Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-04-18 11:45

Geplaatst: 05-04-18 11:45

Het kan gebeuren dat iemand er niet zo mooi uit ziet.... maar andersom kan het ook en dat kan flink helpen bij de verwerking. Mijn moeder was zo ontzettend mooi en vredig, zo rustig en met een glimlach lach ze daar. Ik heb me daar zo over verbaasd. ze was zo mooi, zoals ze er eigenlijk elke dag in leven uit had moeten zien. Ik heb haar ook nog meerdere dagen bezocht, aangeraakt, gekust.

Een vriendin van mij was eigenlijk onherkenbaar, terwijl ik haar een paar dagen er voor nog had gezien. Dat verwachtte ik niet.

Ik vind het in elke situatie, op elk moment, voor ieder persoon een volledig vrije keuze als de mogelijkheid er is. Het mag, maar niemand moet.

**Geplaatst**: 05-04-18 15:42

Geplaatst: 05-04-18 15:42

MusicIsLife schreef:
Hier helaas al best veel mensen verloren. Ik heb altijd gekeken, ook als iemand wat verder weg staat of juist dichtbij. Van kinds af aan al. Ik vind het persoonlijk een prettig idee, omdat ik dan echt afscheid kan nemen. Bij mijn oma ook geholpen met aankleden en opmaken etc. (heb een oom die dit werk doet, dus daardoor kon dit allemaal).

Ik vind dat echt knap als iemand dat kan. En gelukkig maar dat er mensen zijn die dit kunnen en willen doen. Zelf heb ik een opleiding voor nagelstyliste gedaan en werk veel met uv polish. Onlangs kwam een kennis van ons te overlijden die heel erg dol op haar nagels was en ze altijd liet lakken. Haar man wilde dat haar nagels mooi zouden zijn als ze in haar kist zou liggen. Ik werd alleen maar aangekeken en ik heb er niet op gereageerd. Pas later tegen mijn moeder zei ik dat ik dat echt niet kon/kan. Gelukkig hebben ze iemand gevonden die haar nagels wel wilde lakken. Mijn moeder heeft heel vaak geholpen met afleggen, die heeft er totaal geen moeite mee.

**Geplaatst**: 05-04-18 15:49

Geplaatst: 05-04-18 15:49

Ik wilde dat niet zien, juist omdat ik de herinnering aan de levende persoon wil houden. Het zien dat diegene totaal weg is, vind ik persoonlijk een heel naar idee.

**Geplaatst**: 05-04-18 15:50

Geplaatst: 05-04-18 15:50

Ik heb mijn oma en opa gezien na dat ze helemaal gewassen en klaargelegd waren. Bij Mn oma was ik 8, ik weet dat niet meer goed.

Bij mijn opa was ik ouder. Dat hele geneuzel "net alsof ze slapen" vond/vind ik echt onzin. Want het is niet net alsof ze slapen.

Mijn moeder heb ik gezien tot een uur (?) na ze overleden was (ik was ook bij haar overlijden). Maar zelfs daar was ze overduidelijk dood. Mijn moeder wilde niet opgebaard worden. Dus behalve mijn vader en mijn broer heeft niemand haar meer gezien.

**Geplaatst**: 05-04-18 16:12

Geplaatst: 05-04-18 16:12

Mijn opa was volledig uitgeteerd. Het vel hing letterlijk over zijn botten. Zijn vingers waren gewoon botjes waarbij het vel los zat. Het was net alsof zijn vel 3 maten te groot was.
Nee, dat had ik liever niet willen zien.

**Geplaatst**: 05-04-18 16:20

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 05-04-18 16:20

Ik heb gewerkt bij een bloemenwinkel en moest vaak rouwwerk bezorgen. Zeker bij mensen thuis leg je dat bij de kist en vaak zijn die ook nog open. Nu zijn het wel allemaal mensen die ik eigenlijk niet ken maar hierdoor ben ik er wel aan gewend geraakt. Van familie alleen mijn vader gezien, maar dat was voor mij alleen een lichaam/omhulsel. Verder niets eigenlijk.

