Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-01-14 12:00

Geplaatst: 17-01-14 12:00

Ik vind dat berichtje echt heel dapper.
En ik denk dat er stiekem best veel mensen er zo over denken

**Geplaatst**: 17-01-14 12:01

Geplaatst: 17-01-14 12:01

Hier ook wel eens momenten hoor dat ik dat heb,iedere moeder heeft dat echt wel eens van goh, als ik het over mocht doen, dan toch geen kinderen. Ik ben een jaar alleenstaande moeder van een kindje van net 2. Het eerste jaar was hij ook niet makkelijk en had ik geregeld amper slaap en tijd voor mezelf,nu nog. En dan denk ik ook wel eens, en ben ik heel eerlijk,had ik af en toe maar gewoon weer tijd voor mezelf. Ik moet me ook aanpassen in alles, werk kan niet fulltime ivm hier in buurt geen opvang die betaalbaar is voor 5 dagen,plus dat ik niet alleen me kindje in bed wil doen en wegbrengen wil ook tijd door brengen. Ik kan niet even zeggen ik ga nu dat en dat doen,want je hebt je kindje. Maar ik vind wel alle liefde die je terugkrijgt, de stapjes dat ze groeien, de lachjes, de blikken hoe blij hij is als hij speelt etc. Je krijgt er ook veel voor terug en dan denk ik ja, ik ben gelukkig.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:03

Geplaatst: 17-01-14 12:03

little_king schreef:
Ik vind dat berichtje echt heel dapper.
En ik denk dat er stiekem best veel mensen er zo over denken

Dat denk ik ook, daarom alle respect voor justdiesel

**Geplaatst**: 17-01-14 12:12

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 12:12

Vind wel data als je er zo over denkt, je er iets aan moet doen. En ja dat kan...daarom vroeg ik waar het probleem ligt.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:22

Geplaatst: 17-01-14 12:22

Ik wil zeker te weten kinderen,

maar... hoe moet het met mijn paard ? Dat is iets wat ik moeilijk vind. Kan mij niet voorstellen dat een ander voor haar zou zorgen, laat staan erop rijden.

Maar misschien is dit op het moment dat je een kleine hebt wel een heel ander verhaal.

Heb heel het topic doorgelezen, maar zie hierover weinig terugkomen.

Hebben er veel moeders hun paard weg moeten doen ? Verzorgsters moeten zoeken ? Of is er toch een mogelijkheid het zelf te blijven doen ?

Kon het mijzelf vroeger ook niet voorstellen dat ik ooit kinderen zou willen. Maar nu ik bijna 6 jaar met mijn vriend samen ben en 30 ben geworden (oud hé) weet ik het zeker, wij willen kinderen.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:27

Geplaatst: 17-01-14 12:27

Aria_zz schreef:
Ja het is egoistisch en precies daarom wil ik geen kinderen. Ik wil geen kind die ik naar mijn hand zet, die ik mijn wijze opdring etc. Ik ben daar te egoistisch voor.

En om dat oud worden probleem op te lossen: ik pik lekker de kinderen van mijn broers in, die mogen voor ons zorgen :-P

Maar het willen van kinderen is óók egoistisch. Je krijgt er namelijk (blijkbaar) iets voor terug wat opweegt tegenover de elendige dingen. Egoisme wordt altijd zo negatief gezien terwijl het juist het belangrijkste is in onze keuzes die we maken.

Wat betreft kinderen; ik zou het zelf nog niet helemaal weten. Het begint nu wel bij mij te kriebelen maar tegen die eerste 2 jaar zie ik zo op

**Geplaatst**: 17-01-14 12:29

Geplaatst: 17-01-14 12:29

Rytir schreef:
Aria_zz schreef:
Ja het is egoistisch en precies daarom wil ik geen kinderen. Ik wil geen kind die ik naar mijn hand zet, die ik mijn wijze opdring etc. Ik ben daar te egoistisch voor.

