Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-02-14 09:57

Geplaatst door de TopicStarter : 06-02-14 09:57

chelle_dora schreef:
Fijn dat je broertje terecht is TS.

Wat ik wel een kwalijke zaak vind, is dat je broertje (of jij?) niet hoeven te vertellen waar je uithangt. Bij mij voldeed een 'daar ergens in de buurt' niet hoor. Dat zei ik erbij als ze niet wisten waar het adres lag, maar mijn ouders wisten dondersgoed waar alle vriendinnetjes woonden en waar alle activiteiten waren. Niks controlerends of straks aan, maar simpelweg willen weten waar je ongeveer kan zijn als er wat gebeurd. En dan heb ik het niet alleen over psychopaten die je vastgrijpen maar ook ongelukken e.d, dan is het toch fijn als ouders ook contact kunnen houden en ze dus weten waar ze moeten zoeken als je weg blijft.

En wat ik ook vind (maar dan in het algemeen, maar niet naar jou TS) is dat er tegenwoordig achterlijk snel word geroepen dat iemand vermist/kwijt is en 'ik hoop maar dat ze terug komen'.

Van de week ook, iemand werd 'vermist' omdat ze voor het laatst in het winkelcentrum was gezien en nog niet thuis was gekomen (zat 3 uur tussen).
Volgens mij ben je pas vermist/kwijt als je 24 uur niks hebt laten horen en als werkelijk waar niemand weet waar je bent.. Maar misschien ben ik ouderwets..

Maar ik blijf erbij, ik denk dat je ouders er goed aan doen om toch echt wel van je broertje (en jou) te eisen dat ze weten waar vriendjes en vriendinnetjes wonen. Zeker als dus bekend is dat als hij roept dat hij naar buiten gaat, dat hij dan naar zijn vriendinnetje rent (waarvan niemand dus wist waar ze woonde, belachelijk), zou ik dat toch echt eisen van m'n kinderen want op z'n blauwe ogen moet je 'm dus niet vertrouwen, maar als er wat gebeurd kijk je wel jezelf erop aan de rest van je leven.

Ik woon dan niet meer thuis maar ik meld alles aan m'n vriend; waar ik heen ga, waar dat is, en hoe lang ik weg denk te zijn. Simpelweg om de reden dat als er wat gebeurd, men weet waar ik voor het laatst geweest ben.

Mijn ouders weten waar al mijn vriendinnen wonen. En als ik met hun bijvoorbeeld wat ga doen is het bij een van ons in de buurt. Mijn ouders weten ook waar al mijn broertjes vriendjes wonen, alleen dat vriendinnetje weten we niet.

Lieveli, Bedankt voor het toelichten van mijn antwoord aan Britty

Laat ik het nog even duidelijk vertellen;
Mijn broertje zijn telefoon is afgepakt + uitgezet. We hebben verschillende vriendjes van hem gebeld (want ook een aantal telefoon nummers staan in onze huistelefoon, en mijn ouders kennen hun ouders ook) en langs de deur geweest om te vragen of hij daar was, maar dat was niet zo. Omdat wij niet wisten waar zijn vriendinnetje woonde, en geen telefoon nummer hadden, heb ik haar op gezocht op Facebook, en een bericht gestuurd om te vragen of hij bij haar was. Dat was zo en na een heel onduidelijk gedoe, en veel zeuren heb ik haar over kunnen halen mijn broertje bij hun even naar huis te laten bellen. Dus of met een huis telefoon of een mobiele telefoon. Hij heeft dus uiteindelijk gebeld met (ik denk) haar moeder's mobiel. Dus: Zijn telefoon was afgepakt en lag thuis, en hij heeft met iemand anders telefoon naar huis gebeld.

**Geplaatst**: 06-02-14 10:03

Geplaatst: 06-02-14 10:03

Citaat:
Van de week ook, iemand werd 'vermist' omdat ze voor het laatst in het winkelcentrum was gezien en nog niet thuis was gekomen (zat 3 uur tussen).
Volgens mij ben je pas vermist/kwijt als je 24 uur niks hebt laten horen en als werkelijk waar niemand weet waar je bent.. Maar misschien ben ik ouderwets..

