
Gisteren keek ik reizen van weas waar hij op IJsland was bij mensen die niet weg kunnen van waar ze wonen in de winter, er woonde een moeder en dochter, de dochter was gewoon in de stad naar school geweest, maar ze wou zo snel mogelijk terug. Ze zei mensen raken vaak in paniek in de winter als ze beseffen dat ze hier niet weg kunnen, ik vind het heerlijk in de winter omdat ik weet dat geen mensen deze plek zullen bereiken.
Nou zijn we nooit een hele lange tijd zonder andere mensen geweest, maar soms spreken we weken met niemand af en op vakantie kiezen we de rustige plekken uit en gaan de telefoons uit. We wonen in een rustige buurt, maar toch als ik in de achtertuin zit hoor ik altijd mensen of geluid wat van mensen af komt, ik verlang juist zo naar de rust.
Maar emigreren hoeft natuurlijk niet naar een afgelegen oord, je kunt natuurlijk ook in een stad of bij een stad in de buurt wonen.
Voor ons is het meer dat we nog niet de perfecte plek hebben gevonden om te gaan wonen, dankzij corona konden we dit jaar ook niet ver kijken.
dit heb ik ook gedacht trouwens toen ik in Miami was geweest, wilde ik wel op zo’n eiland in m’n villa wonen.
We vertellen het hen wel als we hen weer zien. Als we dat op het moment zelf verteld hadden, had zijn mama desnoods te voet naar huis proberen komen, ook al kan ze niks veranderen aan onze situatie.