**Geplaatst**: 05-04-18 16:50

Geplaatst: 05-04-18 16:50

proudmama schreef:
Nee, ik kijk niet. Veel gewerkt met joodse mensen waarbij het gezicht meteen afgedekt wordt na overlijden. Het is niet respectvol om naar iemand te kijken en te beoordelen als men niet terug kan kijken en iets zeggen.
Ik ben het daar mee eens en mijn kinderen weten ook dat ik dit voor mijzelf ook niet wil.
Met mijn man ben ik toen wel meegelopen naar de kist van zijn vader, waar ik hem voelde verstijven.
Bleek dat men na de autopsie het draad waarmee zijn mond dichtgemaakt was nog zichtbaar was.
Dat overtuigde mij helemaal en toen mijn moeder overleed , heb ik haar een kus gegeven toen ze weggleed en niet meer gekeken.
Prompt krijg je dan mensen die je perse willen laten kijken, kom maar het is niet eng, ze ligt er zo mooi bij , en niet te overtuigen dat het niets met eng zijn te maken heeft maar met respect.

Hier ben ik het zo mee eens. Ik heb in mijn laatste wensen ook geschreven dat alleen mijn naasten mogen komen kijken. Het is geen poppenkast.

Ik heb zelf een paar keer gekeken en ik vond het helemaal niks. Het is niet alsof ze slapen, ik krijg er ook echt een mega naar gevoel van. Een soort oerdrang die gevaar ruikt ofzo en ik wil dan ook zo snel mogelijk weg. Nee, voor mij geen doden meer. Neem wel afscheid als ze nog leven.

**Geplaatst**: 05-04-18 16:51

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 05-04-18 16:51

Een mooie foto op de kist vind ik vaak veel gepaster.

**Geplaatst**: 05-04-18 17:49

Geplaatst: 05-04-18 17:49

.

Laatst bijgewerkt door merel_gomez op 06-03-24 10:45, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-04-18 21:42

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 05-04-18 21:42

Sommige bewoners liggen opgebaard op hun eigen kamer in het zorghuis. Je kunt ze dus nog een paar dagen bekijken. Je ziet dat het lichaam wat veranderd. Sommige heel blauw worden of paarse oren ofzo. Ik heb ook wel mensen gezien waar ik als familie de kist dicht zou laten. Die zagen er dan zo slecht uit. Eng bijna.

**Geplaatst**: 05-04-18 21:54

Geplaatst: 05-04-18 21:54

Cayenne schreef:
Een mooie foto op de kist vind ik vaak veel gepaster.

Inderdaad, ik vind dat in nogal wat gevallen veel beter.

Verder hangt het denk ik ook af van de situatie of het wel of niet kan... ik kon het met mijn opa wel goed aan, en mijn oma, maar ik heb ook eens iemand gezien waar ik aanvankelijk wel redelijk tegen kon, maar jaren later zag ik ergens een grote pop in klederdracht tijdens een expositie en ik zag gelijk die overleden persoon weer voor me... toch niet zo prettig dus. Van een ander persoon heb ik me ook echt naar gevoeld.

Van een vriendin van me, is me bijgebleven dat ze er ongelooflijk goed uitzag... maar mijn eigen overleden vader vond ik meteen na het afleggen er zó anders uitzien dat ik daarna niet meer naar hem ging kijken, zo wilde ik me hem niet herinneren, dat was mijn vader niet meer.

Dan maar liever een mooie foto...

**Geplaatst**: 05-04-18 22:17

Geplaatst: 05-04-18 22:17

Ik zou indd ook aangeven dat niet te willen. Alleen mijn vrouw, broer en mijn kinderen en kleinkinderen mogen mij zien als ik dood ben.

Ik vond dat bij mijn opa vreselijk, al die mensen die aan hem zaten. Zo zaten ze ook niet aan hem toen hij leefde! En zo zou ik niet willen dat mensen aan mij zitten

**Geplaatst**: 05-04-18 22:47

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 05-04-18 22:47

Toen mijn opa overleed (toen was ik al wel volwassen) heb ik ook geholpen met kleren uitzoeken en opbaren. Dat hielp voor mij goed om het te verwerken. Verder is er geen open kist geweest of wat dan ook, gewoon een foto erop. Dat vind ik ook wel mooier dan zo'n poppenkast inderdaad.