Die 24 uur geldt voor volwassenen, voor kinderen is geen limiet.

Is ook logisch, als mijn dochter van een vriendinnetje naar huis komt en ze komt niet thuis aan, dan gaan ze gelukkig geen 24 wachten totdat ze gaan zoeken.
De eerste 24/48 uur is cruciaal daarna nemen de overlevingskansen (bij ontvoering) drastisch af.

**Geplaatst**: 06-02-14 10:10

Geplaatst: 06-02-14 10:10

Brainless schreef:
Citaat:
Van de week ook, iemand werd 'vermist' omdat ze voor het laatst in het winkelcentrum was gezien en nog niet thuis was gekomen (zat 3 uur tussen).
Volgens mij ben je pas vermist/kwijt als je 24 uur niks hebt laten horen en als werkelijk waar niemand weet waar je bent.. Maar misschien ben ik ouderwets..

Die 24 uur geldt voor volwassenen, voor kinderen is geen limiet.

Is ook logisch, als mijn dochter van een vriendinnetje naar huis komt en ze komt niet thuis aan, dan gaan ze gelukkig geen 24 wachten totdat ze gaan zoeken.
De eerste 24/48 uur is cruciaal daarna nemen de overlevingskansen (bij ontvoering) drastisch af.

Diegene was wel volwassen waar ik het in het voorbeeld over had :p

Wat ik bedoel is dat er tegenwoordig door iedereen snel word geroepen dat ze 'kwijt' zijn.. Maarja, als je uberhaupt al niet weet waar het vriendinnetje van je zoon woont..

**Geplaatst**: 06-02-14 10:29

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 06-02-14 10:29

Mijn ouders wouden wel graag weten waar wij naar toe gingen. Als we gewoon in de buurt slenteren was het niet zo probleem aangezien we in een klein dorp wonen, dus zo gevonden. Wij waren ook niet zulke losbollen die stomme dingen gingen doen.

Maar ik vind wel een paar heel makkelijk praten hoor, en vraag me af of ze zelf al kinderen hebben en hoe oud die dan zijn? Pubers zijn niet altijd even makkelijk hahah (ikzelf ook niet, en als ik terug denk hoe ik was arme ouders, en ja op dat moment zijn denk je dat een straf niet voor jou werkt maar als ik nu terug denk ja ze hadden gelijk.).

**Geplaatst**: 06-02-14 15:05

Geplaatst: 06-02-14 15:05

Mijn ouders wisten van mijn middelbare schoolvriendinnen ook niet altijd waar ze woonden hoor. Ik wist het zelf vaak niet eens :')

Je ziet elkaar op school en in de stad, als we uitgingen spraken we op een plek af die voor iedereen makkelijk te fietsen was.

chelle_dora schreef:
Wat ik bedoel is dat er tegenwoordig door iedereen snel word geroepen dat ze 'kwijt' zijn.. Maarja, als je uberhaupt al niet weet waar het vriendinnetje van je zoon woont..

Wat kun je soms toch gefrustreerd en akelig reageren :(:)

**Geplaatst**: 06-02-14 15:08

Geplaatst: 06-02-14 15:08

Ach, ik vind het een kwalijke zaak als je als ouder niet weet waar je kinderen rond hangen. Ik vínd dat je dan toch wat meer met je kinderen bezig moet houden. Heeft niks te maken met akelig reageren, ik vind dat gewoon heel kwalijk, zeker als je in een maatschappij leeft waar vaak genoeg kinderen écht kwijtraken en je blijkbaar een kind hebt die wegloopt.

Maar goed, ik word dan later ook zo'n "akelige" en "frustrerende" ouder die wil weten waar vriendjes en vriendinnetjes wonen; zodat als er wat gebeurd, ik weet waar ze zijn en niet eerst met de tom-tom moet zoeken waar ze ongeveer wonen.

