Bokt.nl

**Geplaatst**: 31-10-17 20:50

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 31-10-17 20:50

Vriend 2 maar lozen dan.. wat een hork

**Geplaatst**: 31-10-17 20:51

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 31-10-17 20:51

Idd, lastige alleen is dat ik meer voor hem voel, en dat hij mij de indruk had gegeven dat dat wederzijds was

**Geplaatst**: 31-10-17 21:25

Geplaatst: 31-10-17 21:25

Xyris schreef:
jojoleinee schreef:
Wat een wijze mensen hier, kan ik nog wat van leren

Hier ook weer op mijn bek gegaan. Vriend 1 vraagt waarom ik stil ben (whatsapp) ik zeg, gewoon mijn dag niet, hij: Ok.
Heb ik mijn dag wel dan banketstaaf hij de oren van mijn kop, als ik zelf dan wat vertel krijg ik geen antwoord .

En van vriend 2 mocht ik horen gisteravond dat hij alleen maar contact met mij zocht om me te pleasen en dat hij helemaal geen zin heeft om met me te praten die kwam ook uit de lucht vallen...

WAUW. HEEL snel vergeten

**Geplaatst**: 31-10-17 21:37

Geplaatst: 31-10-17 21:37

Jezus wat een eikels..

**Geplaatst**: 31-10-17 22:01

Geplaatst: 31-10-17 22:01

Zowel 1 als 2 klinken vrij kansloos. {:)-:(

**Geplaatst**: 31-10-17 22:13

Geplaatst: 31-10-17 22:13

Xyris schreef:
Idd, lastige alleen is dat ik meer voor hem voel, en dat hij mij de indruk had gegeven dat dat wederzijds was

En daarom verwijder ik wel eens telefoonnummers en Whatsapp gesprekken, zodat ik niet meer kan appen. Mij geeft het rust en als de ander dan niet meer appt, is het ook maar meteen duidelijk

**Geplaatst**: 31-10-17 22:22

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 31-10-17 22:22

Dit herken ik wel. Mijn vriend geeft me soms ook het gevoel dat ik oninteressant ben ofzo. Ik vraag standaard hoe was je dag, lekker gewerkt, heb je nog wat leuks gedaan of wat dan ook. Hij vraagt dit vaak niet terug. Een gesprek hierover aangaan met hem heb ik wel is gedaan maar eerst snapte hij niet zo wat ik bedoelde. Nu ik hem wat minder zie merkt hij dat het leuker is om met elkaar over de kleine dingetjes te praten en vraagt hij af en toe ook wel wat aan mij. Toch heb ik vaak het idee dat ik een beetje stalkerig over kom. Soms zegt hij ook waarom wil je zoveel weten. Dan denk ik dit is toch normaal maar voor hem dus minder. Komt denk ik ook doordat hij dat nooit echt van huis uit meegekregen heeft. Bij mij thuis wordt ook altijd veel interesse in elkaar getoond en bij hem is vaak ieder op zichzelf tenzij ze een uitje hebben oid.

**Geplaatst**: 31-10-17 22:43

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 31-10-17 22:43

Ik herken dit zo erg. Heb een aantal ‘vriendinnen’ op school waarvan ik alles weet en die altijd naar mij toe komen voor advies/om uit te huilen/ga zo maar door. Ik weet dus echt alles van ze en ken ze ook al jaren. Laatst hadden we het toevallig over ‘wat zouden jullie ... voor kerst geven’. Dan kom ik aan de beurt en dan is het ‘Euuuuuuhhh... Wat doe je graag?’

Het is dat ik gewoon graag met mensen sta in de pauzes en een zorgzaam type ben dat altijd voor iedereen en overal klaarstaat, maar anders was het al lang klaar geweest voor mij.
Heb ook altijd dat ik uren naar J haar zingvideo’s kijk, naar F haar eindeloze verhalen luister over festivals, andere J door dik en dun steun, etc. En ik vind hun enthousiasme geweldig, daar houd ik echt van. Maar ze zijn gewoon zo ongeïnteresseerd als ik eens wat vertel en vragen ook nooit eens wat aan mij. Een ‘hoe gaat het?’ kan er vaak nog wel vanaf, maar als ik dan zeg dat het niet goed gaat oid (ik ben nogal recht voor z’n raap) dan krijg ik een ‘ahhh vervelend!’ en stopt het gesprek. Bedankt voor de bezorgdheid joh! :evaw:

**Geplaatst**: 31-10-17 23:01

Geplaatst: 31-10-17 23:01

Xyris schreef:
jojoleinee schreef:
Wat een wijze mensen hier, kan ik nog wat van leren

Hier ook weer op mijn bek gegaan. Vriend 1 vraagt waarom ik stil ben (whatsapp) ik zeg, gewoon mijn dag niet, hij: Ok.
Heb ik mijn dag wel dan banketstaaf hij de oren van mijn kop, als ik zelf dan wat vertel krijg ik geen antwoord .

