Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-08-13 10:03

Geplaatst: 07-08-13 10:03

Wat een bijzondere gebeurtenissen.
Ik geloof niet in toeval, ik geloof dat alles met een reden gebeurd. Om welke reden weet ik niet.

Sommige verhalen vind ik wel eng en griezelig zoals de droom over het huis van dutreax, of de gebeurtenis van de rondjes op de rotonde en dan die ongelukken na die tijd.
De droom gebeurtenissen over het overlijden van mensen vind ik zo wie zo bijzonder.
Dat met die kaart waarop staat "Het is hier zo leuk, ik denk dat ik hier voor altijd blijf" vind ik ook echt om stil van te worden.

Sammies verhaal raakt me ook, ik onderging even een slik moment.
Ik heb 9 februari 2009 mijn liefste vriendin laten inslapen. Ze is het paard waar ik mee opgroeide en alle stormen in mijn leven mee kon delen.
Toen het moment daar was en ik afscheid moest nemen was het moeilijk om te beseffen dat ik haar nooit meer terug zou zien. Dat ons afscheid definitief zou zijn maakte het niet gemakkelijk.
Toch voor het belang van haar welzijn wist ik dat afscheid niet te vermijden was.
Ik had in haar laatste jaar een verzorgster van 11 jaar oud, die het ook erg moeilijk had, voor haar hield ik mij sterk.
Ze was niet bij het inslapen maar het weekend er voor mocht ze haar laatste ritje op haar maken, haar waterige oogjes en de handen van haar strelend over de hals van mijn paard maakte dat ik steeds een brok moest weg slikken.
Ik heb haar de reden uitgelegd van het inslapen maar verder geen uitleg over hoe.
Het weekend daarna kwam ik bij haar moeder om te vragen hoe het met haar ging en daar vertelde ze mij dat M. mij wat moest vertellen.
M kwam naar mij toe en vertelde mij dat [paard] het goed maakte en dat ze op een vredige plek is.
[paard] had haar in de nacht van dinsdag op woensdag bezocht, ze kon me haar fijne details vertellen over hoe ze er bij stond. Ze kon haar ruiken, horen en voelen.
Ze mocht even op haar rug zitten in een veld met witte bloemen, het was er rustig en helder licht om hen heen.
Ze moest mij dit vertellen omdat ik er moeite mee had dat ik in de bijbel nergens terug kon vinden of ze naar de hemel zou gaan en ik haar nooit terug zou zien.
Voor mij een bevestiging dat ik haar terug zal zien want M kon niet weten wat mijn twijfels waren, sterker nog ik had haar om te troosten verteld dat ik zeker wist dat Iegra naar de hemel zou gaan.
Haar moeder had haar dochter nog nooit zo zelf verzekerd gezien en zei mij dat er echt iets bijzonders was gebeurd die nacht.

**Geplaatst**: 07-08-13 10:17

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 10:17

Oh ik heb trouwens nog its raars! Wij hebben begin dit jaar onze kat moeten laten inslapen, waar wij nog steeds afentoe verdiertig om zijn. Onze kat had een scheurtje in zijn oor, en had een witte vlek op zijn borst, en een heel raar wit vlekje op zijn buik, was super lief! En was best druk, maar zodra hijbij me broertje zat, werd hij ineens heel rustig. Nu had ik laatst mijn hamstertje vast (hebben we ong 2 maanden) en ik zie ineens dat die ook een scheur in zijn oor, op precies de zelfde plek als onze kat.... Ze vlekjes op zijn buik, en borst klopten, en hij word steeds rustig wanneer hij bij mijn broertje zit, terwijl het echt een enrom drukke hamster is! Ik vind het allemaal een beetje apart........

**Geplaatst**: 07-08-13 10:42

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 10:42

Ik geloof niet dat toeval bestaat, alles gebeurt met een reden

Ook ik heb een paar verhalen, niet zo impressive als sommige die hier staan, maar wel het vermelden waard denk ik zo

Toen ik een jaar of 6/7 was ging ik altijd met mijn opa mee naar zijn pony's. Die stonden in een weitje een paar kilometer buiten het dorp waar hij en mijn oma woonden. Hij heeft een snorscooter, en altijd als ik meeging mocht ik op een bepaald punt, als we net uit het dorp waren, voorop zitten om te rijden. Mijn opa zat natuurlijk altijd achter mij, standby om in te grijpen mocht het nodig zijn. Op een dag zat ik achterop en we waren bijna bij het punt dat ik voorop mocht. Dus mijn opa begon al af te remmen, en ik zei 'Rij nog maar even door opa'. Wat blijkt, een paar meter verderop stonden er twee motoragenten achter de bosjes. Daar hebben we met zn tweeën wel goed om kunnen lachen!

