan kan je meer tijd aan de individuele kinderen geven...
Dat je daarbij dan ook nog eens een baby erbij wou... tjeezes ik zou zelfstandig door het venster springen denk ik... en dan niet als buur maar als moeder zelf...
Godzijdank mag ik zelf bepalen hoeveel en wanneer ik kinderen krijg, en nee wij stoppen nog lang niet, ben inmiddels zwanger van de zesde. Mijn kinderen krijgen thuisonderwijs en zijn nog nooit bij een oppas geweest. Mijn man werkt vanuit huis en al mijn kinderen hebben zeer regelmatig 1 op 1 tijd met zowel papa als mama.
Laten huilen doe ik ook niet (tenminste tot zover mogelijk mijn baby's laat ik nooit huilen, die slapen bij ons, worden overdag gedragen in de doek en zodra er wat aan de hand is zit ik er bovenop.
Als je nog nooit een autistisch kind gezien hebt die flipt weet je bij god niet waar je over praat. Zodra je hem (even uitgaan van 1 van mijn kinderen) aanraakt wordt het alleen maar erger, die moet je met rust laten tot hij zelf kalmeert.
Ik weet ook niet wat ik hiervan moet denken. Ik zie veel mensen om me heen met autistische kinderen en die hebben daar veel zorg aan en om, ik ga er vanuit dat je vanwege een geloof meer kinderen dan gewoon is hebt gekregen en krijgt.
Ook volwassen mensen met een stoornis hebben het beduidend moeilijker in deze maatschappij en dan ga ik toch wel mee met bovenstaande post, is het wel wijs om een erfelijk bewezen aandoening verder te willen voeren? Mijn keus zou het niet zijn en helemaal niet op een flat.. Het spijt me voor de vergelijking maar dat is gelijk aan 10 katten in een appartement..
- _Nadia_
-
- Berichten: 2832
- Geregistreerd: 06-11-08
Geplaatst: 27-07-14 19:05
Wij wonen hier tijdelijk, binnen 3 maanden gaan we naar een eengezinswoning, waar onze buren 7 kinderen hebben, komt dus helemaal goed. Daarnaast bevalt het ons prima hier, en zijn mijn kinderen hier veel gelukkiger dan in ons vrijstaande huis in Nederland waar ze dagelijks naar school moesten terwijl dat helemaal niet goed voor ze was. Nee, zelfs niet voor onze dochter zonder autisme.
Mijn buren zijn 12 slovaken in een 3 kamer appartement die op de meest idiote tijdstippen thuiskomen met kabaal, dronken zijn, en weet ik wat uitspoken, dus excuse me als ik daar geen boodschap aan hebt.
Wij zullen zoveel kinderen krijgen als ons gegeven is, met of zonder handicap, of dat nu ophoudt bij 6 of doorgaat tot 15, wij zorgen geheel zelf voor onze kinderen, krijgen geen support van de overheid (ja kinderbijslag, maar die gaat naar de spaarrekening van de kinderen) en brengen ze niet te pas en te onpas naar de opvang. Kan mening kind dat naar voorschoolse opvang, school, naschoolse opvang en weet ik waar naar toe moet jaloers op zijn hoor.
- Paardennamen
- Berichten: 2235
- Geregistreerd: 30-10-04
Geplaatst: 27-07-14 19:07
Ik vind dat jij behoorlijk veroordelend schrijft en dat in een topic waar het niet eens over deze persoon gaat.
Woon jij in een hutje op de hei, of zoals jij omschrijft: een vrijstaand huis waar je niemand tot last bent? Gelukkig kennen heel veel mensen verdraagzaamheid en vinden het fijn om in een gemeenschap te wonen. Gelukkig mogen mensen in Nederland heel veel zelf bepalen
Om terug te keren naar het topic: TS probeer een praatje aan te knopen met deze mensen. Wellicht hebben ze niet door hoe hun kind doorklinkt naar jouw huis. Misschien kun je ook vertellen dat je je zorgen maakt omdat het kind misschien wel ziek is oid?
- _Nadia_
-
- Berichten: 2832
- Geregistreerd: 06-11-08
Geplaatst: 27-07-14 19:10
knollentuin schreef:Ik weet ook niet wat ik hiervan moet denken. Ik zie veel mensen om me heen met autistische kinderen en die hebben daar veel zorg aan en om, ik ga er vanuit dat je vanwege een geloof meer kinderen dan gewoon is hebt gekregen en krijgt.
Ook volwassen mensen met een stoornis hebben het beduidend moeilijker in deze maatschappij en dan ga ik toch wel mee met bovenstaande post, is het wel wijs om een erfelijk bewezen aandoening verder te willen voeren? Mijn keus zou het niet zijn en helemaal niet op een flat.. Het spijt me voor de vergelijking maar dat is gelijk aan 10 katten in een appartement..
