Bokt.nl

lieveli schreef:

Mandy_89 schreef:

Hij zegt nog niet aan een hond toe te zijn en misschien dat er ooit nog wel eens een hond zou komen. En dat het mijn probleem is dat ik een hond wil en hij heeft er geen boodschap aan..

Meer krijg ik er niet uit..

Alleen argumenten als je hebt ook al een paard, en de cavia's zijn er ook nog.

En dit ook. Wat is je punt.

Palmera schreef:

Ik ben me er dankzij dit topic in ieder geval weer van bewust waarom ik ook al weer niet wil samenwonen.

Concessies moeten doen op mijn grootste liefde zou bij mij een doodsteek voor de relatie zijn.

Palmera schreef:

Ik ben me er dankzij dit topic in ieder geval weer van bewust waarom ik ook al weer niet wil samenwonen.

Concessies moeten doen op mijn grootste liefde zou bij mij een doodsteek voor de relatie zijn.

Tink89 schreef:

Ik ben zo'n partner die zegt 'er komt geen hond, nooit'. En mijn man heeft zich daar naar te voegen. En dat klinkt heel hard, maar ik vind dat bij beslissingen die serieus veel invloed hebben op je leven (huisdieren, kinderen, huis kopen, noem maar op) je het er samen over eens moet zijn. Als ik geen hond wil, dan is het toch een belabberde basis om zo'n dier toch in huis te nemen? Dan kun je wel zeggen 'Maar ik laat hem uit, stofzuig de bank elke dag, geef hem eten...enz.', maar het blijft zo dat je als partner rekening moet houden met het huisdier. Je kunt niet zomaar lang wegblijven, je ergert je toch aan die gore haren overal, je lief is toch een paar keer per dag op wandeling, enzovoorts.

Draai het eens om: als ts geen hond zou willen en haar vriend per se wel, zouden jullie dan ook met z'n allen roepen dat zijn liefde voor een nieuwe hond (en dus niet eens eentje die hij al jaren kent en waar hij aan al gehecht is) belangrijker moet zijn dan hun relatie? Ik denk van niet...

Of als het om kinderen zou gaan? Is er ook maar iemand die zegt 'Nee joh, als je er niet achter staat en je partner wil wel een kind, doe het dan maar gewoon'? Nee toch?

Selka schreef:

Dat is dan duidelijk een relatiebreker Tink89. Ik houd er niet van als mij dingen worden opgelegd/verboden. Gelukkig heb ik een man die mij graag gelukkig ziet en weet dat dieren hier een onderdeel van zijn. Wij gunnen elkaar veel. Wel zo fijn.

bigone schreef:

Wanneer er nooit een hond is geweest dan kan ik daar nog inkomen, echter, in dit geval is de hond overleden dus wel degelijk aanwezig geweest. De partner heeft blijkbaar geaccepteerd dat ts met hem en hond samen ging wonen. Nu is de hond dood en is het zo dat er geen nieuwe mag komen, wel over twee jaar wanneer het geplande kind er is en ts dus die zorg toch heeft en nu niet, ik vind dat bullshit vooral wanneer je partner gelukkiger is met hond , ook al kost het dan enig planwerk om de hort op te gaan want dat is de enigste reden die deze partner aangeeft. Wil je niet gebonden zijn dan moet je vrijgezel blijven.

Palmera schreef:

Ik ben me er dankzij dit topic in ieder geval weer van bewust waarom ik ook al weer niet wil samenwonen.

Concessies moeten doen op mijn grootste liefde zou bij mij een doodsteek voor de relatie zijn.

Tink89 schreef:

Selka schreef:

Dat is dan duidelijk een relatiebreker Tink89. Ik houd er niet van als mij dingen worden opgelegd/verboden. Gelukkig heb ik een man die mij graag gelukkig ziet en weet dat dieren hier een onderdeel van zijn. Wij gunnen elkaar veel. Wel zo fijn.

