Ik heb de 1e nacht bij mijn moeder geslapen met mijn kinderen en daarna niet meer. Dat zou mijn moeder zelf ook niet willen; zij wil graag dat wij ook gewoon doorgaan. Er voor elkaar zijn, voor elkaar zorgen kan wat ons betreft ook zonder bij elkaar te wonen

Blijkbaar neemt jouw vriend de belofte om voor zijn moeder te zorgen, zo serieus dat hij vindt dat hij bij haar moet wonen? Hebben jullie vantevoren afgesproken hoe lang dat ongeveer zou zijn? En zo niet; is het niet een goed idee om die verwachtingen dan nu in een goed gesprek, uit te spreken naar elkaar?
Ik kan me wel voorstellen dat het op deze manier nogal uitzichtloos is voor jou (zou er ook niet aan moeten denken!)
Het klinkt nu alsof hij er ook helemaal niet over wil praten, klopt dat? Ik zou toch een soort ultimatum stellen met een datum waarop jij weer naar jullie huis gaat verkassen. Lijkt me een hele reeële stap en je mag toch ook verwachten dat hij rekening houdt met jouw gevoelens (moet er niet aan denken, 6 maanden bij een schoonmoeder inwonen
)
. Dit is een prachtig verhaal voor John, zeker weten dat hij komt!


