Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-05-14 23:59

Geplaatst: 10-05-14 23:59

Met die kwaliteitslabels gaat het er ook niet op vooruit. Omdat het ziekenhuis waar ik werk zo nodig die JCI wil behalen zijn er constant audits. Wij vragen als personeel om beter materiaal en betere regelingen zodat we efficiënter kunnen werken. Ja, dan zijn we met veel maar dan kunnen we wel rustig de tijd nemen voor iedereen en zo kwaliteitsvol mogelijk werken en streven naar klanttevredenheid. Nee hoor niet nodig, integendeel. Jullie zijn overbevolkt, dus snoei maar in je aantal personeelsleden en halveer de boel >;)

Say what?

**Geplaatst**: 11-05-14 00:03

Geplaatst: 11-05-14 00:03

Totdat ze er achter komen dat de kwaliteit en klanttevredenheid daardoor ook halveren

Of mensen overspannen raken door de te hoge werkdruk.

**Geplaatst**: 11-05-14 00:27

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 00:27

Ik begrijp het dondersgoed, maar het is wel omgekeerde wereld aan het worden.

Je kiest er niet voor om afhankelijk te zijn. Je helpt hulp nodig en dan moet je rekening gaan houden met de mensen die jou die hulp moeten bieden?

Ik zie mezelf al ziek liggen in het zkh en denken. Ach, maakt het uit dat ze mn medicijnen vergeten/verkeerd geven, ze hebben het druk en raken anders overspannen.

Of moet ik maar tegen mn broer zeggen; Joh, banketstaaf dat je niks kan, maar je moet maar dorst hebben, kapotte huid omdat ze je luier niet verschonen, want ze zijn druk. Is het nu opeens zijn probleem?

Hij gaat naar dagbesteding en dan hoor je daar overdag verzorgd en bezig gehouden te worden. De rest doen wij en wij doen echt meer dan je mag verwachten. Mijn broer gaat overal mee naartoe, wordt goed schoon gehouden, krijgt voldoende te drinken thuism goed eten en goh, hij mag ook nog weten wat hij op tv wil zien......Bijna een normaal mens zou je denken.

**Geplaatst**: 11-05-14 01:06

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 01:06

Weet je wat ik erg vond toen ik in de zorg werkte? Dat er clienten waren waarvan je nooit de families zag. Ja 1 keer per jaar met de verjaardag als ze geluk hadden en dan maar klagen.

De families zouden van mij meer langs mogen komen voor de dingen waar het personeel geen tijd voor krijgt of vrijwilligers voor moeten worden ingezet.
Maar dat gebeurt niet, want daarvoor hebben ze het te druk met hun eigen leven en is het makkelijker om het iemand anders te laten doen.

**Geplaatst**: 11-05-14 01:15

Geplaatst: 11-05-14 01:15

Elise_0o schreef:
Weet je wat ik erg vond toen ik in de zorg werkte? Dat er clienten waren waarvan je nooit de families zag. Ja 1 keer per jaar met de verjaardag als ze geluk hadden en dan maar klagen.

De families zouden van mij meer langs mogen komen voor de dingen waar het personeel geen tijd voor krijgt of vrijwilligers voor moeten worden ingezet.
Maar dat gebeurt niet, want daarvoor hebben ze het te druk met hun eigen leven en is het makkelijker om het iemand anders te laten doen.

Ik vind het lastig dat familieleden die regelmatig komen bijvoorbeeld klagen dat moeder d'r nagels al zo lang niet geknipt zijn. Zeker als je iedere week komt kun je volgens mij best dan even een nagelschaartje en een vijl meenemen. Maar dat kan dan weer niet.

En familieleden die een keer bij ons meegegeten hebben, toen de maaltijd niet lekker vonden, en steevast hun moeder naar het restaurant brengen met 'nou mam, ga maar "lekker" eten' en daarbij heel duidelijk maken dat zij denken dat dat niet gaat gebeuren. Moeders die gewoonlijk best tevreden is heeft dan steevast een klaagbui, en als je niet uitkijkt slaat dat over naar de hele tafel. Je verpest als familielid daarmee de maaltijd van je ouders.

