Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-12-12 14:25

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 13-12-12 14:25

Ik bedoel ook niet dat je alleen met jezelf bezig bent. Ik weet alleen uit ervaring dat ik soms ietwat meer afstand neem van anderen ter bescherming van mezelf. Ik probeer altijd iedereen te helpen wat soms ten koste van mezelf gaat. Vandaar

. Verder ben ik het met Ulyse eens.

**Geplaatst**: 13-12-12 14:33

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 13-12-12 14:33

Ts, erg slechte situatie waar je in zit en ja, herkenbaar dat kinderen altijd ouders blijven verdedigen en helpen. Dat doe jij met je moeder, je kunt het haar niet "aandoen"om alles aan de grote klok te hangen.
Maar denk je wel eens na over het feit dat je moeder jouw en x heel veel aandoet, namelijk, als ouder heb je de plicht omm je kind een veilig bestaan te geven en dat doet bij jullie thuis zowel je vader als moeder niet. Het klinkt misschien grof maar kies voor jezelf, misschien gaan de ogen van je moeder dan open. Probeer via instanties ergens onderdak te krijgen, pleeggezin oid, en maak wat van je leven, nu kan het nog.

**Geplaatst**: 13-12-12 15:50

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 13-12-12 15:50

Ik ben het eigenlijk wel met Bigone eens, hoewel zij het wat directer verwoord dan ik dat zou doen en heb gedaan. Ik denk dat het tijd is voor jouw geluk en toekomst te kiezen. Een pleeggezin en jeugdzorg is echt zo erg nog niet, ondanks dat ik ze zelf ook heel lang heb verafschuwd. Het klinkt allemaal heel erg groot en eng maar dat is het echt niet altijd. Misschien is het voor jou en voor X wel beter als jeugdzorg er bij betrokken wordt...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-12 17:53

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-12 17:53

Mijn moeder en de psycholoog zaten heel goed op een lijn. Aangezien mijn moeder mij momenteel een verwende puber vindt, zal dat niet zo gunstig zijn.
Het grootste deel van het weekend ben ik niet thuis en ik heb volgende week ook gezorgd dat ik de meeste avonden elders kan doorbrengen. Mijn ouders geven mij allebei de schuld van alles wat er speelt. Oudjaar vier ik ook niet thuis en ik ben de rest van de kerstvakantie zo aan het plannen dat ik zo vaak mogelijk weg ben zonder school te verwaarlozen.

**Geplaatst**: 13-12-12 18:11

Geplaatst: 13-12-12 18:11

Even een stipje, ik ga hier vanavond
Op reageren.

**Geplaatst**: 13-12-12 19:29

Geplaatst: 13-12-12 19:29

winter bekent verhaal

was bij mij ook totdat ik het huis uit ging en ze de boel niet meer op mij konden schuiven
1.5 jaar later was de scheiding een feit

het is nu eenmaal makkelijker om een ander de schuld te geven als naar je eigen fouten en tekortkomingen te kijken

**Geplaatst**: 13-12-12 20:56

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 13-12-12 20:56

Ik heb niet het hele topic doorgelezen, reageer even puur op TS.

TS, ten eerste vind ik dit heel rot voor je. Ik snap dat de stap naar hulp zoeken heel erg groot is, en misschien zelfs wel verkeerd voelt. Dat is ook helemaal niet raar, want je wil niemand pijn doen. Maar soms is het nodig om eens voor jezelf te kiezen.
Ik doe een suggestie van wat je zou kunnen doen:

op school zit een schoolmaatschappelijk werker. Daar zou je naartoe kunnen gaan. Als je niets durft te zeggen of per ongeluk dichtklapt laat je jouw openingspost aan de maatschappelijk werker/je mentor lezen, je legt alles hier namelijk heel helder uit en ook je gevoel overal bij. Ik denk ook niet dat jij als eerste naar een psycholoog moet, maar je vader. Pas als alles weer wat rustiger is kun jij wat je allemaal hebt meegemaakt gaan verwerken, misschien inderdaad met hulp van een psycholoog. Als je niet weet wat te zeggen kun je alles opschrijven, dat doe je namelijk heel goed.