Het tweede verhaal gaat over dromen die ik had toen ik 12 was. Ik droomde dat ik bij mijn vaders moeder (oma dus) op bezoek ging. Ze zat in een verplegingstehuis en vond het maar niks daar. Dus in mijn droom kwam ik daar om gezellig te praten en wat schoon te maken enzo, en telkens als ik binnen kwam zat ze in een stoel die met de rug naar mij toe stond. Ik was al een tijdje aan het kletsen toen ik ontdekte dat ze geen antwoord gaf. In mijn droom draaide ik de stoel om en oma was dood. Die droom heb ik een aantal keren gehad en een week of twee hierna was ze overleden.

De laatste is van dit jaar. Het ging al een tijdje niet heel erg lekker tussen mijn vriend en mij, maar we bleven elkaar constant vertellen dat het wel goed kwam en dat we het wel op zouden lossen. Op een gegeven moment reden we naar een vriendin van ons, voor mij voor een gezellige avond, mijn vriend wou haar wat vragen stellen mbt onze relatie (vriendin is altijd grote hulp voor ons op allerlei gebieden). Die avond hebben we de lastige beslissing gemaakt om een punt achter de relatie te zetten. De weg er naartoe had ik opgemerkt dat er allemaal liedjes op de radio waren over break-ups, dus ik zei zo voor de grap, goh, de radio wist al wat er ging gebeuren. Hij was erg verbaasd dat ik dat ook had opgemerkt, want we hadden gewoon gepraat en de focus lag helemaal niet zo op muziek luisteren.

**Geplaatst**: 07-08-13 11:00

Geplaatst: 07-08-13 11:00

ik wil ook mijn verhaal vertellen

zo`n 6 weken voordat Cheyenne ziek werd had ik een droom dat ik haar niet meer had maar een vos met witte manen

vertelde dat tegen mijn stalhoudster, nooit dat ik mijn appie in zou ruilen voor haflinger

was een rare droom

nooit meer aan gedacht.

6 weken later werd Cheyenne ineens doodziek en is na 11 dgn ingeslapen

ging weer op zoek naar een paardje ,had een leuke bonte gezien veel tel contact gehad en veel besproken ...ik zou gaan kijken ...krijg ik mail dat ze hem niet aan mij wilde verkopen als recreatie / westernpony

weer een ander gezien een appaloosa op 180km van huis, ook weer veel contact mensen lieten hem keuren DA aan de bel gehad, haar man is smid en had er ijzers onder gezet
omdat hij 3jr was zouden hun hem verkeersmak maken, ik zou dat weekend komen kijken en als ik het wat vond was alles al rond.
krijg ik op zaterdag mail.....ze verkochten hem voorlopig toch niet omdat ze net een paard van de dochter verkocht hadden en het daar heel erg moeilijk mee hadden

ik had op mp Gringo al gezien ,maar vond hem eigenlijk te groot
ineens had ik het gevoel dat ik toch moest reageren dus mail gestuurd :list:

maar had geen rust, dus gebeld...
en 2 uur later stond ik daar op stal
paard vond ik geweldig ,maar er stond nog een afspraak met een `koper`voor dinsdag

ik woensdag gebeld hoe dat gegaan was...[.hij was echt super relaxt

]

verteld de man dat ze 2 uur in bos gereden hadden maar dat Gringo erg druk was ...te druk voor deze vrouw....iets wat de verkoper erg vreemd vond omdat het paard anders altijd erg rustig was

ik nog een keer buiten wezen rijden en dag erop laten keuren en meegenomen $*\o/*$

zegt mijn stalhoudster na een tijdje .Joh kijk eens hoe Gringo eruit ziet ....welke kleur

en verrek........vos met blonde manen!!!

