Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-06-13 18:44

Geplaatst: 14-06-13 18:44

Ik ben eigenlijk meteen geaccepteerd.

Ik hoor wel vaker van die horrorverhalen over verschrikkelijke schoonouders. Wat dat betreft heb ik geluk gehad.

**Geplaatst**: 14-06-13 18:46

Geplaatst: 14-06-13 18:46

Hier ook direct

**Geplaatst**: 14-06-13 18:48

Geplaatst: 14-06-13 18:48

Ik gen helaas geen schoonmoeder meer... Jammer,had graag nog een schoonmoeder willen hebben. Schoonvader is niet in beeld dus die heb ik nooit gehad.
Mijn vriend heeft wel hele lieve schoonouders

die hebben hem gelijk opgenomen in de familie :+:

**Geplaatst**: 14-06-13 18:50

Geplaatst: 14-06-13 18:50

Paar sec

Was meer van ohhhh jij bent

Mijn ouders zijn een heel stuk moeilijker dan die van mijn vriend.
Mijn ex accepteerden ze gewoon niet het was meer tolereren onder het mom van.
Maar moest het ook niet proberen om ook maar iets uit te halen.
Maar mijn huidige vriend was binnen een min ook klaar, die kan inmiddels heel wat uithalen en dat word dan ook gewoon geaccepteerd

(ze trekken verdorie vaker zijn partij dan de mijne

, moet ook niet gekker worden! stelletje overlopers

)

Ouders van mijn ex was trouwens ook geen probleem.

**Geplaatst**: 14-06-13 19:00

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 19:00

Direct werd ik geaccepteerd en het gaat nog steeds super goed!

**Geplaatst**: 14-06-13 19:30

Geplaatst: 14-06-13 19:30

Ik heb geweldige schoonouders, staan altijd klaar als er wat moet, paste veel op mijn zoontje toen hij nog niet naar school was, hij kon altijd daar terecht (niet dat dat nou zooo heel erg veel was hoor

) Nu gaat ie naar school, en voelen we ons soms bezwaard als hij niet komt omdat het niet hoeft haha.
Schoonpa is eerder met pensioen vanwege zijn kleinkinderen, niet normaal wat die mensen voor al die kleinkinderen doen, momenteel 5 met een 6e opkomst.... Mén die hebben het druk.....

Overal helpen, oppassen, kinderen die verhuizen, scheiden, geld lenen, echt niet normaal, toevallig gisteren gesprek met man erover gehad, dat wij eigenlijk vinden dat ze écht veel te veel voor hun kinderen, schoonzonen en -dochters doen... allemaal volwassen... komop hee, ze hebben zelf toch ook een leven??
Moet er niet aan denken zoveel in t krijt te staan bij je (schoon)ouders, nee wij zijn compleet zelfvoorzienend, blij mee en trots op.

Ik heb een hele leuke schoonfamilie, alleen schoonzus is soms een beetje raar, kleinerend enzo... Maar goed, lekker boven staan, boeiend, ik weet wat ik waard ben enhoe het zit. Een keer met sinterklaas had ik kennelijk een verkeerd gedicht voor haar man..... ZOOOOO toen ging ze ff van leer..... ik hield me maar in, maar manlief niet, en dat resulteerde dat ik nog net in de auto kon springen omdat we gingen, hij was klaar met haar. Maar hij kwam wel voor mij op

En dát mis ik wel een beetje in sommige reacties....Waar is je vriend dan in t verhaal? Zegt hij niet: pa en ma doe ff normaal ik kies voor haar, en accepteer haar gewoon, doe normaal tegen haar, leg je erbij neer.

**Geplaatst**: 14-06-13 19:55

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 14-06-13 19:55

Ik heb echt de leukste, liefste én geweldigste schoonouders.