Nope, heeft niets met geloof te maken (gezien wij niet geloven) maar met overtuiging.
Ik vind het dus sinds we hier wonen helemaal niet zwaar. Ja in Nederland wel, dagelijks 4 keer naar school moeten omdat de lerares er weer eens niet mee om kon gaan, een kind dat gestressed was omdat het gepest werd, kinderen die zich vreselijk verveelden op school (allemaal hebben ze een bovengemiddelde intelligentie, kregen niet genoeg uitdaging op school) en daardoor onhandelbaar werden etc.
Inmiddels gaat dat dus veel beter, de home-ed gemeenschap is hier heel groot en hecht en wij hebben ons plekje helemaal gevonden. Ja er zijn nog steeds episodes, maar zeker minder dan in ons (vrijstaande) huis in Nederland.
- vuurneon
- Berichten: 50066
- Geregistreerd: 17-10-03
Geplaatst: 27-07-14 19:10
knollentuin schreef:Ben ik me van bewust hoor vuurneon.
Kinderen met gezondheidsproblemen of etiketjes genoeg, ik zie alleen heel veel ouders die gewoon niet meer durven doorpakken , idd het voorbeeld van de supermarkt en de lieve vrede bewaren, of het gewoon opgegeven hebben omdat het toch steeds weer gebeurd.. Daar pas ik dus voor.
Daarnaast blijf ik van mening dat kinderen met problemen als autisme of ADHD of noem maar op ook moeten leren dat er omgangsvormen en gedragsnormen zijn. Duidelijkheid in die regels en consequente naleving daarvan helpt ( gemerkt in m'n werk in de zorg) gewoon echt wel .
Maar bedenk ook dat, zoals mijn ouders, door juist het niet te zien, ook een tactiek kan zien
negeren is ook een zeer krachtig wapen in de opvoeding, als je het correct toe weet te passen. Men kon niet weten dat mijn enorme driftbui in de supermarkt puur voortkwam uit verkeerd eten omdat de buurvrouw mij iets gaf. Mijn ouders negeerden het (en was het ook beste) en er zullen vast mensen geweest zijn die dachten; 'als het mijn kind was dan...' En eerlijk is eerlijk, echt je leren te gedragen in sociale werelden leer je gewoon pas als een stuk ouder ben (doordat je gaandeweg wel sociale vaardigheden leert). Als ik nu gek wordt van de eczeem, dan ga ik niet meer lopen schreeuwen en krijsen uiteraard haha maar ja als je 2 bent is het toch heel anders. Maar als je slechts een piepklein fragment ziet, mis je teveel achtergrond om echt te kunnen oordelen over opvoedingstechnieken. Goed, sommigen zijn wel overduidelijk van het pad af 
als een 3 jarige je uit onvrede een tik geeft (en kinderen kunnen dat wel eens een keer doen) is het als ouder wel overdreven om als een idioot te gaan vloeken en je kind te beschuldigen van 'wil je mij dood hebben trut?' Ehhh tja... 'Je mag niet slaan en mama geen pijn doen' had eerder mijn voorkeur gehad Helaas ging de moeder ook heel lang door met vloeken en tieren en stond het kind net als wij met een zeer vragende blik...
Maar goed, soms is vragen ook het fijnste. Als de ene volwassene even vraagt (op een normale toon en geen veroordelende toon
) aan de ander; goh, wat vervelend voor je dat je kindje zo moet huilen, weet je ook waarom? - Ragdollcat
- Berichten: 14870
- Geregistreerd: 03-08-08
- Woonplaats: Daar waar ik woon
Geplaatst: 27-07-14 19:14
_Nadia_ schreef:Ik heb 5 kinderen, en 3 daar van krijsen regelmatig de hele zooi bij elkaar. Alle 3 hebben ze een vorm van autisme en als ze eenmaal beginnen is er verdomde weinig wat ze kan stoppen (en soms ook helemaal niets)
Tel daarbij een baby (die de eerste 3 maanden ook veel gehuild heeft door medische problemen) en je kunt je indenken dat mijn buren (wij wonen in een flat, midden in de stad) niet heel gelukkig waren/zijn. Heb ze wel gewaarschuwd toen zij hier kwamen wonen, maar verder hoor ik ze nooit.
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen, maar helaas, kan het niet stoppen.
Dat is jouw probleem en dat dien je wel op te lossen als ze zich misdragen of ze nou autisme hebben of niet. Het zijn jouw kinderen en als je het niet aankan dan had je er niet zoveel gelijk achter elkaar kinderen moeten krijgen, of hulp in te roepen bij de huisarts ofzo.
De anderen hoeven er niet dag in dag uit er last van te hebben en al helemaal niet dat hun woongenot verpest wordt.
