Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-01-14 11:26

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 11:26

Hier ook een 'huismama'. Heerlijk!
Ik vind het fantastisch om voor mij zoontje te zorgen.
En mijn man vindt het super dat hij de verantwoordelijkheid draagt om voor ons te zorgen.
En tegelijkertijd ben ik blij met ouders die werken

Ik pas namelijk op, zo verdien ik zelf toch iets terwijl ik thuis ben.
Voor mij de perfecte combi. Thuis zijn en werken tegelijk

**Geplaatst**: 16-01-14 11:30

Geplaatst: 16-01-14 11:30

De vraag is vanaf wanneer je gewoon een goede baan hebt en wanneer je het als carriere bestempeld.
Wij hadden pas een filmploeg op het werk voor vrouwen in de wetenschap.
Daar was het heel duidelijk dat voor hun carriere pas begon bij succesvol professorschap/ hoogleraar zijn.
De PhD studenten en Postdocs die gemiddels ook 50-60 uur draaien waren gewoon nog bezig naar een carriere toe te werken in hun opinie. Mijn baas met haar 7 dagen werkweek was degene met een carriere.
Zo werd het in iedergeval gesteld.

Idem in bedrijven. Vind je dat je een carriere hebt als je modaal verdient, ben je succesvol als je hoofd van een afdeling bent, of ben je pas echt succesvol als je directeur van een bedrijf met 200 man bent?

De top ondernemer zal in haast alle gevallen echt steken laten vallen bij het familie leven, dat kan gewoon haast niet anders. Gewoon leuk full-time meedraaien in een bedrijf en je tevreden voelen is een heel ander verhaal.

Daarnaast hoef je bij een carriere niet altijd financieel goed bedeeld te zijn zoals TS dat in de OP steldt.
Je kunt juist als je een grote ondernemer zou willen worden een hele tijd onder zeer groot financieel risico staan.

Ofwel, voor carriere bestaat gewoon geen definitie, je zult zelf moeten uitvinden wat je maximaal haalbare positie in de maatschappij is waarin je je nog prettig voelt.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:32

Geplaatst: 16-01-14 11:32

Niwla; "Vind ik leuk"

Tja, wat de 1 onder carriere maken verstaat, ziet de ander weer heel anders.
Ik versta onder carriere maken, hogerop komen, doorgroeien en alle mogelijkheden aanpakken die je maar kunt krijgen en die zul je dus ook moeten creeeren, om je zoveel mogelijk in te zetten voor het bedrijf waarin je werkt.
Heeft je baas plotseling s'avonds een vergadering gepland? Huppa, niet zeuren, je moet erheen..Plots overwerken? Niets aan te doen..je hoeft geen slaaf van je werk te worden, maar volledige inzet zal ongewtijfeld verwacht worden..incl mss buitenland bezoekjes voor meetings ec?
Aan de hand van mijn idee over carriere maken, denk ik, nee, stel het moeder worden uit..de instelling is nog té egoistisch om een kindje te krijgen, op te voeden en groot te laten worden met ouderliefde..omdat prioriteiten nog bij het carriere maken liggen en dat gaat denk ik gewoonweg niet samen..voor zowel een kind, als een carriere moet je je volledig inzetten waar nodig.

Werken icm een kindje, helemaal prima, maar 40uur werken en meer dan dat (er vanuitgaande dat jullie dit beide willen), om hogerop te komen..zou ikzelf niet voor kiezen.

Dus als carriere maken belangrijk is, zou ik kiezen om het moederschap uit te stellen (er vanuitgaande dat je het moederschap gegunt is), lekker je ding te doen, te ontwikkelen, mooie CV op te bouwen en aan je eigen wensen te kunnen voldoen..dan heb je je bewezen, bent volwassener geworden en wellicht dat de 'keus' voor een kindje dan makkelijker is? Dat je het niet als een keus hoeft te gaan zien..
Stel je vriend is wel in de mogelijkheid en wilt dit ook, dat hij bv voor 2 dgn pw en het weekend huisvader te zijn, dan denk ik dat het wel goed te doen is hoor..3 dagen kdv of oppasoma/opa is nl niets mis mee, maar ook hier weer, wat als je kindje een moeilijke opstart heeft? Zie het aan mn vriendin, beide een carriere en een gezin..1e kindje had het moeilijk met opstarten en had gewoonweg echt niet naar een kdv kunnen gaan het 1e jaar..soms heb je het niet voor het kiezen en dan gaat een kindje, mag ik aannemen, toch voor en zul je jezelf op de 2e plaats zetten..

