Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-09-18 17:54

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 12-09-18 17:54

Hier hebben we op school Kanjertraining. Er wordt in ieder geval echt aandacht besteed aan respectvol met elkaar omgaan. Pesten buiten school sluit je nooit helemaal uit maar er wordt de kinderen in ieder geval omgangsvormen en wat normen en waarden bijgebracht. Beter dan bij mij vroeger op school.

**Geplaatst**: 12-09-18 17:55

Geplaatst: 12-09-18 17:55

Het probleem van de privacy en het systeem is het volgende: Als slachtoffer wil je graag weten waarom dit gebeurt. Ligt dit echt helemaal aan jou? Wat doe je fout? Wat heb je gedaan om dit over je af te roepen?. Het systeem bied, vanwege die privacy etc niet voldoende ruimte om die vragen voldoende te beantwoorden. Als men vrij was om aan te geven dat de pester bepaalde problemen heeft, in een bepaalde situatie zit etc en dat daarom het pesten gebeurt en dat het niet aan het slachtoffer ligt maar dat je als slachtoffer nu gewoon even het eerste en het beste doelwit was om zich op af te reageren, dan zou dat iig een beetje helpen aan de eigenwaarde en zelfvertrouwen van het slachtoffer alsmede een mogelijkheid bieden om er makkelijker tegenin te gaan, makkelijker voor zichzelf op te komen.

Het systeem faalt in feite gewoon.

Kanjer training is een fijne methode, beter dan vroeger

**Geplaatst**: 12-09-18 18:22

Geplaatst: 12-09-18 18:22

khirshanta schreef:
Ok, goed om te weten!
Ik heb geen idee welk beleid een school kan hebben- wat doen jullie? Voor zover je het mag delen...

Het beleid is openbaar, geen privacy-ellende

Google maar eens op ‘anti pestbeleid’ of ‘anti pest-protocol’, in grote lijnen is dit bij alle scholen hetzelfde.

Preventie is erg belangrijk, je wil een positief en veilig pedagogisch klimaat in de groep. Daar zet je gedurende het jaar op in, maar vooral in ‘de gouden weken’ aan het begin van het schooljaar. Ook bestaande groepen laten zich dan nog vormen. Er zijn ontzettend veel manieren om dit te bevorderen, als leerkracht kies je de activiteiten uit die jij bij de groep vindt passen. Met mijn groep maak ik bijvoorbeeld een complimentenblad waarop iedere leerling een ander een compliment geeft, zo benadruk je positieve eigenschappen van leerlingen. En samenwerkingsopdrachten bij gym werken ook erg fijn. Of een gesprek waarbij iedereen iets waardevols meeneemt. Eerst maken ze een top 3 van alle voorwerpen, daarna mag iedereen vertellen waarom het voorwerp waardevol is en tot slot bespreken we of de top 3 na het delen van het verhaal gewijzigd is. Dat is steeds weer een heel bijzondere les waarbij leerlingen elkaar nog beter leren kennen en respect voor elkaar krijgen.

**Geplaatst**: 12-09-18 18:23

Geplaatst: 12-09-18 18:23

Waar ik altijd kotsmisselijk van werd is als leraren groepjes gingen maken, en dan express je scheiden Vvan je eigen groep en dan bij andere in zetten. Of dan een populair kind laten kiezen, want laten wel wel wezen leraren doen veel meer met de popi jopies en dit zijn vaak ook de pestkoppen.

Athans zo ging het bij mij op scholen. Altijd als laatste of niet eens gekozen worden, wat doet dat zeer.

En dan is er nog het feit dat na 4 jaar school er nog leraren waren die mijn naam nog niet eens kende, maar die van de pestkoppen altijd wel.

Pestprotocollen werken in mijn ervaring, totaal niet. Trouwens het hele school systeem zou wel eens op de schop mogen, maar dat is weer een ander verhaal.

**Geplaatst**: 12-09-18 18:26

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 12-09-18 18:26

Ja dat laten kiezen van de groepjes. Ik was niet goed in gym dus werd altijd als laatste gekozen. En dan was degene waar ik bij moest nooit blij want die had een slechte in zijn groep.
Ongelooflijk dat dit nog steeds bestaat. De leraar moet gewoon zelf groepen maken, klaar.
Kinderfeestjes waar je nooit voor gevraagd werd, alleen de popi's. Je wordt als kind zo snel hard gemaakt op jonge leeftijd.

**Geplaatst**: 12-09-18 18:45

Geplaatst: 12-09-18 18:45

alice0cullen schreef:
Waar ik altijd kotsmisselijk van werd is als leraren groepjes gingen maken, en dan express je scheiden Vvan je eigen groep en dan bij andere in zetten. Of dan een populair kind laten kiezen, want laten wel wel wezen leraren doen veel meer met de popi jopies en dit zijn vaak ook de pestkoppen.

