Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-02-26 22:30

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: 06-02-26 22:30

Maar hoe denken jullie er dan over dat je op werk gezegd wordt dat je niet met elkaar om mag gaan, dat is toch je prive leven. En dan heb ik het niet over de bedrijfsarts maar je leidinggevende. Ik heb daar echt wel moeite mee.

**Geplaatst**: 06-02-26 22:35

Geplaatst: 06-02-26 22:35

Art_Ificious schreef:
Echte vriendschap met collega's doe ik niet meer.

Maar sinds ik 3 collega's ben verloren, doordat ze weg gegaan zijn, durf ik ook geen echte band meer te bouwen met collega's.
Bij 2 van de 3 die vertrokken zijn kon ik echt heel veel aan kwijt, kon hen vertrouwen. Maar er was maar 1 waarmee ik ook na het werk afsprak.

Ik heb nu zoiets, ik doe alleen wat ik moet doen, maar een echt gesprek ga ik niet meer aan. Ik ben gewoon bang om alweer afscheid te moeten nemen van een zeer goede collega eens ik een band ermee heb.

Het is voor mij al moeilijk om met anderen te praten of een vriendschap op te bouwen.

Ik ervaar wel verschil tussen collega's waar ik een goede band mee heb of had en vriendschap.
De meeste collegiale contacten verwateren als je niet meer samenwerkt. Soms blijft het contact wel.

**Geplaatst**: 06-02-26 22:44

Geplaatst: 06-02-26 22:44

Sanano schreef:
Maar hoe denken jullie er dan over dat je op werk gezegd wordt dat je niet met elkaar om mag gaan, dat is toch je prive leven. En dan heb ik het niet over de bedrijfsarts maar je leidinggevende. Ik heb daar echt wel moeite mee.

Goede vraag. Denk dat de werkgever/leidinggevende daar niks over te zeggen heeft, maar ergens snap ik die uitspraak wel. Als er gezeik komt heeft dat effect op de werkvloer en dat kan een nadeel geven natuurlijk. Dus als je perse vrienden wilt zijn, dan ook net doen of je gek bent als er gezeik is met elkaar op de werkvloer

**Geplaatst**: 06-02-26 23:03

Geplaatst: 06-02-26 23:03

Sanano schreef:
Maar hoe denken jullie er dan over dat je op werk gezegd wordt dat je niet met elkaar om mag gaan, dat is toch je prive leven. En dan heb ik het niet over de bedrijfsarts maar je leidinggevende. Ik heb daar echt wel moeite mee.

Die leidinggevende had dan een heel vervelend gesprek buiten de poort.

Dat het niet verstandig is en dat je daar terughoudend mee moet zijn, daar kan ik me helemaal in vinden (ik ken enkele voorbeelden) maar hij/zij gaat mij dat niet voorschrijven.

Ander punt is het zoals een stel bij een vorige werkgever dat last kreeg van belangenverstrengeling. Hij werd leidinggevende en zij was hoofd PZ voor dezelfde afdeling. Daar is toen wel een andere oplossing voor gezocht en hoe jammer ook, dat was wel verstandiger.

**Geplaatst**: 06-02-26 23:15

Geplaatst: 06-02-26 23:15

Sanano schreef:
Maar hoe denken jullie er dan over dat je op werk gezegd wordt dat je niet met elkaar om mag gaan, dat is toch je prive leven. En dan heb ik het niet over de bedrijfsarts maar je leidinggevende. Ik heb daar echt wel moeite mee.

Als een vriendschap zorgt dat het werk niet afkomt of mensen minder productief met werk bezig zijn, dan vind ik het een ander verhaal. Maar als het werk goed wordt uitgevoerd en af is dan zie ik geen reden waarom een manager hier zich mee mag bemoeien.

Mijn werkbestie zegt ook wel vaak straks plannen ze ons niet meer samen in. Maar hier zie ik geen reden toe omdat het werk af is en we beide ook wel weten dat op werk een professionele houding nodig is. Anderen moeten er geen last van hebben.

**Geplaatst**: 07-02-26 07:26

Geplaatst: 07-02-26 07:26

Sanano schreef:
Maar hoe denken jullie er dan over dat je op werk gezegd wordt dat je niet met elkaar om mag gaan, dat is toch je prive leven. En dan heb ik het niet over de bedrijfsarts maar je leidinggevende. Ik heb daar echt wel moeite mee.

