Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-02-21 11:01

Geplaatst: 10-02-21 11:01

Ik vind het helemaal niet erg om thuis te zijn, ben graag in mijn eigen huis.
Het enige dat ik mis is knuffelen met mijn kleinkinderen :(:)

Voor de rest is mijn kring toch al bewust klein, heerlijk.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:07

Geplaatst: 10-02-21 11:07

Florenc schreef:
En dat stukje is door de lockdown inderdaad gewoon héél erg weggevallen, en dat is een verademing. Je hoeft je niet telkens te verantwoorden, te verdedigen,...

(...)

De grote verandering is dat ik mezelf nietmeer continu moet verantwoorden. Dat ik mezelf niet moet gaan verdedigen als ik zeg dat ik ergens niet mee naartoe ga. Dat is een stukje mentale rust, 'het is goed zo', eerder dan 'je bent abnormaal'.

Dit herken ik wel. Dat je je continu 'moet' verdedigen waarom je iets niet of juist wel doet. Aan de andere kant: dat ben je óók niet verplicht. Ik snap heel goed dat nee zeggen lastig is. Ik heb het zelf ook moeten leren. Maar het helpt jou én anderen niet als je maar steeds over je grenzen blijft gaan. Dan is nee 'gewoon' nee en daar heeft de ander dan ook maar 'gewoon' mee te leven.

Ik vergelijk het maar met het continu 'moeten' verantwoorden waarom ik geen kinderen heb en waarom ik ze niet wil (dat hield overigens na mijn veertigste vanzelf op ;-)

). Ja, het is vermoeiend dat het con-ti-nu wordt gevraagd, maar je bent niet verplicht om erop in te gaan.

En misschien is dit ook 'psychologisch geanalyseer' waar de TS niet op zit te wachten, maar je hebt nu eenmaal geen invloed op wat anderen doen. Je hebt wél invloed op wat je zélf doet, dus ook op hoe jij reageert op anderen.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:08

Geplaatst: 10-02-21 11:08

Sunnda schreef:
Maar wat is er veranderd vraag ik mij af?
Je hoeft niet naar de winkels, thuis winkelen kan altijd al.
Je hoeft niet naar de horeca, bios enz.
Je hoeft ook straks niet na 9 uur de weg op als je daar geen zin in hebt.

Juist alle mensen die ik ken die niet zo van de drukte en sociale zaken zijn, zeggen dat er niets veranderd is in hun leven sinds de lockdown. Hun leven zag er al zo uit.

De acceptatie is veranderd. De activiteiten die je wel doet zijn veranderd. Het niet betreden van de persoonlijke bubbel is veranderd. Het niet permanent hoeven afwegen tussen jezelf heelhouden of je vriendschappen heelhouden is veranderd.

De keuze is niet langer volledige overprikkeling of volledige isolatie.

Wat je in jouw post laat zien is dat je het niet alleen niet begrijpt, maar er ook geen begrip voor hebt. En het is juist dat stuk begrip dat bij veel mensen mist dat zo ontzettend veel energie kost.

Sociale contacten kosten me sowieso energie, maar dat betekent niet dat het het nooit waard is. Maar nu met de covid19-maatregelen, zeker van voor half december, zijn de energiekosten per sociale winst veel lager geworden, omdat allerlei dingen nu als normaal gezien worden die voor mij dat altijd waren, maar eerder gigantisch veel weerstand opriepen. 1-1.5m afstand houden bijvoorbeeld.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:08

Geplaatst: 10-02-21 11:08

Ik denk dus niet dat het blijft, extraverte mensen zetten vaak de standaard.. Het zou me niks verbazen als je straks de hele tijd hoort van: in coronatijd moest iedereen afzien, laten we elkaar dan nu weer zoveel mogelijk vast pakken, etc etc

En als je daar niet aan mee wilt doen je als kil en ongezellig persoon wordt neergezet.

Ik hoop het niet maar verwacht het wel

**Geplaatst**: 10-02-21 11:15

Geplaatst: 10-02-21 11:15

Als ik de reacties zo lees ben ik oprecht verbaasd.
Ik geef nooit iemand een hand, knuffel of wat dan ook als ik dat niet wil.
Als ik geen zin, tijd etc heb in feestjes dan blijf ik gewoon lekker thuis.
Voelen jullie zoveel sociale druk dat je daardoor over je eigen grenzen gaat?