Heel veel sterkte, en mijn pb-box staat altijd open voor vragen. Ik doe de opleiding SPH en kan een hoop voor je uitzoeken als je dat wilt.

Y;(

**Geplaatst**: 13-12-12 21:41

Geplaatst: 13-12-12 21:41

amandana huplupup al had je alleen de berichten van TS gelezen, dan had je al slimmer gereageerd als nu

ze heeft al meermaals aangegeven dat ze niet op school wil praten met iemand en de reden uitgelegd

haar vader gaat waarschijnlijk nooit uit vrije wil naar een psygoloog dus als ze daar op moet wachten kan ze wachten tot ze een ons weegt
ook dat is al duidelijk uit haar posten te halen

oftewel lees je in voordat je een reactie plaatst

**Geplaatst**: 13-12-12 22:06

Geplaatst: 13-12-12 22:06

Wauw, lieve reactie als ik ts een suggestie geef. Het was goed bedoeld hoor en niet om iemand te les te lezen.. volgens mij was dit topic geopend zodat ts haar verhaal kwijt kon en niet om elkaar af te branden. Vind jouw reactie erg jammer.

TS: nogmaals heel veel sterkte en als mijn bericht in jouw ogen nergens op slaat moet je het ook vooral negeren. Het was goed bedoeld en het spijt me als ik dingen verkeerd begrepen heb.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-12 23:48

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-12 23:48

amandananana, ik waardeer het heel erg dat je hier een reactie plaatst, alleen is het wel zo dat je niet de eerste bent die zegt dat mijn vader naar een psycholoog moet en dat ik er op school over moet praten. Daarom zou ik het fijn hebben gevonden als je wat verder had gelezen dan de OP, maar ik snap ook dat die zo lang was dat je daarna geen zin had om inmiddels zes pagina's door te bladeren. In elk geval bedankt voor je reactie.

smileydees, ik help anderen ook niet, maar als ze het fijn vinden, kan ik wel een luisterend oor bieden. Ik vind het zelf ook heel fijn dat ik niet de enige met problemen ben.

Bedankt voor de reacties. Ik hoop dat ik met het onderstaande overal op reageer.

Ik vind het zo raar dat mijn moeder me het ene moment als een volwassene behandelt en ik het volgende moment opeens een puber ben als dat haar uitkomt.
Ik denk niet dat het een scheiding zou opleveren als ik uit huis zou gaan. Ik ben degene die zich sowieso afzondert, die al jaren haar best doet om er zo min mogelijk te zijn, degene die meer tijd op haar kamer dan in de huiskamer doorbrengt. Mijn moeder en X kunnen gewoon op de bank een film kijken met mijn vader of met hem kletsen tijdens het eten, ik kan dat niet. Ze zijn al gewend dat ik me zo min mogelijk met het gezin bemoei.
X zou eigenlijk uit huis moeten gaan, hij is mijn moeders alles, misschien gaat ze dan nadenken. Jammer genoeg is hij daar nog te jong voor en denk ik niet dat hij dat over een paar jaar zal doen. Mijn moeder zorgt goed voor hem om mijn vaders gedrag te compenseren.
Als ik jeugdzorg erbij ga betrekken, weet ik zeker dat ze alle drie ontkennen, zeker mijn vader vindt de hele situatie normaal en hij kan helaas goed praten. Mijn moeder zal het me nooit vergeven als ik X van haar afpak. Het is niet alleen om X of mijn moeder te beschermen, maar ook mezelf. Ik wil gewoon nog één ouder overhouden waarmee ik normaal contact kan houden, ik heb een moeder nodig.

Ondertussen ben ik nog steeds aan het rondkijken of ik ergens terecht kan (de vriendin die ik het heb verteld helpt me; ze is ook aan het polsen bij haar thuis of ik daar terecht kan) en me aan het inlezen op verschillende opties. Als ik uit huis ga, is het niet met het doel om mijn ouders tot scheiden te dwingen of onder druk te zetten. Het is om mezelf uit die situatie te halen.