**Geplaatst**: 05-04-18 23:03

Geplaatst: 05-04-18 23:03

_Reneee schreef:
Hier ben ik het zo mee eens. Ik heb in mijn laatste wensen ook geschreven dat alleen mijn naasten mogen komen kijken. Het is geen poppenkast.

Ik heb zelf een paar keer gekeken en ik vond het helemaal niks. Het is niet alsof ze slapen, ik krijg er ook echt een mega naar gevoel van. Een soort oerdrang die gevaar ruikt ofzo en ik wil dan ook zo snel mogelijk weg. Nee, voor mij geen doden meer. Neem wel afscheid als ze nog leven.

Ik wil hier toch even op inhaken en vooral je laatste zin, die je in mijn ogen iets te makkelijk neer zet.. Je moet niet vergeten dat afscheid nemen als mensen nog leven niet altijd mogelijk is.
Mijn oma was al jaren ziek maar ging ineens heel hard achteruit, zondagavond kwam m'n opa even langs om het een en ander te bespreken ivm zorg aan huis bijvoorbeeld etc.
Daarna had ik een naar gevoel en zei ik gelijk morgenochtend ga ik nog heen, er was geen enkele reden om te denken dat het mis ging maar toch had ik een vervelend gevoel.
De volgende ochtend stond om half 9 m'n moeder naast m'n bed en was oma dus om 7 s ochtends nog geheel onverwacht overleden.
Tuurlijk heb ik haar nog levend gezien maar omdat het ondanks haar ziekte redelijk onverwachts kwam nooit afscheid kunnen nemen en de dag dat het had gekund was ze al weg gevallen, zondag was het al te laat en sliep ze al dus moest ze rust hebben maar ik heb er jaren moeite mee gehad dat ik niet toch zondag gegaan ben en mezelf het kwalijk genomen.
Dus helaas is het niet altijd mogelijk om afscheid te nemen als de mensen nog leven ..

**Geplaatst**: 05-04-18 23:10

Geplaatst: 05-04-18 23:10

De eerste keer dat ik een overleden persoon gezien heb was iemand die ver van mij afstond. In eerste instantie had ik absoluut niet de behoefte om te kijken, maar toen ik de weduwnaar ging condoleren zei hij “We gaan toch nog wel even samen bij haar kijken?”, uit beleefdheid heb ik dat dus gedaan en ik heb dat absoluut geen fijne ervaring gevonden. Ik zal dan ook nooit van m’n leven iemand ook maar enige druk op leggen om in een kist te kijken, zoiets moet je namelijk alleen doen als het goed voelt en niet voor iemand anders.

Kortgeleden is mijn oma overleden en ik was hierbij aanwezig. Toen ze net overleden was, heb ik haar nog geknuffeld, kussen gegeven en veel tegen haar gepraat, maar nadat de schouwarts geweest was en ze koud en wit werd vond ik het niet meer zo prettig om haar te zien en was het gevoelsmatig mijn omaook niet meer, maar enkel haar lichaam wat er lag. Doordat ze bij mijn opa thuis opgebaard lag heb ik haar nog meerdere keren gezien, maar ik ben niet bewust meer bij haar gaan staan om te kijken. Ik herinner me haar veel liever als hoe ze echt was en hoe ze er gezond uit zag.

Elke situatie is anders en op het moment dat een situatie zich voordoet kun je zomaar heel anders reageren dan dat je vooraf bedacht had. Gedurende het ziekbed van mijn oma ben ik altijd bang geweest dat ze in mijn bijzijn zou overlijden en toen we wisten dat het eraan zat te komen wilde ik niet meer bij haar weg en tot het einde bij haar blijven. Je weet écht niet van te voren hoe je gaat reageren en je kunt niets goed of fout doen als je op zo’n moment je gevoel volgt.

**Geplaatst**: 06-04-18 08:33

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 06-04-18 08:33

@Annet_Dottie Dan is het voor mij nog een bewuste keuze om het niet te doen. In dat geval neem ik afscheid van een kist. Ik vind het gewoon niet fijn om naar dode mensen te kijken en ik zou ook niet willen dat mensen naar mij kijken als ik dood ben.