**Geplaatst**: 10-02-21 11:22

Geplaatst: 10-02-21 11:22

Beretto schreef:
Als ik de reacties zo lees ben ik oprecht verbaasd.

Voelen jullie zoveel sociale druk dat je daardoor over je eigen grenzen gaat?

Ja.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:23

Geplaatst: 10-02-21 11:23

Ja ik soms wel hoor! En sterker nog het lijkt me best normaal om zo te zijn.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:24

Geplaatst: 10-02-21 11:24

Sociale druk kan al zoiets zijn als 5 dagen in een kantoortuin te moeten werken. Als je manager thuiswerken niet toestaat, kan je moeilijk niet over je eigen grenzen gaan toch?

**Geplaatst**: 10-02-21 11:27

Geplaatst: 10-02-21 11:27

Geen zin en tijd is natuurlijk per persoon verschillend.
Op zich heb ik wel zin, maar van de prikkels raak ik zo oververmoeid dat ik er 3 dagen van bij mag komen. ( ja gewoon zittend feestje met familie)
Het liefste zeg ik daar dus overal nee tegen.
Dit doe ik niet want het kringetje is al zo klein en dan zou ik zelfs mijn broers en schoonfamilie nog maar amper zien.
Dus dat kun je dan onder sociale druk verstaan.
Ik kan me voorstellen dat een ander bedoeld, niet elke keer naar vrienden gaan, zowat elke week. Dus ik kan best nee zeggen, zeggen ze dan.
Terwijl ik dan denk, je zegt veel vaker ja dan ik.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:31

Geplaatst: 10-02-21 11:31

Ja zoveel sociale druk is er zeker. Ik vind het namelijk prettig om een baan te hebben, wil niet de paria op kantoor zijn, en in een groep vrienden/familie moet iedereen wel eens schikken. Bij mijn vrienden valt dat trouwens wel mee hoor. Ik heb sommige van mijn vrienden nu al een jaar niet meer gezien terwijl ik ze voorheen elke maand zag, maar ik weet wel dat ze er voor me zouden zijn als ik ze nodig heb

**Geplaatst**: 10-02-21 11:37

Geplaatst: 10-02-21 11:37

Sintara schreef:
Ik denk dus niet dat het blijft, extraverte mensen zetten vaak de standaard.. Het zou me niks verbazen als je straks de hele tijd hoort van: in coronatijd moest iedereen afzien, laten we elkaar dan nu weer zoveel mogelijk vast pakken, etc etc

En als je daar niet aan mee wilt doen je als kil en ongezellig persoon wordt neergezet.

Ik hoop het niet maar verwacht het wel

Hier ben ik ook bang voor

Dat iedereen straks alles wil inhalen en mensen iedereen helemaal gaan spammen met activiteiten.

En dat we nu niet iedereen zoenen vind ik zó heerlijk. Mijn grootste nachtmerrie is straks op een feestje binnenkomen en dat je dan iedereen weer af moet met een zoen. Of weer kleffe slappe handjes krijgen bij eerste ontmoetingen... Ik haat dat zo erg, maar dat is nu eenmaal de norm.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:38

Geplaatst: 10-02-21 11:38

brokjes schreef:
Sociale druk kan al zoiets zijn als 5 dagen in een kantoortuin te moeten werken. Als je manager thuiswerken niet toestaat, kan je moeilijk niet over je eigen grenzen gaan toch?

Dan heb je toch nog steeds een keus? Ik zeg niet dat het makkelijk is, maar als je blijft meegaan in een situatie waar je doodongelukkig van wordt, dan heb je uiteindelijk toch echt jezelf ermee. Als jouw manager zo flexibel is als een loden deur en het lukt jou niet om zijn of haar gedrag te veranderen, is het dan reëel om van die persoon te verwachten dat hij of zij op een dag wél bijdraait? Kun je er dan niet beter zélf voor zorgen dat jouw situatie verbetert, dat je weer elke dag met plezier aan het werk gaat en dat je energie krijgt van je werk in plaats van dat het je energie kost? Als dat betekent dat je het hogerop moet zoeken of zelfs een andere baan moet zoeken, dan is dat misschien maar zo. De andere keus die je hebt is dan idd je erbij neerleggen en steeds ongelukkiger worden.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:39

Geplaatst: 10-02-21 11:39

In het begin vond ik het veel thuis zijn echt fijn. Gewoon héérlijk, even ontsnappen aan de drukte van altijd wat moeten en de alledaagse drukte van het bestaan.

