blokje schreef:Hij huilt en schreeuwt niet meer in zijn slaap. Als hij slaapt is het goed. Maar in slaap komen is een probleem.
Ik heb mijn dochter zelden horen huilen / schreeuwen in haar slaap. Toen ze een jaar of 4 was kwam ze voor de eerste keer met het verhaal dat er geesten in haar slaapkamer waren. Voor ons was dat wel even schrikken. Een simpel "die kunnen hier niet komen" (of een monsterspray
) helpt dan niet; zij heeft het meegemaakt. Pas later - toen ze beter onder woorden kon brengen wat ze dan mee maakte - beseften we dat het slaapparalyse was. Slaapparalyse komt vaker voor in de tienerleeftijd, maar ik vermoed dat het dus ook eerder kan, maar dat de kinderen dat gewoon moeilijk kunnen aangeven wat er gebeurt. De halluchinaties van geesten in je kamer (je kunt zelfs voelen dat er "iemand" bij je komt liggen of op je komt zitten" en het gevoel opgesloten te zitten in je lichaam maken zijn kenmerkend voor slaapparalyse en maken dit tot een ontzettend nare en beangstigende ervaring, die bijzonder genoeg, helemaal niets met geesten of demonen te maken heeft.
Tijdens zo'n episode tussen waken en slapen (de geest is gevoelsmatig, auditief, tactiel en visueel in en bepaalde mate "wakker) beleef je angstige momenten terwijl je je niet kunt bewegen. Het huilen komt er dus dan ook na. Je kunt je voorstellen dat dit wel invloed heeft op het "durven" gaan slapen.
Zo voelt hij zich ook beschermd. Misschien zou je ook nog lichtgevende sterrenhemel kunnen projecteren aan plafond of stickers van sterren ed opplakken die licht geven. Zeggen hoe mooi de sterrenhemel is. Dan kan hij daarnaar kijken en heeft hij afleiding. Wellicht is zijn kamer voor zijn gevoel ook te groot. Zo'n kleiner tentje zou kunnen helpen en zeggen dat dat zijn ruimte is waar hij veilig is en dat daar zeker geen monsters komen!
Yoga is voor mij teveel verbonden met heidens/religieuze rituelen en gebruiken. Bovendien zijn er prima alternatieven om je lichaam soepel en sterk te houden. 
) écht bang.