Relaxed schreef:Dan nu even serieus

Imo zit er wel een verschil in qua aangeven wat.. Bij TS zijn het nu al meerdere dingen waar haar vriend moeite mee heeft en hoe ver gaat dat dan nog? Is dit nog maar het begin of...?
Ik vind absoluut dat je rekening met elkaars wensen mag houden, maar tot hoe ver?
Ik kan ook een hele waslijst opnoemen van dingen waar mijn vader moeite mee heeft bij mijn moeder, maar omdat dat twee witte mensen zijn, zal er geen haan zijn die ernaar kraait. En TS haar vriend heeft tenminste nog gezegd dat als ze in bikini, tankini, whatever wil lopen, hij haar niet zal tegenhouden... dat heb ik nog nooit uit de mond van mijn vader horen komen als mijn moeder er weer eens bij loopt als een kermisattractie in slechtzittende kleding van flutkwaliteit. Ze trekt zich er niets van aan en mijn vader zal de kleding ook niet fysiek van d'r lijf trekken en verbranden, maar hij is ook niet mild in laten merken wat hij ervan vindt. Overigens sta ik in deze geheel aan zijn kant, maar dat terzijde.
Tegen TS zou ik vooral willen zeggen: blijf het bespreekbaar houden en blijf communiceren. 3 jaar in een volledig andere cultuur dan waarin je bent opgegroeid, is nog niet zo lang - ik ben opgegroeid in een internationale familie die overal ter wereld woont of gewoond heeft, pas me heel makkelijk aan aan andere culturen, maar na 3 jaar in Engeland ben ik nog steeds allesbehalve gewend en geworteld; zo erg zelfs, dat ik er ook niet wil blijven, en dat is een cultuur die relatief nog niet eens zo erg verschilt van de Nederlandse. Ik weet ook niet hoe lang je al samen bent met je vriend, maar je ligt natuurlijk niet dagelijks op het strand in je bikini, dus wellicht is het gewoon een kwestie van wennen voor hem.
We gooien het allemaal voor het gemak op religie, noemen hem hypocriet omdat hij zich niet strikt aan de regels van de islam houdt, maar puntje bij paaltje is dat natuurlijk ook voor een groot stuk cultuur, en manier van denken die hem met de paplepel is ingegoten en wat je niet altijd van het ene op het andere moment kunt uitzetten, los van hoe recht je bent in je religieuze leer, en los van welke religie je aanhangt. We hebben allemaal gedachten en ideeën die niet stroken met andere gedachten en ideeën die we hebben, en die dus vrij hypocriet zijn strikt genomen (neem als voorbeeld Gerard Joling die eerlijk toegeeft dat hij een huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht eigenlijk maar gek vindt, terwijl hij zelf natuurlijk ook openlijk homoseksueel is), maar zodra iemand moslim is, is dat blijkbaar ineens een onoverkomelijk probleem.
tjiftjaf schreef:Een marokaanse ex-college van mij had tot voor een paar maanden terug een Nederlandse vriending en woonde een aantal jaren met haar samen. Hij was echt westers. Maar sinds de relatie over is gedraagt hij zich anders. Loopt in zijn vrije tijd in zo'n 'jurk', tich keer per dag bidden en onvoorstelbaar vaak naar de moskee. Hij vind het ook normaal om seks te hebben met andere vrouwen. Dat is ook de reden geweest van de relatiebreuk. Heel raar te zien dat een leuke collega zo veranderde in zijn opvattingen en in zijn doen en laten.
Ik denk (ben natuurlijk geen deskundige)dat je achtergrond, cultuur en oude gewoontes gewoon niet verdwijnen.
Niet met één druk op de knop, nee, maar raad eens, dat geldt voor Noordwest Europeanen net zo goed. Kijk maar naar programma's als Grenzeloos Verliefd of Ik Vertrek. Mensen die denken dat ze overal nog steeds gewoon door kunnen gaan met Nederlandertje spelen, maar vaak toch wel even hun neus flink stoten, zelfs in landen die op anderhalf uur vliegen van Nederland liggen.