Ook kinderen met autisme kan je kalmeren en opvoeden en niet hun gang te laten door de hele boel bij elkaar te laten krijsen, hoe moeilijk het ook is, het zijn wel jouw kinderen en dat dien je wel op te lossen.
- _Nadia_
-
- Berichten: 2832
- Geregistreerd: 06-11-08
Re: Kind van de buren huilt de hele dag
Geplaatst: 27-07-14 19:18
Zoals ik al zei, ik kan het prima aan, mijn kinderen zijn onder behandeling bij verschillende therapeuten en doen het fantastisch. Ik ben 24/7 bezig met de opvoeding, ben immers altijd bij ze, en ze zijn beleefder dan menig "normaal" kind, gedragen zich in het openbaar over het algemeen ook nog eens beter. Ja, ze worden af en toe getriggerd en hebben dan een woede aanval, en vaak komt dat er thuis pas uit.
- Ragdollcat
- Berichten: 14870
- Geregistreerd: 03-08-08
- Woonplaats: Daar waar ik woon
Geplaatst: 27-07-14 19:20
_Nadia_ schreef:Hahahahahha, kom eens een weekendje hier mee draaien en probeer een van mijn jongens maar te kalmeren. Ik zal alvast een printje met routebeschrijving naar het ziekenhuis printen als je zijn ruimte niet respecteert. Duidelijk dat je geen flauw benul hebt van waar je het over hebt.
Zoals ik al zei, ik kan het prima aan, mijn kinderen zijn onder behandeling bij verschillende therapeuten en doen het fantastisch. Ik ben 24/7 bezig met de opvoeding, ben immers altijd bij ze, en ze zijn beleefder dan menig "normaal" kind, gedragen zich in het openbaar over het algemeen ook nog eens beter. Ja, ze worden af en toe getriggerd en hebben dan een woede aanval, en vaak komt dat er thuis pas uit.
En toch hebben de buren er last van en zijn er niet gelukkig mee, jouw eigen woorden.
- Anoniem
Geplaatst: 27-07-14 19:30
_Nadia_ schreef:knollentuin schreef:Ik weet ook niet wat ik hiervan moet denken. Ik zie veel mensen om me heen met autistische kinderen en die hebben daar veel zorg aan en om, ik ga er vanuit dat je vanwege een geloof meer kinderen dan gewoon is hebt gekregen en krijgt.
Ook volwassen mensen met een stoornis hebben het beduidend moeilijker in deze maatschappij en dan ga ik toch wel mee met bovenstaande post, is het wel wijs om een erfelijk bewezen aandoening verder te willen voeren? Mijn keus zou het niet zijn en helemaal niet op een flat.. Het spijt me voor de vergelijking maar dat is gelijk aan 10 katten in een appartement..
Nope, heeft niets met geloof te maken (gezien wij niet geloven) maar met overtuiging.
Ik vind het dus sinds we hier wonen helemaal niet zwaar. Ja in Nederland wel, dagelijks 4 keer naar school moeten omdat de lerares er weer eens niet mee om kon gaan, een kind dat gestressed was omdat het gepest werd, kinderen die zich vreselijk verveelden op school (allemaal hebben ze een bovengemiddelde intelligentie, kregen niet genoeg uitdaging op school) en daardoor onhandelbaar werden etc.
Inmiddels gaat dat dus veel beter, de home-ed gemeenschap is hier heel groot en hecht en wij hebben ons plekje helemaal gevonden. Ja er zijn nog steeds episodes, maar zeker minder dan in ons (vrijstaande) huis in Nederland.
Toch is home-ed in mijn ogen heel slecht. Wat als ze aan middelbaar onderwijs toe zijn? Ga je ze dan zelf uitleggen wat waterstofbruggen en molariteit zijn, of ze 10 tijdvakken Geschiedenis leren? Daarbijleren ze niet in een klas met andere kinderen omgaan, ook niet met pesters en mensen die ze niet aardig vinden, wat uiteindelijk toch heel erg belangrijk is voor de ontwikkeling. Ik snap niet dat home-ed nog toegestaan is.
Laatst bijgewerkt door Anoniem op 27-07-14 19:33, in het totaal 1 keer bewerkt
- Vayo
-
- Berichten: 8041
- Geregistreerd: 23-08-05
Geplaatst: 27-07-14 19:32
Maar aan thuisscholing komt ook een einde lijkt me. Kunnen ze dan wel 'ineens' naar middelbaar onderwijs en later zelfstandig wonen en werken?
Met één kind lijkt me dat best een zorg, maar bij een heel groot gezin hebt, waarvan meerdere kinderen met een beperking, lijkt me die zorg nog veel groter.