toen moest ik ineens aan mijn droom denken, een vrouwtje die ik weleens bij een vriendin op stal gezien had zag me in de winkel
ze komt naar me toe en zegt;
jouw paardje is overleden he?
en weet je....dat paard wat je nu hebt is door haar uitgezocht!

kreeg er kippevel van, zij had dit ineens `doorgekregen`toen ze me zag lopen in de winkel.

ik vind het nog steeds heel bizar

**Geplaatst**: 07-08-13 11:27

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 11:27

'Gekke' cq. voor mij onverklaarbare dingen maak ik niet vaak mee.
Wat me nog wel bijstaat is mijn auto-ongeluk van vorig jaar juni. De hele weg heb ik rustiger dan normaal gereden omdat ik een heel slecht voorgevoel had bij de rit.
Op een gegeven moment ging de weg over van 80km/h in 60km/h. Normaal reed ik harder dan toegestaan én liet ik de auto pas laat uitrollen en reed ik dus met ong. 85 over een voorrangskruising. Net die ene dag liet ik eerder gas los waardoor ik hooguit met 70 à 75km/h over de kruising ging waar ik voorrang had, maar waar een andere automobilist mij niet zag en optrok op het moment dat ik over de kruising ging en toen was het boem=ho.
Het gekke was, ik was écht niet verbaasd dat het was gebeurd. Wel geschrokken natuurlijk.
Nu denk ik ook wel, wat nou als ik gewoon net als anders flink door had gereden, dan was ik veel eerder bij die kruising geweest en was het waarschijnlijk niet eens gebeurd

. Maar ik blijf het apart vinden.

**Geplaatst**: 07-08-13 11:47

Geplaatst: 07-08-13 11:47

Ik heb altijd geloofd in afkloppen (die enige dwangneurose glipte er gewoon in) en dit deed ik ook op het stuur van mijn auto. Het had dagen geregend, het wegdek was slecht, en ik kneep hem diep van binnen ook wel. De gedachte dat ik wel eens een ongeluk zou kunnen krijgen klopte ik af op het stuur. Die rit is mij bijna fataal geworden, want ik heb mijn auto helemaal in de prak gereden tegen een boom in Australië. Sindsdien heb ik nooit meer afgeklopt!

**Geplaatst**: 07-08-13 11:55

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 11:55

Vorig jaar was er een hele rits paardrij-ongelukken die hier op de voorpagina hebben gestaan. De eerste (of iig 1 van de eerste) was met ons HK-genootje Bianca. Ze had het uiteindelijk niet gehaald en is overleden.
We hadden niet lang daarna onze eerste meeting. Het was heel gezellig en we hadden het er ook over dat het zo jammer was dat Bianca er niet ook bij kon zijn. Op ten duur zaten we binnen en ineens vliegt er een vlinder voorbij. Die vlinder heeft de hele nacht doorgevlogen. Dat is nog niet zo spannend, ware het niet dat het eind november was en dat het echt ijskoud was. Dat was echt heel bizar.

**Geplaatst**: 07-08-13 11:56

Geplaatst: 07-08-13 11:56

Mijn vader is 10 jaar geleden gestorven op 16 maart 2003 om 15 uur.
Twee jaar geleden deed ik mee aan een soort uitwisseling, maar die was voor mij heel wat van waarde. Mijn presentatie deed ik op 16/03 om 15u... toen er niet bij stilgestaan.
Ik was net niet erdoor, maar stond als reserve.
Vorig jaar kreeg ik melding dat ik meekon, raad eens.. juist ja, ze belden 16 maart om 15u...

**Geplaatst**: 07-08-13 12:06

Geplaatst: 07-08-13 12:06

Roulette_ schreef:
Toen ik net een paar maanden een relatie had met mijn vriend was ik foto's door aan het kijken van mijn bestuursjaar, dat was ruim een jaar voor onze eerste ontmoeten. Vond ik daar een foto waar hij ook op stond! We zitten op dat moment echt nog geen twee meter bij elkaar vandaan, met de ruggen naar elkaar toe, foto was genomen op een of andere borrel waar echt maximaal 10 personen rondliepen!
Toen ik dat aan hem vertelde en we er eens over na dachten, bleken er achteraf gezien minstens 10(!!) gelegenheden te zijn geweest waar wij allebei op hetzelfde moment waren. Toch hebben wij elkaar daarbij nooit ontmoet. Eigenlijk maar goed ook... tijdens al die momenten had minstens 1 van ons een relatie. De eerste keer dat we elkaar wél ontmoetten waren we allebei single.