Dit is puur hoe ik erover hoor

..en vind het ook altijd best moeilijk te begrijpen dat ouders grote wensen hebben (en dan heb k het niet persé over carriere maken, maar wel beide grote verantwoordelijkheid hebben mbt de inkomsten, om dat grote huis maar te bekostigen, die jaarlijkse reis naar verwegistan etc), die grote wensen toch combineren met een gezin, kindje ziek, moet opgehaald worden en geen van beide ouders is in de mogelijkheid om hun kind op te halen..want de baas pikt dit niet elke keer..dus stad en land wordt afgebeld, wie hun kindje kan oppikken en kan verzorgen tot ze naar huis kunnen. Ikzelf vind dat enorm egoistisch..

**Geplaatst**: 16-01-14 11:32

Geplaatst: 16-01-14 11:32

Vjestagirl schreef:
Ik vind dat als je echt een goede moeder wilt zijn, je er moet zijn voor je kinderen. Dat betekend bij ze thuis blijven tot ze naar school gaan als ze 4 zijn, en dan 's morgens aanwezig zijn om ze weg te brengen, 's middags om ze op te halen, spelletjes te doen en ze mee te nemen naar een bibliotheek, bos of speeltuin. Dat je thuis bent om lekker verse maaltijden te koken. Dat ze niet naar een oppas of kinderdagopvang hoeven.

Dus ja, ik denk dat ik in jouw geval 1 van de 2 dromen in de ijskast zou zetten...

Gedeeltelijk mee eens. Ik vond het als kind (en nu ik er op terugkijk) geweldig dat m'n moeder thuis was tussen de middag en na school. Het geeft wel een goede basis denk ik.
Dus voor mij is carriere maken en kinderen geen optie. Wat niet wil zeggen dat je helemaal niet een paar uurtjes kan werken.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:35

Geplaatst: 16-01-14 11:35

SuzanH schreef:
Kinderen hebben er meer aan als hun ouders een goed lopende baan hebben en ze 'rijkelijk' kunnen leven, dan een jonge moeder die niet haar droom kan waar maken in haar carrière.

Nee hoor, kinderen hebben meer aan liefde van hun ouders, dan aan cadeautjes die ze krijgen.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:40

Geplaatst: 16-01-14 11:40

Dungen schreef:
Sorry maar dat vind ik ook geen vergelijking?! Een kind geen 8 uur p.d. alleen dus een hond ook niet.
Ik heb een volwassen hond en die zit echt wel eens 8 uur p.d. alleen. Dat zou ik met een basisschool (of jonger) kind niet doen hoor

Maar waarom niet dan? Puur uit interesse, ik probeer je hier niet aan te vallen.

Een hond heeft ook sociale behoeftes en nu we het toch over behoeftes hebben - een kind kan deze nog in de luier doen (of op de wc/potje,.. ligt natuurlijk aan de leeftijd) en een hond wordt aangeleerd het nergens in huis te mogen doen en moet dit 'ophouden' anders krijgt hij nog op z'n donder ook. De hond is 8 uur per dag alleen eenzaam, het kind ook. In dat opzicht zijn ze eigenlijk vrijwel 'gelijk'.

Ik snap dat je de waarde van een mensenleven boven een hondenleven zet. Maar eigenlijk is het wel zo'n beetje hetzelfde. Tenminste, dat vind ik dan.

