Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 06:41

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 06:41

Britta31 schreef:
Nou ja, ik ben van de oudere generatie, maar een kind van 3/4 kan al prima de ouders bespelen om de zin te krijgen.Geen gezeur, een naar bed ritueel, knuffel, nachtlampje en slapen en niet uit bed.Zal even piepen worden.Kom nou een kind van 10 nog bij de ouders in bed.Als het kind een stoornis of verstandelijke handicap heeft is het natuurlijk anders. Ts vraagt om advies en dit is mijn advies.Tja, je zal er even tijd in moeten steken, streng zijn en niet de makkelijkste weg kiezen.

Wat bedoel je dan met streng zijn? Ik heb op voorhand ook altijd gezegd dat ik echt nooit met m'n kind in een bed ga slapen etc etc maar op een bepaald punt heb je gewoon geen leven meer en functioneer je niet meer.

Die van ons kan ook manipuleren, 100%. Maar dat doet ie alleen met naar bed gaan. Als ie eenmaal slaapt kan ik me niet voorstellen dat ie expres 7x wakker wordt..hysterisch.

Heb je zelf ervaring met een kind dat zo slecht slaapt? En zo ja, wat heb je dan gedaan om dit beter te krijgen?

**Geplaatst**: Gisteren, 06:54

Geplaatst: Gisteren, 06:54

Zij liet ze gillen met een haakje op de deur zei ze.
Laten gillen deed ik sowieso niet, omdat ik dat niet ok vind en ook niet vanwege het risico dat je dan meerdere kids wakker hebt en nog verder van huis bent :')

Overigens manipuleren kinderen van 3/4 jaar niet. Er zit altijd een oorzaak en een behoefte achter (manipulatief) gedrag en het is de taak van ouders om uit te vissen welke behoefte onvervuld is.
Vervulde behoeften = is een blij en tevreden kind. Als een kind moeilijker gedrag vertoont is er hoe dan ook iets niet vervuld. Daar niet op reageren vervult sowieso niets natuurlijk.

Ook kinderen van 10 hebben af en toe behoefte aan papa of mama ‘s nachts. Mijn oudste van 9 stond onlangs ook nog naast ons bed omdat hij een heel spannende nachtmerrie had en niet meer in z’n bed durfde. Kinderen op deze leeftijd hebben soms dat onderscheidingsvermogen nog niet. Dus die ligt dan even bij ons in bed, omdat wij deze angst niet ontkennen en samen zijn lichaam weer willen reguleren. Dat is echt nog nodig op deze leeftijd. Volledig regulatie lukt vaak pas na de puberteit, daar heb je een (goed gereguleerde) ouder voor nodig. En als dat niet geboden wordt, loop je kans op niet goed gehechte en gereguleerde volwassenen

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 06:59

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 06:59

verootjoo schreef:
Zij liet ze gillen met een haakje op de deur zei ze.
Laten gillen deed ik sowieso niet, omdat ik dat niet ok vind en ook niet vanwege het risico dat je dan meerdere kids wakker hebt en nog verder van huis bent

Overigens manipuleren kinderen van 3/4 jaar niet. Er zit altijd een oorzaak en een behoefte achter (manipulatief) gedrag en het is de taak van ouders om uit te vissen welke behoefte onvervuld is.
Vervulde behoeften = is een blij en tevreden kind. Als een kind moeilijker gedrag vertoont is er hoe dan ook iets niet vervuld. Daar niet op reageren vervult sowieso niets natuurlijk.

Ah ja ieder z'n manier dan. Maar dat gaan we hier nooit doen. Je kunt bij hem echt heel duidelijk verschil horen in z'n emoties wanneer ie gewoon z'n zin probeert door te drukken of wanneer ie oprechte paniek heeft en in de laatste vorm, zullen we er altijd naartoe gaan. Maar ik waardeer het advies want ik heb ook al zoveel gedaan inmiddels waarvan ik op voorhand had gezegd, ga ik echt nooit doen als ik ooit een kind krijg. Dusja.

**Geplaatst**: Gisteren, 07:44

Geplaatst: Gisteren, 07:44

Kikka schreef:
Ik weet nog hoe ik het op een gegeven moment ook bleef uitstellen om naar bed te gaan, bang voor wat de nacht me zou brengen, ondanks dat ik omviel van de slaap.

