Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-02-14 12:27

Geplaatst: 06-02-14 12:27

Jeetje, acht keer!! http://www.nieuwsblad.be/article/detail ... d=1H3L6US2
Verschrikkelijk $:\$ Ik vind zijn verhaal wel heel indrukwekkend trouwens. Knap dat hij erover kan vertellen.

**Geplaatst**: 06-02-14 12:45

Geplaatst: 06-02-14 12:45

Misschien dat de post van Cayenne meer bedoeld was om in het vervolg beter te kijken hoe je dingen typt. Als je zelf al zegt dat het via internet lastig is te begrijpen hoe iemand iets bedoeld, dan is het misschien ook verstandig om op te passen met woorden als “Sorry hoor, maar, heisa en ja” enz.

Ook deze post vind ik nl. niet erg vriendelijk of normaal overkomen en kan imo ook prima in de categorie ‘fel’ geplaatst worden. En dat komt voornl. door stukken als “Maar goed als je lekker een discussie aan wil gaan nu met mij over een post die ik niet zo bedoel mag van mij hoor” en “om dingen wel netjes proberen te brengen ja?” en maar er dan niet zo'n heisa om maken Ik zie maar 1 persoon die tekstueel er een heisa van maakt en dat ben jijzelf. En dat komt dus voornl. door de woorden als hoor, ja, sorry maar.. enz. En als iemand dat aangeeft heeft het ook weinig zin om je gelijk aangevallen te voelen en te roepen “Maar k trek me wel weer terug uit dit topic aangezien mijn reacties toch steeds verkeerd begrepen worden”. Maar misschien begrijp jij de reacties zelf wel verkeerd?

Jij vindt een ‘discussie’ over een onderwerp niet nodig, een ander geeft aan dat er geen eens een discussie is. En daar ben ik het toevallig mee eens. Ik gaf iets aan, een ander zegt daar nog nooit van gehoord te hebben. Dat kan toch? Heeft niks met gelijk hebben te maken, maar met verschillende ervaringen. Wie weet is het per station anders, of zijn de regels in x jaar veranderd. Wie weet kletst er wel iemand uit z’n nek of is het per afdeling wel weer verschillend wat er omgeroepen wordt. Dat de HC x informatie krijgt en beveiligers Y.

Maar jij komt gelijk met “Sorry hoor maar moet er echt elke keer een discussie overal ontstaan voor wie er gelijk heeft hier op bokt?”en “zie ik alleen maar discussies ontstaan over wat er omgeroepen word of wat niet en weet ik t wat allemaal.. Kan dat ook een keer achterwege blijven?”

Dat komt over als een felle reactie en het is ook nog eens overtrokken. Want er ontstaat niet elke keer en overal een discussie over wie er gelijk op Bokt en er ontstaan ook niet alleen maar discussies over wat er omgeroepen wordt of weet ik het wat. Het waren drie posts waarin gewoon wat vragen werden gesteld of opmerkingen gegeven. Jouw post komt over alsof we hier met eieren en rotte vis zitten te smijten over een omroepsysteem.

Goed, nu heb je aangegeven dat je het niet zo bedoelde. Dat is fijn om te horen, dus dan is het klaar en voor de rest goed. Iedereen weer blij.

$*\o/*$ Ik heb de boel proberen te reflecteren waar het naar mijn idee fout is gegaan. (de onderstreepte woorden lezen nl. niet fijn) Wie wil trekt er lering uit. Wie dat niet wil even goede vrienden.

Zullen we dan hier weer verder gaan met stilstaande treinen en alles wat daar bij komt kijken?

**Geplaatst**: 06-02-14 12:53

Geplaatst: 06-02-14 12:53

Cayenne schreef:
Jeetje, acht keer!! http://www.nieuwsblad.be/article/detail ... d=1H3L6US2
Verschrikkelijk $:\$ Ik vind zijn verhaal wel heel indrukwekkend trouwens. Knap dat hij erover kan vertellen.

