fjordie333 schreef:je blijft van iedereen af die daar geen zin in heeft !
Dan moet iemand wel aangeven er geen zin in te hebben.
Maar <18 blijf je als 18+ sowieso vanaf!
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
eilleen333 schreef:Ik heb niet het hele topic doorgelezen, excuses als dit al eerder is gezegd:
Wat je kan doen is hem schriftelijk zeggen dat je er niet van gedient bent. bijvoorbeeld via facebook of sms (als je hem al op facebook hebt, niet speciaal toevoegen, dat lijkt me niet handig).
Stel dat hij daar niets van wil weten, dan heb je schrijftelijk bewijs dat je je grenzen hebt aangegeven.
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt, maar die collega dacht dat ik hem leuk vond. Dus ik zei dat dat niet zo was, en toen was het ook klaar. Geen problemen mee gehad. Wel had ik me voorgenomen, dat wanneer hij door zou gaan, ik zou zeggen dat hij moest stoppen omdat ik het anders bij de manager zou neerleggen. Gelukkig is het daar nooit van gekomen, en bleek het gewoon om een misverstand te gaan. Hij dacht dat ik hem ook leuk vond, maar dat was dus niet zo.
Je 'moet' er wel iets mee. Je kan je niet onveilig of onprettig voelen op je werk, dat is geen doen.
saskiakefie schreef:eilleen333 schreef:Ik heb niet het hele topic doorgelezen, excuses als dit al eerder is gezegd:
Wat je kan doen is hem schriftelijk zeggen dat je er niet van gedient bent. bijvoorbeeld via facebook of sms (als je hem al op facebook hebt, niet speciaal toevoegen, dat lijkt me niet handig).
Stel dat hij daar niets van wil weten, dan heb je schrijftelijk bewijs dat je je grenzen hebt aangegeven.
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt, maar die collega dacht dat ik hem leuk vond. Dus ik zei dat dat niet zo was, en toen was het ook klaar. Geen problemen mee gehad. Wel had ik me voorgenomen, dat wanneer hij door zou gaan, ik zou zeggen dat hij moest stoppen omdat ik het anders bij de manager zou neerleggen. Gelukkig is het daar nooit van gekomen, en bleek het gewoon om een misverstand te gaan. Hij dacht dat ik hem ook leuk vond, maar dat was dus niet zo.
Je 'moet' er wel iets mee. Je kan je niet onveilig of onprettig voelen op je werk, dat is geen doen.
Is een optie, maar als die kerel wel verkeerde bedoelingen heeft dan weet ik niet hoe verstandig het is als hij door heeft dat ze het niet eens tegen hem durft te zeggen...
chimello schreef:Het is al gezegd maar vertel het je ouders echt, vertel het je andere collega en eventueel je baas ook.
Dit gedrag kan echt niet door de beugel en hij weet dat ook wel hoor maar zolang jij niets terug zegt blijft hij proberen. Wat een viespeuk. Die wil niet alleen knuffelen, dat is wel duidelijk.
bigone schreef:Alleen bij een andere jongen die er werkt voel ik me totaal niet prettig : hij begon me een keer spontaan te masseren, tegen me aan leunen, een paar keer 'spontane' knuffels te geven, me lieverd noemen, en een keer ging hij naast me zitten op dezelfde stoel waar ik zat.
Bovenstaande zin uit de openingspost gaat heel wat verder dan onschuldig flirten, diegene die zegt dat er toch nog niets gebeurt is kan zich misschien niet voorstellen wat voor impact dit op een 15 jarige kan hebben, vooral als je totaal geen ervaring met jongens hebt is dit heel bedreigend als je er niet van gediend bent, tussen niets gebeurt en aanranding mag dan een grijs gebied zitten maar dit is imo aanranding, je dringt je zonder toestemming op aan iemand anders.
Helemaal mee eens
en nee ik heb geen trauma, dat is dealen met de buitenwereld, daar leer je van en wordt je mondig van....
goede raad geven daarin tegen wel... stefje schreef:Wat ik me nog bedenk: TS heeft dan nog wel niet gezegd 'nee', maar wel laten merken dat ze het niet prettig vindt. Immers: ze heeft niet gereageerd alsof ze het prettig vond (erop in gaan, terugleunen, lachen, neem ik aan tenminste van niet). Daar kan de collega toch ook al wat uit opmaken. Dat je 1x wat probeert, nou ok -al vind ik het niet kunnen op de werkvloer, er zijn ook wel andere manieren om contact te maken-. Maar meerdere keren zonder de gewenste respons te krijgen, dan ben je of dom, of niet van goede wil.
listiglistje schreef:stefje schreef:Wat ik me nog bedenk: TS heeft dan nog wel niet gezegd 'nee', maar wel laten merken dat ze het niet prettig vindt. Immers: ze heeft niet gereageerd alsof ze het prettig vond (erop in gaan, terugleunen, lachen, neem ik aan tenminste van niet). Daar kan de collega toch ook al wat uit opmaken. Dat je 1x wat probeert, nou ok -al vind ik het niet kunnen op de werkvloer, er zijn ook wel andere manieren om contact te maken-. Maar meerdere keren zonder de gewenste respons te krijgen, dan ben je of dom, of niet van goede wil.
Mannen zijn sowieso niet goed in het oppikken van onduidelijke vrouwensignalen, maar het is nog erger als het testosteron opspeelt :P
[***] schreef:Ik vind het zo iezo echt moeilijk om nee te zeggen, en dan ook nog in deze situatie, ik ben echt bang dat iedereen het dan ook weet enzo, maar dit is natuurlijk ook echt geen leuke situatie.
Mijn zus werkt er ook, en zij heeft echt altijd met hem ruzie, en hij doet van die dingen ook alleen bij mij.
Hoe meer mensen weten dat hij dit flikt hoe beter. Hij is fout niet jij!listiglistje schreef:Mannen zijn sowieso niet goed in het oppikken van onduidelijke vrouwensignalen, maar het is nog erger als het testosteron opspeelt

listiglistje schreef:Wat overdreven Bigone, dan ben ik in mijn leven al 1000x aangerand![]()
en nee ik heb geen trauma, dat is dealen met de buitenwereld, daar leer je van en wordt je mondig van....
Ik snap goed dat een 15 jarige in haar schulp kruipt en geen weerwoord/tegengas durft te geven, maar in deze boze buitenwereld zal ze dat toch zelf moeten leren!
Ouders die hun kinderen in een glazen willen kooitje stoppen of overdreven beschermen, komt het kind later niet ten goedegoede raad geven daarin tegen wel...
Zou toch duidelijk maken dat je er niet van gediend bent, hoe moeilijk dan ook, anders zal hij waarschijnlijk niet zomaar stoppen. Een man van die leeftijd moet toch beter weten, zeker als je getrouwd bent! Als hij niet stopt terwijl jij toch je grens hebt aangegeven, dan zou ik niet twijfelen maar gewoon naar je baas of leidinggevende toe stappen. Dit is immers ongewenste intimiteit op de werkvloer! Kun je desnoods niet de jongen waar je altijd mee terug rijdt in vertrouwen nemen? Dan heb je iemand 'achter je staan' om het zo maar even te zeggen.