**Geplaatst**: 11-05-14 08:42

Geplaatst: 11-05-14 08:42

superpony schreef:
Ik begrijp het dondersgoed, maar het is wel omgekeerde wereld aan het worden.

Je kiest er niet voor om afhankelijk te zijn. Je helpt hulp nodig en dan moet je rekening gaan houden met de mensen die jou die hulp moeten bieden?

Ik zie mezelf al ziek liggen in het zkh en denken. Ach, maakt het uit dat ze mn medicijnen vergeten/verkeerd geven, ze hebben het druk en raken anders overspannen.

Of moet ik maar tegen mn broer zeggen; Joh, banketstaaf dat je niks kan, maar je moet maar dorst hebben, kapotte huid omdat ze je luier niet verschonen, want ze zijn druk. Is het nu opeens zijn probleem?

Hij gaat naar dagbesteding en dan hoor je daar overdag verzorgd en bezig gehouden te worden. De rest doen wij en wij doen echt meer dan je mag verwachten. Mijn broer gaat overal mee naartoe, wordt goed schoon gehouden, krijgt voldoende te drinken thuism goed eten en goh, hij mag ook nog weten wat hij op tv wil zien......Bijna een normaal mens zou je denken.

Zoals ik in mijn pb aangegeven heb, kun je ondersteuning zoeken om jullie te ontlasten en mag je zeker kritisch zijn naar dagbesteding. Ga een gesprek aan en stel kritische vragen. Van ontevreden zijn en er alleen over klagen wordt je broer ook niet beter van.
Maar jammer dat je niet op mijn pb reageert.
Want dagbesteding kan er zo anders uit zien (spreek ik uit ervaring).
Tuurlijk kiest je broer er niet voor om afhankelijk te zijn, niemand kiest er voor.
Maar in de zorg kun je wel het beste ervan maken.

Bij mij wordt er naar gestreefd om elke client eigen keuzes te laten maken, hoe klein ze ook zijn.
Om dingen zelf te doen, hoe klein ze ook zijn.
Je kunt niet verwacht dat een dagbesteding net zoveel aandacht kan geven als jij en je moeder. Jullie staan als twee mantelzorgers op één persoon. In de dagbesteding sta je met één begeleider op drie tot vijf cliënten (ligt aan de ZZP's die de cliënten krijgen).
Als personeel bied je ook het liefst een op een begeleiding, maar dat is financieel niet mogelijk.
Op een groep waar ik sta, staan we met twee op zeven cliënten en dat dekt de kosten niet, we draaien verlies. Waarvan alle cliënten op elk moment een op een begeleiding kunnen nodig hebben vanwege gedrag.

Laatst bijgewerkt door Darah3 op 11-05-14 08:47, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-05-14 08:46

Geplaatst: 11-05-14 08:46

Elise_0o schreef:
Weet je wat ik erg vond toen ik in de zorg werkte? Dat er clienten waren waarvan je nooit de families zag. Ja 1 keer per jaar met de verjaardag als ze geluk hadden en dan maar klagen.

Die zijn er ook inderdaad

Familieleden die zeggen 'bel maar als hij overlijdt, dan komen we de erfenis wel halen'.

Maar gelukkig zie ik nu in mijn werk vooral een fijne relatie met ouders/familieleden, dit heeft van beide kanten wel veel begrip en constant in gesprek gaan gevraagd. Dat komt niet zomaar aanwaaien.
Wees er als familie ook in de tijden dat het goed gaat, niet alleen als het slecht gaat met de cliënt.
Dat probeer ik als mantelzorger (ja, dat speelt bij mij ook) ook te doen. En ik heb ook mijn frustraties gehad wanneer je mail niet beantwoord wordt en de begeleider niet terug belt.
Maar dan denk ik na over hoe druk ik het op mijn werk -en stage-ervaringen heb gehad.