**Geplaatst**: 06-02-14 15:13

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 06-02-14 15:13

Ik vind niet dat je een akelige en gefrustreerde ouder bent als je wilt weten waar vriendjes en vriendinnetjes wonen. Ik vind zelfs dat je een punt hebt. Maar de manier waarop jij je statement maakt vind ik soms nogal jammer.

**Geplaatst**: 06-02-14 15:16

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 06-02-14 15:16

Dan spijt dat me zeer, hij was wat kort door de bocht, maar als je m'n eerdere berichten erbij pakt in dit topic zie je dat ze niet zo "gefrustreerd" bedoeld zijn.

Ik ben van mening, als je bekend bent met de maatschappij zoals deze nu is, dat je hoort te weten waar je 14jarige zoontje uithangt. Ik heb een broertje van 14, en goed, nu komt ie even helemaal nergens omdat ie in revalidatie zit, maar iedereen bij ons thuis weet waar die normaliter uithangt, hoe laat dat ie uit is en waar zijn vriendjes wonen én hebben er telefoonnummers van. Als er wat gebeurd, moet je in ieder geval een aanknopingspunt hebben.

Ik vind gewoon dat er direct al wordt geroepen dat iemand kwijt is.. Tja, als je zelf niet weet waar de kinderen wonen, dan zijn ze al snel kwijt, iets wat dus makkelijk teruggedrongen kan worden.. maar dat ontbreekt helaas bij een hoop ouders. Dat bedoelde ik ermee te zeggen ,wat wellicht erg kort door de bocht uitkwam.

**Geplaatst**: 06-02-14 15:24

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 06-02-14 15:24

Ja maar een jochie van 14 met een vriendinnetje, ik weet niet maar ik zie mijn broertje dat ook niet thuis vertellen. Ik kwam erachter dat hij een chick had toen ik eens onverwachts bij mijn ouders kwam en vreemde uggs op de mat zag. Nog gepast ook omdat ik dacht dat mijn moeder ze had gekocht :')

En dat ik 14 was zei ik het ook niet altijd meer hoor, denk ik. Lang geleden dus ik moet diep nadenken maar ik denk dat mijn ouders me gewoon wel vertrouwden en ik had mijn telefoon bij me.

Maar dit topic, ik vind dat het wel heel snel geopend is. Kinderen (pubers) lopen nu eenmaal regelmatig weg om even af te koelen, als ik het zo lees was het ook wel een hele verhitte situatie.

**Geplaatst**: 06-02-14 15:25

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 06-02-14 15:25

Nee mijn broertje zal ook eerder zeggen 'bij een klasgenootje' ofzo. Ook prima

Ze hoeven er ook niet bij op de koffie maar een adres hebben is wel zo prettig. Maar goed, nou weet ik ook niet beter dan dat wij adres en telefoonbomen hadden op school, en die werden mooi naar de ouders toegestuurd