**Geplaatst**: 06-04-18 08:39

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 06-04-18 08:39

Het ligt aan de situatie.

Ik had mijn tante gezien toen ze net overleden was en dat was schrikken, bij haar ben ik wel gaan kijken toen ze uiteindelijk opgebaard lag, om dat eerste beeld te vergeten en haar weer in mijn geheugen te krijgen zoals ze altijd was.

Maar bij mijn oom die pas geleden overleden is ben ik niet gaan kijken.
Die leek altijd al ontzettend op mijn overleden vader en ik wilde niet dat dat allemaal weer omhoog kwam.

**Geplaatst**: 06-04-18 09:06

Geplaatst: 06-04-18 09:06

Ik alleen bij mijn moeder, verder nooit bij iemand.

**Geplaatst**: 06-04-18 09:08

Geplaatst: 06-04-18 09:08

Ik lees hier veel ‘ ik wil iemand herinneren zoals hij/zij in leven was’.

Ik doe dat ook. Ik kijk in de kist, maar in mijn herinneringen zijn de mensen levend.
Ik snap dus niet zo goed dat het beeld van een opgebaard lichaam zo op je netvlies blijft staan.

Opa heeft mij 2 weken nachtmerries bezorgd ivm uitslaande koeling.
Maar dat beeld is moeilijker op te roepen dan opa met zijn shaggie.

**Geplaatst**: 06-04-18 19:37

Geplaatst: 06-04-18 19:37

luuntje schreef:
Ik lees hier veel ‘ ik wil iemand herinneren zoals hij/zij in leven was’.

Ik doe dat ook. Ik kijk in de kist, maar in mijn herinneringen zijn de mensen levend.
Ik snap dus niet zo goed dat het beeld van een opgebaard lichaam zo op je netvlies blijft staan.

Opa heeft mij 2 weken nachtmerries bezorgd ivm uitslaande koeling.
Maar dat beeld is moeilijker op te roepen dan opa met zijn shaggie.

Opzich snap ik dit wel. Zo heb ik iemand gezien die verongelukt was, half gezicht was blauw, er zat een gaatje in zn gezicht...veel schaafwonden. Ik kan het verwerken, maar ik snap dat mensen zoiets blijven herinneren.

**Geplaatst**: 06-04-18 20:02

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 06-04-18 20:02

Ik kijk altijd,vind het ook niet eng ofzo.
de eerste keer was mijn eigen moeder,ik was toen 13,de laatste keer was afgelopen december mijn vriend.
Die lagen er beide heel mooi bij.
mijn vriend is overleden aan kanker en zag er de laatste weken en net na het overlijden heel slecht uit.
toen hij opgebaard lag zag hij er weer uit zoals hij er altijd uitgezien had, ik vond hem echt mooi.
ben blij dat ik zo afscheid van hem heb kunnen nemen.
tussendoor ook wel overledenen gezien die ik niet zo " mooi" vond, maar ook van hen ben ik blij dat ik ze nog even kon zien.

**Geplaatst**: 06-04-18 20:42

Geplaatst: 06-04-18 20:42

Ik doe het nooit. Ik kan er absoluut niet tegen.
4 jaar geleden is een goeie vriendin van mij verongelukt, daar heb ik niet gekeken.
Toen ik 15 was zijn 2 goeie kennissen verongelukt (waaronder een jongetje van 10). Ook hierbij heb ik niet gekeken, mede doordat ze zeiden dat het ook geen fijn gezicht was om te zien.
In 2015 is onze buurvrouw overleden. Ook niet gekeken.