Ik denk dat het heel erg aan de situatie ligt. Wij weten niet waarom het gezegd is en in welke context.

**Geplaatst**: 07-02-26 07:40

Geplaatst: 07-02-26 07:40

Lieser schreef:
Sanano schreef:
Maar hoe denken jullie er dan over dat je op werk gezegd wordt dat je niet met elkaar om mag gaan, dat is toch je prive leven. En dan heb ik het niet over de bedrijfsarts maar je leidinggevende. Ik heb daar echt wel moeite mee.

Ik denk dat het heel erg aan de situatie ligt. Wij weten niet waarom het gezegd is en in welke context.

Ja eens. Relatiesfeer is toch ook weer anders dan vriendschappelijk.
Vriendschappelijk is wel raar als ze dat verbieden. Weet niet of een werkgever dat wel mag verbieden eigenlijk.

**Geplaatst**: 07-02-26 10:15

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: 07-02-26 10:15

Ik kan goed overweg met mijn collega's maar vrienden zijn het niet.
Ze vergeten mijn verjaardag maar de anderen in het team worden wel gefeliciteerd op hun verjaardag of er wordt toch actief aan gedacht, bij mij niet...
Niet om die reden maar ik ben ander werk aan het zoeken en heel zeker dat de minuut dat ik buiten stap er niet meer of nauwelijks aan mij gedacht wordt.

En dat is niet heel erg, een klein beetje maar.

**Geplaatst**: 07-02-26 11:22

Geplaatst: 07-02-26 11:22

Roihi schreef:
Ik kan goed overweg met mijn collega's maar vrienden zijn het niet.
Ze vergeten mijn verjaardag maar de anderen in het team worden wel gefeliciteerd op hun verjaardag of er wordt toch actief aan gedacht, bij mij niet...
Niet om die reden maar ik ben ander werk aan het zoeken en heel zeker dat de minuut dat ik buiten stap er niet meer of nauwelijks aan mij gedacht wordt.

En dat is niet heel erg, een klein beetje maar.

Dat is gewoon heel verdrietig.
Ik twijfel nu ook of ik nog wel af en toe uit eten wil gaan met mijn collega's na gisteren.

Ik begrijp je volledig.

**Geplaatst**: 07-02-26 12:59

Geplaatst: 07-02-26 12:59

Roihi schreef:
Ik kan goed overweg met mijn collega's maar vrienden zijn het niet.
Ze vergeten mijn verjaardag maar de anderen in het team worden wel gefeliciteerd op hun verjaardag of er wordt toch actief aan gedacht, bij mij niet...
Niet om die reden maar ik ben ander werk aan het zoeken en heel zeker dat de minuut dat ik buiten stap er niet meer of nauwelijks aan mij gedacht wordt.

En dat is niet heel erg, een klein beetje maar.

Idem bij mij.
Ik ben de eerste 2 jaar zelfs gepest geweest op het werk door een paar collega's. En werd (nu nog steeds) scheef bekeken omdat ik doorwerk en niet mee in gesprek ga met anderen terwijl er werk te doen is.

Heb ook al gedacht ander werk te zoeken, maar dan moet je weer als uitzendkracht beginnen en dat zie ik echt niet zitten. Ik heb nu al 5 jaar mijn vast contract.

Laatst bijgewerkt door Art_Ificious op 07-02-26 13:00, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-02-26 12:59

Geplaatst: 07-02-26 12:59

Nee mijn collega's zijn niet mijn vrienden. Na de nodige lessen bij mijn vorige werk, heb ik zelfs geen collega's meer op social media en weet bij mijn huidige baan niemand mijn privé nummer.

En ik kan prima hoor met bijna al mijn collega's, ik wil alleen geen vervagende grenzen meer. Levert alleen maar gedoe op.

**Geplaatst**: 07-02-26 13:26

Geplaatst: 07-02-26 13:26

purny schreef:
Roihi schreef:
Ik kan goed overweg met mijn collega's maar vrienden zijn het niet.
Ze vergeten mijn verjaardag maar de anderen in het team worden wel gefeliciteerd op hun verjaardag of er wordt toch actief aan gedacht, bij mij niet...
Niet om die reden maar ik ben ander werk aan het zoeken en heel zeker dat de minuut dat ik buiten stap er niet meer of nauwelijks aan mij gedacht wordt.