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-14 23:46

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-14 23:46

Topic was idd ook een opwelling. Raakte nogal in paniek omdat ook mijn vader erg lang weg bleef, en dan helpen wat lieve berichtjes op Bokt heel erg om even wat koeler in het hoofd te worden. Maargoed. Mijn ouders zijn geen 'slechte ouders' ofzo. Mijn broertje is echt een popiejopie op school, en dit doet hij thuis ook.. Hij verteld weinig, en de mensen waarmee hij normaal omgaat wonen hier in de buurt, zijn vriendjes van de basisschool dus dat contact met de ouders is gewoon heel goed. Mijn broertje is normaal niet van zijn telefoon af te slaan, maar omdat hij was vertrokken, en zijn telefoon was afgepakt hadden we dus niks. Denk ook dat als je mijn broertje vraagt wat dat vriendinnetje haar adres is dat hij dat niet weet. En vragen doet hij niet want dat 'vergeet' hij.
En ja, ze kunnen dan wel zeggen; je gaat er niet meer heen, maar dan doet hij het toch wel stiekum.
Ouders zijn niet meteen 'slecht' of gaan niet meteen 'niet goed om met hun kind' of wat dan ook als ze het adres van 1 vriendje of vriendinnetje niet hebben/ weten. Dat ligt namelijk voor een groot deel bij mijn broertje.
En ja, heel eerlijk, ik weet dat gewoon. We zijn namelijk hetzelfde alleen was ik 100x erger. Allen ik ontplofte en wou tijdens mijn woede weglopen (en ik had regelmatig spullen gepakt en had ook echt een laat dagen weg gebleven als het me gelukt was, want was gewoon bij mijn toenmalige vriend blijven slapen), alleen zodra ik de kast open trok om m'n schoenen te pakken stond mijn vader voor m'n neus. En ik brak het hele huis af. Nu ben ik blij dat het me nooit gelukt is.

**Geplaatst**: 08-02-14 09:22

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 08-02-14 09:22

Ik heb zelf mijn twee kinderen door de pubertijd geloodst met veel praten en een flinke dosis humor.
Heb altijd in mijn achterhoofd gehouden hoe ik mezelf voelde in die warrige pubertijd....
vaak onzeker, opstandig.....de pubertijd is met recht een emotionele achtbaan.
Dingen die je altijd leuk vond worden door vrienden als kinderachtig gezien(dus doe je die niet meer), dingen die je zou willen daar vinden je ouders je te jong voor......(dus die mag je niet doen)
Als puber trek je je erg veel aan van wat je vrienden vinden......
Maar ook als ouder is het niet makkelijk! Je wil het goed doen maar ook dan komt er kritiek....van andere ouders...van opa en oma.....
Anyway, ik heb me er samen met mijn kinderen doorheen geslagen, met als grootste complimenten van mijn dochter( toen 16) een bos bloemen met een kaartje "je bent een topwijf"(bewaar het kaartje in mijn portomonee) en van mijn zoon "je bent echt wel chill" (hij was toen 17)
En dat hun vrienden mij een coole moeder vonden....
Nu zijn ze beide volwassen, mijn dochter trouwt deze zomer en mijn zoon studeert af dit jaar.

**Geplaatst**: 08-02-14 10:53

Geplaatst: 08-02-14 10:53

woofie schreef:
Heb altijd in mijn achterhoofd gehouden hoe ik mezelf voelde in die warrige pubertijd....

$_/-\o_$ Echt, dat is precies wat ik later wil doen als ik zelf kinderen ga hebben! Waarschijnlijk zal ik dan inderdaad een genuanceerder beeld hebben over opvoeden dan nu, maar dat wil ik zeker niet vergeten!

**Geplaatst**: 08-02-14 11:28

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 08-02-14 11:28

Mijn moeder wist 9 van de 10 keer echt wel waar ik heen ging. Vertelde ik ook wel gewoon eerlijk.
En tuurlijk heb ik dingen stiekem gedaan, want juist als iets stiekem is, is het leuk. Zodra mijn mama het wist, was de lol er ook weer vanaf

Mijn moeder denkt ook altijd aan d'r zelf toen ze jong was, nou die was nog 10 keer zo erg hoor!

Mijn moeder wist ook wel waar de meeste woonden, al waren we daar bijna nooit.
Wij zaten eigenlijk altijd buiten, maar dan zei ik ben in dorp of onder die brug ect ect.
Had altijd een telefoon mee, en owee als ik niet opnam als mama belde, dan werd ze wel echt pissig.