En om dat oud worden probleem op te lossen: ik pik lekker de kinderen van mijn broers in, die mogen voor ons zorgen :-P

Maar het willen van kinderen is óók egoistisch. Je krijgt er namelijk (blijkbaar) iets voor terug wat opweegt tegenover de elendige dingen. Egoisme wordt altijd zo negatief gezien terwijl het juist het belangrijkste is in onze keuzes die we maken.

Wat betreft kinderen; ik zou het zelf nog niet helemaal weten. Het begint nu wel bij mij te kriebelen maar tegen die eerste 2 jaar zie ik zo op

waarom tegen die eerste 2 jaar als ik vragen mag?

**Geplaatst**: 17-01-14 12:32

Geplaatst: 17-01-14 12:32

YellowGray schreef:
Ik vind dat er in dit topic hele mooie verhalen staan. Maar het bovenstaande is waar ik erg bang voor ben. Mijn eigen moeder denkt er in mindere mate zo over. Ze is ontzettend blij met mij en mijn zusje, maar ze heeft ook weleens gezegd dat als ze opnieuw moest kiezen, dat ze dan geen kinderen had gekregen.

Ik heb kinderen nooit leuk gevonden en mijn instinct ligt nog lekker te slapen (ik ben 21, dus dat zou in theorie natuurlijk nog kunnen ontwaken). Ik zie héél erg veel nadelen aan het hebben van kinderen en ik bang bang dat als ik later toch kinderen krijg ik daar niet gelukkig van zou worden. Ik denk dat ik het dus niet ga durven, uit angst dat ik er spijt van krijg.

Het is ook de meest vreemde opmerking die ik ooit van iemand kreeg: "Ach, gewoon doen, als zo'n kindje er eenmaal is ga je er vanzelf van houden." Ja, zullen we dat maar eens niet doen? Dat lijkt mij een hele slechte basis om mee te beginnen. Ik houd niet van kinderen, maar als ze er zijn vind ik het vast wel leuk... Dat lijkt mij nogal een risico, dat je neemt.
Vriendinnen die wel kinderen wilden riepen ook: "Als je straks dertig bent, dan ga je het wel voelen." Nou, ik ben nu 34 en ik moet er nog steeds niet aan denken.

Heel toevallig heb ik kort geleden een gesprek hierover gehad met mijn moeder. Schijnbaar riep ik toen ik klein was al dat ik nooit kinderen wilde. Ik speelde niet met barbies, maar had een hele bak vol My Little Pony's. Geen babypop in huis, wel een slaapkamer vol knuffelbeesten. Een vriendin heeft het juist andersom, die voelt in haar hele lichaam dat ze een kindje wil. Heeft gewoon lichamelijk pijn als ze een baby ziet.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:35

Geplaatst: 17-01-14 12:35

Dan zijn ze nog zo eng klein, poept, eet en huilt het alleen maar of zijn het handenbindertjes. Vanaf een jaar of twee kan ik mij voorstellen dat het allemaal wat leuker wordt zeg maar

**Geplaatst**: 17-01-14 12:36

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 12:36

Hier vond ik het eerste jaar zwaar,maar juist 1 van de leukste. Ze leren dan enorm veel en veranderen zo veel juist! Vanaf dat ze gaan lopen heb je even je handen vol, alles omhoog zetten etc kijken waar ze heen gaan...nu is hij 2 en vind nog geweldig hoor! Nu komen de verhaaltjes meer en meer zelf kunnen doen.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:40

Geplaatst: 17-01-14 12:40

justdiesel schreef:
Mallow schreef:
Alles wat jij benoemt wordt bijzaak. De warmte, de liefde, de levenslessen, het onvoorwaardelijke. Niets is meer belangrijk en alles des te meer. Je wordt verreikt, het is zo mooi! Ja het is dus wel zo rooskleurig sorry!