Mijn vriend en ik wonen zo'n 120 km uit elkaar. Na de 4de date ging ik voor het eerst naar hem toe. Dood en dood zenuwachtig dat ik was. Mijn ouders waren mee, en brachten mij. (Mijn ouders zijn namelijk heel beschermend, omdat ik hun dochter ben).
En het maakt het natuurlijk al spannender, omdat we beide uit een andere provincie komen. Mijn provincie ken ik wel; hoe de mensen daar zijn etc. Maar waar hij vandaan komt is toch net weer even iets anders

Tevens achteraf ook veel leuker daar !
Ik belde aan, mijn toen-nog-net-niet-vriend deed open, en zijn ouders stonden achter hem. Kreeg gelijk drie dikke kussen, en knuffels, en een hartelijk warm welkom gevoel

Ik voelde mij gelijk op mijn plek daar.
En nog steeds.
Ze zijn net mijn tweede ouders. Ik kan zo erg lachen met hun, we doen veel leuke dingen als uit eten gaan. En ze zijn stapelgek op mij. Mijn vriend zegt altijd "mijn ouders houden ook van jou !"
Jammer dat we ver uit elkaar wonen, dan kan je niet zomaar even langs gaan. Maar we W'appen regelmatig met elkaar. En krijg altijd heel veel "xxxxxxxxxxxxxxxxxxx" van zijn moeder. En hartjes. Onwijs leuke mensen !

Mijn ouders mogen mijn vriend ook. Alleen hebben ze het er soms wat moeilijk mee dat ik hun dochter ben, die ooit klein was, en nu ineens een vriend heeft. Dus ze zijn best oplettend, en beschermen mij wel veel in dat opzicht. Vind mijn vriend soms wel lastig. Maar ik ben blij met zulke lieve ouders. Ze doen alles voor mij en hem.

**Geplaatst**: 14-06-13 20:46

Geplaatst: 14-06-13 20:46

Mijn schoonvader trekt altijd partij voor zijn schoondochter. Ik dus

Altijd lachen als vriendlief en schoonbroer daar weer eens de draak mee steken, maar ik heb ook grootste lol soms met zijn ouders. Dan beweert hij dat hij niet dronken was na een avondje stappen. Ik ben altijd Bob, dus soms doe ik dan wel eens een keer met hen mee :))

Met schoonbroer klikte het in het begin niet, we hebben oa van hem best wat tegenkanting gehad maar eerlijk is eerlijk, die heeft me op een niet al te aangename manier leren kennen, dus ik begrijp zijn oordeel van toen wel. Intussen zegt ie regelmatig tegen mijn vriend "hey broer, zijt ge zeker dat die geen jongere zus heeft" of "ja man gij hebt toch geluk ze". Mijn vriend heeft voet bij stuk gehouden dat het zijn leven was, zijn keuze en dat hij zelf wel zou ondervinden hoe het zou lopen. Tegenkanting kwam vooral van onze gemeenschappelijke vriendengroep. Moet zeggen, hij haalt het beste in mij naar boven en ik doe dan ook alles voor 'm. Dat kantje kende dan weer niemand van mij en ze waarderen het enorm wat ik allemaal doe. Iedereen is bijgedraaid en als ze mij zien opduiken weten ze gelijk dat vriendlief weer in het land is :))

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-13 22:28

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-13 22:28

Over het met zijn ouders of hem bespreken: zijn ouders willen niet met me praten, al eens voorgesteld. En of mijn vriend voor mij kiest? Nee.. niet echt. Als ik erover begin dan knikt 'ie een beetje en doet er verder niets mee. Hij gaat sowieso nooit tegen zijn ouders in..

**Geplaatst**: 14-06-13 23:08

Geplaatst: 14-06-13 23:08

De ouders van mijn ex accepteerden mij direct. Zijn hele fijne en warme mensen.