**Geplaatst**: 14-12-12 00:03

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 14-12-12 00:03

Hey lieverd,

Even een korte reactie want ik ben niet zo lekker.

Fijn dat die vriendin je wilt helpen, ik hoop dat het lukt

In ieder geval kan je nu direct met iemand praten en dat scheelt denk ik al een beetje.

Dat je moeder zo wisselvallig is komt door je leeftijd...
Daarin weten ouders vaak ook niet wat ze willen en zijn ze heel goed in het... "je bent volwassen als het mij uit komt...jij bent kind als het mij uitkomt"..die situatie zal nog wel even duren en hoort helaas bij deze leeftijdsfase.

Ik hoop dat je doorgaat met stappen ondernemen en inderdaad voor jezelf kiest!
Dan kan je beter even "egoistisch" doen, dan de dingen laten voor wat ze zijn

Ik blijf meelezen lieverd en zal reageren als het lukt

Succes meid!

*knuffel*

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-12-12 17:59

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 14-12-12 17:59

YamaSaki, doe maar rustig aan en denk om jezelf! Nog veel beterschap.

Inmiddels is me verteld dat ik maar respect moet hebben voor mijn vader. Mijn moeder heeft het zo moeilijk en dat komt doordat ik een moeilijk kind ben en X is de enige in huis die haar begrijpt.
Ben blij dat ik vannacht en waarschijnlijk zaterdag ook niet thuis slaap.

**Geplaatst**: 14-12-12 18:10

Geplaatst: 14-12-12 18:10

winter zooo herkenbaar :(:)

struisvogelpolitiek, niks anders van je moeder

maar snel het huis uit meid, echt waar, de enige manier om er voor jezelf uit te komen
je moeder, vader en X willen duidelijk (nog) niet geholpen worden
laat je ajb niet kleineren en voor "van alles en nog wat " uitmaken

heel veel sterkte :(:)

**Geplaatst**: 14-12-12 18:39

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 14-12-12 18:39

Winter, je bent niet moeilijk, je maakt het hun moeilijk omdat jij wel er over na denkt om het positief te gaan veranderen.
Dat is alleen maar positief, jij ziet tenminste het licht.

Als je bij je vriendinnen kan logeren of deels kan inwonen zonder dat het ten koste gaat van je school? Gewoon je tas inpakken.
Na enkele weken vragen: Word ik eigenljk wel gemist door jullie?

Probeer het dan weer thuis, probeer ook positief te zijn naar je moeder toe. En werkt het na 2 weken niet? GEwoon weer gaan.

Je broertje is ook het lievelingetje thuis, dat maakt het zo moeilijk, terwijl hij eigenlijk alleen maar zit te gamen. This gewoon net alsof ik in de spiegel lees...Echt waar.

Kalm aan doen, niet jezelf opvreten, gewoon gaan...

**Geplaatst**: 14-12-12 18:46

Geplaatst: 14-12-12 18:46

inderdaad, broertje valt hun niet lastig dus die is lief
maar jij TS bent diegene die inziet dat het niet goed is

sommige mensen blijven liever veilig in de ellende zitten als kiezen voor een eng nieuw begin

**Geplaatst**: 14-12-12 18:54

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 14-12-12 18:54

Beste TS,

Allereerst heel veel sterkte met je situatie.
Ik herken je gevoelens, het was in een andere situatie, maar het uiteindelijke resultaat is het zelfde.
Wat ik me nog afvroeg: Bij mijn huisarts is een GGZ-psychologe en deze is net als de huisarts verplicht om alles binnen de deuren te houden wat daar besproken wordt. Ook zitten er hier geen kosten aan verbonden, maar ze kunnen je wel een heel eind op weg helpen.. Daarnaast kon ik ook binnen 2 weken terecht als het niet al minder was.

Ik heb daar mijn verhaal kunnen doen en daarnaast ben ik bij een reiki therapeut geweest die er samen voor hebben gezorgd dat ik weer in balans ben gekomen en beter met de situatie om kon gaan.
Met als resultaat dat ik weer een beetje kon ontspannen en thuis los kon laten.