Natuurlijk is het niet erg om af en toe de hond langer alleen te laten. Believe me, toen mijn ouders gingen scheiden moest onze jack russel ook ineens langer alleen blijven thuis omdat mijn moeder full-time moest gaan werken. Maar ik ben wel van mening dat 5 dagen per week te lang is

Dit is natuurlijk gewoon mijn mening en hoe ik ernaar kijk. Dit wil niet zeggen dat dit de enige juiste mening is en ik ga ook niemand haten dat ze het anders doen. :')

- bokt disclaimer.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:46

Geplaatst: 16-01-14 11:46

ALs het ideale plaatje van moeder zijn is dat je er altijd bent voor je kinderen, dan zijn er maar heeeeel weinig generaties die dat hebben kunnen bieden. Eigenlijk zijn alleen onze ouders echt in die positie geweest.
De generatie van onze grootouders hadden gemiddeld 10 kinderen, deed de was nog met de hand en had nog geen auto. Daar was moeders wel thuis, maar had toch echt geen tijd om iets leuks met de kinderen te gaan doen hoor. In deze generatie is het bij een normaal inkomen moeilijk om het op 1 inkomen te doen.
Dat ideaal plaatje vind ik dus niet erg realistisch en gebaseerd op een hele kleine groep mensen die zich dat konden en kunnen veroorloven.

Mijn moeder was inderdaad zo'n typische huismoeder die er altijd was. Ik heb het prima gehad, maar vraag me af of het nou echt zo'n drama was geweest als ik had moeten overblijven in de pauze.
Ik was niet bepaald sociaal en erg verlegen, misschien was een KDV eigenlijk zo slecht nog niet geweest voor mij. We zullen het nooit weten.

Ik vind trouwens een hond 8 uur per dag alleen ook echt niet kunnen. Neem dan 2 honden en een goede uitlaatservice. Maar dat is een hele andere discussie.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:46

Geplaatst: 16-01-14 11:46

Wat ik hier in het topic een beetje mis is de rol van de vader. Het krijgen van kinderen is een gezamenlijke beslissing, maar waarom wordt er dan nog steeds automatisch vanuit gegaan dat de vrouw de meeste zorgtaken op zich neemt? Zijn we dan nog steeds zo weinig geëmancipeerd?

In mijn werkomgeving ken ik wel een aantal vrouwen die het gezin hebben gecombineerd met een carrière (o.a. onze directeur is zo'n vrouw), maar vaak is het dan wel zo dat hun man daar ook een belangrijke rol in heeft gespeeld. Vaak gaat dan de man parttime werken, of wordt zelfs huisvader.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:47

Geplaatst: 16-01-14 11:47

Leuke discussie!

Ik ben 27 en heb (nog) geen kids. Altijd heb ik gezegd dat ik graag carrière wilde maken, een baan met een beetje status zou willen en daar m'n ei in kwijt zou kunnen. Helaas heb ik net zoals Suze mijn roeping nog niet kunnen vinden en werk ik een simpele kantoorbaan uit noodzaak. Door wat persoonlijke incidenten in het verleden heb ik mijzelf ook niet kunnen bewijzen in een opleidingsniveau (2x uitgevallen uit een HBO in het 3e jaar) en dat papiertje is zeker in de huidige arbeidsmarkt toch wel erg belangrijk.

Mijn partner daarentegen is universitair afgestudeerd, heeft 2 masters en is gepromoveerd. Hij heeft een ontzettend leuke baan waar 'ie met liefde zich zeker 60u per week voor inzet, vaak naar het buitenland vliegt en meerdere malen per maand overnacht in het buitenland.

Ik merk nu al dat het qua sociaal leven, huishouden, hobby's en het tijd overhouden voor elkaar al voor mij eigenlijk niet meer mogelijk is om ook een flitsende carrière te hebben. Ik heb het (naast mijn werkweek) druk met de huishoudelijke administratie, gewone huishoudelijke taken, zorgen dat het eten op tafel staat als vriendlief thuiskomt, dat er een biertje in de koelkast staat, dat als er vrienden over de vloer komen iedereen het naar z'n zin heeft, dat ik nog wat tijd heb voor m'n paard en flexibel genoeg ben dat als m'n vriend een avond thuis is ik gezellig naast hem op de bank kan plaatsnemen. Ik vind het belangrijk dat hij niet naast zijn hectische werkweek op zaterdag ook nog met boodschappen moet slepen en de was moet gaan ophangen.

En weet je wat? I LOVE IT!