Met ongeveer 365 mensen per jaar (gemiddeld en dan in Nederland) denk ik dat de kans idd wel aanwezig is dat een machinist meerdere keren de ‘pineut’ is. Ik vind dan ook dat als iemand zelfmoord wil plegen doe dat op een manier dat een ander er geen last van heeft. Doe het het liefst gewoon helemaal niet, maar ik vind dit soort manieren gewoon gruwelijk. (voor de nabestaanden én de betrokkenen)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-02-14 12:53

Geplaatst door de TopicStarter : 06-02-14 12:53

Ben ik het wel mee eens Sammie. Nu gewoon weer praten over waar het topic voor bedoelt is

Maar wat een verhalen weer zeg! En wat zijn het voor rare mensen die foto's gaan zitten nemen.

Laatst bijgewerkt door heidy_wilco op 06-02-14 12:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-02-14 12:55

Geplaatst: 06-02-14 12:55

Sammie schreef:
Cayenne schreef:
Jeetje, acht keer!! http://www.nieuwsblad.be/article/detail ... d=1H3L6US2
Verschrikkelijk $:\$ Ik vind zijn verhaal wel heel indrukwekkend trouwens. Knap dat hij erover kan vertellen.

Met ongeveer 365 mensen per jaar (gemiddeld en dan in Nederland) denk ik dat de kans idd wel aanwezig is dat een machinist meerdere keren de ‘pineut’ is. Ik vind dan ook dat als iemand zelfmoord wil plegen doe dat op een manier dat een ander er geen last van heeft. Doe het het liefst gewoon helemaal niet, maar ik vind dit soort manieren gewoon gruwelijk. (voor de nabestaanden én de betrokkenen)

Daarom vond ik die suicidekliniek (of hoe het dan ook heet) voor mensen die er echt een einde aan willen maken, ook helemaal geen verkeerd idee.

**Geplaatst**: 06-02-14 13:00

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 06-02-14 13:00

Ik ken dus een machinist die zei: Als er bij mij iemand voorspringt, ga ik gewoon de volgende dag weer fluitend aan het werk. Feit is dat toen het ook het ook echt gebeurde, hij nooit weer een trein van binnen gezien heeft. Hij durfde niet meer, raakte zwaar depressief en heeft daarna nog een tijdje ander werk binnen de NS gedaan en is nu alweer een tijd met pensioen. Het heeft echt een enorme impact.

Een vriend van mij is vrachtwagenchauffeur en hij heeft ook iemand doodgereden. Later is gebleken dat ook dat om een zelfdoding ging. Die vriend heeft er dagelijks nog last van.

**Geplaatst**: 06-02-14 17:07

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 06-02-14 17:07

als je zo'n zelfdoding doet, maak je het voor anderen ook een stuk moeilijker, door de impact aan de ene kant dus erg dat je alleen aan jezelf denkt dan en niet aan de machinist ofzo, aan de andere kant je hebt zeg maar een hele lange tunnel en je ziet geen licht meer en kan niet meer normaal nadenken dus ik snap het ook wel dat je dan niet denkt aan anderen.

als ik zo'n machinist zou zijn geweest zou ik van de schrik gewoon doorrijden! niet bevatten dat je moet stoppen. op het moment zelf zou ik anders denken uiteraard

**Geplaatst**: 06-02-14 17:54

Geplaatst: 06-02-14 17:54

Geloof me, in de opleiding machinist en in de opleiding voor HC word er zowat ingeramd wat je moet doen bij een aanrijding. De kans dat je van schrik doorrijd is dan ook vrij klein omdat je, zelfs als je het nog nooit mee hebt gemaakt, op de automatische piloot gaat.