**Geplaatst**: 11-05-14 09:33

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 09:33

Bij ons zie je amper familie. Veel zijn oudere gehandicapten. Hebben nooit kinderen gehad. En daar komt nu nooit meer iemand. Als zij in het zh terecht komen. Rij ik er heen in me eigen tijd om kleren te brengen. Want er is niemand anders. Of een voorbeeld jonge meid met ms. Pa kom eens in de week boodschappen brengen. Rookt een peuk en is weg. Zij gaat zo graag even naar buiten rondje rijden. Maar dat doet familie nooit. Dat vind ik heel erg.

**Geplaatst**: 11-05-14 09:50

Geplaatst: 11-05-14 09:50

Mijn oma zit in een verzorgingstehuis en mijn opa zat er tot zijn overlijden ook.
Wij komen elke zaterdag en soms zondag bij mijn oma die vlak bij ons woont en we kwamen wekelijks bij mijn opa in. Mijn opa was vreselijk dement en heel agressief. Als wij weggingen dan huilde hij altijd ontzettend. Dan hielp iemand van de verpleging hem naar de huiskamer zodat hij niet alleen bleef zitten maar meer eigenlijk ook niet want je drong totaal niet tot hem door en hoe meer je tegen hem zij hoe verdrietiger en kwader hij werd.

Mijn Oma heeft een fijn plekje maar gaat binnenkort verhuizen. Ze is door een hersenbloeding halfzijdig verlamd maar verder nog 100% bij en gezond. Ze zit op een afdeling met zwaar gedementeerden en heeft niemand om mee te praten ( iets wat ze veel moet doen omdat het door de verlamming moeilijk is. Nu komt ze van de zomervakantie in een nieuw tehuis waar ze met heldere mensen samen kan.

Laatst sprak een vrouw ons aan bij de supermarkt over dat mijn oma heel lang huilend in de gang had gezeten. Nou dat bleek niet zo te zijn, ze wachtte op de taxi maar die kwam later en mijn oma drukte niet op het knopje want ze was bang dat de taxi dan nog kwam en ze niet mee kon. Dat was een foutje.

Ik kan met een heel gerust hart zeggen dat mijn Oma het super heeft en als ze straks in het andere tehuis komt zal dat niet anders zijn, de tehuizen hier in de buurt zijn ontzettend fijn en de verpleging is heel vriendelijk.

Edit: Mijn vader is elke avond bij mijn oma. Dat deed hij vroeger al, dat hij elke avond naar zijn ouders ging en nu nog steeds. Ook komt ze om de week bij ons en de week dat ze niet bij ons komt gaat ze naar mijn tante. Juist om haar niet alleen te laten, dat kun je niet maken. Mijn omda heeft een gigantisch zwaar en heftig leven gehad en altijd keihard gewerkt. Alleen wegstoppen verdiend ze niet.

**Geplaatst**: 11-05-14 10:13

Geplaatst: 11-05-14 10:13

Niemand kiest er voor om hulpbehoevend te zijn in welke mate dan ook. Het is alleen enorm frustrerend als zorgverlener dat je er steeds op wordt aangekeken op wat je niet doet en zelden op wat je wel doet.

Als ik zie bij iemand dat er familie is, dan ga ik inderdaad niet altijd even snel binnenlopen. Ik ga er van uit dat de familie ook nog wel eens een handje kan/wil bijsteken. Indien nodig kunnen ze het altijd vragen maar als jij zelf bijvoorbeeld piekfijn weet hoe je iemand moet verschonen, dan zijn wij vaak heel erg blij als je dat tijdens het bezoek zelf even wil doen. Want weet je, er zijn ook zorgvragers waar niemand naar omkijkt behalve wij. Dan kunnen we die persoon voor een keer een tikje meer tijd en aandacht geven, waar die ook gelukkiger van wordt. Is dat dan zo'n ramp?

