Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Sizzle schreef:Ik zou oprecht willen dat ik tevreden kon zijn met wat minder uitdaging.
Helaas ben ik van het type dat kicked op problemen![]()
We zitten nu de buitenschoolse opvang te plannen en ik ben gewoon echt geirritwerd over het gebrek aan flexibiliteit voor het geval er af en toe een klantenbezoek in het buitenland is. Alhoewel ik die eventueel kan vermijden als het nodig is, wil ik dat eigenlijk niet. Echt een verbeten tweestrijd in mijn hoofd.
Ik heb naast mijn post-doc destijds de MSFC zadelopleiding gedaan (alle modulen) en ben als zelfstandige aan het werk gegaan. Helaas was voor mij de uitdaging toch niet groot genoeg om dit als enige baan te doen. Om het naast een andere baan te hebben (dus ieder weekend) is me nu dan toch langzaam ook teveel geworden (na 9 jaar).
Soms baal ik best wel dat ik niet gewoon tevreden kan zijn met wat meer relaxed
Ik werk momenteel wel "onder mijn niveau" en bij tijd en wijlen vind ik dat vervelend omdat ik de mentale uitdaging mis, maar het is op dit moment slechts een "means to an end" voor een verdere carrière, niet het einddoel, en over een paar maanden gaat er hopelijk verandering in komen. Er zijn echter wel momenten waarop ik hetzelfde denk als jij: was ik maar tevreden met wat minder druk en meer ontspanning.
hopelijk wordt begrepen wat ik bedoel
joyce83 schreef:Ik weet eigenlijk niet wat niveau is... Ben al een tijdje aan het denken hoe te omschrijven. Maar wat ik vooral lees is dat mensen onder hun "niveau" werken maar tegelijkertijd ook aangeven dat ze bepaalde stress/drukte/verantwoording niet aan kunnen/willen. Is het niveau dan niet eigenlijk wat het werk is? Dan zou het toch eigenlijk inhouden dat het niveau van het werk te hoog is omdat je het niet red dus dat je boven je niveau bent gaan werken? of wordt er gewoon teveel van ons als mens verwacht bij bepaalde beroepen? We moeten dus slim zijn en hard kunnen werken en veel stress moeten kunnen handelen met andere woorden je moet alles goed kunnen?
Waarschijnlijk omschrijf ik het niet zo handighopelijk wordt begrepen wat ik bedoel
![]()
Maar in elk geval theoretisch niveau wil dus helemaal niks zeggen of je wel of niet stress bestendig bent.
joyce83 schreef:Ik weet eigenlijk niet wat niveau is... Ben al een tijdje aan het denken hoe te omschrijven. Maar wat ik vooral lees is dat mensen onder hun "niveau" werken maar tegelijkertijd ook aangeven dat ze bepaalde stress/drukte/verantwoording niet aan kunnen/willen. Is het niveau dan niet eigenlijk wat het werk is? Dan zou het toch eigenlijk inhouden dat het niveau van het werk te hoog is omdat je het niet red dus dat je boven je niveau bent gaan werken? of wordt er gewoon teveel van ons als mens verwacht bij bepaalde beroepen? We moeten dus slim zijn en hard kunnen werken en veel stress moeten kunnen handelen met andere woorden je moet alles goed kunnen?
Waarschijnlijk omschrijf ik het niet zo handighopelijk wordt begrepen wat ik bedoel
![]()
Maar in elk geval theoretisch niveau wil dus helemaal niks zeggen of je wel of niet stress bestendig bent.
Iinge_ schreef:Het is vooral belangrijk dat je je eigen werk leuk vind. Dan maakt niveau niet zoveel meer uit.
Je werk moet je ook energie geven. Je moet een leuke werkdag hebben gehad. En dat kan niet elke dag zo zijn, dat weet ik. Maar het moet over het algemeen wel leuk zijn en je moet er ook energie van krijgen in plaats van dat het dat alleen maar kost. 
Jessix schreef:Dat is een goede, wat is je niveau eigenlijk? In het topic lees ik vooral dat men uitgaat van hun opleidingsniveau. Maar klopt dat wel? Ook als je bovenstaande in acht neemt? Soms is de baan natuurlijk echt wel even anders dan je studie.
Jessix schreef:Daarbij denk ik dat we in een maatschappij leven waar de lat ook wel erg hoog wordt gelegd. Door onszelf, maar ook door onze werkgevers. Niet iedereen kan steeds maar meer druk en verantwoording aan.
Jessix schreef:Als je geluk hebt zie je het op tijd in en ga je voor een andere baan. Als je te laat bent dan val je om. En dat gebeurt toch wel steeds meer de laatste jaren.
Cowboy55 schreef:Jessix schreef:Dat is een goede, wat is je niveau eigenlijk? In het topic lees ik vooral dat men uitgaat van hun opleidingsniveau. Maar klopt dat wel? Ook als je bovenstaande in acht neemt? Soms is de baan natuurlijk echt wel even anders dan je studie.
Uiteraard, maar het begint met het opleidingsniveau en de opleiding zelf. Als dat niet aansluit bij wat je doet ben je op voorhand al gezien. Als ik met mijn HR achtergrond een kerncentrale moet besturen raad ik iedereen op voorhand aan pleite te gaan.![]()
Mijn vraag is, als jij je HR functie niet aankan en daarom kiest voor een andere functie, werk je dan onder je niveau? Of is de baan, ongeacht je opleiding dan toch te hoog gegrepen?
Niet omwille van gezondheidsredenen. Alhoewel mentale gezondheid daar misschien wel onder valt.
Jessix schreef:Cowboy55 schreef:
Uiteraard, maar het begint met het opleidingsniveau en de opleiding zelf. Als dat niet aansluit bij wat je doet ben je op voorhand al gezien. Als ik met mijn HR achtergrond een kerncentrale moet besturen raad ik iedereen op voorhand aan pleite te gaan.
Leuk voorbeeld, maar dat is mijn stelling niet.Mijn vraag is, als jij je HR functie niet aankan en daarom kiest voor een andere functie, werk je dan onder je niveau? Of is de baan, ongeacht je opleiding dan toch te hoog gegrepen?
Cowboy55 schreef:Als de andere funktie 'lager' is dan werk ik onder mijn niveau ja. Bijvoorbeeld als ik van Manager HR naar Medewerker Urenadministratie zou gaan (niks tegen Medewerkers Urenadministratie overigens!!!). En dan is die eerste baan ongeacht mijn opleiding toch te hoog gegrepen, maar pas als ik er zelf van overtuigd ben dat wat me als Manager HR bij werkgever A overkomen is me ook zal gaan gebeuren bij werkgever B, C, D, enz.. Het moment waarbij ik vaststel dat het niet aan de werkgever ligt maar aan de combi van mijn funktie en ik zeg maar.
Jessix schreef:Cowboy55 schreef:Als de andere funktie 'lager' is dan werk ik onder mijn niveau ja. Bijvoorbeeld als ik van Manager HR naar Medewerker Urenadministratie zou gaan (niks tegen Medewerkers Urenadministratie overigens!!!). En dan is die eerste baan ongeacht mijn opleiding toch te hoog gegrepen, maar pas als ik er zelf van overtuigd ben dat wat me als Manager HR bij werkgever A overkomen is me ook zal gaan gebeuren bij werkgever B, C, D, enz.. Het moment waarbij ik vaststel dat het niet aan de werkgever ligt maar aan de combi van mijn funktie en ik zeg maar.
En dat is wat ik bedoel.