Ondertussen ben ik er knap klaar mee. Ik zit elke dag in hetzelfde kleine appartement van 40 m2. Daar slaap ik, studeer ik, kook ik, eet ik, werk ik soms ook... Ik merk dat ik daardoor ook echt altijd 'aan' sta. Ik realiseer me nu pas hoe belangrijk het scheiden van studie/thuis/werk voor mij was.

Waar ik vroeger elke kans nam om naar huis te vluchten, grijp ik nu juist elke kans aan om het huis uit te komen

Laatst bijgewerkt door Eva_de_Beer op 10-02-21 11:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 11:40

Geplaatst: 10-02-21 11:40

Karin schreef:
brokjes schreef:
Sociale druk kan al zoiets zijn als 5 dagen in een kantoortuin te moeten werken. Als je manager thuiswerken niet toestaat, kan je moeilijk niet over je eigen grenzen gaan toch?

Dan heb je toch nog steeds een keus? Ik zeg niet dat het makkelijk is, maar als je blijft meegaan in een situatie waar je doodongelukkig van wordt, dan heb je uiteindelijk toch echt jezelf ermee. Als jouw manager zo flexibel is als een loden deur en het lukt jou niet om zijn of haar gedrag te veranderen, is het dan reëel om van die persoon te verwachten dat hij of zij op een dag wél bijdraait? Kun je er dan niet beter zélf voor zorgen dat jouw situatie verbetert, dat je weer elke dag met plezier aan het werk gaat en dat je energie krijgt van je werk in plaats van dat het je energie kost? Als dat betekent dat je het hogerop moet zoeken of zelfs een andere baan moet zoeken, dan is dat misschien maar zo. De andere keus die je hebt is dan idd je erbij neerleggen en steeds ongelukkiger worden.

Hm ja daar heb je wel gelijk in.
Maar kan me voorstellen dat sommige mensen toch moeite hebben om die baan te vinden.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:46

Geplaatst: 10-02-21 11:46

Ik denk dat ik het wel herken TO.
En ook ik heb een burnout gehad, al is dat inmiddels wel een tijdje geleden.

Ik sta er heel dubbel in. Aan de ene kant is het afgelopen jaar een verademing geweest. Ik mis de reistijd niet, en het werken in de kantoortuinen al helemáál niet wat dat vreet energie. En dat geldt ook voor het "gewoon grenzen bewaken", wat hier veel als advies gegeven wordt mbt de sociale druk die ik normaliter ook ervaar. Ik KAN het ondertussen wel hoor, m'n grenzen bewaken en nee zeggen. Maar ik blijf het lastig vinden om nu al te zeggen of ik vrijdag over 5 weken na het werk nog zin en puf heb voor een teamborrel. Als het die week druk is geweest, of ik zit niet helemaal lekker in m'n vel, wil ik echt het allerliefst gewoon lekker naar huis.
Ik heb sowieso een haat/liefdeverhouding met zulke dingen. Ik zie er doorgaans enorm tegenop (wat ook weer energie kost), terwijl als ik er dan eenmaal ben ik het toch wel gezellig vind. OF er hartstikke ongelukkig ben. Er zit niet zoveel tussenin zeg maar. Terwijl als er aan het eind van de dag iemand uit mijn team oppert om even een drankje te gaan doen of een hapje te gaan eten in de stad, ik best vaak 'ja' zeg als het me op dat moment past, en dan vind ik het ook echt hartstikke gezellig.
Dus de 'verplichtingen' en drukte mis ik absoluut niet, maar de spontaniteit wel.
Echt stress heb ik er niet van, als ik vooruit kijk, maar enige spanning, ja, dat wel.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:48

Geplaatst: 10-02-21 11:48

Ik kan niet wachten tot alles weer normaal is eerlijk gezegd, heb er ook super veel zin in. Maar ik denk dat je voor jezelf dit juist als een leerzaam iets kan zien en nu alvast kunt bedenken hoe je het straks anders gaat doen.

