germie schreef:Hier nog steeds thuiswerken en het ziet er ook niet naar uit dat het snel weer kantoorwerk wordt. Ik werkte normaal 1 dag per week thuis en als dat 2 zou worden in de toekomst zou dat mooi zijn, maar helemaal niet meer zoals nu maakt het allemaal nogal vervelend. Je kunt ook niet doorgroeien nu, niemand ziet exact wat je doet heb ik het gevoel.
Maar ook mis ik de treinkwebbels. Er zijn mensen die je geregeld in de trein ziet, waarvan je de naam niet eens weet, maar waar je toch wel geregeld mee spreekt.
Daarnaast zijn 2 collega's de laatste maand aan kanker overleden en ik heb ze niet meer 'gedag' kunnen zeggen. Ook een pensioenganger heb ik gewoon niet meer gezien. Heel raar.
Er zijn wel een paar mensen waar we het over 'bij elkaar thuiswerken' hebben nu. Dat zijn niet direct collega's, maar wel mensen die ook thuis moeten werken en ook wel wat aanspraak willen hebben. Afspraken moeten nog gemaakt worden.
Ik heb dit ook gedaan, met mijn kamergenoot op kantoor (waar we beiden niet meer kwamen) afgesproken dat ze om de week een dagje bij mij thuis kwam werken (ik heb thuis een groot kantoor met twee werkplekken). Even wat werk-aanspraak.
.
. Letterlijk 0 tijd voor mezelf of even mijn eigen ruimte als ik thuis ben. Ik ben vaak zo blij dat ik zelf uit huis 'mag' om te werken
.
Ik mis m'n [***] wel, had eindelijk een heel erg leuk team! Maar we doen nu regelmatig gewoon een 'sociaal overleg' waarin we gewoon lekker over koetjes en kalfjes praten zoals je anders op kantoor zou doen.
Ik heb wel m'n eigen plekje in huis, maar nu zitten we samen in de woonkamer met de kaarsjes aan, katten er bij op de bank.. Ja vandaag is het even genieten!
.
En de kinderen zijn er, dat vind ik wel gezellig
Dus dat zijn dan meteen mijn pauzes.