Dit had ik ook een keer.. Ik mocht het bureau van mijn zus hebben, en was die dus aan het leegruimen, kom ik een foto tegen van mijn zus op de
middelbare school, een foto van haar en een vriendin,

en op de achtergrond liep een jongen, (die inmiddels haar man is) , maar die ze toenertijd helemaal nog niet kende. altijd zn ?? momentje :')

**Geplaatst**: 07-08-13 12:10

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 12:10

Wat een mooie verhalen zitten erbij!
Ik geloof ook dat toeval niet bestaat en alles met een reden gebeurt !
Voor ons avontuur en bijzonder verhaal kun je dit topic lezen

[VVDD] Jaarling hengst redt paard van dood

Als 1 factor anders was geweest was het paard van mijn vriendin er nu niet meer geweest !

**Geplaatst**: 07-08-13 12:17

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 12:17

Jaren geleden had ik een armband van toen nog mijn vriend (nu man!) gehad. Helaas was ik die verloren. Omdat ik het erg jammer vond heb ik een vergelijkbare armband teruggekocht. Enkele weken later was ik bij de AH en zag de cassiere mijn armband en vroeg of ik een keer een zelfde armband was verloren en had ik dus mijn armband weer terug.

**Geplaatst**: 07-08-13 12:22

Geplaatst: 07-08-13 12:22

Traiectum schreef:
Toen er jaren geleden meisjes in België verdwenen - nu weten we dat dat Marc Dutroux was, maar toen nog niet - had ik als meisje van twaalf een droom over een soort boerderij/huis. Ik herkende het huis totaal niet, en ik was in mijn droom heel erg bang voor die plek. Ongeveer een half jaar later werden er beelden op het journaal getoond: Laetitia en Sabine waren levend teruggevonden, Dutroux gearresteerd. De reportage liet de huizen zien waar Dutroux meisjes gevangen gehouden had. Een van die huizen was het huis uit mijn droom.

Echt bizar, en eng ook eigenlijk brr!
*verder in leesmodus*

**Geplaatst**: 07-08-13 12:45

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 12:45

Oeh, Bijzondere verhalen!

Zelf heb ik het gehad dat ik op de basisschool zat. We hadden een rode kat thuis zitten met een nierziekte. Mijn moeder zou die dag een prik halen om hem wat beter in zijn vel te laten zitten en dan weer mee naar huis te nemen. Ik liep naar de gymzaal en begin ineens te huilen. Ik wist dat de kat niet terug zou komen. Rond diezelfde tijd is hij dus ingeslapen. Dat was na school heel raar thuis komen. Het gekke is dat ik niet eens echt een band had met die kat..

**Geplaatst**: 07-08-13 12:58

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 12:58

Paar maanden terug werd ik rond een uur of 3 wakker in de nacht met enorme buikpijn. Iets wat ik nog nooit heb gehad. Meestal moet ik rond een uur of 5 wel eens naar de wc, maar zoveel buikpijn was toch echt frapant.
Volgende ochtend lees ik in het nieuws dat er een jongen uit mijn woonplaats een zwaar ongeluk heeft gehad en in de nacht rond 3 uur is overleden in het ziekenhuis.
Kende hem niet zo heel goed maar hij was de beste vriend van mijn ex, dus ben vroeger wel met hem op getrokken.

Ook best opmerkelijk vond ik, maar vooral heel verdrietig.

**Geplaatst**: 07-08-13 13:05

Geplaatst: 07-08-13 13:05

NoName126 schreef:
espiga1984 schreef:
Heb er eigenlijk nog één.

Mijn moeder is lange tijd ziek geweest en uiteindelijk ook na lange tijd overleden tijdens een vakantie in Mexico. Mijn ouders waren daar op reis en zo als altijd werden er postkaarten verstuurd. Alleen, mijn kaartje kwam maar niet aan. De dag voor ze wilden vertrekken werd mn moeder opgenomen in de kliniek, waar ze na 3 weken overleden is. De dag dat ze gestorven is kreeg ik 's morgens het kaartje in de bus. Er stond op : 'Het is hier zo leuk, ik denk dat ik hier voor altijd blijf'.