Het is jouw leven he, en jij zou de invulling daarvan zelf moeten bepalen.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:48

Geplaatst: 10-02-21 11:48

Bij elke situatie die jou meer energie kost dan dat-ie je oplevert kun je je afvragen: heb ik dit ervoor over? En zo ja, hoelang? Hoelang wil ik in de overlevingsstand functioneren? Denk aan een werksituatie, een giftige relatie met een partner, met bemoeizuchtige ouders, met claimende vrienden... Hoeveel van mezelf wil ik hiervoor inleveren?

Een ander kan niet voor jou beslissen wanneer het écht genoeg is en hoeveel van jezelf je dan al hebt moeten opgeven. Die keus is aan jou. De keus om het anders te doen zal zeker niet altijd gemakkelijk zijn, maar als je niets doet, dan weet je zeker dat het blijft zoals het is. ;-)

**Geplaatst**: 10-02-21 11:51

Geplaatst: 10-02-21 11:51

Dat spontaan afspreken beter werkt dan vooruit plannen is heel herkenbaar. Ik weet gewoon van te voren niet hoeveel energie ik op een dag ga hebben. Last minute afspreken een spelletjesavond te houden vind ik oprecht heel gezellig, maar een verjaardag die al weken gepland staat terwijl ik eigenlijk al overprikkelt ben is echt de hel.

Sowieso is dat domme geklets over koetjes en kalfjes op verjaardagen al niet aan mij besteed. In een kringetje met de mannen aan de ene kant en de dames aan de andere kant. Dat is ook echt iets typisch Nederlands volgens mij.

**Geplaatst**: 10-02-21 11:57

Geplaatst: 10-02-21 11:57

J_emma schreef:
Ik snap je wel hoor. Ik houd van gezelligheid en mensen om me heen, maar niet te lang, te veel en te vaak. En drukte hoeft van mij echt niet. Op zaterdag shoppen in een drukke winkelstraat om mijn puber een plezier te doen heb ik echt nog niet gemist.
Vandaag voor het eerst weer fysiek les gegeven in plaats van online. 4 klassen voor mijn neus, collega's.. En dan heb ik echt hoofdpijn aan het eind van de dag van alle prikkels. Dat went wel weer, maar het verschil was wel groot.

Oeh ja, dat heb ik ook hoor. Wij mochten vanaf juni eens in de week een dag naar kantoor en aan het einde van de dag was ik kapot van de prikkels. Daar moet ik tzt echt weer aan wennen. Normaal kan ik prima functioneren in een kantoortuin, maar nu kies ik eerder voor de rust van een hokje.

Ik houd wel van rust om mij heen, maar ik kan mij ook prima opladen door contact met andere mensen. Maar dan wel vaak 1-op-1 en met bepaalde personen. Sommige mensen zijn echt wel leuk, maar die trek ik 1-2 uurtjes en dan ben ik stuk. En sommige mensen zijn gewoon stom.

Momenteel vermaak ik mij prima, verveel mij totaal niet, maar... leuke dingen doen zoals zwemmen, hardloopwedstrijd, high tea, gewoon de stad in of naar de bioscoop, ja die dingen mis ik wel. Bepaalde verjaardagen/feestjes, mensen die in je aura staan, knuffelen/zoenen, dat mis ik echt niet.

Gezien jouw achtergrond snap ik dat deze periode echt een verademing is. En ik kan mij voorstellen dat voor veel mensen die wel veel activiteiten hadden en dit leuk vonden, er nu achter komen dat het best lekker is om niet een heel weekend vol te hebben met van alles en nog wat.

Ik heb zelf wel zin in normaal, omdat ik dan veel dingen die ik leuk vind weer kan doen. Dat ik de keuze heb om het wel of niet te doen. Gelukkig heb ik weinig sociale verplichtingen, maar ook ik heb niet zoveel zin om naar kantoorborrels te gaan. Want ook al zijn ze niet verplicht, ze zijn niet vrijblijvend en zo.