Door tekorten aan personeel is het jammer genoeg zo dat zorgvragers wel eens moeten wachten. Hoe graag we het ook willen, we kunnen niet overal tegelijk zijn. Wil je dat iedereen om ter snelst wordt afgewerkt? Nou dan gaan we ons moeten beperken tijdens de zorg, dan is er geen tijd meer om een kletspraatje te slaan of de zorgvrager zelf zijn kleding te laten kiezen ofzo. Dan is het hup badkamer klaarmaken, kleren uit de kast, snel wassen, aankleden, installeren en doeeeeei naar de volgende. Ja, dan gaan we inderdaad iedereen sneller kunnen helpen. Of we daar dan nog menswaardige en kwaliteitsvolle hulp mee verlenen?

Wil je dat iedereen kans heeft op goede, kwalitatieve zorg met ook tijd voor de zorgvrager als mens, dan zullen ze toch echt wel extra personeel moeten voorzien. Helemaal als de familie op bezoek maar verwacht dat ze erbij kunnen zitten en kijken. Onze job is verdomd zwaar, met elk klein beetje hulp zijn we echt wel blij en dan ga je er nog over lopen zeuren ook.
Hou goed in je achterhoofd dat er plekken zijn waar ze mensen fixeren op een toiletstoel omdat ze incontinent zijn en wegloopgedrag vertonen bovenop ernstige dementie. Het mag niet maar het gebeurt wel.

**Geplaatst**: 11-05-14 10:15

Geplaatst: 11-05-14 10:15

Jarenlang als vpk gewerkt in het ziekenhuis , en daarna enkele jaren als awn hoofd in verpleeg en verzorgingstehuizen. Nu totaal afgebrand.
Ik heb enorm veel respect voor de mensen op de werkvloer , en ik hoop echt dat ze zichzelf de pauze blijven gunnen , en eigen toiletgang , en het goed inlezen in dossiers , en benaderingsplannen goed blijven uitvoeren etc
Je kunt alleen maar goed voor andere mensen zorgen , als je goed voor jezelf zorgt!

**Geplaatst**: 11-05-14 10:24

Geplaatst: 11-05-14 10:24

Ik zit nu in mijn 2e jaar (België heeft maar 3 jaar voor HBO-V) en moet stilaan kiezen waarin ik ga afstuderen. Ik heb sociale gekozen, juist omdat ik me niet op de vloer zie staan. Via sociale wil ik gewoon kunnen zorgen dat ik mijn zorgvragers op een vlotte manier bij de best mogelijke zorg uitkomen en dat iedereen alle hulp kan krijgen waar die recht op heeft.

Het is frustrerend als stagiaire om altijd maar te moeten rennen, rennen, rennen. Je wordt afgeblaft, moet de hele tijd alleen werken ook als je technieken nog geen 100% onder de knie hebt of nog vragen hebt. We worden overal met open armen ontvangen, om de stomme reden dat wij dan de werkdruk naar beneden kunnen halen. Er wordt verwacht dat je meedraait als volwaardige werkkracht. Dat stoort. Ja, ik wil dat uiteraard wel maar verdomd zeg, krijgen we ook nog even de kans om alles netjes te leren in de praktijk? Het is toch wel even wat anders dan op een plastic pop.
Gebeurt heel vaak dat wij weekends en feestdagen ingevuld krijgen in ons uurrooster "want dan kan die en die vakantie nemen". Met alle respect, wij zijn geen oplossing voor het personeelstekort...

Volgend jaar moet ik een bachelorproef indienen en iemand had me voorgesteld om als onderzoekssubject te gaan bekijken of dat elektronisch dossier nou minder of net meer doorweegt op de werklast van de verpleegkundigen. Want ja, al die gegevens zijn wel mooi en handig, maar is het wel efficiënt en hoeveel tijd verlies je erdoor? Tijd die je anders in je zorgvrager had kunnen investeren.

**Geplaatst**: 11-05-14 11:31

Geplaatst: 11-05-14 11:31

koetjeboe schreef:
Maar foei wat denken er veel mensen slecht over de mensen in de zorg,, ik werk zelf met zwaar lichamelijk gehandicapten en ook hier wordt flink bezuinigd.
Ik kan je zeggen dat het merendeel hun uiterste best doet om goede zorg te leveren.