Was er ook vaak als ex er niet was en ben regelmatig met 1 van zijn ouders ergens naartoe gegaan.
Tijdje terug zelfs nog gezellig met zijn allen gebarbecued

De ouders van mijn euh.. bijna-huidige-vriend :Y)

heb ik nu één keer maar kort gezien.
Zijn vader kan ik niet goed verstaan (is Indonesisch en ze hebben een dialect) dus ik weet nog niet hoe dat gaat uitpakken. Zijn moeder is echter een hele hartelijke vrouw, dus ik vermoed dat het wel goed zit.
Hij heeft mijn ouders nog niet leren kennen, maar ik weet zeker dat ook dit helemaal goedkomt, mijn ouders zijn hartelijke en warme mensen die aanhang altijd met open armen ontvangen.

Edit: De ouders van mijn eerste vriendje was echt een ramp. :')

Zijn moeder had hij geen contact mee, maar dit is later gekomen. Moeder en stiefvader zijn ook ontzettend warme en vriendelijke mensen en ik kwam er al over de vloer voordat ze überhaupt in contact kwamen met desbetreffende jongen!

(Hij zat toentertijd in de gevangenis, ik was jong en naïef. :')

)
Zijn vader accepteerde mij echter niet echt. Hij vond mijn piercings lelijk en uitte dit ook vrijwel elke keer als ik er was. Mijn kledingstijl was ook niet mooi en ik "zag geen werk liggen". Ik heb daar regelmatig de afwas gedaan en het huis gepoetst voor de beste man, maar het was nooit goed genoeg. Mijn vriend liet dit altijd maar lachend toe. Achteraf gezien had ik uiteraard een gesprek met hem aan moeten gaan maar dat durfde ik niet uit angst dat mijn vriend het misschien zou uitmaken oid.

**Geplaatst**: 14-06-13 23:35

Geplaatst: 14-06-13 23:35

lieveli schreef:
Ik lees toch vooral dingen met schoonmoeders, die hebben het vast moeilijk als een andere vrouw belangrijk wordt in het leven van hun zoon...

Sommige zonen zijn ook echte mamaskindjes hoor...

Je herkent ze doordat ze vaak zeggen "mijn moeder........."

Die navelstreng is nooit goed doorgeknipt....Meeste moeders maken van hun zonen ook verwende kerels, en dan maar klagen over wasgoed wat niet in de wasmand beland..vind je het gek...jij hebt als moeder zijnde de macht om je zoon te leren dat de was niet uit zichzelf in de wasmand of wasmachine kruipt en dat eten niet vanzelf op het bord verschijnt....Maak je zonen volwassen dames, leer hen om de was te doen en dergelijke!

**Geplaatst**: 15-06-13 02:21

Geplaatst: 15-06-13 02:21

Het heeft even geduurd voordat ik goed met mijn schoonmoeder op kon schieten. Maar in die tijd was ik net 16 en dacht ik dat ik de wijsheid in pacht had en dat schoonmoeders per definitie slecht waren.

Inmiddels zijn mijn man ik 24 jaar samen, waarvan bijna 14 jaar getrouwd en ik ben stapelgek op mijn schoonouders. Mijn schoonvader is helaas goed 2 maanden geleden overleden en dat vind ik verschrikkelijk. Ik heb een stuk over hem geschreven voor de crematie, wat ook voorgelezen is. Ik heb hem bedankt dat hij mijn schoonvader is geweest en dat ik me geen betere had kunnen wensen.
Met mijn schoonmoeder heb ik een enorm goede band. We wonen 2 uur rijden bij elkaar vandaan, maar ze belt bijna dagelijks, ik vind dat ook helemaal niet erg. Nee hoor, ik koester mijn schoonmoeder, ik hoop dat ze er nog heel lang mag zijn.

**Geplaatst**: 15-06-13 02:47

Geplaatst: 15-06-13 02:47

Helaas is mijn schoonvader overleden, die hield mijn schoonmoeder namelijk strak in model..........met hem kon ik lezen en schrijven, maar mijn schoonloeder vindt zichzelf retechique en gedraagt zich als een onopgevoede aso. Alles wat niet van een chique merk komt heeft ze commentaar op, en ze is overtuigd dat ik uit een heel simpel gezin kom.................terwijl ik de enige uit de familie ben die geen universitaire studie heeft gedaan.............en mijn hele familie zich net zoals haar gedraagt, als een vreselijke snob.