Natuurlijk kost dit tijd, maar aan jou reactie te zien is de rust vinden iets wat je wilt, dus dan ga je daar zeker komen.

Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 14-12-12 19:06

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 14-12-12 19:06

Wat een ontzettend vervelende situatie! Een dokter of psycholoog heeft inderdaad een beroepsgeheim en mag dus niets aan je ouders of jeugdzorg door vertellen zonder jouw toestemming. Dus misschien kan een psycholoog of anders misschien toch de huisarts je tips geven over het vinden van een andere plek om te wonen. Het lijkt me in ieder geval heel verstandig om zo snel mogelijk uit huis te gaan!
Heel veel sterkte de komende tijd! En laat je vooral niet kleineren! :(:)

**Geplaatst**: 14-12-12 20:00

Geplaatst: 14-12-12 20:00

winter123 schreef:
YamaSaki, doe maar rustig aan en denk om jezelf! Nog veel beterschap.

Inmiddels is me verteld dat ik maar respect moet hebben voor mijn vader. Mijn moeder heeft het zo moeilijk en dat komt doordat ik een moeilijk kind ben en X is de enige in huis die haar begrijpt.
Ben blij dat ik vannacht en waarschijnlijk zaterdag ook niet thuis slaap.

Vertaling: dat heet jou een schuldgevoel aanpraten.
Dat je moeder het moeilijk heeft is uitsluitend en alleen HAAR verantwoording en absoluut niet de jouwe.
Vind het nogal onvolwassen en kinderachtig overkomen om daar je eigen dochter de schuld van te geven.

Probeer je eigen verantwoording te nemen als je kunt en een eigen leven op te bouwen.
Als ik jou was zou ik kijken naar de mogelijkheden die hier aangekaart zijn, en kijken of ik uit huis zou kunnen wonen.
Dat zal jou een flink stuk rust geven denk ik zo!

Leuk is anders, het lijkt erop dat je er alleen voor staat.
Maar je weet het he?? Alles waar je niet aan doodgaat zal je sterker maken!

Succes meis!!

**Geplaatst**: 14-12-12 20:16

Geplaatst: 14-12-12 20:16

hoi ts ik heb niet alle berichten na je openingspost doorgelezen maar wel een aantal. mocht je het nu moeiliik vinden om in je directe omgeving hulp te zoeken kan je ook rustig beginnen via internet. ggz heef specifieke chat site ls waar jeanoniem kan praten met echte hulpverleners. ik zal straks om me computer een paar voor je opzoeken en naar je pb sturen! sterke in deze verschrikkelijke situatie. ik hoop dat die nu typen je al iets meer lucht geeft om door te zetten.

**Geplaatst**: 14-12-12 22:51

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 14-12-12 22:51

Thnx lieverd.

Respect, voor dat biologische aanhangsel van een "vader".
Nee hoor, niemand kan je dwingen om respect te hebben voor iemand.
Al helemaal niet voor iemand die zo doet

Respect heb ik wel voor jou

Ik hoop dat je lekker een beetje bij vrienden kan slapen.
Hoe vaker hoe fijner.
En idd wat hierboven staat, je broertje laat t gebeuren dus is lief, niks van aan trekken!
Jij bent heel dapper en als je moeder dat lastig vind...ach dan vind ze dat maar

*knuffel*

**Geplaatst**: 15-12-12 02:32

Geplaatst: 15-12-12 02:32

YamaSaki schreef:
Thnx lieverd.

Respect, voor dat biologische aanhangsel van een "vader".
Nee hoor, niemand kan je dwingen om respect te hebben voor iemand.
Al helemaal niet voor iemand die zo doet

Respect heb ik wel voor jou
Ik hoop dat je lekker een beetje bij vrienden kan slapen.
Hoe vaker hoe fijner.
En idd wat hierboven staat, je broertje laat t gebeuren dus is lief, niks van aan trekken!
Jij bent heel dapper en als je moeder dat lastig vind...ach dan vind ze dat maar

*knuffel*

$_/-\o_$ $_/-\o_$ $_/-\o_$
Precies de goede woorden!

