Ik loop met een geleidehond, uiteraard omdat ik niet veel zie. Er staan bij ons verder op wat lage paaltjes op een rij. Mijn hond leidt mij daar keurig om heen, hoor ik achter mij 'kijk zij is helemaal niet blind hoor! Loopt keurig langs de paaltjes heen!' kon amper mijn lach inhouden, haha waarom denk je dat ik een geleidehond bij mij heb?
Of ik kom de bus in, hoor ik mensen zeggen, 'ah kijk nou wat zieliggggg, die vrouw is blind! Vind ik zoooo sneu' (enz enz ging eventjes door) dus ik zeg 'ik ben niet doof hoor, en ik ben niet zielig'.
Was vast niet vervelend bedoeld denk ik, maar ik ben allergisch voor het woord 'zielig' haha.
Touche.
Vaak ligt ze zelf plat van het lachen en staat de persoon in kwestie maar dom te kijken. Nu ja, dat ziet ze gelukkig niet
Soms moest ik me inhouden om niet te schreeuwen:" ja ik ben gevallen met skiën en mijn oog is blauw, so what?! "
Sorry, maar dat vind ik gewoon onbeschoft. Ze merken het dan ook wel aan mijn gezicht
.