Maar ik heb nooit dingen stiekem hoeven doen, veel dingen waren voor mij al bekend, zodat ik het ook niet hoefde proberen

**Geplaatst**: 08-02-14 19:38

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 08-02-14 19:38

ts is je broertje nog lang boos geweest ? of je vader ?
of is de rust weder gekeerd.

wel jammer dat je broertje zo gesloten is , is er niet een optie om hem wat openlijker te laten praten over eigenlijk alles ?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-14 22:26

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-14 22:26

Fuego, toen hij eenmaal thuis was hebben ze gewoon normaal gepraat. Niet boos gepraat zegmaar. Maar er zaten uiteraard consequenties aan vast. We doen er van alles aan hem te laten praten maar denk dat het bij hem (net als bij mij) tijd nodig heeft om te leren praten over bijv problemen. Ik krop nogsteeds dingen op, maar als de bom ontploft ben ik wel sneller in staat mijn probleem te vertellen, en ben sneller weer rustig.

**Geplaatst**: 08-02-14 22:35

Geplaatst: 08-02-14 22:35

LoveUggs schreef:
Fuego, toen hij eenmaal thuis was hebben ze gewoon normaal gepraat. Niet boos gepraat zegmaar. Maar er zaten uiteraard consequenties aan vast. We doen er van alles aan hem te laten praten maar denk dat het bij hem (net als bij mij) tijd nodig heeft om te leren praten over bijv problemen. Ik krop nogsteeds dingen op, maar als de bom ontploft ben ik wel sneller in staat mijn probleem te vertellen, en ben sneller weer rustig.

fijn dat alles rustig is uitgepraat.
kun jij als ervaringsdeskundige niet eens uitleggen aan je broertje wat jou door de pubertijd heeft gekregen.
en hem leren met zijn emoties om te gaan.

suc6 iig

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-14 22:50

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-14 22:50

Nee.. Helaas niet, aangezien ik zelf nog aan het leren ben er mee om te gaan..

Hoe kan ik mijn broertje dan vertellen hoe hij er mee om moet gaan en wat hij moet doen als ik dat zelf nog niet 100% weet/ kan? Doordat ik altijd gepest ben, ben ik heel gesloten. Ookal weet ik dat mijn ouders er ALTIJD voor me zullen zijn, en ook mijn familie me nooit in de steek zou laten.. Het is iets dat je moet kunnen.. En kan je dat niet, moet je dat leren.. En ik ben nog altijd aan het leren m'n problemen te bespreken.

Waar ik onwijs boos om kan worden is hoe zijn school met problemen omgaat. Ik heb er ook op gezeten en kon hoog of laag springen maar de pesters kregen geen straf, of officiële waarschuwingen. Laat staan een schorsing. Mijn broertje mag dan wel bij het populaire groepje horen, maar ik durf met 200% zeker te zeggen dat hij geen pester is, omdat hij weet wat het met mij gedaan heeft. Hij is geen lieverdje dat weet ik ook wel, maar hij is wel redelijk. Hij zou eerder opkomen voor iemand die gepest word dan mee doen. Maar echt, hij is ALTIJD de banketstaaf.. Een ander doet iets en hij krijgt straf. Een ander geeft hem een knal, mijn broertje doet wat terug, en mijn broertje hangt den schorsing boven het hoofd. Nu verteld zijn school dat hij woede aanvallen heeft. Nou, maak dat de kat wijs. Ik ken hem nu 14 jaar, en in die 14 jaar heeft hij 1x echt een woede aanval gehad.. Heb hem toen gezegd dat hij maar moet vragen of ze zijn zus nog herinneren. Want ik brak heel de boel af. Maar als ik dat dan hoor, word ik ZO kwaad.. Ik kan daar echt niet tegen.. Ze moeten degene aanpakken die echt wat kwaad doen.. En niet denken: oh hij (mijn broertje) zit erbij dus hij zou het wel gedaan hebben. En mijn broertje kan hoog of laag springen dat hij het ECHT niet heeft gedaan, maar dat maakt geen ruk uit... Daar kan ik zo kwaad om worden, en op zo'n moment ben ik in staat langs die school te gaan..

En misschien kan je het geen woede noemen maar eerder verdriet.. Het haalt bij mij nog veel naar boven. En daar kan ik niet tegen. En dat bewijst maar, dat ik hem zeker niet kan vertellen hoe hij ermee om moet gaan..