Het feit dat ik een simpele baan heb, om 5u de deur achter me dichttrek en niet meer hoef te denken aan werk, zorgt ervoor dat hij kan groeien in z'n baan.

Dus als er straks een moment komt dat we aan kinderen toe zijn, zie ik het persoonlijk niet gebeuren dat ik daarnaast nog 36u blijf werken. Gewoon omdat ik dat nu al niet in m'n hoofd passend krijg. Dus het knagende gevoel dat ik zo nodig carrière wil maken verdwijnt als sneeuw voor de zon als ik denk dat we straks wellicht kinderen willen.

Ik zou het tegenover mijn partner, mijzelf en zeker mijn kids niet eerlijk vinden om ook fulltime te blijven werken, laat staan een flinke carrière maken. En respect voor mensen die het wel kunnen, maar ik denk dat er uiteindelijk altijd iemand aan het kortste eind trekt, danwel het kind, danwel partner die naast een drukke baan ook nog in het weekend de was staat te doen en het huis staat te zuigen, danwel ikzelf die 30u in een 24u durende dag probeert te proppen.

Overigens vind ik werk en carrière een groot verschil. Werk is in mijn ogen een 36u dienstverband waarbij je na je werktijd de deur achter je dichttrekt en naar huis gaat zonder dat er verder buiten die 36u nog enige inzet of flexibiliteit is vereist.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:48

Geplaatst: 16-01-14 11:48

Wendy schreef:
Wat ik hier in het topic een beetje mis is de rol van de vader. Het krijgen van kinderen is een gezamenlijke beslissing, maar waarom wordt er dan nog steeds automatisch vanuit gegaan dat de vrouw de meeste zorgtaken op zich neemt? Zijn we dan nog steeds zo weinig geëmancipeerd?

In mijn werkomgeving ken ik wel een aantal vrouwen die het gezin hebben gecombineerd met een carrière (o.a. onze directeur is zo'n vrouw), maar vaak is het dan wel zo dat hun man daar ook een belangrijke rol in heeft gespeeld. Vaak gaat dan de man parttime werken, of wordt zelfs huisvader.

Dat kan natuurlijk ook, maar ik denk dat het dus niet kan dat je beide een flitsende carrière hebt en daarnaast ook nog een gezonde relatie en voldoende tijd voor een kind.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:49

Geplaatst: 16-01-14 11:49

_Nelleke_ schreef:
Dat kan natuurlijk ook, maar ik denk dat het dus niet kan dat je beide een flitsende carrière hebt en daarnaast ook nog een gezonde relatie en voldoende tijd voor een kind.

Zolang het 1 van de 2 is kan dat inderdaad prima, het maakt in dat geval niet uit of het de man of de vrouw is. Je kunt niet beide de wereld overvliegen en ook nog genoeg tijd hebben voor kinderen.
Daar ben ik het mee eens.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:51

Geplaatst: 16-01-14 11:51

_Nelleke_ schreef:
Wendy schreef:
Wat ik hier in het topic een beetje mis is de rol van de vader. Het krijgen van kinderen is een gezamenlijke beslissing, maar waarom wordt er dan nog steeds automatisch vanuit gegaan dat de vrouw de meeste zorgtaken op zich neemt? Zijn we dan nog steeds zo weinig geëmancipeerd?

In mijn werkomgeving ken ik wel een aantal vrouwen die het gezin hebben gecombineerd met een carrière (o.a. onze directeur is zo'n vrouw), maar vaak is het dan wel zo dat hun man daar ook een belangrijke rol in heeft gespeeld. Vaak gaat dan de man parttime werken, of wordt zelfs huisvader.

Dat kan natuurlijk ook, maar ik denk dat het dus niet kan dat je beide een flitsende carrière hebt en daarnaast ook nog een gezonde relatie en voldoende tijd voor een kind.