Als we nou even allemaal stoppen met mopperen op de mensen die kei hard werken en heel erg hun best doen om iedereen zo goed mogelijk te helpen..... ga dan mopperen op de hoge heren die al die bezuinigingen er allemaal in gooien.

Het is niet de bedoeling van een discussie iemand af te branden. Ik lees deze topic ook en vind eigenlijk niet dat naar voren komt dat de mensen slecht denken over de zorg. Er worden allemaal ideeën gegeven hoe anderen erover denken en wat verbeterd kan. De 1 kan het beter verwoorden dan de ander, maar als ik bijvoorbeeld lees wat shadow0 schrijft, dan kan ik me daar grotendeels in vinden en waar ik me niet in kan vinden is toch goed verwoord. De verzorgende kant verdedigd zich...we hebben recht op koffie pauze, het is zwaar werk en dat klopt, maar iemand anders heeft al opgemerkt...moeten die pauzes nu maar allemaal gelijk? Zijn er werkelijk geen verbeterpunten? Dat de zorg uitgehold is en de mensen die op de werkvloer staan, zo ongeveer op hun wenkbrauwen lopen is ook waar. Lijkt mij dat jullie op vergaderingen door iemand die voor jullie kan spreken , het naar voren brengt WAT verbetert kan worden. Dat kan niet als jullie niet eens willen zien DAT er verbeterpunten zijn en als jullie in jullie eer zijn aangetast als misstanden naar boven komen. Want die misstanden zijn er! Het is niet normaal als het kaderpersoneel meer verdient als de Balkenende norm en de bewoner slechts 1 keer per week onder de douche gedaan wordt. Daar zit veel tussenin. Er gebeurt alleen iets als mensen toegeven dat er een probleem is.
(Ik stem al jaren op een partij die zorg hoog in het vaandel hebben staan, maar dat is onvoldoende)
En voor de mensen die zeggen dat er ergere dingen in de wereld gebeuren. Ja dat is zo, maar nu hebben we het even over het probleem waar TS tegen aan stuitte.

**Geplaatst**: 11-05-14 11:53

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 11:53

Wát er verbeterd kan worden is meer mensen op de werkvloer. Maar dat is nou net de onmogelijkheid waar we tegenop lopen.

**Geplaatst**: 11-05-14 12:17

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 12:17

Vjestagirl, meer mensen op de werkvloer is een deel ervan. Maar in een aantal gevallen is, oa door langdurige chaos, de houding van mensen ook verschoven van zorg leveren naar overleven. Dat is wel begrijpelijk in de omstandigheden, maar het is niet goed, en soms kan het al schelen als je bewust een streep trekt onder de chaos die was en het met een frisse instelling opnieuw kunt bekijken.

Er zijn gewoon wel degelijk situaties waarin het personeel niet gemotiveerd is. Zoals dus dat gezamelijke koffiedrinken in de situatie van TS - er worden mooie theorieen bedacht, maar op mij komt het toch vooral over als mensen die even niet zoveel zin hebben om op te staan. Het is zeker niet zo dat je alleen omdat je in de zorg bent automatisch altijd vriendelijk en gemotiveerd bent, ook daar gaan zulke dingen fout.

Dat betekent niet dat alle tehuizen en alle medewerkers slecht zijn, natuurlijk niet. Maar er zijn wel degelijk situatie waarin de motivatie gewoon vrij laag is, de werkwijze slordig (slordiger dan nodig) en die zouden kunnen verbeteren door wat meer zelfreflectie en een andere houding.

**Geplaatst**: 11-05-14 12:27

Geplaatst: 11-05-14 12:27

Tuurlijk bestaat dat

Net zoals in andere sectoren.
Maar die mensen die daaronder vallen, zul je hier niet vinden. Ik denk dat men zich aangesproken voelt, omdat ze dit niet herkennen in zichzelf of collega's (ik ook).
En nogmaals, als je dit signaleert, ga het gesprek aan. Misschien is het onbewust dat het zo overkomt en soms is je interpretatie ook anders dan werkelijk bedoeld is.
En hoe vervelend het ook is, soms zijn mensen nu eenmaal zo en heb je ermee samen te werken (ook als familie zijnde). Dan kun je 'klagen' en praten wat je wil.
Zoals vastgeroeste teams die bestaan uit personeel dat al jaren op dezelfde plek werkt, met soms dezelfde cliënten en dezelfde methodes hanteert (daarmee bedoel ik dat ze niet openstaan voor inzichten van een ander en hun manier de enige manier is).
Ik zou in zo'n team niet kunnen en niet willen werken