Die mening deel ik dus totaal niet..... Sorry

Tuurlijk zijn mijn kinderen gewenst en zeer geliefd en alle drie een heel bewuste keuze.
Maar zou ik de kans krijgen om het over te doen dan zou ik toch geen kinderen meer willen.
Ik vind moeder zijn de ondankbaarste en zwaarste taak die er bestaat. '
En er niks rooskleurigs aan.

Er zijn echt wel mooie momenten waarop ik glim van trots en het heel mooi is, maar de mindere kanten aan kinderen overheersen hier gewoon...

Ts als je twijfelt begin er dan niet aan.

Dat vind ik best wel een pittige uitspraak...
Dapper dat je dit durft te zeggen in dit topic Justdiesel. Ik kan het erg waarderen!
Ik geloof namelijk lang niet iedereen die alleen maar in rozenkleur verteld.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:43

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 12:43

@Forumster het is ook zeker niet altijd rozenkleur, er zijn ook dagen of soms weken dat je je kind we leven achter t behang kan plakken! Maar er zijn ook zeker, en gelukkig hier meer als andersom, hele mooie momenten dat je geniet!

**Geplaatst**: 17-01-14 12:45

Geplaatst: 17-01-14 12:45

Rytir schreef:
Aria_zz schreef:
Ja het is egoistisch en precies daarom wil ik geen kinderen. Ik wil geen kind die ik naar mijn hand zet, die ik mijn wijze opdring etc. Ik ben daar te egoistisch voor.

En om dat oud worden probleem op te lossen: ik pik lekker de kinderen van mijn broers in, die mogen voor ons zorgen :-P

Maar het willen van kinderen is óók egoistisch. Je krijgt er namelijk (blijkbaar) iets voor terug wat opweegt tegenover de elendige dingen. Egoisme wordt altijd zo negatief gezien terwijl het juist het belangrijkste is in onze keuzes die we maken.

Wat betreft kinderen; ik zou het zelf nog niet helemaal weten. Het begint nu wel bij mij te kriebelen maar tegen die eerste 2 jaar zie ik zo op

Ik maak nu het eerste jaar van dichtbij mee bij mijn vriendin, zij is in april 2012 bevallen van een zoontje en dus nog lang geen 2 jaar. Maar ook/juist nu is het geweldig om mee te maken! Hoe ze van hulpeloos babietje kunnen zitten, gezichtsuitdrukking krijgen, dingen gaan beseffen.

Ontzettend leuk hoor zo'n eerste jaar!

(dan nog wil ik zelf geen kinderen daar niet van, maar ik snap niet dat iemand kan zeggen dat de eerste twee jaar niet leuk zijn)

**Geplaatst**: 17-01-14 12:46

Geplaatst: 17-01-14 12:46

Een mens is natuurlijk gemaakt om zich voort te planten, dat rooskleurige is denk ik moeder natuur truukje om het allemaal te "overleven". Denk dat dat knopje op een gegeven moment omgaat, want als ik er nu nuchter over nadenk dan ren ik denk ik gillend weg.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:47

Geplaatst: 17-01-14 12:47

Cemlys schreef:
Een mens is natuurlijk gemaakt om zich voort te planten, dat rooskleurige is denk ik moeder natuur truukje om het allemaal te "overleven". Denk dat dat knopje op een gegeven moment omgaat, want als ik er nu nuchter over nadenk dan ren ik denk ik gillend weg.

voortplanten doe je om uitsterven te voorkomen....als ik om mij heen kijk is dat nog niet het geval :')

**Geplaatst**: 17-01-14 12:50

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 12:50

Nee dat klopt maar het is toch een instinct wat erin zit. Net als eten, slapen

**Geplaatst**: 17-01-14 12:51

Geplaatst: 17-01-14 12:51

geerke schreef:
Cemlys schreef:
Een mens is natuurlijk gemaakt om zich voort te planten, dat rooskleurige is denk ik moeder natuur truukje om het allemaal te "overleven". Denk dat dat knopje op een gegeven moment omgaat, want als ik er nu nuchter over nadenk dan ren ik denk ik gillend weg.