Ik ben der klaar mee, ze weet dat ze bij mij die bek niet moet opzetten, dat achterlijke leven voor de buitenwereld....

**Geplaatst**: 15-06-13 08:46

Geplaatst: 15-06-13 08:46

Niet direct. Dat heeft een paar maand geduurd.
Ze hadden al gehoord dat hun zoon een vriendinnetje had en ze wisten hoe ik heette.
Ging mijn schoonzus met mijn schoonmoeder op Hyves bij zijn vrienden kijken. Vanaf de foto werd ze helemaal geaccepteerd en toen ze zagen bij welke kerk ze hoorde ook. Helaas was ik dat meisje niet haha.
Ik maakte een goede beurt laat maar zeggen toen ik heel netjes in een rok en opgestoken haar op een bruiloft van hun nichtje kwam. Vanaf toen was het volgens mij goed.

Ze waren er alleen niet mee eens dat ik 15 jaar was en hun zoon 21.
Nu, 5,5 jaar later gaan we trouwen en hebben we een huisje.
Ze vinden het helemaal geweldig!

Alleen, die jurk en dat pak en het feest, wij doen dat voor hun helaas, niet zoals het hoort in hun ogen en dat heeft al voor heel wat botsing gezorgd.

Maar verder, ik mag niet klagen!!

**Geplaatst**: 15-06-13 09:40

Geplaatst: 15-06-13 09:40

Narnia schreef:
lieveli schreef:
Ik lees toch vooral dingen met schoonmoeders, die hebben het vast moeilijk als een andere vrouw belangrijk wordt in het leven van hun zoon...

Sommige zonen zijn ook echte mamaskindjes hoor...

Je herkent ze doordat ze vaak zeggen "mijn moeder........."

Die navelstreng is nooit goed doorgeknipt....Meeste moeders maken van hun zonen ook verwende kerels, en dan maar klagen over wasgoed wat niet in de wasmand beland..vind je het gek...jij hebt als moeder zijnde de macht om je zoon te leren dat de was niet uit zichzelf in de wasmand of wasmachine kruipt en dat eten niet vanzelf op het bord verschijnt....Maak je zonen volwassen dames, leer hen om de was te doen en dergelijke!

$_/-\o_$ $_/-\o_$ $_/-\o_$

**Geplaatst**: 15-06-13 09:50

Geplaatst: 15-06-13 09:50

Ik ben vandaag nog maar 9 maand samen met mijn vriend, maar ik werd wel meteen geaccepteerd. Het klikte meteen met zijn ouders en zussen. Ik heb ondertussen ook al beide kanten van de familie gezien en werd ook gelijk geaccepteerd. Ik kom er echt heel vaak! Na school ga ik vaak mee met vriendje (zitten op dezelfde school) en dan blijf ik gewoon eten en slapen. Ze vinden alles prima! Ik ben zelfs meer bij hun dan thuis, maar daar lijken zijn ouders geen last van te hebben.

**Geplaatst**: 15-06-13 10:07

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 15-06-13 10:07

ik ben nog steeds niet geaccepteerd door mijn schoonmoeder inmiddels 3 jaar veder. nou ja ik was de eerste 2 maanden geaccepteerd door mijn zoonmoeder maar daarna kwam haar waren aard naar boven. ik voel deed niet aan haar eisen. op de dag als vandaag nog steeds last van. ze heeft me zelf aangevallen, ze ging tegen mij te keer om 7:15 s'ochtend waarom ze niet te genieten was. omdat haar zoon zich niet aan de afspraken hield en dat kwam door mij. Maar ik had er geen zin in dus pak mijn spullen om weg te gaan richting werk. heeft ze de deur geblokkeerd en mij bij mijn kraag gegrepen met 2 handen en dat ik nu even heel goed moest gaan luisteren(ik was 21) uit eindelijk los gekomen en heel snel er vandoor gegaan. mijn vader stond om koken want hoe durfte ze aan zijn dochter te komen, mocht er ook een half jaar niet meer komen. mijn zoonvader is wel een hele lieve man en die heeft mij wel meteen geaccepteerd. op de dag van vadaag vervloekt ze me nog steeds. we wonen inmiddels samen. en zijn heel gelukkig helaas wil zijn moeder hier niet komen omdat het huis ook van mij is. kan er nog wel een heel lang verhaal van maken met wat er allemaal gebeurd is, maar wil me niet tot haar nivo verlagen.
dus weet presies hoe je je voelt TS.