**Geplaatst**: 11-05-14 12:56

Geplaatst: 11-05-14 12:56

Er zijn handen tekort in de zorg.
Elke bewoner heeft een budget waarmee we het moeten doen. Een haast onhaalbaar budget.
Wanneer iemand achteruit gaat moet er een nieuwe indicatie komen, wat volgd zijn gesprekken met familie, artsen, teamleider, specialisten, enz.
Hier kan een tijd overheen gaan, tijd die er niet is want zorg moet toch geleverd worden.
Maar ja, nog geen extra budget dus geen extra uren en personeel die zich 3 slagen in de ronde werkt om iedereen iniedergeval gewassen in de kleren krijgt en iedereen zijn/haar natje en droogje geeft.
We willen, maar kunnen niet.
Als ik dan lees dat we maar onze pauze in moeten leveren of niet betaald overuren draaien ( die we zonodig echt wel maken) veranderd er nooit wat, want we redden het toch?
Wij kregen pas extra personeel in de avond nadat we allemaal weken uren begonnen te schrijven omdat we inplaats van tot 23.00 werkte pas rond 00.00 klaar waren.
Ik loop savonds in mijn eentje in de zorg op 40 kamers. Pas toen ik familie dit vertelde nadat ik boze bellen kreeg waarom hun moeder nog geen drinken had ging er een lichtje branden.

Ik snap dat het frustrerend is voor de mensen eromheen, maar ik vraag me af of de mensen die roepen dat we maar harder moeten werken echt weten hoe het is om dit werk te doen.
Ik neem ook wel eens een bel aan met de mededeling dat ik eerst mijn broodje opeet en er dan aankom.
waarom? Omdat ik dit werk nog lang wil doen, met een lichaam die dit volhoud. Een gezond lichaam is nodig in dit werk en deze hou je niet door over grenzen heen te gaan en geen voedsel en vocht binnen te krijgen tijdens een dienst.

Gelukkig zijn het vaak de bewoners die dit niet erg vinden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-14 13:06

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-14 13:06

Bedankt voor het uitleggen hoe het bij jullie tijdens het werk gaat. Dat was een van mijn vragen en is iets duidelijker nu.

Wel vind ik het jammer dat vel wordt afgeschreven aan de regering omdat er te weinig personeel zou zijn. Misschien dat dit in grotere tehuizen zal zijn maar van mijn moeder hoor ik hele andere verhalen.

Mijn moeder is nu 25 jaarin dienst bij een verzorgingshuis en daarvoor werkte ze in andere huizen. Vroega was het werk veel zwaarder dan nu volgens haar want toen had je veel hulpmidelen niet die je nu wel helpt. Mijn moeder is nooit overspannen of wat dan ook geweest en snapt dan ook niet waarom de jongeren zeuren dat het zo zwaar is. Dit bedoel ik niet banketstaaf of aanvallend, maar wzt iemand anders ook al zei, misschien is de mentaliteit tegenwoordig wel anders, of zijn de verwachtingen anders.

Tuurlijk ontken ik de bezuinigingen niet, die heb je zeker wel maar ik weet bijna zeker dat waar ik nu tegen aan liep niets met de bezuinigingen te maken heeft of met te weinig personeel.

**Geplaatst**: 11-05-14 13:11

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 13:11

Maar Fohadie, weet jij wat er in de tussentijd gebeurde toen je met mw in de huiskamer zat?
Wellicht was de verzorging op een spoedbel af?
Wij hebben ook weleens tegen elkaar gezegd van goh een rustig moment. Tijd om de admin. te doen of even wat kamers af om een praatje te maken.
Niet afgeklopt want met 5 min konden we met drie man naar een val incident waarbij de badkamer letterlijk helemaal onder het bloed zat en mw met een gat in het hoofd buiten bewustzijn was.
Als je dan bellen tussendoor krijgt moet je later toch uitleggen aan die mensen waardoor je later bent.