Athans zo ging het bij mij op scholen. Altijd als laatste of niet eens gekozen worden, wat doet dat zeer.

En dan is er nog het feit dat na 4 jaar school er nog leraren waren die mijn naam nog niet eens kende, maar die van de pestkoppen altijd wel.

Pestprotocollen werken in mijn ervaring, totaal niet. Trouwens het hele school systeem zou wel eens op de schop mogen, maar dat is weer een ander verhaal.

Heel herkenbaar. Leraren verzonnen op mijn rapport/ bij het afstuderen van de havo ook vaak hoe ik was, omdat ze het hele jaar nog geen woord met me hadden gesproken. Letterlijk geen woord.

**Geplaatst**: 12-09-18 18:48

Geplaatst: 12-09-18 18:48

Ik ben serieus ooit absent opgeschreven omdat ik op een andere plek was gaan zitten. Nota bene met de docent overlegd en ook nog een keer een stuk voor moeten lezen in de les. Moest ik me melden bij de conrector

dan heb je echt oog voor je leerlingen.

**Geplaatst**: 12-09-18 18:52

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 12-09-18 18:52

Kanjertraining.... het woord alleen geeft me al de bibbers

**Geplaatst**: 12-09-18 19:17

Geplaatst: 12-09-18 19:17

SusanH schreef:
Ik ben serieus ooit absent opgeschreven omdat ik op een andere plek was gaan zitten. Nota bene met de docent overlegd en ook nog een keer een stuk voor moeten lezen in de les. Moest ik me melden bij de conrector dan heb je echt oog voor je leerlingen.

xd ik ben - de paar keren dat ik gespijbeld heb- altijd als aanwezig opgeschreven terwijl ik er helemaal niet was. Wat dát betreft was het een gelukje bij een ongeluk.

En er zijn ook juffen geweest op de basisschool die niet wisten hoe ik heet.. Eentje heeft me zelfs zelf gepest met mijn naam omdat ik haar een keer had uitgelegd dat ik niet zo heette als ze altijd opschreef en ze het ook verkeerd zei =/ (mijn naam is niet ingewikkeld). Vandaar dat ik het die andere niet durfde uit te leggen.. Die kwam erachter bij het 10 minuten gesprek met mijn ouders, ergens halverwege het jaar

'Ja ze heeft zulk mooi bruin haar' mijn moeder: weet je het zeker, want ze is blond. Ooohh, dan verwar ik haar met x. Huh heeft ze een naamgenootje dan, in de klas? Nee, haha. Goh ik ben wel bezig vandaag. Y dan.

Uhuh. Mijn moeder zei toen ook later tegen mij, je moet wel erg braaf zijn geweest want ze wist zich niet eens voor de geest te halen wie je bent.

**Geplaatst**: 12-09-18 19:25

Geplaatst: 12-09-18 19:25

Ik volg dit topic op de achtergrond sinds het geopend is. Nu pas ga ik proberen om ook te reageren.
Het is namelijk heel dubbel: ik ben periodes erg gepest, maar heb mij ook periodes gewoon zeker en geliefd gevoeld.

Op mijn eerste basisschool ben ik vanaf dag 1 gepest. Ik was ‘anders’, m’n ouders hadden het niet breed dus mooie kleding of een mooie fiets had ik niet. Ben opgegroeid tussen de paarden, dus ik ‘stonk’. Ik snapte ook niets van mijn leeftijdgenoten, ik wílde er ook niet eens bijhoren. Ik was dus een einzelgänger, en vond dat de eerste jaren ook wel prima. Het boeide me niet zoveel wat ze tegen me zeiden,en ik was ook gebekt genoeg om dat zo te zeggen tegen de pesters. Ik denk dat dat, in the end, de reden is geweest dat ik er niet aan onderdoor ben gegaan.
Ik had vaak geen brood mee naar school, waardoor ik brood kreeg van de leerkracht. Ik leerde heel makkelijk en vond wat mij verteld werd dus ook maar saai. Ik werd dus maar ingezet om tijdens het begrijpend lezen,maar op de gang mee te lezen met groep 7. (In zat in groep 4) dat zorgde er nog meer voor dat ik me met mijn leeftijdsgenoten totaal niet kon identificeren.
Op die school was er vooral 1 meisje uit een berucht gezin,dat de hele klas angst aanjoeg. Ze heeft mij in groep vier in de toiletten toen te grazen genomen, geschopt en gebeten, zelfs tot mijn edele delen bloedden.
Toen was mijn moeder het zat, en ben ik na groep vier naar een andere school gegaan.
Mij kon het niet zoveel boeien, in mijn beleving zou ik toch altijd het buitenbeentje blijven. Ik leefde helemaal voor de manege,waar mijn moeder werkte. Daar vond ik met alle kinderen en volwassenen aansluiting, dat was voor mij mijn leven.
Toen ik dus naar die nieuwe school ging, een vrije school, ging er een wereld voor me open. Hier had niemand hippe kleding, sommigen hadden een aparte naam, of een bijzonder grote familie.
Iedereen was gewoon zichzelf en deze kinderen leken totaal niet bezig met groepjes vormen of populair gedrag. Ik heb deze school dan ook met heel veel plezier afgemaakt en heb mezelf echt positief kunnen ontwikkelen. Ik had wat verschillende vriendinnen en werd uitgedaagd in het leren. Aan het eind van de basisschool bleek ik ook ‘hoogbegaafd’ te zijn (hoewel ik liever gewoon zeg dat ik makkelijk leer).

