Persoonlijk denk ik niet dat je de hond nog meekrijgt als je hem eerst daar achter laat
Zoals je je ouders beschrijft zullen dit stugge volhardende mensen zijn, die niet willen meewerken om jou je vrijheid te geven. Misschien uit angst, misschien uit pure egoïsme omdat ze niet zonder je willen (want kunnen is echt wel mogelijk, dit doen namelijk 1000-en ouders per jaar
)Blijf wel met je ouders praten, ook over deze moeilijke situatie en dan niet jij tegen je ouders maar laat je vriend er ook aan deelnemen, hij hoort bij jou en jij bij hem, en daar zullen ze maar aan moeten wennen.
Op die manier wordt het een gesprek van 2 op/tegen 2 en dat is toch makkelijker om te doen.
Ik heb hier 2 konijnen thuis, 1 is van mijzelf die heb ik gekregen van mensen, en de ander is van mn zusje en mij. Toch gaan beide konijnen mee als ik uit huis ga ookal is mn zusje het er niet mee eens. Waarom? heel simpel mijn zusje kijkt er niet naar om, doet er niks mee en interesseerd zich er niet voor. Krijg ik daar dan ruzie over dan is dat jammer ze gaan toch echt mee

Ik wens je veel succes en hoop dat je er uit komt samen met je vriend en ouders.
En wie weet geven je ouders ooit nog wel toe als ze zien dat jij verantwoordelijk op jezelf woont. Dat zul je nooit weten maar misschien zal de tijd het leren! Ik wil je veel sterkte wensen komende tijd! En natuurlijk heel veel succes met de verhuizing. 