Oh dat vond ik echt nog het ergste!! Het benoemen van PTSD ook in een andere reactie

Maar zoiets is het echt

Dat je dan vaak op een nacht wakker wordt gekrijsd is 1 ding. Maar als het dan een uurtje later weer soort van opgelost is en je hopelijk weer 2 of 3 uurtjes hebt om te slapen....de stress van weten ik MOET nu slapen....en dat je er eigenlijk niet meer in gelooft omdat het al tig keer is gebeurd dat als je nèt wegzakt of weggezakt bent, dat het dan weer opnieuw begint en je dan nòg kapotter bent

Of als kind een keer wel soort van doorslaapt, dat je je dan zorgen ligt te maken

Of inderdaad dat als kind dan uit logeren is, dat je het huilen dan nog hoort en nog stijf staat van dat je eigenlijk binnen 1 tel een melkje gereed moet hebben voor het speenvarkentje

Ik was niet van plan om al vroeg met logeren te beginnen, en misschien wel helemaal niet omdat mijn ouders niet zo heel veel hadden met tegemoet komen aan behoeftes zeg maar. Maar als opa en oma zijn ze echt totaal anders

Dus al van baby af aan ging meneer daar 1x per week slapen en dan had iedereen het goed naar zijn zin, konden wij in coma vallen en weer een beetje bijtanken. Oma ging dan mee slapen met die kleine en haalde het slaapgebrek de rest van de week wel weer in. Het is hun enige kleinkind dus dat scheelt natuurlijk ook...

Dat was echt een lifesaver voor ons...

Hij ging dan naar hen toe als mijn man nachtdiensten had, dan kon die tenminste overdag ook goed slapen zonder allerlei gegil enzo.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 08:35

Re: Lotgenoten met kleine nachtbrakers

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 08:35

Ja zo'n vangnet is dan echt goud waard.

Ik heb trouwens echt 0 moeite met uit logeren doen. Mag van mij zo een week zijn hoor O:)

**Geplaatst**: Gisteren, 09:24

Re: Lotgenoten met kleine nachtbrakers

Geplaatst: Gisteren, 09:24

Niet alles gelezen.
Zag wel de verzwaringsdeken voorbij komen.
Andere optie is wellicht een slaaptunnel.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:41

Geplaatst: Gisteren, 09:41

Mijn dochter is de eerste 4 jaar ook iedere nacht wakker geweest. Slaap wandelen of gewoon verdrietig. Meestal kroop ze bij ons in bed. Had iedereen toch genoeg slaap want mijn partner sliep overal doorheen. Ze is nu 17 en slaapt nog steeds onrustig maar heeft dat zelf niet door.
Het gaat vanzelf weer over, maar het is even door buffelen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 09:49

Re: Lotgenoten met kleine nachtbrakers

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 09:49

Vannacht ie is maar 1 keer wakker geworden en daarna weer tot 6 geslapen. Dus wel een stuk beter dan in z'n eigen bed. Voor nu doen we het er maar weer even mee.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:54

Geplaatst: Gisteren, 09:54

Nou dat dus. Daar is prima mee te leven mits je elkaar niet wakker draait / in een verkrampte houding komt te liggen ofzo.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:52

Re: Lotgenoten met kleine nachtbrakers

Geplaatst: Gisteren, 21:52

Oh ik snap jullie helemaal, hier is het niet zo ernstig maar bij fases wel heel vervelend.
De eerste had flinke night terrors, echt heel lastig, vooral omdat je haar niet goed kon troosten omdat ze er niet uit kwam. De tweede was een typisch KNO kind, slaapt ook niet zo prettig natuurlijk, dus die heeft echt fases gehad en nog steeds wel. Soms ook puur nabijheid, dan heeft hij geen oorpijn maar wil hij wel graag bij ons (vooral mij) zijn. Ik geef daar gewoon aan toe omdat we dan inderdaad allemaal beter slapen en ik het niet fijn vind hem huilend en overstuur in zijn eigen bed te leggen. Ik zie dat, ik ben nota bene jeugdverpleegkundige en ja ook bij ons veranderen dingen in de visie in positieve zin gelukkig, echt niet oke. Een kind van die leeftijd manipuleert je niet maar heeft een behoefte.
Maar dikke knuffel voor alle moeders met altijd slecht slapende kinderen, het is vreselijk vermoeiend en dus ook frustrerend! Ooit wordt het beter.

Nomineer dit bericht ×