Toen ik naar het voortgezet moest, verhuisden we, waardoor ik helaas naar een reguliere school moest. 40km verderop in een achterhoekse stad.
Van huis uit komt mijn familie uit het westen, dus al gauw was ik ‘de kakkerrrr’. Hip was ik nog steeds niet, ook make-up was mij totaal onbekend.
Het eerste jaar was niet zo leuk,ik moest wennen aan het popigedrag, de merkkleding, jongens die meisjes opeens als lustobject zagen (mij natuurlijk niet

)
Ik had wel 1 vriendin in de klas. Dat eerste jaar heb ik alles maar een beetje over me heen laten komen. Maar vanaf halverwege het tweede jaar was ik het ineens zat! Ik ben verbaal heel sterk (altijd al geweest) en begon er een gewoonte van te maken om de bal terug te kaatsen.
Als iemand mij probeerde te pesten, kregen ze van mij een medelijdende, sarcastische blik. Dan zei ik iets in de trant van: ‘Jee, dat vind ik nou echt rot voor je... dat jij iemand naar beneden moet halen om jezelf goed te voelen.’
Dat deed ik vooral graag midden in de klas, zodat iedereen twijfelachtig grinnikte van het feit dat de pestkop ineens met zijn/haar mond vol tanden stond. Ineens was ik dus niet meer zo leuk om te pesten, en kreeg ik zelfs van aardig wat klasgenoten respect. Ik ben een tijdje gothic geweest, puur uit rebelsheid (is dat een woord?

) om te laten zien dat ik deed wat ik wilde, of mensen het nou lelijk vonden of niet.
Mensen probeerden er wat van te zeggen, maar ik haalde m’n schouders op en zei dat ik tenminste mezelf durfde te zijn. Stiekem van binnen heb ik vaak zat getwijfeld of ik niet gewoon maar weer ‘normaal’ naar school moest gaan, ik wilde natuurlijk ook maar ergens bij horen. Maar mijn eigenwijsheid won het, ongeveer een jaar lang.
Daarna was ik het wel weer zat en hing ik mijn goth kleding in de kast. :))

Het derde en vierde jaar waren echt leuk, de klas raakte op elkaar ingespeeld,de ergste hormonen waren wel wat bedaard. En op enkele popi’s na,was de hele klas heel hecht geworden.
Wel ben ik een keer in de problemen gekomen doordat wij een ‘sneue’ jongen in de klas hadden die ook werd gepest. Dat wil zeggen; hij was klein, tenger, albino en ook nog eens erg verlegen. De eerste jaren dat ik zelf nog gepest werd, heb ik vaak op mijn handen gezeten als hij gepest werd.
In het derde schooljaar bevond ik mij ineens in het kamertje van de directeur,met mijn moeder naast me

Ze hadden voor de zoveelste keer hun pijlen gericht op de jongen uit m’n klas, dit keer zaten ze met vier (!) grote jongens bovenop hem,tijdens het wisselen van lesuur op de gang. 1 van hen stond bovenaan te trap met de rugtas van de gepeste jongen in zijn handen. Hij wilde de jongen er net een dreun mee verkopen,toen ik en mijn vriendin de hoek om kwamen.
Toen ik zag wat er gebeurde, knapte er iets in mij.
Ik werd razend. Ik heb huilend van kwaadheid geroepen of ze zich nou zooo stoer voelden met zijn vieren tegen zo’n kleine jongen die al zo onzeker was! Uit razernij heb ik de jongen die hem met de tas wou slaan een duw gegeven met mijn voet. Het was niet eens mijn bedoeling om hem echt te trappen, ik wilde gewoon voorkomen dat de tas gebruikt werd als wapen.
De pester viel door mij enkele treden van de trap naar beneden, en zo werd ik vijf dagen geschorst.
Ik moest het verhaal aan mijn moeder vertellen in het bijzijn van de directeur. ‘SCHORSEN?!’ Zei mijn moeder, ‘jullie zouden haar een pluim moeten geven!’
Ze sommeerde me om op te staan en mee naar huis te komen ‘want deze mensen zijn blijkbaar niet in staat om de echte daders aan te pakken.’