En van vriend 2 mocht ik horen gisteravond dat hij alleen maar contact met mij zocht om me te pleasen en dat hij helemaal geen zin heeft om met me te praten die kwam ook uit de lucht vallen...

Ik zou als iemand tegen mij vrij kortaf zou zeggen, gewoon mijn dag niet, ook denken dat die niet op mij zit te wachten op whatsapp. Ik zij dan eerlijk gezegd ook niet doorvragen.

Hij vraagt toch min of meer wat er is? Dan kun je toch ook gewoon vertellen.

**Geplaatst**: 31-10-17 23:26

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 31-10-17 23:26

@Shiloh, als dit een incident was geweest had ik inderdaad zo gedacht, maar dit is dezelfde persoon die me ook vertelde dat ik niet bij hem aan hoefde te kloppen na de dood van mijn opa en dat ik het maar uit moest zoeken, maar vervolgens moet ik hem wel aanhoren als hij liefdesverdriet heeft. Maar die link kunnen jullie idd niet zien in mijn post, my bad.

**Geplaatst**: 31-10-17 23:30

Geplaatst: 31-10-17 23:30

Heel herkenbaar dit. Ik ben zelf iemand die erg geïnteresseerd is in anderen en vraag vaak aan mensen hoe het gaat. Het gaat dan over hun problemen, maar ook over gewone leuke dagelijkse dingen, werk, hobby's. Ik vraag ergens naar en dan vertellen ze voluit. Soms bedenk ik me dat er maar weinig zijn die dit bij mij doen. Die vragen naar mijn werk, paard etc. Raar is dat eigenlijk. Ik weet bijna alles van iedereen en mensen weten bijna niks van mij.
Nou scheelt het misschien wel dat het over het algemeen heel goed met mij gaat. Zowel relationeel, zakelijk, met mijn hobby's etc. En mensen storten graag hun problemen bij mij uit. Misschien komt het niet in ze op om eens iets terug te vragen.
Overigens is mijn interesse in die anderen wel oprecht.

**Geplaatst**: 31-10-17 23:39

Geplaatst: 31-10-17 23:39

Bloodymary schreef:
Heel herkenbaar dit. Ik ben zelf iemand die erg geïnteresseerd is in anderen en vraag vaak aan mensen hoe het gaat. Het gaat dan over hun problemen, maar ook over gewone leuke dagelijkse dingen, werk, hobby's. Ik vraag ergens naar en dan vertellen ze voluit. Soms bedenk ik me dat er maar weinig zijn die dit bij mij doen. Die vragen naar mijn werk, paard etc. Raar is dat eigenlijk. Ik weet bijna alles van iedereen en mensen weten bijna niks van mij.
Nou scheelt het misschien wel dat het over het algemeen heel goed met mij gaat. Zowel relationeel, zakelijk, met mijn hobby's etc. En mensen storten graag hun problemen bij mij uit. Misschien komt het niet in ze op om eens iets terug te vragen.
Overigens is mijn interesse in die anderen wel oprecht.

Dit is bij mij ook, ik heb over het algemeen niet zo veel problemen. Maar moet je alleen over problemen praten vraag ik me dan af.. Kunnen ze niet gewoon interesse tonen in mijn hobby ook al is dat niet hun hobby? Ik kom ook bij hun zangoptredens kijken en bij theaterstukken en wat nog meer. Ze hoeven heus niet mee op wedstrijd maar is ernaar vragen ook al te moeilijk?

**Geplaatst**: 01-11-17 06:59

Geplaatst: 01-11-17 06:59

Xyris schreef:
@Shiloh, als dit een incident was geweest had ik inderdaad zo gedacht, maar dit is dezelfde persoon die me ook vertelde dat ik niet bij hem aan hoefde te kloppen na de dood van mijn opa en dat ik het maar uit moest zoeken, maar vervolgens moet ik hem wel aanhoren als hij liefdesverdriet heeft. Maar die link kunnen jullie idd niet zien in mijn post, my bad.

Waarom praat je dna uberhaubt nog met die persoon.