Uitzonderingen bevestigen de regel (ik ken zo'n uitzondering

maar dat zijn mensen met oneindig veel energie, niet te geloven), maar zo denk ik er inderdaad ook over.
En dat heeft voor mij en mijn man tot de conclusie geleid: dus geen kinderen voor ons.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:54

Geplaatst: 16-01-14 11:54

Mijn moeder heeft wel 20 jaar op een peuterspeelzaal gewerkt.
Zij zegt altijd:

Juist als de kinderen de puberleeftijd hebben, gaan de moeders weer aan het werk.
Dan denken ze, nu zijn ze groot genoeg om zelf thuis te komen en zich te vermaken.
En dan gaan de moeders weer druk aan de gang met hun carrière.
Terwijl de puberleeftijd even (of nog meer) belangrijk is om thuis te zijn voor je kind, dan als ze kleiner zijn.
Juist de puberleeftijd zijn de ouders belangrijk om hun kind te begeleiden maar dan zie je opeens een hoop 'sleutelkinderen'.

Laatst bijgewerkt door mika11 op 16-01-14 12:07, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 11:55

Geplaatst: 16-01-14 11:55

Ik wil heel graag kinderen, maar ik heb op dit moment ook de leukste baan die ik mij voor kan stellen. Zelfde geldt voor mijn vriend. Wij hebben het er ook al meermaals over gehad, maar wij willen beiden in ieder geval 32 uur / 40 uur in 4 dagen blijven werken als er kinderen zijn. Niet alleen omdat we zulk leuk werk hebben, maar omdat we anders niet meer rond komen: huis betalen, zorgverzekeringen etc, autootje om met de kids naar opa/oma te kunnen, maar ook sparen voor onszelf én de kinderen. Ik wil namelijk graag de studie van mijn kinderen voor ze kunnen betalen, zoals mijn ouders dat ook voor mij hebben kunnen doen. En ook sparen om mijn kinderen de wereld te kunnen laten zien zodra ze oud genoeg zijn: ik heb dat nooit gehad met mijn ouders én vind dat een groot gemis.

Nu heb ik zelf de mazzel dat ik zeer flexibel werk heb: ik kan het zo indelen dat ik bijvoorbeeld in de ochtend werk, smiddags thuis ben voor de kids én dan 's avonds weer werk. Zelfde geldt voor mijn vriend, maar dan bijvoorbeeld ochtend en avond. Dan is er altijd iemand thuis met genoeg tijd voor de kids..

En natuurlijk zijn er ook hier opa's en oma's die dan prima bij willen en kunnen springen. En ook de mazzel dat we buren hebben met hetzelfde idee, dus dat er een soort buurtouderschap opgericht kan worden.

Niet iedereen kan het zich gewoon veroorloven om te stoppen met werken én op 1 salaris teren. Dat lukt gewoon niet

**Geplaatst**: 16-01-14 11:58

Geplaatst: 16-01-14 11:58

Rinske schreef:
SuzanH schreef:
Kinderen hebben er meer aan als hun ouders een goed lopende baan hebben en ze 'rijkelijk' kunnen leven, dan een jonge moeder die niet haar droom kan waar maken in haar carrière.

Nee hoor, kinderen hebben meer aan liefde van hun ouders, dan aan cadeautjes die ze krijgen.

Maar liefde vult geen maagjes.

**Geplaatst**: 16-01-14 11:58

Geplaatst: 16-01-14 11:58

Jans schreef:
Niet iedereen kan het zich gewoon veroorloven om te stoppen met werken én op 1 salaris teren. Dat lukt gewoon niet

Dat hoeft ook niet, maar dat is dus geen carriere maken waar TS het over heeft

**Geplaatst**: 16-01-14 12:02

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 12:02

maar er is nog een enorm verschil tussen carriere maken en werken voor je onderhoud..alleen de prioriteiten maken het verschil..

**Geplaatst**: 16-01-14 12:04

Geplaatst: 16-01-14 12:04

Sicayes: ik zet als je het zo stelt dan stel ik het leven van ons toekomstige kind boven de hond.

Een hond heeft inderdaad ook sociale behoefte, die heeft de hond 16 uur per dag. Hij slaapt op onze slaapkamer als wij weg gaan buiten werk om gewoon mee.