**Geplaatst**: 15-06-13 10:08

Geplaatst: 15-06-13 10:08

Mijn schoonouders kenden me al van voordat ik met hun zoon verkering kreeg. We waren nml goede vrienden (en beiden stiekum verliefd) in Havo2. Manlief heeft toen een andere relatie gehad die op zijn zachtst gezegd niet goed ging. Meisje heeft hem veel pijn gedaan. Toen dat uit was heeft hij wel meteen contact met mij gezocht (mocht van zijn ex geen contact met mij meer hebben tijdens hun relatie). Dus toen wij eindelijk verkering kregen waren mijn schoonouders even wat terughoudend. Al snel hadden ze door dat ik een betere match was. Ja ze zijn wel anders, maar ik ben zeker geaccepteerd. Dat heb ik echt gevoeld op mijn trouwdag toen mijn schoonvader ontroerd zei dat ik er prachtig uit zag. Hij laat nooit zijn emoties zien namelijk.

Tsja ik ken ze nu 25 jaar, ben echt hun schoondochter en al kan ik ze soms schieten als ze hier zijn (ze zijn er dan vaak meteen 2 hele dagen) ik hou echt van ze. En ze staan altijd voor me klaar. Zij zijn alleen anders dan mijn eigen ouders. En dat botst soms bij mij inwendig. Ik laat het ze niet merken, want daar respecteer ik ze te veel voor :Y)

. Ik snap wel waarom ze zo zijn nml.

Mijn mans schoonouders zagen hem al zitten nog ver voor onze eerste verkeringsdag en zijn vanaf seconde 1 superblij met mijn man

**Geplaatst**: 15-06-13 10:18

Geplaatst: 15-06-13 10:18

Direct werd ik al geacepteerd.
Dit ondanks dat hun gelovig zijn en ik zelfs nog nooit een stap in de kerk heb gezet

**Geplaatst**: 15-06-13 13:18

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 15-06-13 13:18

9 jaar later en 4 jaar huwelijk ben ik nog steeds niet geaccepteerd.
Vinden we niet erg

We zien en horen hen toch nooit.

**Geplaatst**: 15-06-13 13:56

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 15-06-13 13:56

Ik heb me er vanaf het eerste moment welkom en geaccepteerd gevoeld. Kan goed opschieten met m'n schoonouders! Toen mijn vriend nog thuiswoonde sliep ik er ook geregeld. Nu wonen mijn vriend en ik samen en zien we ze natuurlijk veel minder. We lopen de deur niet bij elkaar plat maar als we elkaar zien is het altijd heel gezellig

.

**Geplaatst**: 15-06-13 13:57

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 15-06-13 13:57

Ik heb geen schoonouders dus dat gaat al erg lastig bij mij

Echter hebben mijn ouders hem wel erg snel geaccepteerd. Helaas mag hij ze niet zo dus komt hij hier niet zoveel en ik vind het helemaal niet zo erg.. vind het wel prima zo

**Geplaatst**: 15-06-13 15:09

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 15-06-13 15:09

Mijn man en ik waren eerst vrienden voordat we een relatie kregen.
Schoonaver had in het begin moeite met mij.
Ik ben eigenwijs en niet altijd even tactisch.

Uiteindelijk is onze relatie goed gekomen.
Sterker nog toen hij ziek werd van de kanker wilde hij alleen met mij "echt" praten.
Mijn schoonmoeder is een lieverd, noemt mij ook haar dochter.