Ik heb later wel mijn excuses aangeboden aan de pester die ik getrapt had. Er had best wat kunnen gebeuren met hem,en dat was nou ook weer niet de bedoeling geweest. Er is daarna een gesprek in de klas geweest en we hebben een film moeten kijken over pesten. Daarna is het jongetje nooit meer gepest. Hij kreeg 1 vriend in de klas, en vooral: ieder meidengroepje nam hem in hun midden.

Kan ik zeggen dat pesten invloed op mij heeft (gehad) ? Zeker wel.
Ik KAN niet tegen onrecht. Niet voor mijzelf, maar als het anderen wordt aangedaan.
Zo kan ik (ik ben nu 30) mezelf nog steeds wel eens niet inhouden als ik langs een speeltuin kom waar ze met zijn vijven op 1 kind inhakken.
Ik spring daartussen en ‘brand’ die pesters verbaal helemaal af

die kinderen keken me aan alsof ze de buurtaso hadden getroffen

Ook ben ik psychisch erg lang instabiel geweest. Ik heb verschillende therapieën achter de rug,heb jaren geautomutileerd en heb nog steeds vaak verlatingsangst. Bang dat mensen mij niet nemen zoals ik ben, terwijl ik juist erg hard roep: mensen nemen me maar zoals ik ben, en anders kijken ze maar lekker de andere kant op.
Waar ik wel trots op ben -geworden- is dat ik verbaal sterk ben en durf uit te komen voor mijn mening. En als ik vind dat iemand iets doet wat echt niet door de beugel kan,zal ik zeker mijn mond niet houden.

**Geplaatst**: 12-09-18 19:36

Geplaatst: 12-09-18 19:36

shirleyp schreef:
Het beleid is openbaar, geen privacy-ellende Google maar eens op ‘anti pestbeleid’ of ‘anti pest-protocol’, in grote lijnen is dit bij alle scholen hetzelfde.

Gegoogled, en de eerste link zegt 'elk pestprotocol is anders' en het tweede is vooral heel erg met wat de leerlingen zelf moeten doen, is erg algemeen en ik word er wat kriebelig van merk ik, dus ik zou het leuk vinden als je in eigen woorden wat geanonimiseerde voorbeelden kunt geven hoe bepaalde dingen verlopen?

Om op dat pestprotocol terug te komen:

Pestprotocol schreef:
STAP 1: Er eerst zelf ( en samen) uit te komen.

Ik vind dit een vreemde eerste stap. Allereerst omdat ik denk dat deze stap zo natuurlijk is dat op het moment dat je ergens een signaal krijgt, er altijd al veel onbewust gedaan is tussen kinderen om het op te lossen. Dat is niet gelukt want anders waren we niet op dit punt.
Het tweede is dat als je als eerste stap 'probeer het zelf' neemt, je geen kans hebt om positieve oplossingen te modelleren, en de kans op een faalervaring is groot.
Ten derde denk ik dat juist als je positieve omgang modelleert als kinderen wel naar je toekomen, ook voor kleine dingen die ze misschien wel op hadden kunnen lossen, ze dat vanzelf toe gaan passen. Kinderen leren vrijwel vanzelf, dat kun je haast niet tegenhouden al zou je willen. Dit als expliciete stap (en ook nog de eerste) benoemen lijkt weinig vertrouwen uit te stralen dat kinderen dit niet al vanuit zichzelf doen.

Dan zijn er kinderen die het soms moeilijk vinden om inderdaad zelf aan de gang te gaan. Dat kan en dan kan het bij dat specifieke kind nuttig zijn om er wel een aparte stap van te maken. Maar dat gaat veel beter als je daarbij kunt teruggrijpen op keren daarvoor, en dan kun je dat ook met een kind erbij pakken. "Wat denk je dat ik nu zou doen?" "Ja, met ons gaan zitten om het uit te praten." "Dat zou goed kunnen ja

Denk je dat dat iets is wat jij kunt doen?"
(En dan zou ik eigenlijk de eerste keer of paar keren ook nog in de hoek gaan zitten en zeggen 'ik zit daar, dus ik ben niet ver weg.')

