Geplaatst: 08-12-13 17:20 
.Ik ben helaas ook (nog) een roker. Rook al vanaf mijn 12de. Eerste jaren natuurlijk stiekum gedaan, al wist mijn moeder het wel, die vond regelmatig aanstekers of lege pakjes sigaretten.
Met haar was ik er ook wel redelijk open over, al rookte ik nooit waar zij bij was. Mijn vader is zelf een roker (moeder niet) maar daar durfde ik het op de een of andere manier niet tegen te zeggen.
Heb het pas officieel verteld (nadat ik al meerdere malen betrapt was en elke keer zei dat ik zou stoppen) op de dag dat ik 18 was geworden en terug kwam van mijn eerste autorijles. We hadden een deal dat als ik tot mijn 18e niet zou roken ik mijn rijbewijs en auto zou krijgen ,maar mijn eerste les moest ik zelf betalen.
Kwam terug met de woorden: nou, gezien ik zelf heb betaald weet je dus dat ik rook, zullen we dan er samen maar een sigaretje op doen?. Eerste sigaret in het bijzijn van mijn ouders was erg raar, had het idee dat er ontzettend op me gelet werd haha. Ik had verwacht dat mijn vader boos zou worden, maar dat werd hij helemaal niet. Overigens, als ik die rijles had gehad, had ik het geld teruggegeven hoor, ben geen uitnemer
.Heb het dus altijd zelf bekostigd.
Met drugs was het een heel ander verhaal, mijn ouders hebben altijd gezegd dat ik alles mag proberen, zolang het maar safe was en liever thuis dan ergens op straat. Dus ja, regelmatig zaten er vrienden bij mij te roken of buiten een jointje te roken, omdat het daar mocht en er een veilig en nuchter persoon bij was.
Ook als ik met andere middelen had geëxperimenteerd, was ik daar heel open over tegen mijn ouders.
Heb veel geprobeerd, nooit ergens een verslaving aan overgehouden. Denk toch dat die regel van "als het mag is het niet leuk meer" daar aandeel in heeft gehad
. Het mocht, dus ja, leuk om een keer te proberen, maar verder niet boeiend. Denk dat ik het op die manier ook bij mijn (toekomstige) kids zou doen.Een REDEN om te roken? Naar mijn idee is dat zuiver en alleen nieuwsgierigheid en daarna ga je door of stop je.
en toen? 
