Bokt.nl

hanny_jelke schreef:

Kattenbak schreef:

Ik denk dat je naar de kern van het probleem moet kijken, dat zijn niet de geesten, maar het feit dat er een scheiding heeft plaatsgevonden.

ja had ik dan diep ongelukkig bij mijn man moeten blijven?
ja dat is de perfecte oplossig dan zien mij kinderen mij weer als een moeder die zich niet fatsoenlijk kleed, (slobber kleren)
die de grootste moeite heeft met het huishouden. en altijd maar een rare waas voor de ogen heeft, omdat al het leven er uit gezogen is.

ja dat is echt de perfecte oplossing

NatasjavE schreef:

Voor de goede orde,...mijn keuze zou het ook niet zijn. Ik probeer mijn kinderen al van af jongs af aan te leren dat monsters, geesten, elfjes, god(en), kabouters en trollen niet bestaan en dat ze er dus niet bang voor hoeven zijn.

Kentaro schreef:

NatasjavE schreef:

Voor de goede orde,...mijn keuze zou het ook niet zijn. Ik probeer mijn kinderen al van af jongs af aan te leren dat monsters, geesten, elfjes, god(en), kabouters en trollen niet bestaan en dat ze er dus niet bang voor hoeven zijn.

Maar stél dat er wel echt 'geesten' bestaan, en stél dat net jouw kind die kan waarnemen, dan zal hij/zij daar dus niet bij jou mee terecht kunnen want 'mama gelooft toch niet dat ze bestaan'?!?

NatasjavE schreef:

Nou, dergelijk jokken komt een kind echt wel weer te boven. Sinterklaas blijkt namenlijk ook niet echt te bestaan. Als je de geesten maar niet eng maakt.

Natuurlijk moet er gekeken worden naar de impact die een scheiding heeft op een kind. Maar vrijwel alle kinderen maken een periode(soms meerdere) met nachtmerries door. Ook die kinderen van niet gescheiden ouders.

Voor de goede orde,...mijn keuze zou het ook niet zijn. Ik probeer mijn kinderen al van af jongs af aan te leren dat monsters, geesten, elfjes, god(en), kabouters en trollen niet bestaan en dat ze er dus niet bang voor hoeven zijn.

Kentaro schreef:

Maar stél dat er wel echt 'geesten' bestaan, en stél dat net jouw kind die kan waarnemen, dan zal hij/zij daar dus niet bij jou mee terecht kunnen want 'mama gelooft toch niet dat ze bestaan'?!?

probabeest schreef:

dan zal ik hier eens wat mensen laten schrikken die me vast voor gek verklaren....mijn zoontje van net 3 slaapt nu al een paar maand bij ons in bed!
hij durft op dit moment ook niet op zijn kamer te slapen en raakt echt helemaal in paniek, en niet zo'n klein beetje ook
wat het is is me nog niet helemaal duidelijk, hij heeft het er laatst over gehad dat er 's nachts iets in z'n kamer was wat met zijn speelgoed ging spelen wat kabaal maakte waar hij bang voor was.
ook heeft hij wel eens voordat hij moest gaan slapen aparte dingen geroepen (bv dat de trein er aan kwam en dat er heel veel mensen in zaten, in dezelfde tijd had hij het over duitsers met een helm op ???? waar haalt hij dat vandaan, daar hebben we nooit over gehad, niets van op tv gezien en hoe verzint een kind van toen net 2 zoiets??).
thuis verder niets geen stress situaties of wat dan ook, wel weet ik dat er verhalen zijn over het huis waar we in wonen, wat voor een verhalen dit precies zijn weet ik niet eens maar heb wel eens gehoord dat het hier zou spoken.
nou ben ik zelf erg nuchter te noemen dus mij maak je niet zo snel gek maar ben wel erg gevoelig voor dingen en pik gevoelens etc van anderen snel op.
maar ja wat moet je hiermee? ondanks dat ik heel erg nuchter ben geloof ik wel dat er meer is tussen hemel en aarde zeg maar maar ben ook van mening dat er veel kwakzalvers op dat gebied rondlopen en ben nogal sceptisch over het feit dat mensen zich allerlei gaven toewijzen.
ach kleintje slaapt nu tussen ons in, ik vind niet dat je tegen een kind wat zo bang is kunt zeggen " jouw probleem zoek het uit" en hem bv opsluiten op zijn kamer (en ja, sommige mensen adviseren dat ).
we gaan er maar van uit dat hij met een jaar of 16 wel in zijn eigen bed wil slapen

TS, ik vind dat je het zo prima hebt opgelost, kind blij, jij blij en de kat ook nog

cherell0 schreef:

ik vind dat zolang er geen bewijzen zijn , je niet kan zeggen of iets wel dan niet bestaat .

ik kan echt met mijn gedachte geen glazen door de kamer laten vliegen , dit heeft dan ook niks met het menselijk brein of psychen te maken .

dat je het zelf nooit hebt mee gemaakt wil niet zeggen dat het er niet is .

Evelijn schreef:

@Natasja.. je bent wel stellig... en dat is je goed recht. Maar elk mens zijn eigen waarheid

Kinderen leren vanzelf dat een denkbeeldig vriendje denkbeeldig is... want dat is een fase en die hoef je ze dus niet expliciet te gaan uitleggen. Fantasie is iets moois en zou gestimuleerd moeten worden. Heb juist altijd medelijden met het kind dat bij een handpop roept "Het is een pop!" ipv mee te gaan in het spel.. dat is toch juist geweldig

Oh.. jee.. en nu krijgen we de ouders waarvan hun kinderen bij hun in bed mogen slapen... (wat doet dat voor je relatie... en je eigen nachtrust) Ik vind echt dat de TS het echt super heeft opgelost! (beter dan in het ouderlijk bed laten slapen)

Evelijn schreef:

Oh.. jee.. en nu krijgen we de ouders waarvan hun kinderen bij hun in bed mogen slapen... (wat doet dat voor je relatie... en je eigen nachtrust) Ik vind echt dat de TS het echt super heeft opgelost! (beter dan in het ouderlijk bed laten slapen)