Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
bigone schreef:Ik gun je van harte een leuke lieve man en dito relatie. Echter, jij spaart op je woning door af te lossen en hij kan sparen. Dit komt beide ten goede wanneer jullie samen wat zouden kopen dus waarom moet er in vredesnaam samen gespaard worden, ik vind dit zo’n vreemde constructie. Los van dat hij zijn huurwoning opgeeft ( hij kan gewoon ingeschreven blijven) gaat hij er alleen maar op vooruit toch ? Of zie ik dat nu zo verkeerd? Als moeder van volwassen kids had ik dit zeker niet fijn gevonden , je gaat voor je partner en ik vind dit zo berekenend klinken.

pmarena schreef:Tja, ik vind het dan weer raar om een situatie te laten ontstaan waarbij je er zelf warmpjes bij zit ongeacht wat er gaat gebeuren, en je partner zijn huis op laat geven zonder back-up.
Dat zou ik zelf gewoon niet willen en dan voorstellen van weet je wat, ik wil niet alleen mijn eigen belangen beschermen door niet meteen mijn huis officieel te delen voor het geval het anders loopt dan we hopen, maar wil jou óók beschermen. Door te zorgen voor een spaarpotje waar jij op terug kan vallen en opnieuw mee kan starten - voor dat zelfde geval van dat het anders loopt dan we hopen.
Is toch niet fair als TS er alleen maar beter van is geworden en die kerel er nog slechter aan toe is dan voor ze samen gingen wonen
Op deze manier gaan ze er allebei op vooruit en lopen ze allebei weinig risico, een veel fijner gevoel toch als je je zo om elkaar bekommert

janderegelaa schreef:veneri schreef:
Dit klinkt wel als de beste optie voor beide partijen. Als je je koopwoning tijdelijk kan (en wil) verhuren, heb je ook je hypotheeklast eruit.
Daar gaat de hypotheekverstrekker niet mee akkoord en als ze erachter komen gaat je huis met een beetje pech zo de executieveiling in want ze eisen in 1 keer de hele hypotheek op.
.
pmarena schreef:Tja, ik vind het dan weer raar om een situatie te laten ontstaan waarbij je er zelf warmpjes bij zit ongeacht wat er gaat gebeuren, en je partner zijn huis op laat geven zonder back-up.
Dat zou ik zelf gewoon niet willen en dan voorstellen van weet je wat, ik wil niet alleen mijn eigen belangen beschermen door niet meteen mijn huis officieel te delen voor het geval het anders loopt dan we hopen, maar wil jou óók beschermen. Door te zorgen voor een spaarpotje waar jij op terug kan vallen en opnieuw mee kan starten - voor dat zelfde geval van dat het anders loopt dan we hopen.
Is toch niet fair als TS er alleen maar beter van is geworden en die kerel er nog slechter aan toe is dan voor ze samen gingen wonen
Op deze manier gaan ze er allebei op vooruit en lopen ze allebei weinig risico, een veel fijner gevoel toch als je je zo om elkaar bekommert
blubblabhoi schreef:@meggiemeg: Mijn vriend kan wel met geld omgaan en hij wil het ook wel apart zetten, hij wil alleen niet voor z'n gevoel de enige zijn die dat doet of die daar om moet denken. Met de constructie die we nu hebben bedacht zetten we eigenlijk beide geld opzij voor het geval dat. Hij wil dus wel een buffer opbouwen. Het geeft ons beide een voordeel mocht het uit gaan, maar ook mochten we bij elkaar blijven.
prulletje schreef:De optie waarbij het bedrag van de aflossing gespaard wordt op een aparte rekening (op zijn of jullie beider namen) lijkt me in dit geval de meest eerlijke. Helemaal gelijk zal je het niet trekken, jij hebt nou eenmaal voordat deze relatie begon al investeringen gedaan en daar mag je best van profiteren. Wellicht trekt dat na verloop van jaren bijv. door ongelijk inkomen bij, wellicht ook niet. Zat paren die niet hetzelfde vermogen hebben, dat hoeft geen probleem te zijn.
Ik kan er volledig naast zitten hoor, maar ik proef uit je berichten een bepaalde "bezitterigheid" ten opzichte van je woning, en ik vraag me af of dat een fijne basis is om samen te gaan wonen. Zoals het nu staat zou hij in jouw woonplaats, in jouw huis, ingericht met jouw meubels trekken. Ik zou daar persoonlijk geen trek in hebben, omdat ik me dan toch steeds een beetje gast zou blijven voelen.
Is jouw woonplaats ook de plaats waar jullie zouden gaan wonen als dit huis er niet was? Zou het mogelijk zijn dat hij zaken die emotionele waarde hebben meeneemt? Mijn vriend en ik hebben er heel bewust voor gekozen samen een nieuw huis te zoeken en onze beider inboedels vrijwel volledig te verkopen en vervangen zodat het echt óns huis is.
Ik kan me goed voorstellen dat je voorzichtig wordt als iets al een keer misgegaan is, en het is natuurlijk alleen maar goed dat jullie de zaken van te voren willen regelen voor het geval dat. Maar er is ook niets mis mee wat langer te latten totdat je er écht klaar voor bent om samen te gaan bouwen aan iets van jullie. Dat gevoel mis ik nu nog een beetje in je berichten.

xingridx schreef:Ik zat aan de andere kant, ik huurwoning en mijn toen nog vriend koopwoning (al jaaaaren). Wij hebben het een paar maanden uitgeprobeerd voor de huur opgezegd is en daarna afspraken gemaakt. De hypotheek en aflossing was voor hem, alle overige kosten hebben we gedeeld. Het huis en de bijbehorende overwaarde is altijd voor hem geweest, maar doordat ik zelf geen lasten meer had kwam er ineens voor mij ook veel ruimte om een buffer op te bouwen.
Zo hebben we dat een paar jaar volgehouden, uiteindelijk getrouwd met huwelijkse voorwaarden oa door het vermogen van het huis.
En nu zijn we weer een aantal jaar verder, twee kinderen gekregen en verhuisd en zit de overwaarde van het vorige huis in dit huis waardoor we er beide voordeel van hebben door de lagere schuld en is alles gelijk getrokken
Bezitterig tov van je huis lijkt me ook wel terecht. Je hebt het ook allemaal zelf opgebouwd toch


bigone schreef:En daar wringt het denk ik voor een aantal , waarom moet ts ook bijdragen aan het sparen omdat zij de gelukkige is om als jonge vrouw gewoon een eigen huis heeft en haar vriend eigenlijk vind dat hij een huurwoning opgeeft en mocht het misgaan hij een zak geld mee moet?.