Ik ben geen leerkracht, maar ik loop met ruiters met een beperking mee en werk soms vrijwilligers in, en in geen van die gevallen is 'probeer het eerst zelf' een goede manier om problemen op te lossen of mensen iets te leren. Ik begin bij de vrijwilligers zelfs juist altijd expliciet met 'als je iets niet weet of als het niet goed voelt, kom dan naar ons.'
(Zelf doen is enorm belangrijk, maar dan altijd vanuit de basis dat ik, of de andere vrijwilligers of de instructeurs, er zijn om de ruimte te bieden om de stappen zo klein te maken dat 'zelf doen' ook daadwerkelijk slaagt of in elk geval een redelijke kans op succes heeft.)

(Is ergens ook basis Vygotski: zone van naaste ontwikkeling is dat wat het kind kan doen met hulp, en dat wat het zelf kan doen. Maar dan doe je het dus over het algemeen eerst samen en van daaruit zet het kind de stap naar zelf doen.)

Citaat:
STAP 2: Op het moment dat een van de leerlingen er niet uitkomt ( in feite het onderspit delft en verliezer of zondebok wordt) heeft deze het recht en de plicht het probleem aan de meester of juf voor te leggen.

Ik vind de woordkeuze 'het recht en de plicht' heel bijzonder. En niet prettig. Want als je dan als kind de situatie niet zo goed meteen doorziet en je hebt bovendien al een aantal keer van de leerkracht gehoord 'probeer het zelf maar op te lossen', dan is de kans groot dat je dat als kind lang niet altijd aangeeft. En dan heb je dus meteen alweer een fout gemaakt! Want in het protocol staat duidelijk dat je de plicht hebt om het te melden. ("Waarom heb je dat niet gezegd? Nou kunnen we daar niets meer aan doen" is een prima manier om te zorgen dat iemand zijn/haar gevoelens niet meer met je deelt.)

Nou ja, en toen was ik nog maar bij stap 2, dus dacht ik dat ik het document beter kon sluiten en aan jou kon vragen of je wat concreet kunt uitleggen hoe jullie dat doen?

**Geplaatst**: 12-09-18 20:38

Geplaatst: 12-09-18 20:38

peach2001 schreef:
Het probleem van de privacy en het systeem is het volgende: Als slachtoffer wil je graag weten waarom dit gebeurt. Ligt dit echt helemaal aan jou? Wat doe je fout? Wat heb je gedaan om dit over je af te roepen?.

Ik kan me voorstellen dat iemand wil dat het pesten stopt.
Maar zaken als 'wat doe ik dan fout?' is al heel erg snel het overnemen van "het wereldbeeld" van de pesters.
'Als je niet (a,b,c,d) bent/ doet, word je gepest: moet je maar normaal doen. Het is je eigen stomme schuld.' - Zo denken pesters.
Nergens voor nodig om daarin mee te gaan.
Je wordt gepest omdat een of meer losers de beslissing nemen om hun agressie bot te vieren.

Citaat:
Als men vrij was om aan te geven dat de pester bepaalde problemen heeft, in een bepaalde situatie zit etc en dat daarom het pesten gebeurt en dat het niet aan het slachtoffer ligt maar dat je als slachtoffer nu gewoon even het eerste en het beste doelwit was om zich op af te reageren, dan zou dat iig een beetje helpen aan de eigenwaarde en zelfvertrouwen van het slachtoffer

Hmm, k weet t niet....
"Jij was de boksbal omdat X problemen had" vind ik niet zo geweldig klinken.
Alsof mensen met problemen dat maar mogen botvieren op een ander...? Ik vind dat nogal gewelddadig klinken.

En heel erg veel mensen hebben ook problemen zonder dat ze vinden dat ze een menselijke boksbal mogen uitzoeken....

Citaat:
alsmede een mogelijkheid bieden om er makkelijker tegenin te gaan, makkelijker voor zichzelf op te komen.

In feite hoort de hele klas er tegen in te gaan, vooral de 'zwijgende meerderheid' die meestal uit angst passief blijft.
En 'wat precies het probleem is van die agressor' hoef je niet te weten.
Niet alleen vanwege privacy - maar omdat het compleet niet nodig of ter zake is.
Belachelijk gedrag ("ik mag een mens als boksbal gebruiken") kan te allen tijde gecorrigeerd worden.

**Geplaatst**: 12-09-18 23:08

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 12-09-18 23:08

@Shadow0, onderzoek met een kritische blik lees ik? Hou ik wel van

Iedere school is verplicht beleid te hebben op dit onderwerp en ieder protocol is idd aangepast op de visie van de school, maar de meeste plannen komen in grote lijnen overeen.