5 maanden geleden is mijn opa overleden. Dit was voor mij sinds hele lange tijd dat ik wel heb gekeken. Ik heb mijn opa de laatste dagen voor zijn overlijden gezien en dat was voor mij vele malen erger. Mijn opa's nieren hielden ermee op, waardoor zijn lichaam er steeds meer mee ophield. 2 dagen voor zijn overlijden waren zijn hersenen aangetast, waardoor hij waanbeelden had. Hij zag dingen die er niet waren en was vreselijk in paniek. Hij gilde steeds en probeerde te vluchten, maar hij kon niks meer. Dit is het ergste wat ik ooit in mijn leven heb gezien en dit beeld staat nog steeds op mijn netvlies en dat krijg ik er nooit meer af. Daarom had ik ook besloten om hem te zien toen hij was overleden. Zijn lichaam had rust, en dat was beter voor hem.
Voordat de deksel erop ging heb ik hem zelfs nog een kus gegeven, dat had ik anders nooit gedaan.
Het was enigszins fijn om te zien dat mijn opa, na die laatste dagen, eindelijk rust had. Hij zag er tevreden uit en had zelfs een kleine glimlach op zijn gezicht. Hij was wel graatmager, dat vond ik wel eng.
Toch denk ik dat ik bij een volgend overlijden niet meer ga kijken, tenzij het om mijn ouders of zusje gaat.
Het beeld van mijn opa in de kist vervaagd, het beeld van hem in die blinde paniek de laatste dagen voor zijn overlijden niet..

Laatst bijgewerkt door C_PMB op 06-04-18 21:14, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-04-18 20:58

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 06-04-18 20:58

Ik heb de meeste overleden familieleden gezien net nadat ze overleden waren. Ik heb een van mijn oma’s zien overlijden en wil dat nooit meer meemaken.

Een overleden familielid net nadat ze zijn gegaan is minder moeilijk voor mij.

Doe wat je gevoel je ingeeft. Er is geen goed of fout daarin.

Gecondoleerd en sterkte!

**Geplaatst**: 10-04-18 00:17

Re: Bij een overledene in de kist kijken?

Geplaatst: 10-04-18 00:17

Hier ook de meeste familieleden vlak na overlijden gezien en m'n broertje zelfs nog geprobeerd te reanimeren, dus ik kijk eigenlijk altijd wel. Ook niet zozeer iets waar ik destijds over nagedacht heb eigenlijk, it just happened.

Belangrijkste is dat je doet wat voor jezelf goed voelt. Iedereen doorloopt zijn of haar eigen proces, zowel in aanloop naar, tijdens als na de begrafenis. Wil je kijken dan kijk je, wil je het niet dan kijk je niet. Weet je het niet, dan kijk je gewoon wat je gevoel op dat moment zegt.

**Geplaatst**: 26-04-18 20:04

Geplaatst: 26-04-18 20:04

Ik wil hier heel graag even reageren.

Een aantal jaar geleden is een vriendin van mij vermoord en toen ik naar de condoleance ging bleek hier ook een open kist te zijn. Ik schrok hier toen heel erg van en het staat nogsteeds op mijn netvlies gebrand..

2 Dagen geleden is mijn opa overleden. Lang bij hem geweest en later toch naar huis gegaan en toen is hij vervolgens overleden. De dag ervoor was hij nog niet in slaap gebracht (pas in de avond), heb ik hem gesproken en afscheid genomen. De avond van zijn overlijden ben ik bij hem geweest maar durfde hem niet aan te raken. Ik zei ook tegen mijn nichtje dat ik hem niet meer wilde zien als hij was overleden.

Echter zijn wij net met zijn alle bij hem geweest en ben ik toch bij hem wezen kijken en ik ben blij dat ik het wel gedaan heb. Maar ik beslis het wel op het moment zelf. Voor een volgende keer kan ik het niet zeggen of ik wel of niet ga kijken.

Mijn moeder, oma, tante en nichtje hebben hem wel zelf gewassen en aangekleed toen hij was overleden. Bril niet op de plek waar hij hoort want dat had hij nooit. Mond een stukje open want die zat nooit helemaal dicht. Helaas hebben ze dat wel veranderd bij het crematorium waar hij 'bewaard' word en hebben ze zijn mond bijna helemaal dicht geplakt en zat zijn bril verkeerd. De bril hebben ze net weer zelf goed gezet en zijn blouse weer goed gedaan want er was altijd een stuk van zijn t shirt te zien. Ik hoop dat dat nu wel goed blijft zitten.

We kunnen hem nu dinsdag nog zien op de condoleance en donderdag is de crematie maar dinsdag wil ik hem zeker nog zien

Nomineer dit bericht ×