Die had ik heeeel snel uit mijn leven verbannen.

**Geplaatst**: 01-11-17 09:21

Geplaatst: 01-11-17 09:21

Op deze manier ben ik heel wat vrienden en vriendinnen verloren (kuche bewust afgestoten)
Vroeger dacht ik dat het normaal was maar later erachter gekomen dat het totaal niet eerlijk is. Houdoe en bedankt he! :evaw:

Heel herkenbaar dus ook

**Geplaatst**: 01-11-17 10:50

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 01-11-17 10:50

Hebben jullie ook dat als je dan wat vertelt, er gewoon niet geluisterd wordt? Dan men op de telefoon gaat zitten of wat anders gaat doen?
Ben weleens gewoon gestopt met praten, of dan zeg in ineens iets raars als ‘zullen we poep eten vanavond?’ en dan krijg je dus een ‘huh wat zei je?’.

**Geplaatst**: 01-11-17 11:03

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 01-11-17 11:03

@Shiloh, omdat die persoon onderdeel is van een vriendengroep. Ik zoek zelf geen contact meer maar hij nog wel met mij.

**Geplaatst**: 01-11-17 11:23

Geplaatst: 01-11-17 11:23

Kijk eens voor het boek van Byron Katie, ik heb je liefde nodig is dat waar? Ik heb de jaartraining van haar gedaan, was heel pittig maar zo.n mooie reis.

**Geplaatst**: 01-11-17 11:30

Geplaatst: 01-11-17 11:30

Zit me echt te verbazen hoe asociaal sommige mensen dan eigenlijk zijn. Enamorada, dat is echt niet aardig van je vriendinnen, klinkt heel erg ongeïnteresseerd.

Ik heb zelf nog wel geregeld dat ik achteraf denk 'ik had dat en dat nog willen vragen'. Maar wederzijdse interesse tonen is toch wel iets wat normaal is. Mijn vriendengroep is wel vrij groot en we wonen allemaal verspreid, dus gaat er veel via whatsapp. Daar moet het dan wel wat meer uit jezelf komen, maar als iemand wat verteld is er altijd wel (oprechte) interesse.

TS, vervelend dat hij zo ongeïnteresseerd doet soms. Maar mannen en whatsapp is soms ook wel lastig volgens mij. Fijn dat het irl wel leuk is samen! Hopelijk draait het whatsappen nog een beetje bij. En gewoon nummers verwijderen, dat is wel goed om jezelf in te houden

**Geplaatst**: 01-11-17 11:33

Geplaatst: 01-11-17 11:33

Ik moet zeggen dat ik ook zo een ben die wel eens vergeet terug te vragen, niet omdat ik niet geïnteresseerd ben, want dat ben ik wel, maar dan ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Ik voel me na het gesprek dan heel schuldig, mensen doen het denk ik meestal ook niet expres. Ik let er nu wel goed op dat ik ook naar de andere vraag. (ik luister en antwoord trouwens wel als iemand leuke verhalen verteld!)

**Geplaatst**: 01-11-17 12:12

Geplaatst: 01-11-17 12:12

enamorada schreef:
Hebben jullie ook dat als je dan wat vertelt, er gewoon niet geluisterd wordt? Dan men op de telefoon gaat zitten of wat anders gaat doen?
Ben weleens gewoon gestopt met praten, of dan zeg in ineens iets raars als ‘zullen we poep eten vanavond?’ en dan krijg je dus een ‘huh wat zei je?’.

Haha, ja echt he. Eigenlijk is dat gewoon zo onbeschoft van die mensen.

**Geplaatst**: 01-11-17 12:13

Geplaatst: 01-11-17 12:13

heidy_wilco schreef:
Ik moet zeggen dat ik ook zo een ben die wel eens vergeet terug te vragen, niet omdat ik niet geïnteresseerd ben, want dat ben ik wel, maar dan ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Ik voel me na het gesprek dan heel schuldig, mensen doen het denk ik meestal ook niet expres. Ik let er nu wel goed op dat ik ook naar de andere vraag. (ik luister en antwoord trouwens wel als iemand leuke verhalen verteld!)

Maar dan ben je dus eigenlijk wel teveel met je zelf bezig, niet? Met dat drukke in je hoofd.

**Geplaatst**: 01-11-17 12:28

Geplaatst: 01-11-17 12:28

Waarom wordt er verwacht dat mensen iets aan je vragen of tegen je zeggen. Dat kan je toch niet afdwingen.