Ik weet niet exact of stap 1 van het door jou gelezen plan meteen inzet op pestgedrag of op een incident? Bij een incident vind ik even ruimte geven om te kijken hoe de leerlingen het aanpakken geen slechte strategie. Al het leren heeft naast instructie ook inoefening nodig. Ik snap dat je Vygotsky erbij betrekt, maar vergeet Stevens niet.

Autonomie is ook belangrijk. Bij een pestsituatie wordt zelf oplossen niets, die verhouding is te scheef en de relatie verstoord.

Heb je mijn post over preventie gelezen? Dat is een groot onderdeel van het beleid en ik heb geprobeerd om het zo concreet mogelijk te maken. Mocht voorkomen niet gelukt zijn wordt het pesten als groepsproblematiek gezien. Het is niet alleen een probleem voor de gepeste, maar ook voor de pester, de meelopers en de zwijgende groep. Niemand kan zich drukken, iedereen moet naar zijn eigen rol kijken. Dat gaat dmv groepsgesprekken en individuele gesprekken. Ouders worden hier nauw bij betrokken. Soms worden er externen ingeschakeld om (de communicatie binnen) de groep weer op de rit te krijgen, denk aan programma’s als rots en water. Er kunnen sancties worden opgelegd, in het protocol staat beschreven welke.

Kun je hier wat mee?

**Geplaatst**: 12-09-18 23:20

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 12-09-18 23:20

Ik zou docenten en schrijvers van pestprotocollen een goede training Verbindende Communicatie (oftewel Geweldloze Communicatie) willen laten doen.
Dit helpt enorm om het gedrag, gevoelens en behoeften van zowel de pesters als de gepeste beter te begrijpen en een opening te hebben zonder 'morele praatjes en oordelen'.
Dat gaat zoveel winst opleveren!

**Geplaatst**: 13-09-18 16:04

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 13-09-18 16:04

Ik was wel goed in sport, maar werd ook niet gekozen.

**Geplaatst**: 13-09-18 16:17

Geplaatst: 13-09-18 16:17

shirleyp schreef:
khirshanta schreef:
Ok, goed om te weten!
Ik heb geen idee welk beleid een school kan hebben- wat doen jullie? Voor zover je het mag delen...

Het beleid is openbaar, geen privacy-ellende Google maar eens op ‘anti pestbeleid’ of ‘anti pest-protocol’, in grote lijnen is dit bij alle scholen hetzelfde.

Preventie is erg belangrijk, je wil een positief en veilig pedagogisch klimaat in de groep. Daar zet je gedurende het jaar op in, maar vooral in ‘de gouden weken’ aan het begin van het schooljaar. Ook bestaande groepen laten zich dan nog vormen. Er zijn ontzettend veel manieren om dit te bevorderen, als leerkracht kies je de activiteiten uit die jij bij de groep vindt passen. Met mijn groep maak ik bijvoorbeeld een complimentenblad waarop iedere leerling een ander een compliment geeft, zo benadruk je positieve eigenschappen van leerlingen. En samenwerkingsopdrachten bij gym werken ook erg fijn. Of een gesprek waarbij iedereen iets waardevols meeneemt. Eerst maken ze een top 3 van alle voorwerpen, daarna mag iedereen vertellen waarom het voorwerp waardevol is en tot slot bespreken we of de top 3 na het delen van het verhaal gewijzigd is. Dat is steeds weer een heel bijzondere les waarbij leerlingen elkaar nog beter leren kennen en respect voor elkaar krijgen.

Wat ben ik blij om dit te lezen zeg, dat er zoveel preventief wordt gedaan vanuit school. Ik ben ook benieuwd of het duidelijk effect heeft?
Ik werd namelijk als gepeste in een apart klaslokaal geplaatst, omdat de leraren er niet mee konden omgaan. Dat was nou niet echt pedagogisch verantwoordt, en 25 jaar later heb ik daar nog steeds last van...

**Geplaatst**: 13-09-18 16:23

Re: Slachtoffers van pesten

Geplaatst: 13-09-18 16:23

Maar hoe kan het dat de gepeste bij een andere school vaak ook weer gepest wordt? Ben je dan zo afwijkend? Dat heb ik mij vaak afgevraagd.

**Geplaatst**: 13-09-18 16:28

Geplaatst: 13-09-18 16:28

germie schreef:
Maar hoe kan het dat de gepeste bij een andere school vaak ook weer gepest wordt? Ben je dan zo afwijkend? Dat heb ik mij vaak afgevraagd.

Ik denk dat het te maken heeft met een kwetsbare uitstraling. Je heb geen sterke uitstraling, dus ben je kwetsbaarder en durven anderen je eerder te pakken dan iemand met een wat sterkere uitstraling.