**Geplaatst**: 06-02-14 18:53

Geplaatst: 06-02-14 18:53

Ja inderdaad, remmen is de eerste reflex

En hoe je er vervolgens mee om kan gaan is van zoveel dingen afhankelijk. Dat is vooraf echt niet te voorspellen ook voor jezelf niet. Het begint met of je het ziet of dat het een onverwachte klap is. Daarnaast maken aanrijdingen op een perron of overweg altijd extra veel indruk, omdat je daar zoveel mee temaken krijgt dat je in je dagelijkse werk niet meer kan functioneren als je op die plaatsen niet meer op je gemak op je stoel kan zitten.

En ook al zou je er onder 'normale' omstandigheden wel mee om kunnen gaan; als je een dienst hebt waarbij al het één en ander is gebeurd zoals een lastige reiziger, dienstkaartje al tig keer gewijzigd, slecht zicht door dichte mist, storingen in je trein enz. dan kan zo'n gebeurtenis echt hetgene zijn wat je over de grens duwt en het in 1x klaar is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-14 21:57

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-14 21:57

Nog een filmpje van Top Gear.
Wel met wat Top Gear humor erin, maar je ziet wel goed wat een trein met een auto doet, laat staan een mens.

**Geplaatst**: 07-02-14 22:05

Geplaatst: 07-02-14 22:05

Ook een prachtig voorbeeld van hoe lang zo'n trein nog door rijdt. Al overleef je de klap zelf dan duurt het nog wel even voor je stil staat.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-14 22:08

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-14 22:08

Ja, hij rijd echt nog ver door! En het is ook maar een locomotief...
Er blijft echt niets meer van je over.
Ook niet als je een reflecterend hesje en twee helmen draagt.

**Geplaatst**: 08-02-14 00:42

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 08-02-14 00:42

Jeetje wat een klap zeg ... Dat soort filmpjes zou iedereen moeten zien om zich er bewust van te worden ...

**Geplaatst**: 08-02-14 00:50

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 08-02-14 00:50

Een vader vam vrienden van ons werkt bij de 112 alarm centrale en die is toen opgebelt en vertelt dat er iemand zelfmoord ging plegen en hoorde op de achergrond getoeter lawaai en toen was het contact weg. Bleek dat de persoon die belde zelfmoord had gepleegt die vader kon een jaar niet werken ivm nachtmerries en angst om op te nemen

**Geplaatst**: 08-02-14 00:59

Geplaatst: 08-02-14 00:59

@Nanne: Wat ik me afvraag. Waarom krijg jij dat slachtoffer in vredesnaam te zien? Waarom wordt die keus blijkbaar door ns gemaakt. Je komt om iemand te onderstenen, maar krijgt het zelf ook te zien. Wat mij betreft geen handige zet.
Mijn werk kent ook dit soort zware momenten en we hebben daarvoor het bedrijfsopvangteam. Maar dat wordt nooit door de bedrijfsopvanger gedaan die zelf erbij betrokken was op een of andere manier. Nu loop jij alleen maar meer kans om psychische problemen te krijgen plus dat dit soort dingen me niet handig lijken ala je daar komt voor een vreselijk geschrokken machinist. Hoe zit dat?

**Geplaatst**: 08-02-14 01:45

Geplaatst: 08-02-14 01:45

Ik neem aan dat dat wel goed geregeld is.
Op utrecht centraal heb ik gesproken met twee conducteurs en toen kwam het inderdaad op dit onderwerp. Zo werd er even besproken hoeveel springers ze gehad hadden onder andere, maar dat er in het team echt veel ruimte is om daar over te praten wat ze als heel fijn beschouwden.
Het klonk eigenlijk niets anders als positief over de NS en de afhandeling van dit soort zaken.
Aardige mensen tref ik altijd.

