Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Je gunt het die moeder en kinderen op zich natuurlijk wel om een nieuw leven op te bouwen, maar zo ver weg daarmee ontneem je de vader al snel de kans om een echte rol van betekenis te spelen in het leven van zijn opgroeiende kinderen.GUSTIxBILL schreef:Waarom worden moeders altijd heilig gesteld ?
Sclimpre schreef:GUSTIxBILL schreef:Waarom worden moeders altijd heilig gesteld ?
Ik denk da thet niets te maken heeft met moeders heilig stellen. Wel met begrip voor iemand (of dat nu moeder of vader is) die in de week alleen voor 2 kinderen zorgt, wat toch wel een hectisch leven is. Lijkt me logisch dat je dan zelf kan bepalen hoe je je leven organiseert. Als de andere ex-partner er dan een probleem van maakt om eens om de 2 weken een eindje te rijden en voorstelt dat de ouder die al een hele week voor de kinderen zorgt dat transport er ook nog eens bijneemt komt dat toch wat vitterig over. Zeker als er dan nog eens een advocaat ingehuurd wordt.
Ladygiroc schreef:Al eens gehoord van wisselende of ploegendiensten? Ik ken geen kdv die 24/7 beschikbaar is..
Maar "werk" is niet zaligmakend bij een omgangsregeling en toewijzing van kinderen. Het zal best dat de moeder parttime werkt. Ik werk ook parttime, want ik zorg ook voor onze kinderen. Ik vind het belangrijker om er te zijn dan om carrière te maken. Mijn ouders hadden overigens een eigen bedrijf; het is net wat ouders zelf besluiten belangrijk te vinden. Wij vinden het belangrijk niet beiden fulltime te werken. Maar het gevolg is wel dat als wij ooit uit elkaar zouden gaan, ik inderdaad degene ben die het meeste thuis is, het minste verdien en de meeste zorg op me heb. Prrrr schreef:Sclimpre schreef:Ik denk da thet niets te maken heeft met moeders heilig stellen. Wel met begrip voor iemand (of dat nu moeder of vader is) die in de week alleen voor 2 kinderen zorgt, wat toch wel een hectisch leven is. Lijkt me logisch dat je dan zelf kan bepalen hoe je je leven organiseert. Als de andere ex-partner er dan een probleem van maakt om eens om de 2 weken een eindje te rijden en voorstelt dat de ouder die al een hele week voor de kinderen zorgt dat transport er ook nog eens bijneemt komt dat toch wat vitterig over. Zeker als er dan nog eens een advocaat ingehuurd wordt.
En toch leg je daarmee de gevolgen van de beslissing van de moeder, die nadelig is voor de kinderen, in handen van de persoon die door die beslissing belemmerd wordt in het contact met de kinderen. In jouw overweging neem je alleen het belang van de moeder mee - niet de belangen van het kind, en al helemaal niet het belang van de vader die zijn kinderen al weinig ziet en door toegenomen reistijd de effectief met het kind te besteden tijd af ziet nemen. Waarom tellen dan alleen de belangen van de moeder mee?
Er hoeft geen advocaat ingehuurd te worden, maar er liggen hier verschillende belangen tegenover elkaar en als je daar niet uitkomt, heb je daar gelukkig een rechter voor.
Poekkie schreef:Ja maar iedereen die wil dat vader te pas en ten onpas kan komen kijken... als er een hele zaak is met advocaten en daarmee onvermijdelijk compleet verziekte boel tussen vader en moeder, is dat toch sowieso niet mogelijk?
Als ik met iemand in oorlog zou liggen, dan gaan mijn (jonge) kinderen daar in de week echt niet 'eventjes'naar toe. Voor hun 12-16 zijn ze compleet afhankelijk van vervoer dan en dat zou toch noppes zijn
En voor de kids lijkt het mij dan ook juist heel moeilijk om te gaan sporten met het idee dat zowel vader als moeder er dan opeens kunnen staan en alles weer vol spanning is.
Dus in theorie heel mooi, maar als de situatie dusdanig verziekt is, is dat sowieso niet realistisch.
Daarbij zou het mij maar gek lijken dat iemand constant alleen de zorg over 2 jonge kinderen draagt en dan iemand die nog geen 15%van de tijd zijn kinderen ziet dan bepaalt dat je vast zit omdat hij ten pas en ten onpas (voor de leuke dingen) dichtbij wil zijn omdat hij anders geen 'vaderrol' heeft. Dat is sowieso geen vaderrol. Ik blijf het van de zotte vinden dat moeders hier gebonden zou zijn.
maar goed dat ben en zeg ik.
TinkerTreas schreef:Poekkie schreef:Ja maar iedereen die wil dat vader te pas en ten onpas kan komen kijken... als er een hele zaak is met advocaten en daarmee onvermijdelijk compleet verziekte boel tussen vader en moeder, is dat toch sowieso niet mogelijk?
Als ik met iemand in oorlog zou liggen, dan gaan mijn (jonge) kinderen daar in de week echt niet 'eventjes'naar toe. Voor hun 12-16 zijn ze compleet afhankelijk van vervoer dan en dat zou toch noppes zijn
En voor de kids lijkt het mij dan ook juist heel moeilijk om te gaan sporten met het idee dat zowel vader als moeder er dan opeens kunnen staan en alles weer vol spanning is.