**Geplaatst**: 13-09-18 16:31

Geplaatst: 13-09-18 16:31

Germie: sowieso omdat je van buiten in een bestaande groep komt. En ook omdat pesten schade aanricht, waardoor je anders reageert op bepaalde dingen.

Bv als een kind zo vaak 'geintjes' heeft meegemaakt die echt niet leuk meer zijn, dan kan een geintje of een vergissing op een nieuwe school in een nieuwe situatie die oude reacties weer ophalen. Vervolgens reageren klasgenoten daar weer op, omdat ze die heftige reactie niet snappen en zich daar zelf ook niet fijn bij voelen.

In een veilige omgeving kunnen die sterke reacties uitdoven omdat je leert dat je klasgenoten geen kwaad bedoelen, maar in een niet-fijne omgeving kan het elkaar versterken. Zeker ook als docenten zelf wat irritatie voelen over een bepaalde sterke reactie en niet goed begrijpen dat het voor het kind logisch is om zo te reageren.

**Geplaatst**: 13-09-18 16:39

Geplaatst: 13-09-18 16:39

Joolien schreef:
Wat ben ik blij om dit te lezen zeg, dat er zoveel preventief wordt gedaan vanuit school. Ik ben ook benieuwd of het duidelijk effect heeft?

Het is een wettelijk vereiste voor elke school in Nederland.
Ik weet niet vanaf wanneer, scholen worden in ieder geval gedwongen er over na te denken.

**Geplaatst**: 13-09-18 16:52

Geplaatst: 13-09-18 16:52

germie schreef:
Maar hoe kan het dat de gepeste bij een andere school vaak ook weer gepest wordt? Ben je dan zo afwijkend? Dat heb ik mij vaak afgevraagd.

Ik denk dat je je gewoon ook wat meer schrap zet. Als er over een niet gepest kind een grapje wordt gemaakt, gaat die heel anders reageren dan iemand die wel gepest is.

**Geplaatst**: 13-09-18 17:25

Geplaatst: 13-09-18 17:25

Ook ik ben meer dan 15 jaar geleden veelvoudig gepest. Klassikaal voor gek gezet, uitgelachen tijdens gym, genegeerd etcetera. Nooit begreep ik waarom ze mij moesten hebben. Ik deed toch niets fout?

Nu ik inmiddels al enkele jaren niet meer op school zit en aan het werk ben, loop ik soms toch nog tegen het gevoel van die tijd op. Een van de boeken die mij meer inzicht hebben gegeven in mij als persoon is het boek van Susan Cain - stil. Het gaat over introverte mensen in een extraverte wereld. Het gaat over waarom wij het doelwit zijn tijdens pesterijen (we worden gewoon niet begrepen, want dan is het nog helemaal niet duidelijk voor velen wat de kenmerken van een introvert en extravert persoon zijn). Ik zeg hiermee niet dat extraverte mensen altijd pesten. Het boek gaat ook grotendeels over het hele leven als introvert. Het heeft bij mij veel situaties blootgelegd die ik ook jaren later nog ben tegengekomen.

Ik raad het iedereen aan. Nooit heeft het aan jou gelegen. Ze begrepen je gewoon niet, je week af naar hun idee en dus was jij degene die gepakt moest worden. In combinatie met goed kunnen leren, goede cijfers halen, konden de pestkoppen die tevens vol met jaloezie zaten, daar gewoon niet op een normale manier mee omgaan.

En als je toch bezig bent, dit pest verleden aan te pakken, huur of leen dan alsjeblieft het boek patronen doorbreken eens van Hannie van Genderen, Gitta Jacob en Laura Seebauer. Sinds ik dit boek heb doorgelezen, heb ik mezelf volledig in de smiezen en snap ik waarom ik in bepaalde situaties weer in dezelfde emotie knal. Dit boek helpt je ze te herkennen en te doorbreken.

Eindelijk zie ik een afwijzing niet meer als pesten, maar gewoon als een zakelijke afwijzing. Geloof me, hier heb je zoveel meer aan, dan af en aan vertellen wat een ieder is overkomen. Je moet het bij jezelf oplossen, in de kern. Het systeem van de scholen is zoals het is, het is niet anders, maar deze boeken hebben mij zelfs nu zoveel jaren later antwoord gegeven op zoveel oude pijn uit het pestverleden van mijn schooltijd.

Lezen dus! En vergeet vooral niet: jij doet ertoe!

**Geplaatst**: 13-09-18 17:50

Geplaatst: 13-09-18 17:50

^ Ik ga eens kijken...