Fijn dat je een vriendin een beetje hebt in kunnen lichten, en dat ze met je meedenkt. Hopelijk kan je de komende tijd idd zoveel mogelijk uit huis zijn. Denk dat dat voor je zelf ook wat ruimte en rust geeft. Nogmaals: je bent al zo'n eind op de goede weg!

(ff beetje offtopic: beterschap Yamasaki! Heb jij ook smorgens om 6 uur een waterijsje moeten eten? Ik wel, kan geen raketje meer zien zonder misselijk te worden

) Maar ijsjes eten en drinken helpt wel, dus wel doen!)

**Geplaatst**: 15-12-12 07:32

Geplaatst: 15-12-12 07:32

Jeetje wat ongelooflijk heftig. Ben nogal sprakeloos..
Heel veel sterkte hiermee en het is absoluut niet jouw schuld.. écht niet! Haal dat alsjeblieft uit je hoofd!

Ik ken het gevoel met niet met een Psycholoog/Psychiater willen/kunnen praten, ik zeg ook altijd de juiste woorden. Kan niet uitleggen waarom maar ik doe het gewoon en dan ben ik er 'vanaf'.

Misschien een hele domme vraag, maar wat is huisraad?

**Geplaatst**: 15-12-12 08:55

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 15-12-12 08:55

TS, ik heb vrijwel alleen jouw posts gelezen, omdat ik pas net dit enorm uitgebreide topic tegenkwam. Ik heb geen enkel respect voor je vader, hij hoort jullie een veilige omgeving te geven, maar wel voor jou. Ik vind het heel goed dat je dit doet, heel knap en ook heel eng. Als ik je verhalen zo lees, is jouw vader enigszins een 'ongeleid projectiel', maw je weet nooit wat je kunt verwachten. Je bent dus altijd bang, bang vanwege je moeder, X en jezelf. Je zult pas merken wat rust is als je in een situatie zit zonder je vader; waar hij niet kan komen.

Heel veel sterkte en liefs! Blijf in jezelf geloven en geef niet op.

**Geplaatst**: 15-12-12 11:41

Geplaatst: 15-12-12 11:41

Lieve TS,

Soms kunnen mensen in een gezin elkaar volkomen in een houtgreep houden. Dit komt door angst, en die angst creëert je vader. Ontzettend knap dat jij afstand van de situatie wilt en kunt nemen en er zo snel deze situatie wilt verlaten.
Lieve TS dit doe je tot nu toe al zo goed. Je lijkt me een prachtige intelligente jonge meid.
Ik heb een heel belangrijke tip, benader de situatie met rechte rug en opgeheven hoofd, maar vooral zonder schaamte. Want jij bent niet schuldig aan deze situatie. Jij toont lef kracht moed en wijsheid.
Je geeft al aan dat je masker langzaam afvalt.
Ik wil je meegeven dat ik hoop dat je snel de moed kunt vinden zoveel mensen die je kunnen helpen in te lichten. En dan bedoel ik mensen die er toe doen.
Je vind het lastig om je huisarts te vertellen wat de complete situatie is, wat houdt je tegen? Dat je hem al zo lang kent, dat je al van kind af aan bij hem komt. Hij ziet in tegenstelling tot je ouders dat je gegroeid bent, en hem alles vertellen getuigt ook van lef en wijsheid. Hij zal je echt serieus nemen. Ga gewoon rustig nog een keer bij hem langs, en als het nodig is daarna weer. Leg, per fase waarin je zit, uit waar je hulp bij nodig hebt. Nu een Psycholoog, zonder wachttijd in de buurt. (gratis) Hij heeft een netwerk van dat soort mensen om zich heen, hij kan je helpen... echt.
Je kunt bij hem aangeven dat je uit huis wilt, er zijn opvanghuizen waar jongeren kunnen wonen die nog net te jong zijn om zelfstandig te wonen. Je huisarts kent die routes ook of kent de mensen die die routes kennen, maar daar gebruik van.
Hetzelfde geld voor school, je wilt de vertrouwenspersoon niet spreken omdat het een moeder van een vriendinnetje is, Nou dat is toch juist prima! Ze weet dan dat je lief en intelligent meisje bent want ze kent je al een beetje, en iemand wordt geen vertrouwenspersoon omdat hij verwacht met leerlingen te kunnen praten over een leuk verjaardagsfeestje wat ze hebben gehad, Zo'n persoon weet dat er heftige maatschappelijke problematiek voorbij gaat komen in gesprekken met leerlingen. Het voordeel van het delen van je situatie is dat mensen je eerlijk kunnen beoordelen. De situatie thuis grijpt je aan, en dat zien mensen heus wel aan je, dat ziet er anders uit dan blij en onbevangen. Alleen weten ze nu op school niet hoe dat komt en dan wordt je misschien niet op je waarde geschat en dat is jammer, denken ze misschien dat je een fout vriendje hebt of dat je veel uit gaat terwijl jij zo hard aan het knokken bent voor een goede toekomst voor jezelf. daarvoor een hele dikke pluim nogmaals van mij.
Ze kunnen je helpen (rust te vinden) bij het studeren, en misschien mag je bijvoorbeeld tijdens de uren gymnastiek wel vrij om therapie te volgen, zodat je de wachtrij kan omzeilen, bij de praktijk die je voorkeur heeft.
Vertel het je docenten, bijv bij degene die je goed vertrouwd. (Het zijn ook echte mensen in hun vrije tijd ;-)

