Bokt.nl

Qimm schreef:

Waar komen je twijfels vandaan? Uit jezelf of uit je omgeving?
Zet voor jezelf op een rij waarom je wel kinderen zou willen en waarom niet en probeer vanuit daar te bepalen van welke keuze je het minst waarschijnlijk spijt gaat krijgen.
Zijn je basisvoorwaarden goed om een kind te krijgen (woonruimte, financieel, stabiele relatie, toekomstbeeld)
Niks mis met van gedachten veranderen, maar zorg er zo goed mogelijk voor dat het echt is wat jij wil voor jouw verdere leven, want moeder zal je vervolgens je hele leven zijn.

Cabelona schreef:

Ik kan hier over mee praten.

Ik heb jaren lang geroepen dat ik echt geen kinderen wilde, niets voor mij. Enerzijds klopt het, ik vind kinderen van anderen meestal bloed irritant. Ook toen ik een vaste baan kreeg veranderde het gevoel niet. Ik begon op een gegeven moment te twijfelen toen meer vriendinnen in mijn directe omgeving kinderen kregen en zag wat het voor hen deed. Ik ging binnen 3 maanden van "hell no!" naar "ik moet kinderen en wel nu!". Voor mijn man een echte schok, die had zich er net bij neergelegd dat er in onze relatie geen kinderen zouden komen. Ik heb hem hier de tijd voor gegeven en na een tijdje zijn we aan de gang gegaan. Het was meteen raak. Helaas een miskraam. Dat gevoel dat daar bij kwam bevestigde voor ons beide dat we het echt wilden. 2e poging ook direct raak. Nu hebben we een gezonde zoon van een jaar oud.

Het is zo dubbel. Aan de ene kant is hij echt mijn wereld. Aan de andere kant mis ik soms het onbezonnen van voor hij er was en is het ouderschap soms echt enorm heftig. Maar onderaan de streep zou ik hem echt niet kwijt willen! Ik ben zo trots op elke stap die hij maakt en geniet echt van de momenten dat je hem ziet genieten en de ontwikkeling die hij doormaakt.

Er is er maar 1 die de keus voor je kunt maken, dat ben jezelf. Maar probeer de druk van anderen om je heen van je af te zetten. Ik heb het hier zowel om de druk om het "algemene" plaatje te volgen van huisje, boompje, beestje. Maar ook zeker de druk van dat je geroepen hebt geen kinderen te willen, dat je bij dat stampunt zou moeten blijven. Neem de tijd, praat erover met je partner en denk er rustig over na.

Azmay schreef:

Ik wist mijn hele leven zeker dat ik kinderloos zou blijven. Nu heb ik een paar maanden een vriend met verantwoordelijkheidsgevoel en ineens ben ik aan het dromen over kindjes 

Heel apart gevoel maar eigenlijk ook wel prima.

Lielle schreef:

Voor TS, ik heb er altijd in gestaan, dat je zeker moet weten dat dit is wat je wil. Bij twijfel, niet inhalen, je kunt het nl niet meer terug draaien.

moonsparkle schreef:

Ik wou nooit kinderen, was gaan twijfelen, maar man en ik hebben besloten graag een rustig leven te willen. De vrijheid is me teveel waard. Als ik het bij mensen om mij heen zie met kinderen krijg ik altijd een nog sterker ik ben blij dat ik geen kinderen wil gevoel. Terwijl de meeste dachten dat we wel kinderen zouden willen en die zagen mij al helemaal als moeder, maar er is gewoon geen weg terug en je moet jarenlang een soort van aan staan

Duc_je schreef:

Ik had een hele sterke kinderwens. Maar op een zeker moment dacht ik, nee niet met jou (mijn ex). Toen ben ik bewust een paar jaar vrijgezel geweest en heb ik getwijfeld of ik wel kinderen wilde. Wat in mijn geval vooral was omdat ik wat in te halen had (reizen, uit eten, genieten). Ik was te jong volwassen geworden.
Toen ik mijn huidige partner leerde kennen kwam mijn kinderwens tien keer sterker terug . We hebben nu twee jonge kinderen. Het liefst zou ik zelfs nog een derde willen. Ik ben er zo gelukkig mee. Maar ik erken ook dat het soms zwaar is. Dat je spontane leven gedaan is (tenminste in mijn geval, mijn kinderen houden van ritme en regelmaat) en dat je altijd "aan" staat. Een werkdag is soms gewoon even bijkomen 
Neemt niet weg dat ik nooit spijt heb gehad en ze echt niet wil en kan missen.   Maar ik ben wel zo eerlijk dat ik kan begrijpen dat sommige mensen bewust kinderloos kunnen zijn. Die hechten teveel waarde aan vrijheid blijheid en dat is prima. Ieder z'n keuze toch.

Edit, mijn vrijheid blijheid punt is niet limitatief  er zijn meer redenen te noemen

Doubtless schreef:

l

Ik denk dat je vrijheid wat breder moet zien: Rust pakken waar nodig, in bed blijven als je ziek bent, de beesten gaan voeren wanneer het jou uitkomt, rommelen op stal... Allemaal vrijheden die je je niet zomaar/altijd kunt veroorloven als je (kleine) kinderen hebt.

Ayasha schreef:

Goof schreef:

TS, wat bedoel je met 'mijn vriend staat er neutraal in'?
Wat is 'neutraal' in de vraag wel of geen kinderen?

Ik veronderstel; Als ze komen is dat leuk, als ze niet komen is dat geen ramp.
Zo staat mijn man er nl. ook in. Als ik kinderen gewild had, dan had hij dat helemaal prima en leuk gevonden. Maar dat ik ze niet wil, vindt hij ook prima en leuk..