Tot op de dag van vandaag kan ik niet begrijpen dat dit maar gewoon toeval is.

Kippenvel!

dat kreeg ik bij deze ook!!!

**Geplaatst**: 07-08-13 13:31

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 13:31

Hier ook 2 toevalverhalen, allebei de personen zijn er ontzettend goed vanaf gekomen..

Ik had een tijdje een vriendje, en op gegeven moment droomde ik over hem. Ik droomde dat hij door een auto ongeluk zou overlijden, zag zijn lichaam opgebaard liggen tijdens een begravenis.. Ik helemaal bang wakker geworden natuurlijk. Dit alles was in de kerstvakantie, een paar dagen voordat mijn (toen) vriendje een paar dagen naar scheveningen zou gaan met zijn familie. Voor die tijd zou hij nog een keer bij me langskomen, dus ik hem die dag 100 keer vertelt dat hij voorzichtig moest doen, hem vaag vertelt van de droom en hij stelde me gerust dat ik me geen zorgen hoefde te maken.
De heenreis naar Scheveningen was geen probleem, kreeg een smsje dat ze het daar ontzettend leuk hadden. Na een paar dagen zou hij dan weer terug komen, en opeens krijg ik savonds een telefoontje van hem. Had hij een ongeluk gehad, een vrachtwagen had hun auto over het hoofd gezien, auto geraakt, helemaal total loss :oo

en het schijnt dat de plek waar hij in de auto zat de grootste klap heeft gekregen, maar ze zijn er wonder boven wonder zonder ernstige verwondingen vanaf gekomen. Alsof er een engeltje op zijn schouder zat..

Tweede verhaal was op de universiteit. Vorig jaar tijdens mijn introweek waren er ook een paar dingen op de universiteit zelf, waardoor we de campus beter zouden leren kennen. In die tijd waren er ook nog een paar ouderejaars die moesten studeren voor hertentamens, dus de bibliotheek werd nog druk bezocht. Komen wij 1 dag later weer op de universiteit, is de bibliotheek opeens gesloten. Wij verbaasd, want het is niet logisch om in zo'n periode de bibliotheek te sluiten. Bleek er een lamp naar beneden te zijn gevallen de dag er voor, en dat zijn lampen van een meter breed, die heel wat kilo's wegen. De lamp viel precies op 1 plek waar iemand had zitten te studeren, maar toevallig een minuut voordat dit gebeurde besloten had naar de wc te gaan. Dat heeft hem gered, anders was die lamp waarschijnlijk óp hem terecht gekomen en was het heel anders afgelopen :oo

**Geplaatst**: 07-08-13 13:38

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 13:38

ooit als kind een 'boemerang' verloren met mijn naam+geboorte datum erop uit Australië.
Ik speelde ermee op een bouwplaats toen hij in een te diepe blubberpoel verdween.
(ik gok dat ik een jaar of 11 was).

een aantal jaar later (tegen mijn 16e) was ik met mijn paard aan het Zwemmen in een meertje. en wat licht er opeens op t zand.. die boemerang!

met mijn naam en geboorte datum!

inmiddels geen idee meer waar die is.. vast ergens in huis, maar ik was stom verbaasd!

**Geplaatst**: 07-08-13 13:43

Geplaatst: 07-08-13 13:43

Zitten bijzondere verhalen tussen!
Het kaartje vanuit Mexico, kreeg ik ook even kippenvel van..

Als mijn vriend uit het huis stapt, of ergens naartoe gaat zeg ik hem iedere keer 'wees voorzichtig'..
In 2009 kreeg ik telefoon thuis dat de ambulance hem naar het ziekenhuis aan het brengen was. Hij was die dag overvallen en gekneveld geweest, blinddoek om en slag van pistool tegen zijn hoofd waardoor hij bewusteloos raakte.. Ik was helemaal in paniek en shock. In mijn hoofd ging overloopte ik de hele dag. En jawel, 1x heb ik niet 'wees voorzichtig' gezegd voor hij vertrok.
Er gaat nu geen dag of moment voorbij dat ik niet zeg tegen hij dat hij voorzichtig moet zijn en zo goed als elke keer hij weggaat 'ik hou van je'.
Misschien wordt hij er stilaan gek van, maar ik kan niet zonder het te zeggen, is zo'n drang in mijzelf dat weet dat als ik het weer eens niet zeg...