Meestal eet ik daar altijd even snel een patatje ofzo en er staat er bijna altijd wel een van de NS mee te snoepen.
Zelf nooit een springer gehad bij een trein waar ik in zat.
Wel dat ik 4 uur over een traject van 2 uur deed omdat er op meerdere punten springers waren.
Ik kwam vanuit Maastricht, bij Weert een springer toen terug naar Roermond, daar over stappen naar Eindhoven en daar was op hetzelfde tijdstip óók een springer op het traject.
Op de andere optie was een storing en uiteindelijk via Nijmegen naar Utrecht centraal.
Ik hoop dat ik het nooit mee hoef te maken, maarja ik zit als ik ga tegenwoordig 4 uur in de trein.
Van utrecht centraal tot Spa in Belgie, Utrecht CS-Maastricht-Luik-Pepinster-Spa.
Hoe groot is dan de kans dat het eens gebeurd? Ik denk groot..

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik een tijd heel slecht geweest ben.
Kort samen gevat: Ziek, veel pijn en horen het zit tussen je oren, door het ziek zijn zwaar depressief en niet normaal na kunnen denken. Drie jaar lang non stop, uiteindelijk blijkt het nu Lyme te zijn.
En toen heb ik wel eens gedacht van als het nou echt nooit stopt hoe doe je zoiets dan?
Voor de trein wil je niet maar hoe dan wel? Er is altijd iemand die je gaat vinden.
Ik ben pro levenseinde klinieken, helemaal.
Overigens ben ik er weer helemaal hoor, maar ik kan me sindsdien wel veel beter verplaatsen in dit onderwerp.

**Geplaatst**: 08-02-14 10:21

Geplaatst: 08-02-14 10:21

wes2009 schreef:
@Nanne: Wat ik me afvraag. Waarom krijg jij dat slachtoffer in vredesnaam te zien? Waarom wordt die keus blijkbaar door ns gemaakt. Je komt om iemand te onderstenen, maar krijgt het zelf ook te zien. Wat mij betreft geen handige zet.
Mijn werk kent ook dit soort zware momenten en we hebben daarvoor het bedrijfsopvangteam. Maar dat wordt nooit door de bedrijfsopvanger gedaan die zelf erbij betrokken was op een of andere manier. Nu loop jij alleen maar meer kans om psychische problemen te krijgen plus dat dit soort dingen me niet handig lijken ala je daar komt voor een vreselijk geschrokken machinist. Hoe zit dat?

Laat ik allereerst zeggen dat wij niet altijd de slachtoffers zien. Bij mij is het dan tot nu toe 2 keer gebeurd. Een keer omdat we eerder aanwezig waren dan de hulpdiensten en het slachtoffer nog leefde een een keer omdat we van de "verkeerde" kant aan kwamen lopen.

Wij zijn allemaal, conducteur, machinist of ik, verplicht eerste hulp te bieden en officieel moet de conducteur het slachtoffer afdekken. Maar het gebeurd ook dat een conducteur dat niet aan kan, dan doen wij dat omdat wij er zijn voor hun ondersteuning.

Laat ik duidelijk maken dat mijn eerste prioriteit bij mijn collegas ligt, ik kom om hen te helpen en dat is het belangrijkste waar ik voor opgeroepen word.

Je zegt zelf dat jij ook shockerende dingen mee maakt op je werk, dan weet je ook dat er momenten zijn waarop je er niet aan ontkomt dat je iets ziet.

Ook verdelen wij taken. Iemand gaat gelijk naar de machinist en een naar de conducteur en dan vragen we wat we voor hun kunnen betekennen.
Bij os geldt ook de regel dat als jij niet naar een aanrijding wil/durft, je er absoluut niet heen hoeft.

Ik heb de mazzel dat mijn eerste heel heftig was, waardoor de rest minder lijkt en heb er tot nu toe geen last van. Dat wil zeggen dat ik het makkelijk los kan laten en af kan sluiten.