**Geplaatst**: 08-02-14 22:56

Geplaatst: 08-02-14 22:56

naomi_g1998 schreef:
MarlindeRooz schreef:
Kind je bent 14, je weet niet wat er de komende 3/4 jaar nog gaat gebeuren.

Ik ben ook altijd strak gehouden, en mijn zusje (die behoorlijk ontspoort) ook en dat werkt niet geef ik toe, maar als je wegloopt of liegt dan vind ik dat daar een straf tegenover hoort te staan.

Ik ben een kind van 15 en ik weet niet wat er gaat gebeuren nee, wat ik wel weet is hoe ik mijn lesjes moet leren en dat is niet door keihard op mijn sodemieter te krijgen. Ieder kind is anders en die aanpak werkt bij mij gewoon niet. Ik neem aan dat ik dat beter weet als jou?

nee, ik geloof dat jij hier gewoon de 'straf' kiest die jij het makkelijkste vind.
als een kind zoiets flikt, krijg je daar tegenover flink straf vind ik. zoniet, gaat het kind het weer doen omdat ie er toch makkelijk vanaf komt.
en zeg niet dat ik er niks vanaf weet, ik ben 16 en ben ook totaal niet de makkelijkste, maar geloof me. de dingen waar ik straf voor heb gekregen doe ik nooit en nooit meer. simpelweg omdat ik weet dat ik er niet makkelijk vanaf kom.

**Geplaatst**: 08-02-14 23:22

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst: 08-02-14 23:22

het loopt dus niet lekker op school met je broertje , er hangt hem een schorsing boven het hoofd wegens verdenking op pesten ?

hoort hij dan niet juist bij de populaire groep juist omdat hij weet hoe het met jou op die school is vergaan.
en plakt hij daarom bij de pesters vast , om zelf nooit gepest te hoeven worden?
niet zegende dat hij anderen wil pesten maar daar misschien wel onbedoeld mee in aanraking komt.
en dat heel erg in strijd is met hoe jij school hebt ervaren.
hij zou daardoor op school ook best gefrustreerd kunnen zijn en misschien kwaad.

ik wil niet zeggen dat het ook zo is , maar hij verteld niet alles (vriendin).
misschien worstelt hij best wel ,en is hij op school een hele andere jongen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-14 23:39

Re: Broertje weg gelopen...!

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-14 23:39

Nee niet op verdenking van pesten. Als hij een klap krijgt, slaat hij terug. Alleen loopt mijn broertje daarna rond alsof er niks aan de hand is, en de ander gaat naar een leraar, waardoor m'n broertje op z'n kop krijgt.

Een paar dagen geleden kreeg hij een tik van een meisje, hij geeft een tikje terug, meisje struikeld, en valt en begint te huilen. Een jongen uit een andere klas spreekt mijn broertje erop aan waarop hij zei; bemoei je er niet mee, het is niet jouw zaak. Waarna hij zich omdraait en weg loopt. Vervolgens gooit die jongen een vol blikje cola naar mijn broertjes hoofd waarop mijn broertje (uiteraard) boos begint te schelden. Mijn broertje krijgt een officiële waarschuwing, en de jongen krijgt niks. (Waar heeft mijn broertje dan die officiële waarschuwing aan verdient? Aan het volle blikje cola dat naar zijn hoofd gegooid werd?)

En ik weet wel zeker dat mijn broertje zich op school anders gedraagd. Dat merk ik vooral als hij een vriendje mee naar huis neemt. Dan gedraagd hij zich heel anders. En misschien gaat hij wel met pesters om, maar weet zeker dat hij het zelf niet doet. En als hij dit wel blijkt te doen, heeft hij vette ruzie met mij..! Maar ik durf 100% zeker te zeggen dat hij niet pest. Niet opzettelijk tenminste. En daar heb ik hem zeker voor gewaarschuwd.

Nomineer dit bericht ×