Dus in theorie heel mooi, maar als de situatie dusdanig verziekt is, is dat sowieso niet realistisch.
Daarbij zou het mij maar gek lijken dat iemand constant alleen de zorg over 2 jonge kinderen draagt en dan iemand die nog geen 15%van de tijd zijn kinderen ziet dan bepaalt dat je vast zit omdat hij ten pas en ten onpas (voor de leuke dingen) dichtbij wil zijn omdat hij anders geen 'vaderrol' heeft. Dat is sowieso geen vaderrol. Ik blijf het van de zotte vinden dat moeders hier gebonden zou zijn.
Tja, dan moet je je eigen gevoel maar opzij zetten voor het welzijn van je kinderen.
Wie ben jij om te zeggen dat papa niet bij een wedstrijd mag komen kijken. Of dat ze niet doordeweeks een keertje bij papa mogen eten?
elnienjo schreef:Bij haar ouders had ze natuurlijk ook een sociaal vangnet voor haar kinderen.
Citaat:Bij een goede relatie zoals in de reactie van xfiemox kan dat.
Bij een spervuur van advocaten doe je dat sowieso niet met jonge kinderen. En ja je kan dan wel zwijgen, maar de kinderen voelen die oorlogsstilte toch ook aan, daar is voor hen niet leuks aan dan.
Daarbij zit de vriend van moeder misschien ook wel vast met co ouderschap?
Sclimpre schreef:Prrrr schreef:
En toch leg je daarmee de gevolgen van de beslissing van de moeder, die nadelig is voor de kinderen, in handen van de persoon die door die beslissing belemmerd wordt in het contact met de kinderen. In jouw overweging neem je alleen het belang van de moeder mee - niet de belangen van het kind, en al helemaal niet het belang van de vader die zijn kinderen al weinig ziet en door toegenomen reistijd de effectief met het kind te besteden tijd af ziet nemen. Waarom tellen dan alleen de belangen van de moeder mee?
Er hoeft geen advocaat ingehuurd te worden, maar er liggen hier verschillende belangen tegenover elkaar en als je daar niet uitkomt, heb je daar gelukkig een rechter voor.
Ik denk dat de moeder net door de zorg van de kinderen al minder keuzes heeft. Werk, school, kinderopvang, noodopvang bij ziekte moet allemaal geregeld worden. Terwijl de vader maar om de 2 weken in de auto moet stappen om de kinderen op te halen. De vader is ook vrij te gaan wonen waar hij wil. Daarom vind ik het vreemd dat de ex-partner die het meest van de zorg van de kinderen op zich neemt ook nog eens beperkt wordt in de keuze van een woonplaats. En daardoor bv. iedere dag veel extra reistijd heeft naar het werk. Waardoor de kinderen weer langer in de opvang moeten blijven. etc. Wat dan weer niet in het belang van de kinderen is.
LoesVDB schreef:elnienjo schreef:Bij haar ouders had ze natuurlijk ook een sociaal vangnet voor haar kinderen.
Sociale vangnet was in de woonplaats waar ze samen woonden beter dan d’r geboorteplaats waar haar ouders wonen. Opa en oma van moeders kant hebben zich vrijwel nooit om de kinderen bekommerd. Moeder van mijn vriend paste een paar dagen per week op. Kinderen konden daar áltijd gebracht worden. Zij deed alles, werkelijk alles voor de kinderen. Ex heeft nog steeds contact met haar en ook altijd gehad tijdens de scheiding.
Ex kon (alleen) in het huis blijven wonen tot ze een woning gevonden had. Ze heeft hier dan ook een paar maanden alleen gewoond. Ze was in die tijd niet opzoek gegaan naar een andere woning maar had al bedacht dat ze terug naar ‘huis’ wou. Ze heeft bijna 10 jaar hier gewoond in deze woonplaats, had hier werk, vrienden etc.

capopjekop schreef:Ik wou een heel stuk typen maar prrr heeft het al heel goed verwoord.
Ik krijg bij dit soort zaken vaak het idee dat de vaders alles maar moeten slikken wat de moeders bedenken. Jammer dat men niet wat meer het belang van de kinderen voorop stelt. Die willen hun beide ouders zien. Meerdere keren per maand 110 km enkele reis is niet niks.
Getup schreef:capopjekop schreef:Ik wou een heel stuk typen maar prrr heeft het al heel goed verwoord.
Ik krijg bij dit soort zaken vaak het idee dat de vaders alles maar moeten slikken wat de moeders bedenken. Jammer dat men niet wat meer het belang van de kinderen voorop stelt. Die willen hun beide ouders zien. Meerdere keren per maand 110 km enkele reis is niet niks.
helemaal mee eens. Vaders komen er vaak echt het slechtste vanaf. En 30 km extra ( enkele reis!) is toch niet niks.
Bij mijn schoonzus en haar ex is de regel, dat ze beiden het kind naar de ander moeten brengen. Dus een weekendje naar haar vader? Schoonzus brengt haar naar haar ex. En hij brengt haar terug.
Aan de andere kant zou ik ook graag willen wonen waar ik wil, ook als dat verder weg is.
Misschien qua brengen / halen wat te regelen? Dan zijn er nog altijd verjaardagen / speciala evenementen etc, natuurlijk