Een hond moet het altijd ophouden tot hij word uitgelaten. In de nacht kan hij net zo lang niet en houdt hij het ook op

En als hij een keer een ongelukje heeft (wat gebeurt.. iedereen voelt zich wel eens opeens niet lekker.) geef ik hem echt niet op zijn kop.. ik weet dat hij het niet express doet dus zou ik me eerder zorgen maken waarom hij het doet.

Wat als een kind een ongelukje heeft gehad. Op de wc laten zitten 8 uur lang met een besmeurde onderbroek en broek?

een hond loopt weg en 'eruit is eruit' . Hond heeft een bak voer staan en eet en drinkt wanneer hij zin heeft. Vind het een vreemd idee om een kan ranja en 10 boterhammen klaar te leggen zodat kind naar behoefte kan eten en drinken. Die hebben daar iets meer begeleiding bij nodig

En nee ik heb hier van te voren niet bij na gedacht. Ik was puber.. hondje gekocht... tot een aantal jaar geleden werkte ik onregelmatig (dus meer iemand bij hem thuis) heb ik hem mee naar het werk genomen. Helaas mag dit niet in het huidige pand (detail hond is dus wel mee geweest op personeelsuitje omdat hij speciaal was uitgenodigd

)
Ik probeer zijn leven zo comfortabel mogelijk te maken (werktijden zijn afgestemd op de hond voor zover mogelijk) maar ik blijf wel ft werken ja.. Ik kan niet pt gaan werken.. ik/wij wil mijn carriere niet opgeven voor de hond die nu een goed leven heeft en dan misschien een extra goed leven heeft. Voor ons kind willen wij daar wel iets voor opgeven...

**Geplaatst**: 16-01-14 12:05

Geplaatst: 16-01-14 12:05

Quellian schreef:
Rinske schreef:
Nee hoor, kinderen hebben meer aan liefde van hun ouders, dan aan cadeautjes die ze krijgen.

Maar liefde vult geen maagjes.

Maar er is een enorm verschil tussen genoeg verdienen om je huis en je eten te betalen en carrière maken.

Merkkleding, paarden en een grote auto om de trailer te trekken zijn allemaal luxe net als de vakantie naar de Antillen, het vrijstaande huis en een ipad. Ik zou niet 3 of 4 dagen extra per week werken om dat te betalen.

**Geplaatst**: 16-01-14 12:07

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 12:07

In mijn geval is werken gelijk aan carrière maken: mooi sparen voor de kids en onszelf en af en toe wat luxe zials een vakantie ver weg met elkaar, en tegelijkertijd groeien in mijn werk. Want ik wil wel groeien en niet stagneren.

**Geplaatst**: 16-01-14 12:08

Geplaatst: 16-01-14 12:08

Dat klopt Rumina, maar toen ik zwanger was en koudwatervrees kreeg (waarvan ik overigens te horen kreeg dat iedereen dat had) vroeg ik me af hoe we het in hemelsnaam moesten redden, ondanks dat iedereen zei: 'je kunt het zo duur maken als je wilt!'. Klopt ja, sommige dingen kun je zo duur maken als je wilt (denk aan luiers, voeding, kleding), maar sommige dingen kom je niet onderuit. In ons geval is dat kinderopvang, omdat we wel moeten werken ondanks de goedkopere kleding. En wij hebben geen luxe van opa's en oma's die kunnen oppassen.

Nogmaals, ik heb nooit een carrière geambieerd, maar de hypotheek een boodschappen moeten wel betaald worden en daar moet voor gewerkt worden in ons geval.

**Geplaatst**: 16-01-14 12:16

Geplaatst: 16-01-14 12:16

Chubby schreef:
Overigens blijkt uit divers onderzoek dat kinderen die helemaal niet naar school gaan maar thuisonderwijs krijgen, het vaak nog beter doen dan kinderen die wel "uitbesteed" worden.

Jaiks.

Mijn kinderen doen het nu inderdaad beter dan dat ze het op school deden, dus dat geloof ik zeker wel.

**Geplaatst**: 16-01-14 12:19

Geplaatst: 16-01-14 12:19

Dungen; Ik snap je beredenering en het is goed om te lezen dat hij bij jou zo'n goed mogelijk leven heeft. Onze jack russel heeft in vergelijkende omstandigheden hetzelfde moeten 'leren'. (mocht eerst altijd overal mee naartoe, toen helemaal niet meer) er zit nu verandering in de zaak. Maar dat heeft meer te maken met de leeftijd van ouders dan met de hond.