**Geplaatst**: 07-08-13 13:59

Geplaatst: 07-08-13 13:59

Hier nog wat, nu ik tijd heb.

Ik had mijn huidige paard dat ik van jaarling af aan had op zijn bijna 8 jarige leeftijd verkocht aan een moeder met 2 dochtertjes, alle 3 zwaar paardengek. Helaas werd hij vrij snel doorverkocht i.v.m. een verhuizing naar het buitenland. Ik raakte hem helaas uit het oog, want aan wie had ze hem verkocht?

Ik vond hem terug via het internet en had gevraagd of het hem was en het was hem!. Ik mocht hem zien, helaas ging het niet goed met hem op dat moment ivm een blessure aan zijn knie en zat daarom onder de medicijnen, waardoor hij suf en sloom was en waardoor het leek of hij me niet meer kende, wel kwam hij gelijk naar me toe toen ik hem riep en ik gaf m een dikke zoen op zijn neus en ging weer met pijn in mijn hart weg.

Achteraf had ik wel spijt van dat ik hem had verkocht!. Ik droomde heel veel over hem dat ik hem overal zocht en gevonden had en steeds in een vervelende situatie zoals bij een enge handelaar of op het terrein van een slachthuis. Of dat hij van een hele slechte manege was waar hij het heel zwaar had. En ineens droomde ik steeds vaker hele fijne dromen over dat ik hem weer had en hem weer reed ergens waar er overvloed was aan groene hoge gras en het erg zonnig was, heerlijke dromen dus.

Ik wilde weer een eigen paard (ik mistte het heel erg) en was er een dikke anderhalf jaar mee bezig geweest, het was het toch steeds niet wat ik wilde of zocht of het was gedrogeerd (helaas), dan liet ik het natuurlijk staan. Steeds was het net niet zelfs als het een hele leuke dier was, ik twijfelde steeds en als ik twijfel dan doe ik het gewoon niet, want heel vaak is de twijfel bij mij terecht, dus dan vertrouw ik daar maar op en luisterde naar mijn gevoel zelfs als er niets mis mee was. Dus ging het steeds niet door of er is altijd wel wat.

En toen werd mij een gezonde grote paard van 14 jaar aangeboden, gratis en voor niks in ruil voor een liefdevolle tehuis bij mij, als ik hem leuk vond (paard was zwaar mishandeld en weer opgeknapt, een prachtige Ierse Hunter dat aan jachten had deelgenomen in Engeland), Ik ging erheen om er vrijblijvend met het dier kennis te maken, wow wat een reus van een ruin en erg mooi en leuk ook, toch was ik er niet verliefd op, geen idee waarom? iets hield me sterk tegen om ervoor te gaan, en om de mensen van wie hij was niet voor het hoofd te stoten van zo'n lief aanbod aan mij, vroeg ik of het goed was dat ik hem een maand mocht leren kennen op zijn eigen stallen en terrein om te kijken of het wel klikte en dat was goed, ik ging met deze afspraak weer naar huis.

Toen ik thuis was, had ik een mail van iemand die op dat moment de eigenaar was van mijn nu huidige paard (was weer doorverkocht aan hun door de eigenaar waarvan ik hem weer had opgespoord en hem mocht opzoeken, ze hadden hun mijn mailadres doorgegeven), ze mailden dat het niet goed ging met hem dat hij afgekeurd was aan een blijvende kreupelheid door zijn licht aangeboren afwijking aan zijn schouder, Ik bood gelijk aan hem met alle liefde terug te kopen en dat hij bij mij blijft tot aan zijn dood dat ik dan wel voor hem zorg.

Gelijk de grote paard afgezegd en naar hem toe diezelfde week nog en hij was ontzettend blij mij weer te zien kwam gelijk direct naar me toe en lebberde heel mijn gezicht af (niet meer onder invloed van medicijnen en dus niet suf en sloom) en ik heb hem gekregen en nu na 4 jaren geniet ik nog steeds enorm van mijn paard dat ik weer terug heb, het heeft gewoon moeten zijn dat hij weer terugkwam naar mij precies op het goede moment.