voortplanten doe je om uitsterven te voorkomen....als ik om mij heen kijk is dat nog niet het geval

Dat is het ook he, wat kan mijn kind voor verschil maken of wat is er voor het kind nog zo bijzonder aan een wereld die we misbruiken en kapot maken? Ik denk soms zelf ook wel eens 'waarom ben ik hier en wat is het nut van mijn acties op deze wereld?'. Wat is er voor een kind nog te halen?

**Geplaatst**: 17-01-14 12:53

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 12:53

Dat heb ik ook Joolien, wat heb ik een kind te bieden, wat heb ik de wereld te bieden?
Wat heeft de halve wereld te bieden. Niets. Als overbevolking en daardoor meer ellende.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:54

Geplaatst: 17-01-14 12:54

ik vind de wereld ook eigelijk helemaal niet leuk...ik heb geen kinderen(bewust)maar ik geloof als ik nu een puber had gehad in deze tijd ,dat ik geen oog dicht had gedaan

**Geplaatst**: 17-01-14 12:54

Geplaatst: 17-01-14 12:54

Ik kan toch dagelijks genieten en heb nu niet bepaald het idee dat ik nutteloos ben in deze wereld. Het is natuurlijk wat je ervan maakt, je kan je kinderen niet meer dan een goede sterke basis meegeven.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:56

Geplaatst: 17-01-14 12:56

Zo, eens even het hele topic doorgespit.
Ik vind dat je een goede vraag stelt TS, en ik ben dan ook eens even diep gaan graven waaróm ik graag kinderen wou.. Met baby's had ik niets, schoolkinderen waren meer mijn ding. En toch had ik wel altijd in m'n hoofd (in tegenstelling tot vele anderen lees ik) dat ik moeder zou worden.
Opeens was ik op m'n 20e zwanger.. dacht ik.. Bleek loos alarm te zijn, maar alles in m'n lijf dacht dat ik zwanger was. Het gaf zo'n bijzonder gevoel en moest ook echt even een traan laten toen bleek dat het niet zo was. Voor mij was het duidelijk: ik wil een kind!

En nu, 3 zwangerschappen, bevallingen en babytijden later, ben ik intens gelukkig met mijn kids.
Het zal dus toch iets met een 'oerinstinct' o.i.d. te maken hebben..
En die rozengeur? Nee hoor, die is er echt niet altijd. Mensen verwachten idd dat je op je roze wolk zit in de kraamweek, maar ik kon alleen maar janken en had pijn. De eerste jaren zijn dodelijk vermoeiend, en je moet ineens gaan plannen! (oeps.. kwamen we ineens overal te laat) En toch.. het is het meest bijzondere wat je mee kunt maken. Wat een megawonder, een kind wat in jouw buik groeit, er op 1 of andere manier toch écht uit komt, en helemaal van jou is!! Andere kinderen kunnen me weinig doen, maar mijn eigen kids.. zucht.. je wordt echt week. Week én een tijger ja

De babytijd was niet mijn favotijd, maar mijn oudste is nu bijna 7. Wat een geweldige leeftijd!! Heerlijk, alles wordt vanzelf weer gemakkelijker!

Wat betreft paarden, zoals hierboven gevraagd: Ik heb mijn eerste paard verkocht toen ik hoogzwanger was van mijn eerste kind. Ik stond dan ook op een doe-het-zelf stal en moest zelf voeren, binnen en buiten zetten en ook nog zorgen dat hij een degelijke opvoeding had. Toen was ik blij met de beslissing om hem te verkopen, het gaf een hoop rust.
Vorig jaar heb ik pas weer een eigen paard gekocht (tussendoor andermans paarden gereden). Mijn jongste was toen 1,5. Dit is (voor mij) prima te combineren met m'n gezin.
Soms is het even plannen, maar ik onderneem veel met mijn paard. Je hoeft je hobby dus echt niet op te geven door de komst van een kind.