**Geplaatst**: 11-05-14 13:17

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 13:17

En wat betreft jongeren die zeuren dat het zo zwaar is.... vind ik een zwaar vooroordeel.
De mensen die al zo lang in de zorg zitten en vastgeroest zitten om het zo maar te noemen die klaagt het hardst, want vroeger kon dit en dat nog wel en was alles beter.
Juist de jongere generatie verzorgende rent het hardst van allemaal, willen zich nog bewijze, worden opgeleid op een andere manier.
Maar ik denk ook dat deze generatie inziet dat ze niet alleen zorg moeten dragen voor bewoners maar ook voor zichzelf want ze zullen steeds meer werk met minder moeten doen.
Ga er maar aan staan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-14 13:20

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-14 13:20

Imala schreef:
Maar Fohadie, weet jij wat er in de tussentijd gebeurde toen je met mw in de huiskamer zat?
Wellicht was de verzorging op een spoedbel af?
Wij hebben ook weleens tegen elkaar gezegd van goh een rustig moment. Tijd om de admin. te doen of even wat kamers af om een praatje te maken.
Niet afgeklopt want met 5 min konden we met drie man naar een val incident waarbij de badkamer letterlijk helemaal onder het bloed zat en mw met een gat in het hoofd buiten bewustzijn was.
Als je dan bellen tussendoor krijgt moet je later toch uitleggen aan die mensen waardoor je later bent.

Ja, de personeelleden, minstens 4 stuks gingen eerst wat drinken. Erwas dusgeen spoedgeval.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-05-14 13:23

Geplaatst door de TopicStarter : 11-05-14 13:23

Imala schreef:
En wat betreft jongeren die zeuren dat het zo zwaar is.... vind ik een zwaar vooroordeel.
De mensen die al zo lang in de zorg zitten en vastgeroest zitten om het zo maar te noemen die klaagt het hardst, want vroeger kon dit en dat nog wel en was alles beter.
Juist de jongere generatie verzorgende rent het hardst van allemaal, willen zich nog bewijze, worden opgeleid op een andere manier.
Maar ik denk ook dat deze generatie inziet dat ze niet alleen zorg moeten dragen voor bewoners maar ook voor zichzelf want ze zullen steeds meer werk met minder moeten doen.
Ga er maar aan staan.

Dus niet overal. Bij mijn moeder iig niet. Daar klagen de jongeren juist hoezwaar ze het hebben en rent mijn moeder harder dan hen. Tuurlijk is dit niet overal zo, ik scheer niemand over 1 kam, heb ook heel lang vrijwilligerswerk gedaan in het huis waar mijn moeder werkt en hoor haar verhalen vaak dus vandaar mijn mening.

**Geplaatst**: 11-05-14 13:46

Geplaatst: 11-05-14 13:46

Ersina schreef:
koetjeboe schreef:
Maar foei wat denken er veel mensen slecht over de mensen in de zorg,, ik werk zelf met zwaar lichamelijk gehandicapten en ook hier wordt flink bezuinigd.
Ik kan je zeggen dat het merendeel hun uiterste best doet om goede zorg te leveren.

Als we nou even allemaal stoppen met mopperen op de mensen die kei hard werken en heel erg hun best doen om iedereen zo goed mogelijk te helpen..... ga dan mopperen op de hoge heren die al die bezuinigingen er allemaal in gooien.