En ik rij weer met hem in een omgeving met veel groen en met veel gras net als in mijn fijnere dromen over hem.

Mensen die dit alles van dichtbij had meegemaakt zeiden het allemaal, puur toevallig en het heeft gewoon zo moeten zijn en precies op het nippertje.

**Geplaatst**: 07-08-13 14:04

Geplaatst: 07-08-13 14:04

Ik weet niet of mijn verhaal een toeval verhaal is maar ik denk er nog wel eens aan.

Ik heb een tijdje alleen in een klein huurhuisje gewoond. Ik was een avond op stap geweest en kwam begin van de nacht thuis. Ik kon niet slapen omdat ik me ineens niet lekker voelde. Ik was misselijk (had niet te veel gedronken) en was bang dat ik zou overgeven. Ik bedacht me om niet op mijn hoogslaper te gaan liggen maar op de bank, zodat ik eventueel snel naar de wc kon. Ik ben onder het dekentje dat ik van mijn oma had gekregen gaan liggen en heb die nacht heel onrustig geslapen.

De volgende ochtend hoorde ik dat die nacht mijn oma was overleden.. Toen ik 's nachts naar huis was gefietst kwam ik nog langs het huis van opa en oma, als ik een half uurtje later was geweest had ik de ambulance zien staan...

**Geplaatst**: 07-08-13 14:11

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 14:11

wow wat een verhalen komen hier voorbij! van sommige krijg ik echt kippenvel, heel mooi!
Ik heb ook iets wat ik wel heel toevallig vind. Mijn vriend is engels ( woont nu al aantal jaren in nederland ) en komt oorspronkelijk uit een klein dorp in Engeland. Mijn grootmoeder ( al in 1990 overleden helaas) was ook engelse en nu blijkt na enig speurwerk dat haar ouders ( dus mijn overgrootouders) en een groot deel van haar familie ook uit datzelfde dorpje komen als waar mijn vriend vandaan komt. We zijn achter het adres gekomen waar ze gewoond moeten hebben en het huis staat er nog. Vond ik toch wel erg mooi!

**Geplaatst**: 07-08-13 14:15

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 14:15

Mijn hond is november ingeslapen, het was echt mijn maatje. Eigenlijk meteen besloten om nog een hond te nemen van de zelfde fokker. Zo gezegd, zo gedaan..hond werd gedekt allemaal super. Nu werden wij vorige week gebeld dat hij onze pup 16 augustus mogen ophalen. Dat was de dag dat mijn vorige hond jarig was. Dat vond ik wel heel toevallig.

**Geplaatst**: 07-08-13 14:36

Re: Te bizar voor woorden.. toevalverhalen anyone?

Geplaatst: 07-08-13 14:36

De dag dat ik hoorde dat we een paard zouden krijgen droomde ik over een haflinger merrie met lange manen. Onze eerste pony was een haflinger merrie met lange manen.
Niet zo apart als de andere hier maar dat vergeet ik niet meer

**Geplaatst**: 07-08-13 15:06

Geplaatst: 07-08-13 15:06

Isabel_k schreef:
De dag dat ik hoorde dat we een paard zouden krijgen droomde ik over een haflinger merrie met lange manen. Onze eerste pony was een haflinger merrie met lange manen.
Niet zo apart als de andere hier maar dat vergeet ik niet meer

Tja, maar waarschijnlijk wisten jouw ouders ook dat je heel graag een haflinger zou willen en dus kwam die er ook? Of was dit iets heel anders dan wat je altijd had gewild?

**Geplaatst**: 07-08-13 15:12

Geplaatst: 07-08-13 15:12

Wat een geweldig topic, heb de tranen in mijn ogen staan bij sommige verhalen van ontroering...

Ik vond een jaar of 4 geleden een oud filmpje van de drukbezette SGW op Duindigt) op youtube. Ik had toevallig ook met die cross meegereden maar mijn paard leefde inmiddels al niet meer. Ik keek het filmpje en ineens zie ik mezelf voorbij rijden op mijn oude lieve paard, tranen natuurlijk...

op 3:50, het bruine paard wat erachter stapt.

Nomineer dit bericht ×