Het is echt zo fijn om te lezen dat mensen me steunen en begrijpen, serieus ik zit hier met tranen in mijn ogen. Sorry voor de late reactie maar ik heb nog niet eerder de tijd gevonden om te kunnen reageren. Ik lees dat jullie zeggen dat ik asap moet vertrekken, maar ik zit nog met een twijfel punt hierover.
Ik heb in maart mijn huidige job opgezegd omdat ik hetgewoon niet meer trok, resultaat 24/24 thuis en dit maakte het voor mij nog moeilijker. Maar ik heb toch mijn moed bij elkaar geraapt om te solliciteren en in september mag ik beginnen op een nieuwe job. Deze is ook met een contract van onbepaalde duur, maar is het niet verstandig om eerst een paar maanden te kijken hoe het werk bevalt? Ik ben ook een persoon dat alles heel bedachtzaam doet, dus ik wil me ook nergens instorten zonder dat ik alles goed afgewogen heb. Maar wat is jullie idee hierover? De stap wagen met de nieuwe job en gelijk ergens een huisje zoeken of toch eerst wat afwachten om te kijken wat de nieuwe job brengt?


Maar dan voel je je (en bèn je!) wat minder afhankelijk als je die afspraak maakt
). Samenwonen en een nieuwe baan kan natuurlijk prima samen gaan.
. Het mag allemaal he, tis allemaal heftig genoeg geweest ook. Maar puur wat ik van jouw posts gelezen heb, zou die baan voor mij van ondergeschikt belang zijn op dit moment in je leven. Tis een manier om de huur te betalen en boodschappen te kunnen doen. Dus ik zou proberen dat niet groter te maken dan het is. Maar dat is mijn gevoel, ik kan dat niet voor jou invullen. Kies waar jij je goed bij voelt. En dan echt vanuit je hart, niet vanuit angst.