Het is niet de bedoeling van een discussie iemand af te branden. Ik lees deze topic ook en vind eigenlijk niet dat naar voren komt dat de mensen slecht denken over de zorg. Er worden allemaal ideeën gegeven hoe anderen erover denken en wat verbeterd kan. De 1 kan het beter verwoorden dan de ander, maar als ik bijvoorbeeld lees wat shadow0 schrijft, dan kan ik me daar grotendeels in vinden en waar ik me niet in kan vinden is toch goed verwoord. De verzorgende kant verdedigd zich...we hebben recht op koffie pauze, het is zwaar werk en dat klopt, maar iemand anders heeft al opgemerkt...moeten die pauzes nu maar allemaal gelijk? Zijn er werkelijk geen verbeterpunten? Dat de zorg uitgehold is en de mensen die op de werkvloer staan, zo ongeveer op hun wenkbrauwen lopen is ook waar. Lijkt mij dat jullie op vergaderingen door iemand die voor jullie kan spreken , het naar voren brengt WAT verbetert kan worden. Dat kan niet als jullie niet eens willen zien DAT er verbeterpunten zijn en als jullie in jullie eer zijn aangetast als misstanden naar boven komen. Want die misstanden zijn er! Het is niet normaal als het kaderpersoneel meer verdient als de Balkenende norm en de bewoner slechts 1 keer per week onder de douche gedaan wordt. Daar zit veel tussenin. Er gebeurt alleen iets als mensen toegeven dat er een probleem is.
(Ik stem al jaren op een partij die zorg hoog in het vaandel hebben staan, maar dat is onvoldoende)
En voor de mensen die zeggen dat er ergere dingen in de wereld gebeuren. Ja dat is zo, maar nu hebben we het even over het probleem waar TS tegen aan stuitte.

wij zijn over het algemeen met zijn tweeen en dan hou je om de buurt pauze. alleen niet altijd gaat dat, als iemand net een ongelukje heeft gehad of iemand voelt zich niet lekker dat wordt ik er bij geroepen in me pauze. weg pauze en zo gaat dan wel vaker. bij ons wonen mensen die afhankelijk zijn van een machine die ze beademt, ik zit zo vaak te eten dat ik onder me eten steeds naar die bewoners moet. omdat me collega lager is geschoolt en hier niks mee mag.
Dan kan ik wel om de buurt pauze houden maar dan schiet het er nog bij in

**Geplaatst**: 11-05-14 19:05

Geplaatst: 11-05-14 19:05

fohadie schreef:
Imala schreef:
Maar Fohadie, weet jij wat er in de tussentijd gebeurde toen je met mw in de huiskamer zat?
Wellicht was de verzorging op een spoedbel af?
Wij hebben ook weleens tegen elkaar gezegd van goh een rustig moment. Tijd om de admin. te doen of even wat kamers af om een praatje te maken.
Niet afgeklopt want met 5 min konden we met drie man naar een val incident waarbij de badkamer letterlijk helemaal onder het bloed zat en mw met een gat in het hoofd buiten bewustzijn was.
Als je dan bellen tussendoor krijgt moet je later toch uitleggen aan die mensen waardoor je later bent.

Ja, de personeelleden, minstens 4 stuks gingen eerst wat drinken. Erwas dusgeen spoedgeval.

Maar hoe weet jij dat ze geen spoedgevallen hebben gehad? Heb je het na gevraagd of met natte vinger werk gezegd. Jouw instelling naar ons verzorgend personeel vind ik een beetje laag om zo maar eens te zeggen. Dat het personeel even wat drinkt om vervolgens een uur intensief te gaan zwoegen om alle mensen op bed te leggen moet ook even kunnen vind ik.

**Geplaatst**: 11-05-14 19:12

Re: Is dit normaal? (In een verzorgingshuis.)

Geplaatst: 11-05-14 19:12

Mijn opa zit nu in een tehuis waar hij 's avonds nog gaat wandelen en dat is ook niet verantwoord. Hij is al 2 maal 'overvallen' door gladjanussen die hem z'n geld hebben afgetroggeld dus ik wil maar zeggen... Zeggen ze ook gewoon tsjah kunnen wij niets aan doen we kunnen niet op alles letten. Lekker dan.
Wij wonen te ver weg dus wij kunnen daar ook niet altijd op letten.

Ik vind het ook erg maar volgens mij gaat het in veel tehuizen wel zo hoor.

Nomineer dit bericht ×