**Geplaatst**: 10-02-21 12:00

Geplaatst: 10-02-21 12:00

Sintara schreef:
Ik denk dus niet dat het blijft, extraverte mensen zetten vaak de standaard.. Het zou me niks verbazen als je straks de hele tijd hoort van: in coronatijd moest iedereen afzien, laten we elkaar dan nu weer zoveel mogelijk vast pakken, etc etc

En als je daar niet aan mee wilt doen je als kil en ongezellig persoon wordt neergezet.

Ik hoop het niet maar verwacht het wel

Ik verbaas met over het gebruik van de term extravert in dit kader, want volgens mij heeft het daar dus echt totaal niets mee te maken. Ikzelf val echt meer onder de categorie extravert, maar ik herken me totaal niet in het beeld dat je schetst. Ik houd er niet van om door iedereen aangeraakt te worden, sociale contacten kosten me energie (is niet erg, maar ik kies wel graag zelf waaraan ik de energie besteed), ik ben graag alleen etc. Maar ik ben geen introvert.
Maar door deze opmerkingen voel ik me onnodig in een hokje geplaatst.

**Geplaatst**: 10-02-21 12:08

Geplaatst: 10-02-21 12:08

Volgens mij worden de termen introvert en extravert vaak verkeerd uitgelegd. Het beeld is meestal: extravert = feestbeest, introvert = met een boek onder een dekentje op de bank en de telefoon uit. Zo heeft Jung het destijds echter niet bedoeld. Het zit iets anders en vooral iets genuanceerder in elkaar. ;-)

https://www.idee-pmc.nl/zijn/introvert_extravert.html

Overigens kan ik ook niet zo veel met uitspraken als 'jij bent een introvert'. Nee, ik heb veel introverte eigenschappen, maar ik bén niet mijn eigenschappen. ;-)

**Geplaatst**: 10-02-21 12:23

Geplaatst: 10-02-21 12:23

'' Extravert is een benaming voor personen die naar buiten gekeerd zijn, gericht zijn op de buitenwereld. Extraverte personen zien zichzelf het liefst omringd door anderen en krijgen energie van dingen doen. Extraverte mensen zijn energiek, assertief, sociaal, gericht op actie en enthousiast''

Deze mensen bedoel ik. Die zetten naar mijn mening vaak de standaard als het gaat om sociale interacties.
Daarmee zeg ik trouwens niet eens dat er iets mis mee is, ik geef dat alleen als een van de redenen waarom ik niet denk dat dingen blijven zoals nu, maar juist eerder de andere kant op zullen gaan.

**Geplaatst**: 10-02-21 12:29

Geplaatst: 10-02-21 12:29

Als ik 'zien zichzelf het liefst omringd door anderen' wegstreep uit dat rijtje, dan houd ik nog steeds een opsomming over van eigenschappen die ik bezit. Toch extravert dus? :))

Dat bedoel ik met de nuance. Ik ben energiek, enthousiast, zelfs sociaal én ik krijg energie van dingen doen. Zolang ik ze maar niet 'omringd door anderen' hoef te doen (en al helemaal niet onder druk van anderen). Ik krijg de indruk dat dat voor meer mensen geldt. Dan is het allemaal ook niet zo zwart-wit.

**Geplaatst**: 10-02-21 12:33

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 10-02-21 12:33

Dan gaat het dus niet over jou

**Geplaatst**: 10-02-21 12:40

Geplaatst: 10-02-21 12:40

Maar het is toch ergens ook logisch dat 'mensen die zichzelf graag omringd zien door anderen' de toon zetten als het gaat om sociale interacties? Het is iets wat zij prettig vinden en dat stralen zij ook uit. Lijkt mij idd ook niets mis mee, zolang ze de keus aan de ander laten en het niet opdringen. En doen ze dat wel, dan heb je de keus: of je laat jezelf erdoor overweldigen (je gaat je ergeren, of je geeft eraan toe en gaat aan jezelf voorbij), of je zegt 'nee' en je laat de ander gewoon zijn ding doen. Die beleeft er tenslotte wel plezier aan en dat is ook zijn of haar goed recht.

Nomineer dit bericht ×