En dat is niet heel erg, een klein beetje maar.

Dat is gewoon heel verdrietig.
Ik twijfel nu ook of ik nog wel af en toe uit eten wil gaan met mijn collega's na gisteren.

Ik begrijp je volledig.

Oh jee, wat is er gebeurd?

Ik ben zelfstandig dus heb geen directe collega's. Heb in het verleden wel in dienst gewerkt en had daar iemand met wie ik goed kon opschieten, maar goed toen werd ik ziek en toen is dat verwaterd. Verder hoeft het voor mij ook niet zo, heb genoeg te doen, genoeg contacten en mijn beste vriendinnen wonen nog in Nederland maar spreek ik nagenoeg dagelijks.

**Geplaatst**: 07-02-26 13:33

Geplaatst: 07-02-26 13:33

purny schreef:
Dat is gewoon heel verdrietig.
Ik twijfel nu ook of ik nog wel af en toe uit eten wil gaan met mijn collega's na gisteren.

Ik begrijp je volledig.

**Geplaatst**: 07-02-26 17:07

Geplaatst: 07-02-26 17:07

Ik vind de teamuitjes wel echt een toegevoegde waarde. Naast dat het gewoon leuk en gezellig is, ook m'n collega's beter leren kennen op een ander niveau. Dat doet de samenwerking ten goede is mijn ervaring.

**Geplaatst**: 07-02-26 17:17

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: 07-02-26 17:17

Ik kan met mijn hand op hart zeggen dat het werk er niet onder leed

**Geplaatst**: 07-02-26 17:22

Geplaatst: 07-02-26 17:22

Ik heb 3 oud collega's waar ik nog mee lunch maar verder niet. We komen niet bij elkaar thuis. Mijn collega's nu vind ik aardig. Maak ik een praatje mee en drink ik een kop koffie mee op kantoor en daar houdt het wel mee op. Ik heb niet de behoefte om ze beter te leren kennen.

**Geplaatst**: 07-02-26 17:22

Geplaatst: 07-02-26 17:22

Vroeger was ik wel bevriend met collega's en ging er ook mee uit in het weekend enzo maar op een gegeven moment liep dat wat stroever en is dat gewoon puur zakelijk geworden.

Daarna was het een beetje gecompliceerder of juist niet, net hoe je het bekijkt.. maar hier had ik een boerderij met m'n vrouw

dat was dus ook mn collega.

Inmiddels is het dan weer mn collega en zijn we daarbuiten gewoon vrienden en ouders van onze kinderen

**Geplaatst**: 07-02-26 19:01

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: 07-02-26 19:01

Ik dacht dat mijn collega's mijn vrienden waren. We deden veel buiten het werk om en kwamen op elkaars verjaardagen enzo. Totdat ik ziek werd en roddel en achterklap kwamen. Wat een stelletje hypocriete figuren die je graag een mes in de rug steken. Weg waren al mijn vrienden, heb er heel veel verdriet van gehad. Ben uiteindelijk ook mijn baan kwijt geraakt door dat ik ziek ben geworden. Heel jammer, want was echt mijn droombaan. Ben uiteindelijk voor mezelf begonnen, tot dat ook niet meer ging door mijn medische en mentale problemen.

**Geplaatst**: 07-02-26 19:26

Geplaatst: 07-02-26 19:26

Nee mijn collega's zijn niet mijn vrienden.
We vragen wel hoe iemands weekend was of als er wat speelt bij iemand hoe het gaat of gewoon een praatje.
Verder is er 1 sociale collega en als die op vakantie is zit bijna iedereen op zijn telefoon in de pauze.
Misschien ook omdat de ouderen met pensioen gaan en jonge mensen ervoor terugkomen.

**Geplaatst**: 07-02-26 20:58

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: 07-02-26 20:58

Mijn collega’s zijn in ieder geval kennissen.
Ik werk in een heel klein team met allemaal mensen van mijn leeftijd. Ik werk er nog niet zo heel lang (5 maanden) maar met 2 heb ik vanaf het begin al een klik. We spreken elkaar wel buiten werk. Eentje is nu met zwangerschapsverlof, maar daar ga ik binnenkort op bezoek voor een kopje koffie.
We doen ook vaker met ons team spelletjes avond bij iemand, of gaan uit eten of een aantal blijven na een vergadering op werk om te koken.