**Geplaatst**: 08-02-14 12:23

Geplaatst: 08-02-14 12:23

Nanne schreef:
wes2009 schreef:
@Nanne: Wat ik me afvraag. Waarom krijg jij dat slachtoffer in vredesnaam te zien? Waarom wordt die keus blijkbaar door ns gemaakt. Je komt om iemand te onderstenen, maar krijgt het zelf ook te zien. Wat mij betreft geen handige zet.
Mijn werk kent ook dit soort zware momenten en we hebben daarvoor het bedrijfsopvangteam. Maar dat wordt nooit door de bedrijfsopvanger gedaan die zelf erbij betrokken was op een of andere manier. Nu loop jij alleen maar meer kans om psychische problemen te krijgen plus dat dit soort dingen me niet handig lijken ala je daar komt voor een vreselijk geschrokken machinist. Hoe zit dat?

Laat ik allereerst zeggen dat wij niet altijd de slachtoffers zien. Bij mij is het dan tot nu toe 2 keer gebeurd. Een keer omdat we eerder aanwezig waren dan de hulpdiensten en het slachtoffer nog leefde een een keer omdat we van de "verkeerde" kant aan kwamen lopen.

Wij zijn allemaal, conducteur, machinist of ik, verplicht eerste hulp te bieden en officieel moet de conducteur het slachtoffer afdekken. Maar het gebeurd ook dat een conducteur dat niet aan kan, dan doen wij dat omdat wij er zijn voor hun ondersteuning.

Laat ik duidelijk maken dat mijn eerste prioriteit bij mijn collegas ligt, ik kom om hen te helpen en dat is het belangrijkste waar ik voor opgeroepen word.

Je zegt zelf dat jij ook shockerende dingen mee maakt op je werk, dan weet je ook dat er momenten zijn waarop je er niet aan ontkomt dat je iets ziet.

Ook verdelen wij taken. Iemand gaat gelijk naar de machinist en een naar de conducteur en dan vragen we wat we voor hun kunnen betekennen.
Bij os geldt ook de regel dat als jij niet naar een aanrijding wil/durft, je er absoluut niet heen hoeft.

Ik heb de mazzel dat mijn eerste heel heftig was, waardoor de rest minder lijkt en heb er tot nu toe geen last van. Dat wil zeggen dat ik het makkelijk los kan laten en af kan sluiten.

Bedankt voor je reactie.

Juist omdat ik zelf tot ´de hulpdiensten´ behoor weet ik dat dit soort dingen niet altijd in je koude kleren gaan zitten. Ik ben zelf vaak als eerst ergens te plaatsen en moet wat gaan doen. Maar daar heb ik door te solliciteren heel duidelijk een keus in gemaakt.
Zoals ik het las ben jij verantwoordelijk voor opvang en ik kan me dan idd niet voorstellen dat je het slachtoffer te zien krijgt. Aangezien de hulpdiensten `toestemming krijgen´ en binnen twee tellen op de PD zijn kan ik me niet voorstellen dat als ik beheerder van dat PD bent en jij je komt melden ik je zo erop stuur en je wat te zien krijgt van de persoon. Degene die ik met je meestuur zou ik uitdrukkelijk de opdracht geven te zorgen dat je niets van het slachtoffer te zien krijgt.
Maar ik begrijp dat dat n principe ook gebeurt maar dat je een keer als eerste ter plaatse bent geweest en een keer per ongeluk verkeerd bent gelopen.

Hou jezelf altijd goed in de gaten, hoe makkelijk het van je afzetten ook lijkt te gaan. Ik ben zelf ook zo. Als ik ergens een deur achter me dichttrek ben ik bij wijze kwijt wat er gebeurt is, maar neemt niet weg dat zulke dingen zich best kunnen opstapelen en later vervelend uitpakken.

**Geplaatst**: 08-02-14 12:24

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 08-02-14 12:24

Wat voor werk doe je wes?

**Geplaatst**: 08-02-14 12:34

Geplaatst: 08-02-14 12:34

lucifertje schreef:
Ik heb in een trein gezeten die wel degelijk een persoon heeft aangereden. Ik zat bij mijn voorganger op schoot zo hard remde de trein.
Daarna heeft het nog 4 uur geduurd voordat de trein verder ging. We mochten helaas de trein niet uit en ook konden we niet overstappen op een andere trein.