**Geplaatst**: 15-06-13 15:44

Re: Hoelang voordat jij werd geaccepteerd door schoonouders?

Geplaatst: 15-06-13 15:44

Nooit.

Dit omdat mijn voormalige schoonouders behoorlijk streng gelovig zijn en niet wensten te accepteren dat hun dochter een relatie aan ging met een vrouw.
Mij als persoon accepteerden ze wel, mij als partner van hun dochter niet.
Uiteindelijk zijn we mede hierom (en de druk die werd uitgeoefend op m'n ex) uit elkaar gegaan.

Ik heb ervan geleerd niet weer een relatie aan te gaan met iemand uit een dergelijke familie en zéker niet als ze ook nog zo aan die familie hangt zoals mijn ex.

**Geplaatst**: 15-06-13 15:53

Geplaatst: 15-06-13 15:53

hmm...

ik wordt het ene moment wel geaccepteerd en het volgende moment niet...
nu ligt dat in onze situatie ook wel moeilijk.
mijn schoonouders drinken veel, waardoor ze veel vergeten, ruzie hebben, zich als kleine kinderen gedragen, schreeuwen (soms wel 2 uur lang aan een stuk door krijsen).
mijn vriend staat altijd achter me, in alles wat ik doe.
mijn vriend is ook heel erg beschermend, komt altijd voor mij op, dus dat is wel fijn

we hebben onze goeie momenten en ook absoluut onze fouten...
ik wijs mijn schoonouders gerust op hun drank gebruik en wat het hun wel niet scheelt als ze er mee zouden stoppen... ik vertel mijn schoonouders ook gerust dat het prima is als ze mee willen rijden op een verjaardag omdat ze weer te veel gedronken hebben...
maar we gaan als ik wil!
ik ben degene die rijdt dus ik bepaal waar neer de auto vertrekt...
dat heeft al meerdere malen tot ruzie geleid...
incl een ruzie over dat mijn vriend wel even op en neer kon rijden (met zijn gescheurde enkelbanden)
van wijchen naar nijmegen om mijn schoonouders op te halen na het eten bij zijn opa en oma, omdat ze anders geen wijn konden drinken...
tjah, en ik kon ook niet rijden, want ik kan moeilijk 2 auto's meenemen

mijn schoonouders zijn het ene moment super lieve mensen, dan kun je alles met ze doen, dan zijn ze zo tof, echt familie...
maar het volgende moment zijn ze dronken... en dan kun je er niks meer mee...

mijn verdere schoonfamilie...
tjah, mijn schoonzusje is echt geweldig, wij crashen meerdere malen per week bij hun omdat het thuis niet meer te houden is.
haar kinderen, de ene is stapelgek op me, ik ben haar favo tante... de ander vind me leuk, en accepteerd me absoluut... maar in haar ogen blijf ik altijd het meisje dat haar van de gedeelde eerste plaats (gedeeld met haar zusje) van aandacht af heeft gestoten...

dan mijn zwager...
tjah, die zie je alleen als die je nodig heeft, (we hebben nu bijna 1,5 jaar en ik heb hem wel geteld maximaal 10 keer gezien) zijn vrouw vind alleen haar eigen familie goed genoeg, zodoende dat ik hun dochter 2 keer heb mogen vast houden... en die is volgende week alweer een jaar

mijn eigen familie,
bij mijn moeder kan mijn vriend echt niks verkeerds doen, ze kiest altijd zijn kant ongeacht wat er gebeurt, hij is de goede in haar ogen

mijn vader vind hem super voor mij en mijn broertje kan het er ook super mee vinden :))

in de rest van de familie ligt hij goed, alleen mijn neefje is een vitesse fan en mijn vriend een nec-er...
dus mijn neefje is zo kinderachtig niks meer tegen hem te zeggen (behalve sneren over hoe slecht nec is) sinds hij daar achter is gekomen

ach jah, als dat alles is :')

Nomineer dit bericht ×