Maar draai het dan eens om? Mag die hond je dan wel opgelegd worden? Of is het dan ineens geen opleggen meer?

En het is niet alsof ts geen dieren heeft, ze heeft ook cavia's en een paard...

bigone schreef:

Wanneer er nooit een hond is geweest dan kan ik daar nog inkomen, echter, in dit geval is de hond overleden dus wel degelijk aanwezig geweest. De partner heeft blijkbaar geaccepteerd dat ts met hem en hond samen ging wonen. Nu is de hond dood en is het zo dat er geen nieuwe mag komen, wel over twee jaar wanneer het geplande kind er is en ts dus die zorg toch heeft en nu niet, ik vind dat bullshit vooral wanneer je partner gelukkiger is met hond , ook al kost het dan enig planwerk om de hort op te gaan want dat is de enigste reden die deze partner aangeeft. Wil je niet gebonden zijn dan moet je vrijgezel blijven.

Jouw redenatie kan ik ook wel volgen hoor, maar vind je dan dat de partner van de ts aan een nieuw hond moet beginnen als hij daar helemaal niet achter staat?

Goof schreef:

Ik snap niet waarom je je partner niet iets mag opleggen of verbieden.
Mijn man wil een giraffe in de tuin die hij dan kan voeren vanuit de slaapkamer boven. Dat gaat dus nooit gebeuren, jammer voor hem.

Ianthe schreef:

Palmera schreef:

Ik ben me er dankzij dit topic in ieder geval weer van bewust waarom ik ook al weer niet wil samenwonen.

Concessies moeten doen op mijn grootste liefde zou bij mij een doodsteek voor de relatie zijn.

Dit haha, maar goed ik ben ook geen samenwoon type. Bij mij schrikken ze altijd al als ik zeg dat ik er 3 heb...dan hebben ze nog geen idee hoeveel tijd erin gaat zitten qua shows, wandelingen, trainingen etc.. Er zullen bij mij altijd minstens 2 honden zijn, heb je daar problemen mee, doei doei!

Goof schreef:

Het hele topic is flauw. Je mag kennelijk niet iemand iets ontzeggen, maar een huisdier opdringen of opgedrongen krijgen moet maar ok zijn.
Raar is dat.

Overigens; mijn man wil sinds ik hem ken al een chihuahua. Vreselijk vind ik die. Toen hij zei:"Ik ga voor een chihuahua sparen" was mijn reactie:"Ok spaar je dan meteen door voor je eigen huis?".
Resultaat: 9 maanden geleden heb ik hem verrast met een chihuahua en hij is nog steeds als een klein kind zo blij

Palmera schreef:

Een relatie is inderdaad geven en nemen, concessies doen, elkaar wat gunnen en niet alles zal mogelijk zijn.
Máár: ik vind wel dat iets inleveren voor de ander terwijl je daar doodongelukkig van word ook niet oké is.

Heel vaak is een redelijke middenweg wel mogelijk. In dit geval is het lastiger. Iemand trekt aan het korste eind en word daar echt niet blij van.
Dit is geen concessies meer doen, dit is inleveren op het eigeñ geluk. Maar uiteraard mag de vriend ook niet gedwongen worden.

Ja, ik zal het wel geweten hebben. Ik ga niemand dwingen, maar mijn recht op een hond lever ik niet in.
Het is nu gewoon aan TS en haar vriend te bepalen wat wijsheid is.

Goof schreef:

Het hele topic is flauw. Je mag kennelijk niet iemand iets ontzeggen, maar een huisdier opdringen of opgedrongen krijgen moet maar ok zijn.
Raar is dat.

Overigens; mijn man wil sinds ik hem ken al een chihuahua. Vreselijk vind ik die. Toen hij zei:"Ik ga voor een chihuahua sparen" was mijn reactie:"Ok spaar je dan meteen door voor je eigen huis?".
Resultaat: 9 maanden geleden heb ik hem verrast met een chihuahua en hij is nog steeds als een klein kind zo blij