**Geplaatst**: 13-09-18 17:52

Geplaatst: 13-09-18 17:52

ik ben ook veel gepest. En waarom? ik weet het echt niet. Ik was wel sterker, sportiever, en sneller dan mijn klasgenoten. Maar gekozen met gym ofzo werd ik nooit. Ik werd op de eerste lagere school gepest. En ook door mensen uit andere klassen. Nadat we verhuisd zijn ging het gewoon in de nieuwe klas door. Een juf deed er gewoon aan mee. Ik weet bepaalde details nog, toen ik een jaar of 7 was en iemand mij pestte en ik achter die persoon aanrende, die persoon schoot onder een tafel door en hierdoor gooide hij alle cassettebandjes van de meester van tafel, de hoesjes waren kapot. Maar ik heb de schuld gekregen.
Of dat ik zgn. valszong en dus maar als enige meid bij de jongens moest gaan staan, maar ik was het helemaal niet. Want ik had niet eens meegezongen.
Of dat het bestuur van de zwemclub vergeten was om mij een uitnodiging van de clubkampioenschappen door de deur te doen. Dus ineens was een ander clubkampioen omdat ik niet wist dat ze gehouden waren. Diezelfde club heeft nu na 30 jaar mijn clubrecord op de 25m vlinderslag uit de boeken geschrapt omdat nooit iemand dat meer had ingehaald. Dat vind ik gewoon zonde, moet je maar sneller zwemmen. Er zitten nog steeds deels dezelfde mensen in het bestuur als toen (ik ben allang geen lid meer nadat er mee akkefietjes waren zoals ik was alleen zomerlid en in de winter schaatste ik, dus mocht ik niet in de snelste groep trainen, terwijl de regels waren dat de snelsten in de snelste groep mochten. Ik was gewoon de snelste, maar omdat ik dus niet in de winter trainde mocht dat niet. Ik luisterde dan heel sneaky naar de opdrachten en zwom die training terwijl ik in de baan van mijn groepje zwom, maar daar niet meedeed).
Uitgejoeld worden omdat je een schaatswedstrijd gewonnen hebt. Enz. Met blokfluitles ben ik 1 jaar later begonnen dan klasgenoten, binnen 3 maanden had ik ze qua niveau ingehaald, dat vonden ze ook niet leuk. Maar ik heb mijzelf het geleerd als autodidact. Op de nieuwe school kon je gratis blokfluitles krijgen en omdat ik dus pas in groep 6 binnenkwam waren anderen al 1 jaar bezig. En dat ze op de middelbare school een sinaasappel in mijn capuchon leegknepen. Werd gezien door een leraar, maar die zei niets. En als ik eens terugsloeg, dan had ik het gedaan. Mijn vader stimuleerde mij om eens heel gemeen terug te slaan. Dat heb ik dus een keer gedaan, die persoon heeft zeker enige blauwe plekken opgelopen, en ja hoor, ik kreeg de schuld.
Het is best lang doorgegaan, zelfs volwassenen soms nog omdat ik kennelijk meer dan gemiddeld gevoel heb voor duiken en dus ook sneller ga dan gemiddeld qua brevetten. En als je dan instructeur wordt, dan heet het dat je het gekocht hebt. Terwijl ik helemaal geen topinstructeurs uit de weg ga. Ik heb 1 opleiding in Amerika gedaan bij de oprichter van een duikorganisatie en een pionier in het grotduiken. Het duiken heeft mij overigens zelfverzekerder gemaakt. Ik kan best een einzelgänger zijn, ik ga graag alleen op pad, en dat deed ik met duiken ook. Solo was eigenlijk notdone, maar als je het dan vertelt blijkt ineens dat veel meer het doen. Ook blijk ik door juist door geduld te hebben met mensen cursisten aan te trekken, en die zijn dan weer tevreden. Ik durf nu gewoon duidelijker mijn mening te geven. Mensen weten dus wat ze aan mij hebben. En soloduiken promoot ik en dat wordt gewoon algemeen geaccepteerd nu.

Soms denk ik wel eens dat ik geen relatie heb vanwege het pesten. Ik wil me gewoon niet binden. Ook voel ik me niet altijd een vrouw.

Ik ben overigens voor de buitenwereld altijd extrovert geweest, nog steeds. Maar ik vertel niet alles. Ik kan heel goed een masker voorhouden.

**Geplaatst**: 13-09-18 18:01

Geplaatst: 13-09-18 18:01

Ik heb pas op 27 jarige leeftijd voor het eerst verkering gekregen. Nooit de link gelegd met pesten. Maar nu ik eraan terugdenk voelde ik me niet goed genoeg voor een ander. Komt dus toch wel degelijk door mijn pestverleden en gebrek aan eigenwaarde. Dat boek van Susan Cain ga ik ook eens opzoeken dank voor de tip.

Nomineer dit bericht ×