)ze weten heus ook dat de wereld niet een groot blij paradijs is en dat er zaken gebeuren die niet horen.
Wat je heel helder ziet is dat de situatie je schoolprestaties belemmert en dat als jij je school niet haalt, het je remt om aan deze situatie te ontsnappen. Je ouders belemmeren je dus in je groei, ze houden je daarmee onnodig klein, en kleineren vind ik al een hele vervelende vorm van mishandeling. Als je gezin aangeeft dat jij de enige bent die moeilijk doet kleineren ze je ook.

Lieve TS. ik spreek uit ervaring, benader de situatie met trots en een opgeheven hoofd, want je mag echt trots zijn op jezelf hoe je de situatie aanpakt, maar gebruik zoveel mogelijk mensen die je kunnen en willen helpen door ze in te lichten, want op die manier kan je het snelst loskomen van deze beklemmende situatie.
Heel veel kracht en moed gewenst je bent een kanjer!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-12 17:23

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-12 17:23

Alvast mijn excuses voor de pb's die ik nog niet heb beantwoord. Ik zal dat zo snel mogelijk doen.

Mijn moeder heeft echt de pik op me. Ik wilde drinken uit de koelkast pakken en stootte per ongeluk een plank/bak die al tijden los hangt eruit. De schade viel mee, maar mijn moeder deed alsof ik het opzettelijk had gedaan om haar kwetsen. Verder is het overduidelijk dat ze van mijn vader houdt.
Ik hoop dat onze relatie zich verbetert als ik weg ben, maar ik denk het eigenlijk niet. Het is net alsof ze denkt dat ik mijn vader ben (ik vertelde dat ik had geholpen met koken, was de reactie: 'Kun je dat dan?', alsof ik degene ben die nooit de handen uit de mouwen steekt).
Maar goed, als haar liefde voor mijn vader sterker is dan haar band met mij heb ik dat te accepteren. Het ligt ook gedeeltelijk aan mij, want als ik me meer zoals X had opgesteld, was het waarschijnlijk allemaal koek en ei geweest.

