Ik ga helemaal niets aanpassen. Ik weet nog niet hoe het gaat helen, maar ik ga niet met een coltrui lopen. Je blijft het altijd wel zien, met teveel zon zal het misschien verbranden en er absoluut niet smakelijk uitzien, nu ziet het er ook niet superfijn uit maar loop ik ook niet in een coltrui, simpelweg omdat het litteken dan ontzettend gaat jeuken en irriteren. Dus ik zal veelal dezelfde kleding blijven dragen als nu, en ik hou nou eenmaal van kleding met een v-nek ipv een ronde hals en dus zal je dat wel blijven zien. Dat ga ik toch niet tegen omdat het zo hoog zit, en ik hou er niet van om tot aan m'n sleutelbeen bedekt te zijn, want wat ik al zei, het zit gewoon net onder m'n sleutelbeen al het begin en dat is gewoon hoog.
Moet wel zeggen dat het ook voornamelijk eraan ligt wat voor soort mensen je treft; de gemiddelde cassière hier in de buurt kan dus alleen nog maar mijn litteken aanspreken in plaats van me fatsoenlijk aan te kijken, maar als ik dan met klanten te maken heb van mij of van m'n vriend rept niemand er een woord over ondanks dat je het toch behoorlijk kan zien. Zal ook te maken hebben denk ik met hoe iemand opgevoed/opgegroeid is en hoe iemand in het leven staat. Dat is niet bekritiserend bedoeld trouwens, dat wil ik even duidelijk erbij gezegd hebben, maar dat zijn mensen die over het algemeen in een iets andere branche werken ipv het gemiddelde kantoorbaantje en die hebben vaak (helaas) wat grotere ellende gezien.
Ik ben ontzettend blij met dit beetje mazzel dat het nu mooi lijkt te genezen, ik blijf het jammer vinden dat het zo hoog open moest, maar ik ben heel trots op m'n litteken, want dit litteken heeft wel ervoor gezorgd dat ik over 2 jaar nog steeds leef, dus die streep draag ik dan met trots
Grote gapende gaten dek ik wel af uiteraard als die er zouden zitten, maar dan voornamelijk vanwege infectiegevaren
Maar bijv. 2 weken geleden, zat er een grote korst op, maar ik kwam net van de trombose dienst af en moest dus nog m'n arm aandrukken, het was warm en ik had dus nog geen tijd om m'n jas dicht te ritsen. Vervolgens word ik midden op straat uitgelachen en uitgemaakt voor Frankenstein. Tja, je ziet het, het is er, en ik kan alleen maar bedenken, als je het zelf niet hebt, ben je heel gezegend. Ik kan het niet verstoppen, het hoort erbij. Ik vind m'n litteken minder eng dan het extreme gewichtsverlies, grauwe huid en de blauwe wallen die ik voor de operatie had
Geplaatst: 27-05-14 18:04 
het zit daarbij (waarschijnlijk) comfortabeler dan wat deze vrouwen nu moeten dragen. 