- Vayo
-
- Berichten: 8041
- Geregistreerd: 23-08-05
Geplaatst: 27-07-14 19:37
Resistance schreef:Toch is home-ed in mijn ogen heel slecht. Wat als ze aan middelbaar onderwijs toe zijn? Ga je ze dan zelf uitleggen wat waterstofbruggen en molariteit zijn, of ze 10 tijdvakken Geschiedenis
Dat vroeg ik me dus ook af. Daarnaast vraag ik me af of iemand d.m.v. home-educating een officieel erkend diploma kan halen.
Maar mijn grootste bezwaar zou eigenlijk zijn dat ze zo niet leren 'te luisteren' naar een juf/meester en leren omgaan en spelen met klasgenootjes.
Voor de sociale ontwikkeling lijkt mij dat gewoon erg belangrijk. De overgang van thuiseducatie naar regulier middelbaar onderwijs lijkt me erg groot.
Misschien een mooi onderwerp voor een nieuw topic, aangezien dit offtopic is (sorry daarvoor)
- Anoniem
Geplaatst: 27-07-14 19:47
Delphi schreef:Resistance schreef:Toch is home-ed in mijn ogen heel slecht. Wat als ze aan middelbaar onderwijs toe zijn? Ga je ze dan zelf uitleggen wat waterstofbruggen en molariteit zijn, of ze 10 tijdvakken Geschiedenis
Dat vroeg ik me dus ook af. Daarnaast vraag ik me af of iemand d.m.v. home-educating een officieel erkend diploma kan halen.
Maar mijn grootste bezwaar zou eigenlijk zijn dat ze zo niet leren 'te luisteren' naar een juf/meester en leren omgaan en spelen met klasgenootjes.
Voor de sociale ontwikkeling lijkt mij dat gewoon erg belangrijk. De overgang van thuiseducatie naar regulier middelbaar onderwijs lijkt me erg groot.
Misschien een mooi onderwerp voor een nieuw topic, aangezien dit offtopic is (sorry daarvoor)
Maak jij het aan?
Wil graag meepraten. - Anoniem
Re: Kind van de buren huilt de hele dag
Geplaatst: 27-07-14 20:13
De oma van het kindje kwam vandaag naar ons toe, en ze sprak Engels. Mijn ouders hebben met haar gepraat, en ze vroeg uit zichzelf of we last van het kindje hadden. Het bleek dat hij heel veel last heeft van de hitte. Er is nu wat meer begrip, aangezien ze het zelf ook vroeg of we er last van hadden. - _Nadia_
-
- Berichten: 2832
- Geregistreerd: 06-11-08
Geplaatst: 27-07-14 20:20
Resistance schreef:Toch is home-ed in mijn ogen heel slecht. Wat als ze aan middelbaar onderwijs toe zijn? Ga je ze dan zelf uitleggen wat waterstofbruggen en molariteit zijn, of ze 10 tijdvakken Geschiedenis leren? Daarbijleren ze niet in een klas met andere kinderen omgaan, ook niet met pesters en mensen die ze niet aardig vinden, wat uiteindelijk toch heel erg belangrijk is voor de ontwikkeling. Ik snap niet dat home-ed nog toegestaan is.
Enig idee hoe Home ed in Engeland in zijn werk gaat? Mijn kinderen zullen tot aan uni niet naar school gaan, en daar zullen ze (net als 100den andere home ed kinderen) niet buiten de boot vallen.
Hier is het doodnormaal, alleen in ons gebied zijn er al 50 gezinnen die home edden. Wij zitten dagelijks bij zeker 2 groepen, vaak zelfs 3, en daar zitten leraren (die hun kinderen zelf dus niet naar school sturen!), mensen met verschillende beroepen en kwalificaties etc etc. Als mijn kinderen iets willen leren dan zoeken we daar voor naar mogelijkheden, eventueel op zoek naar een gastleraar en organiseren we een dag voor andere families om ook te komen.
Mijn oudste is inmiddels vloeiend in Nederlands, Engels, Frans en leert nu Arabisch. (alles van native speakers, want er zijn ook heel veel nationaliteiten in onze community)
Community bestaat uit kinderen van newborn tot 18 jaar, en geen van alle gaat dus naar school. Een aantal kinderen zijn wel naar school geweest, maar net als mijn kinderen helemaal opengebloeid na het stoppen.
Pesten komt in onze community niet voor, juist omdat iedereen de juiste support krijgt van hun ouders, en sorry, maar ik mag hopen dat ze daar ook nooit meer mee in aanraking komen.
Ze zullen straks ook gewoon hun GSCE's doen, en daarna hopelijk A levels (en dan uni als ze dat willen) net als 95% van alle home-ed kinderen hier.
- Anoniem
Re: Kind van de buren huilt de hele dag
Geplaatst: 27-07-14 20:32