Ik heb wel bewust oppervlakkig contact met mijn leidinggevende, ik vind dat zelf toch ‘moeilijk’ en voel daarin zelf wel heel erg de hiërarchie.

**Geplaatst**: 07-02-26 21:00

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: 07-02-26 21:00

Mijn collega’s zijn geen vrienden. Ik kan goed met ze, maar spreek niet buiten werk af.
Ik heb wel twee ex collega’s al vriendinnen.

**Geplaatst**: 07-02-26 21:49

Geplaatst: 07-02-26 21:49

Ik werk bijna 33 jaar bij dezelfde werkgever en ken een aantal collega's ook al zolang. Jaren geleden met 4 collega's waarvan 1 mijn manager op skivakantie geweest. En jaren later nog een keer met een paar op skivakantie geweest. We komen op elkaars bruiloft, feestjes, kraamvisite en spreken af in de kroeg. Mijn voormalige managee en zijn vrouw zie en spreek ik regelmatig en zijn ook zeker vrienden. Dus ja aantal collega's zijn ook zeker vrienden. Ooit 1 van mijn huidige collega's aan een vriendin gekoppeld en ze zijn 2 kinderen verder en nog steeds samen na 27 jaar en we zijn nog steeds vrienden. Ik heb er totaal geen probleem mee. Nou moet ik zeggen ik heb leuke collega's

Vergeet het bijna maar 35 jaar geleden, bij mijn vorige werkgever, vond ik een collega zo leuk dat we nog steeds samen zijn.

**Geplaatst**: 07-02-26 21:58

Geplaatst: 07-02-26 21:58

Ik ben leidinggevende van twee kleine winkel teams. Met hun spreek ik nooit buiten werk af. Onderling gebeurd dat bij sommigen van hun wel en dat vind ik prima. Maar zelf spreek ik niet af buiten werk met mn teamleden. Heb wel 1 collega uit een andere regio (zij is ook leidingevende van een klein winkelteam) waar ik prima mee kan. We spreken nooit echt af om wat te drinken ofzo, maar zijn afgelopen jaar wel een weekendje met de tenten weg geweest en dat was echt super leuk. Dat staat dit jaar wel weer op de planning.

**Geplaatst**: 07-02-26 22:39

Geplaatst: 07-02-26 22:39

love_mandy schreef:
Mijn collega’s zijn in ieder geval kennissen.
Ik werk in een heel klein team met allemaal mensen van mijn leeftijd. Ik werk er nog niet zo heel lang (5 maanden) maar met 2 heb ik vanaf het begin al een klik. We spreken elkaar wel buiten werk. Eentje is nu met zwangerschapsverlof, maar daar ga ik binnenkort op bezoek voor een kopje koffie.
We doen ook vaker met ons team spelletjes avond bij iemand, of gaan uit eten of een aantal blijven na een vergadering op werk om te koken.

Ik heb wel bewust oppervlakkig contact met mijn leidinggevende, ik vind dat zelf toch ‘moeilijk’ en voel daarin zelf wel heel erg de hiërarchie.

Dat laatste is vaak ook hoe leeftijden en ervaring zich verhouden.
Onze algemeen manager is iets jonger dan ik en met hem heb ik anders contact dan met onze dagelijkse manager, die een "jonge" vrouw is (in verhouding tot mij en onze algemeen manager) die nog niet zo lang voor dit bedrijf werkt maar die dan wel weer een hele aanstekelijke drive heeft en de groep daarin mee trekt.

**Geplaatst**: 07-02-26 23:18

Geplaatst: 07-02-26 23:18

Tinka schreef:
Ik dacht dat mijn collega's mijn vrienden waren. We deden veel buiten het werk om en kwamen op elkaars verjaardagen enzo. Totdat ik ziek werd en roddel en achterklap kwamen. Wat een stelletje hypocriete figuren die je graag een mes in de rug steken. Weg waren al mijn vrienden, heb er heel veel verdriet van gehad. Ben uiteindelijk ook mijn baan kwijt geraakt door dat ik ziek ben geworden. Heel jammer, want was echt mijn droombaan. Ben uiteindelijk voor mezelf begonnen, tot dat ook niet meer ging door mijn medische en mentale problemen.

Jeetje... dat verwacht je dan ook niet. Maar veel zijn er helaas toch achter de ellebogen.

Nomineer dit bericht ×