Maar goed, écht uitleggen waarom ik een kind wou, dat kan ik niet. Het is een gevoel. En voor de één voelt het heel anders als voor de ander.
Het hebben van een kind kun je natuurlijk ook zo zwaar maken als je zelf wilt. VOlgens mij heeft het ook een hoop te maken met hoe je kijk op de dingen is (ik moet altijd een beetje denken aan het liedje van Brigitte Kaandorp, ik heb een Zwaaaaaaaaar leven).. Het ís zwaar, maar geniet van de mooie dingen, die wegen zoveel meer dan de mindere momentjes..

**Geplaatst**: 17-01-14 12:57

Geplaatst: 17-01-14 12:57

Cemlys, maar wat voeg jij dan wel echt toe aan de wereld?
(niet gemeen bedoeld)
Kijk ik in mijn omgeving dan zou ik niet weten wie er nu echt iets toevoegt.
Ik heb geen mensen in mijn omgeving de het medicijn tegen kanker aan het uitvinden zijn oid.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:59

Geplaatst: 17-01-14 12:59

Toevallig hadden mijn vriend en ik het hier gister nog over. Hij wil dolgraag kinderen (ziet naar mijn idee alleen maar het leuke en schattige ervan in), maar ik weet het allemaal nog niet zo zeker. Ik ben bang dat ik totaal niet van een kind kan genieten, en alleen maar vreselijk vermoeid en chagrijnig zal worden. Zie mezelf al als moeder met een postnatale depressie een huilend kind verzorgen. Als ik aan kinderen denk, dan zie ik vooral het blok aan mijn been dat ze de rest van mijn leven zullen gaan vormen.
Mijn ouders gaven ook aan dat ze, vanaf het moment dat ze een kind hadden, bijna alleen nog maar zorgen over de toekomst hadden, en zich maar al te goed realiseerden dat ze voor altijd aan mij vast zullen zitten.

Nu ben ik pas 21, dus nog tijd genoeg om ooit eens kinderen te krijgen, maar zoals het er nu uit ziet, moet ik er absoluut niet aan denken. Ergens lijkt het me ook wel leuk, maar dan voor een maandje ofzo. Moet er niet aan denken mijn hele leven voor iemand verantwoordelijk te moeten zijn.

**Geplaatst**: 17-01-14 12:59

Geplaatst: 17-01-14 12:59

Ik ben het ook eens met de instelling "wat heb je een kind te bieden?"
Liefde is leuk maar daar koop je niks voor.. wat als de economische crisis ooit zo slecht wordt dat je kind aan de grond raakt. Wat als er met een aantal zaken (Monsanto, klimaat, kernwapens etc) dingen zo uit de hand lopen dat het een drama wordt?
Wat als je kind ziek geboren wordt? Wat als het ziek wordt?
Je kind heeft er niet om gevraagd om hier neergezet te worden, maar moet uiteindelijk wel omgaan met de zaken zoals deze gebeuren...

Ja, wat als

**Geplaatst**: 17-01-14 12:59

Geplaatst: 17-01-14 12:59

little_king schreef:
Cemlys, maar wat voeg jij dan wel echt toe aan de wereld?
(niet gemeen bedoeld)
Kijk ik in mijn omgeving dan zou ik niet weten wie er nu echt iets toevoegt.
Ik heb geen mensen in mijn omgeving de het medicijn tegen kanker aan het uitvinden zijn oid.

in die zin voeg ik ook niets toe aan de wereld...heb 6 honden opgevangen ,onderhoud mijn tuin en paarden....tja.Vreselijk gezellig ben ik eigelijk ook niet.

Nomineer dit bericht ×