Dat heb ik ook meegemaakt. Heb me toen behoorlijk zeer gedaan aan de stoel voor mij

4 uur lang inderdaad.. Ik zat redelijk voorin de trein en durfde eerst niet naar buiten (naar beneden) te kijken. Het was super onrustig in de coupé omdat anderen wel wat hadden gezien ofzo. Wel zag ik veel politie en brandweer, af en aan lopen.
En wat me nog het meeste bij is gebleven is de machinist die werd opgevangen door collega's/hulpverleners. Die man was duidelijk getraumatiseerd

**Geplaatst**: 08-02-14 12:35

Geplaatst: 08-02-14 12:35

Ik ben in feite de eerste opvang voor het treinpersoneel omdat wij er eerder zijn dan de wachtdienst. Daar gaat dan ook in eerste instantie mijn volledige aandacht naar uit.

Ik mocht mijn eerste keer ook Schouwen omdat er eventueel sprake was van een tweede slachtoffer, maar er werd nadrukkelijk gevraagd of ik dat aandurfde. Tevens ben ik die keer ook op verzoek met de politie meegelopen om te kijken waar het slachtoffer geraakt was door de trein. Dit heb ik ook gedaan en op de een of andere manier helpt het mij om er onderzoekend naar te kijken. Je kijkt naar de feiten en dat houd het voor mij professioneel.

Ik blijf erbij dat wij wel dingen zien die je niet hoort te zien en ik heb dan ook collega's die daar onwijs veel last van hebben. Daar heb ik ook alle begrip voor en probeer zoveel mogelijk klaar te staan voor die collega's.

Ik was die andere keer overigens niet per ongeluk verkeerd gelopen, maar wij kwamen vanaf de achterkant van de trein. Ik hoef jou waarschijnlijk niet uit te leggen waarom dat de "verkeerde" kant is.

Dat ik deze baan aannam is van te voren ook duidelijk vermeldt wat we tegen kunnen komen en in de opleiding word je er ook op voorbereid, al blijft het elke keer toch weer spannend. Niks kan je eigenlijk voorbereiden op waar je naar toe gaat.

Ja ik let goed op mezelf en schroom me ook niet om aan te geven dat het niet gaat. Ik kan bijvoorbeeld absoluut niet meer tegen het geluid van gasping. Maar de opvang bij de NS is naar mijn eigen ervaringen heel goed en fijn.

**Geplaatst**: 08-02-14 12:39

Geplaatst: 08-02-14 12:39

@Nanne, beetje vreemde vraag misschien maar; stinkt het ook? Er ligt namelijk ook veel bloed

**Geplaatst**: 08-02-14 12:58

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 08-02-14 12:58

Nanne ik snap je wel dat je op zulke momenten 'een knop kunt omzetten' en er onderzoekend/feitelijk naar kunt kijken. Fijn dat je een keer op verzoek mee mocht lopen met de politie

Zoals je erover schrijft denk ik dat je je heel bewust bent en misschien daarom ook zo rationeel erover kunt spreken.

Wat is gasping ookalweer?

**Geplaatst**: 08-02-14 13:00

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 08-02-14 13:00

Inderdaad mijn vraag ook, wat is gasping?

Lees al een tijdje mee in dit topic en vind t echt heel interessant om te lezen!

**Geplaatst**: 08-02-14 13:07

Re: En toen stond de trein stil...

Geplaatst: 08-02-14 13:07

Ja, dat houd het voor mij makkelijk. Ik hoef ook nooit informatie over een slachtoffer te hebben. Dan maak je het een persoon en dat wil ik juist voorkomen. De eerste keer was dan toevallig een collega van mijn nichtje, dus daar weet ik dan wel het een en ander van.

Gasping
http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Agonale_ademhaling

Nomineer dit bericht ×