Ik vraag er altijd gewoon even naar omdat er mensen zijn die er weer te makkelijk over doen en de hond 'wegdenken'. Wil natuurlijk niet bij iedereen dezelfde conclusie trekken en dat is bij jou dus ook zeker niet het geval.
Zeer zeker gaat het leven van je eigen kind boven een hond. Maar dat praat het full time werken en de hond vaak alleen laten niet goed. Dat wil niet zeggen dat jij (of ik) er niks aan zal doen om het de hond zo comfortabel mogelijk te maken. Soms loopt het nou eenmaal zo

en dan moet je roeien met de riemen die je hebt.

Bedankt voor de uitleg! +:)+

Wendy;
Er zijn natuurlijk uitzonderingen op het 'ouderwetse' plaatje. Bij ons op de zaak is er ook iemand huisvader en maakt de vrouw de carriere. Geen probleem. Hij voelt zich ook zeker niet minder mannelijk, net als dat de vrouw zich niet minder vrouwelijk voelt of zou moeten voelen.

Jans: Ik sluit me bij je aan. Soms gaat het gewoon niet anders

wij zouden ook niet kunnen veroorloven dat er 1 stopt met werken omdat wij ook graag onze kinderen zo goed mogelijk willen ondersteunen in eventuele studies en andere ontplooiingen.
We zullen daar misschien best iets op moeten inleveren. Maar dat zijn de prioriteiten die je stelt

**Geplaatst**: 16-01-14 12:24

Geplaatst: 16-01-14 12:24

Jans schreef:
Ik wil heel graag kinderen, maar ik heb op dit moment ook de leukste baan die ik mij voor kan stellen. Zelfde geldt voor mijn vriend. Wij hebben het er ook al meermaals over gehad, maar wij willen beiden in ieder geval 32 uur / 40 uur in 4 dagen blijven werken als er kinderen zijn. Niet alleen omdat we zulk leuk werk hebben, maar omdat we anders niet meer rond komen: huis betalen, zorgverzekeringen etc, autootje om met de kids naar opa/oma te kunnen, maar ook sparen voor onszelf én de kinderen. Ik wil namelijk graag de studie van mijn kinderen voor ze kunnen betalen, zoals mijn ouders dat ook voor mij hebben kunnen doen. En ook sparen om mijn kinderen de wereld te kunnen laten zien zodra ze oud genoeg zijn: ik heb dat nooit gehad met mijn ouders én vind dat een groot gemis.

Nu heb ik zelf de mazzel dat ik zeer flexibel werk heb: ik kan het zo indelen dat ik bijvoorbeeld in de ochtend werk, smiddags thuis ben voor de kids én dan 's avonds weer werk. Zelfde geldt voor mijn vriend, maar dan bijvoorbeeld ochtend en avond. Dan is er altijd iemand thuis met genoeg tijd voor de kids..

En natuurlijk zijn er ook hier opa's en oma's die dan prima bij willen en kunnen springen. En ook de mazzel dat we buren hebben met hetzelfde idee, dus dat er een soort buurtouderschap opgericht kan worden.

Niet iedereen kan het zich gewoon veroorloven om te stoppen met werken én op 1 salaris teren. Dat lukt gewoon niet

Jawel, dat kan wel, maar niet met de wensenlijst die jullie er op na houden.
Niks mis mee hoor, maar dat heeft niets met kunnen, maar wel met willen te maken.

**Geplaatst**: 16-01-14 12:25

Geplaatst: 16-01-14 12:25

Ik ben ook een jonge moeder, nu 26 en 2 kids van 6 en 3,5 jaar.
Ik ben altijd thuis geweest voor ze, afgelopen zomer heb ik parttime gewerkt naast de uren van mijn man, zodat er altijd iemand thuis is voor ze.
Maar ik mis het wel, als de jongste straks ook naar school gaat hoop ik weer te kunnen gaan werken.

Nomineer dit bericht ×