**Geplaatst**: 01-11-17 12:35

Geplaatst: 01-11-17 12:35

Bloodymary schreef:
heidy_wilco schreef:
Ik moet zeggen dat ik ook zo een ben die wel eens vergeet terug te vragen, niet omdat ik niet geïnteresseerd ben, want dat ben ik wel, maar dan ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Ik voel me na het gesprek dan heel schuldig, mensen doen het denk ik meestal ook niet expres. Ik let er nu wel goed op dat ik ook naar de andere vraag. (ik luister en antwoord trouwens wel als iemand leuke verhalen verteld!)

Maar dan ben je dus eigenlijk wel teveel met je zelf bezig, niet? Met dat drukke in je hoofd.

Dat is omdat ik dan in mijn verhaal zit en dan blijf ik vertellen. Gelukkig denk ik na een verhaal er nu ook om om vooral ook terug te vragen. Helaas zit niet iedereen zo in elkaar dat het gelijk vanuit onszelf komt, maargoed dat kan geoefend worden. Ik vraag trouwens ook vaak als eerste hoe het met iemand is hoor en dan hoor ik met plezier hun verhalen aan.

**Geplaatst**: 01-11-17 12:38

Geplaatst: 01-11-17 12:38

Bloodymary schreef:
heidy_wilco schreef:
Ik moet zeggen dat ik ook zo een ben die wel eens vergeet terug te vragen, niet omdat ik niet geïnteresseerd ben, want dat ben ik wel, maar dan ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Ik voel me na het gesprek dan heel schuldig, mensen doen het denk ik meestal ook niet expres. Ik let er nu wel goed op dat ik ook naar de andere vraag. (ik luister en antwoord trouwens wel als iemand leuke verhalen verteld!)

Maar dan ben je dus eigenlijk wel teveel met je zelf bezig, niet? Met dat drukke in je hoofd.

Dit vind ik dus zon lompe kortzichtige opmerking. Argh. Kwaad word ik er gewoon van.

Ik zou willen dat mensen eens kunnen ervaren die geen autisme/add/adhd hebben, hoe het is om chaos in je hoofd te hebben.

Als ik echt druk ben in mijn hoofd, chaos noem ik dat, dan kan ik ook afdwalen en niet echt luisteren. Dan kun je tegen mij ook iets raars zeggen en dat ik antwoord met "uhuh". Het is echt echt ECHT geen onwil of desinteresse. Het zijn gewoon die stomme poedersuiker hersenen die niet mee werken.

Echt. Je moest eens weten hoe hard sommige mensen werken om normaal mee te kunnen draaien in wat sociaal wenselijk is en keer op keer op afgerekend worden op dat ze dat niet altijd perfect kunnen.

Ik ben zo blij met wat begrip vollere mensen in mijn leven.

Mensen die me dat dus niet kwalijk nemen en gewoon zeggen "volgens mij heb je me niet gehoord, gaat het wel ok?", zonder enig oordeel dan ook. Dat is vaak genoeg voor mij om even te resetten en met extra focus te gaan luisteren. Soms moet ik dan oprecht zeggen, nu ff niet, het kan er even niet bij.

Echt. Zoveel mensen doen dit NIET expres. In feite is het niet anders als tegen iemand met een dwars lesie zeggen "ja, maar dan sta je toch gewoon op en ga je toch gewoon lopen".

**Geplaatst**: 01-11-17 12:50

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 01-11-17 12:50

Ik heb zelf ook autisme dus ik kan goed begrijpen wat je zegt over het druk in je hoofd zijn

Maar als het goed is weten de mensen met wie je omgaat dat, en die kunnen daar dan ook gepast op reageren, toch?
Mijn autisme uit zich onder andere in het bijna niet kunnen tonen van emoties in het gezicht en dat kan ook wel eens maken dat ik ongeïnteresseerd overkom. Maar dat leg ik dan gewoon uit en sommige mensen snappen dat niet (‘maar je kan toch gewoon even glimlachen?!’ ‘je kunt er toch gewoon op letten dat je niet zo boos kijkt?’) en mensen die het wel begrijpen.
In mijn situatie is het wel zo dat niemand in mijn ‘vrienden’groepje een dergelijke stoornis heeft en daadwerkelijk totaal niet geïnteresseerd is in dingen die niet over hen gaan. Het groepje bestaat vooral uit mensen die heel erg gewend zijn in het middelpunt te staan en die constant om aandacht vragen zonder zelf ook maar een schrijntje ervan terug te geven.

Nomineer dit bericht ×