Op dit moment heb ik de keuze tussen mezelf en school.
Als ik aan mezelf denk, ga ik terug naar de huisarts, regel ik dat ik morgen bij een psycholoog zit, regel ik dat ik mijn eindexamen in twee jaar tijd mag doen (dat mag een vriendin ook, dus dat maakt een kans) en regel ik via het maatschappelijk werk dat ik weg kan thuis. Doordat ik minder lesuren volg, kan ik wel twee bijbaantjes hebben en als gevolg daarvan in elk geval eten. Het nadeel is dat ik dan niet meer onder de 'oude' regeling voor het hbo en de universiteit val en dat ik dan een enorme lening mag gaan terugbetalen na mijn studie.
Als ik aan school denk, blijf ik tot de zomer thuiswonen. Binnenkort heeft een vriendin een eigen woonruimte in een stad die niet zo heel ver weg is en daar zou ik naartoe kunnen wanneer het me hier te veel wordt. Ze weet (nog) niet wat er speelt, maar ze heeft al gezegd dat haar beste vriendinnen er altijd welkom zijn. Zelf weet ze hoe het is om in een minder fijne thuissituatie te zitten. Thuis ontloop ik mijn familie zoveel mogelijk, negeer ik alles wat er speelt en stort ik me vol op de studie en mijn vrienden. Als ik slaag, kan ik net als een 'gewoon' iemand die aan een vervolgopleiding begint op kamers gaan met behulp van stufi, een lening en een baantje. Het nadeel is dat ik geen idee heb hoe haalbaar het is voor mij om nu nog te slagen.

Ik ben bang dat school er nog meer onder gaat lijden als ik mijn spullen pak. Dan volgen er nog meer ruzies met thuis, zal ik zwartgemaakt worden bij de familie en heb ik mijn moeders leven waarschijnlijk helemaal stuk gemaakt, dan ben ik een nog ergere egoïst dan nu.
Ik weet gewoon niet welke van de twee opties ik moet kiezen, wat verstandig is. Vooral het financiële aspect houdt me tegen om weg te gaan, ik wil niet op hangende pootjes terugkomen omdat ik geen geld heb. Ook is de kans zeker geen 100% dat het me lukt om mijn examen te mogen spreiden, integendeel, tot nu toe is er nog nooit een verzoek van mij aan het schoolbestuur goedgekeurd.

Overigens heb ik het telefoonnummer van de psycholoog van mijn moeder. Ik zit erover te denken om die te bellen en het verhaal te vertellen, maar dan bereik ik waarschijnlijk alleen nog maar meer ruzie.

LisaLuna, huisraad is gewoon een ander woord voor de spullen die je in huis hebt staan, je bezit, de inboedel. Wat vervelend dat je je herkent in het moeilijk kunnen praten. Als je iets kwijt wilt, staat mijn pb-box altijd open.

Terug naar de huisarts gaan vind ik moeilijk, want de halve familie heeft dezelfde. Ik ben bang dat het toch wordt doorverteld, ook al weet ik dat de huisarts dat niet mag en dat ook niet zal doen. Ik voel me daar gewoon niet op mijn gemak. Een psycholoog is dan nog makkelijker, dat is een compleet vreemde die waarschijnlijk niemand in mijn directe omgeving kent.
Ik heb dit jaar geen docenten die ik vertrouw. Achteraf gezien had ik het vorig jaar of twee jaar geleden of zelfs al in de eerste klas moeten vertellen, toen had ik docenten met ervaring en ik heb zelfs een docente gehad die ooit een meisje met een probleem heeft geholpen.
Het is vooral zo moeilijk om mensen lastig te vallen. Ik wil ze niet met mijn last opzadelen, ik krijg al een schuldgevoel als ik in dit topic lees dat mensen het 'heftig' vinden. Hetzelfde geldt voor vriendinnen. De meesten zitten ook in hun eindexamenjaar en ik kan hen in dit belangrijke jaar toch niet opzadelen met mijn problemen?

Ik zal eens op de chatsite kijken, misschien weten ze daar een psycholoog bij mij in de buurt waar ik zonder wachttijd terecht kan.

Vanavond moet ik een kerstlijstje klaar hebben. Alsof mijn hoofd daarnaar staat. Maar ja, als ik er geen inlever of geld vraag, heb ik ook weer ruzie.

Ik hoop dat ik op alles een beetje heb gereageerd. Ik vind de reacties heel erg lief en ze geven me een grote steun in de rug. Nogmaals heel erg bedankt allemaal.

Nomineer dit bericht ×