
Mijn allereerste (en laatste, hehehe) date. Joep. Via internet hadden we elkaar gesproken en hij wilde graag afspreken. Nou, oké, dan. Toen begon het eigenlijk al, hij vroeg me snel te zijn met een datum want hij had ook een agenda. Datum afgesproken en ik was doodzenuwachtig. Ik kwam aanrijden in de bus en ik zag hem direct staan. Zo'n lange, slungelige jongen met een nerdloopje. En een nekportemonnee. Goed, nog niet echt een probleem, dus we zijn naar een cafeetje gegaan om wat te drinken. Ik vertelde hem over mijn werk in een dierentuin en hij vroeg of ik dus gorilla's temde.. Terwijl ik nog duidelijk had verteld niet met mensapen te werken. Ik ben maar over zijn studie begonnen want het gesprek liep niet echt. Hij vertelde alleen dat het onderwijs zo slecht was en of ik misschien nog ideeën had om het onderwijs te verbeteren? Eh. Nee. Niet nu. Ik vroeg of hij vrienden had op school. Had hij niet. Het zouden allemaal van die arrogante lui zijn. En ze mochten niet weten dat hij een date had. Terwijl hij al kijkend naar mijn voorgevel nogal overdreven zijn arm om me heen sloeg, kreeg ik het benauwd. Ik wilde weg. Veel mensen zaten te kijken of we nou een stel waren of niet. Please not! Hij vroeg of ik facebook had. Ja, dat heb ik. 'Belachelijk! Social Media is be-la-che-lijk!!!' zei hij. En toen ik zei dat zijn studie (ICT oid) niet echt mijn ding was (ik wilde hem eigenlijk een beetje afschrikken zodat hij niet meer wilde) vroeg hij heel beledigd 'Waarom niet?! Wat bedoel je daarmee?!' Hij wilde graag dat ik met hem mee naar huis ging. Ik wilde dat dus absoluut niet en heb hem met een stomme smoes gedag gezegd. Ieks! Later smste hij nog of we nog een date zouden hebben. Ik heb gezegd dat hij niet echt mijn type was met een hele uitleg erbij. Het enige wat ik terug kreeg was 'Duidelijk.' En twee dagen later nog een keer waarom eigenlijk niet... En ik was dezelfde middag nog geblokkeerd op dat internetprogramma. Hehehe




Nog niet op badpakkendag, laat staan op niet badpakkendag
