Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
verootjoo schreef:In een relatie ben je nu eenmaal met z'n tweeën, het gaat natuurlijk nooit werken als de een dagelijks 2 uur bezig is met z'n hobby en de ander maar alles moet accepteren. Concessies doen is ook niks mis mee. Je bent niet alleen en als je nergens rekening mee wilt houden en de ander maar moet accepteren dat je maandelijks honderden euro's weggooit en nooit thuis bent kan je misschien beter gewoon geen relatie aangaan.
verootjoo schreef:Ayasha schreef:Kijk en daar ligt 'm dus het verschil.Stél, for the sake of arguement, dat je het wel als beperkend zou ervaren, zou dat dan geen weerslag hebben op je relatie denk je?
Ik denk als ik mijn paarden zou moeten weg doen voor mijn relatie, dat altijd een weerslag zal blijven hebben omdat ik dat dus als een enorme beperking zou ervaren. En op termijn zou dat denk ik best wel gevolgen hebben voor de relatie.
En dát is voor iedereen persoonlijk natuurlijk.
Ik heb de gevolgen jaren later nog niet gemerkt. Maar nu ziet mn leven er ook heel anders uit. Toen studeerde ik/werkte net, woonde ik thuis en had ik tijd zat. Nu werk ik, woon ik samen met mn man, heb ik een kind... Ik zou sowieso niet meer weten waar ik de tijd voor een paard vandaan moet halen. Ook al kunnen we het nu wel betalenals ik wil komt er nu zo weer een paard, maar ik mis het niet meer.
Dus nee, geen beperking. Ook omdat ik de keuze zelf heb gemaakt. Ik ben niet gedwongen
.
)
. De financiele situatie van TS is niet bekend, maar ze woont nog thuis, en keer of draai het hoe je dat wilt, dat blijft een redelijk beschermd veilig nest. Ze zal ondertussen wat centen hebben voor dat paard en de kosten kunnen daarvan kunnen draaien. Maar kan ze dat ook in een andere situatie. Denk in dit geval dan aan samenwonen? Kan ze dan nog steeds haar paard volledig zelf bekostigen, en bijdragen in het gemeenschappelijke (zowel financieel als qua tijd) en dan nog overhouden om die andere extra's te doen en dus zonder dat het impact heeft op de relatie? (tenzij je dat uiteraard onderling anders overeenkomt). Dus voor een man, die niets met paarden heeft, is dat gewoon 1. een grote maandelijks kostenpost 2. ingepikte tijd (want eerlijk met een uurtje komen we zelden toe en als ze dan niet achter in de tuin staan, ben je toch al snel 2-3 uur van huis) 3. is dat een slag in het gezicht, een teleurstelling en best onrespectvol. (want hiervoor deed TS dus wel reisjes samen of van die extra dingentjes en was dat dus iets van 'hen', als koppel. Dat paard, en dus de aanschaf, gooit al roet in het eten, want plots kan hij maar alleen op vakantie vertrekken... ah ja ??!!! Dus het komt me redelijk egocentrisch over van TS. In de zin van ik krijg iets in mijn hoofd, boempats het staat er nu, accepteren en zwijgen en anders rot je maar op.
.
) naar de foto's die ik hem laat zien van die dag.
. Daar kan ik nog steeds stiekem om lachen.
Ik toon in heel veel dingen in zijn oeven interesse, maar die vrachtwagens kan mij echt niet boeien na al die jaren. Ik hoef hem niet lastig te vallen met paardenverhalen haha. Hij voert ze wel hoor en doet onderhoud, maar denk maar niet dat ie paard zal borstelen of enthousiast wordt als ik een mooi nieuw dekje heb gezien
of als ik ga winkelen dan verlies ik hem nadat ik hem 1 broek heb laten zien
Vind het eigenlijk best leuk om te lezen, vooral omdat er precies toch wat personen hun paard enorm opzij zetten. Ik kan erin komen als je zo bent en je daar geen last van ondervind, maar TS, kijk naar jezelf. Kan jij zonder je paard? Want ik heb de indruk dat dit zal uitdraaien op een break-up als dat niet het geval is. Het kan gewoon verwoording zijn, maar hij lijkt de paarden écht niet oke te vinden.Skyefate schreef:Wat een geweldige verhalen allemaal zegVind het eigenlijk best leuk om te lezen, vooral omdat er precies toch wat personen hun paard enorm opzij zetten. Ik kan erin komen als je zo bent en je daar geen last van ondervind, maar TS, kijk naar jezelf. Kan jij zonder je paard? Want ik heb de indruk dat dit zal uitdraaien op een break-up als dat niet het geval is. Het kan gewoon verwoording zijn, maar hij lijkt de paarden écht niet oke te vinden.
Brainless schreef:@Croyslover
Je kan niet iemand dwingen om over zijn paardenangst heen te stappen.
En ja; je kunt best een relatie hebben met iemand die heel bang is.
Maar dan moet degene het wel respecteren dat je een paar x per week minder/niet beschikbaar bent.
Ik zou nooit van mijn leven mijn vent de deur uitzetten omdat hij niets met paard heeft en/of zou willen.
Ik heb haar zelfs via de paarden leren kennen dus het is wel degelijk mogelijk!
Heelaas zijn we na een jaar uit elkaar gegaan.
croyslover schreef:sorry hoor maar zo iemand zou meteen er uit liggen!!
mijn ex, als de dood voor paarden, is mee gegaan, en is niet meer bang voor paarden
mijn huidige vriend was als de dood voor paarden
hij is mee geemigreerd naar hongarije, paarden aan huis
hij is nu niet meer bang voor paarden, doet iedere dag de stallen mesten voor mij en helpt mij met ze verzorgen ed , en dat was bang voor paarden!
hij is niet dol op paarden maar helpt mij met alles!
ik zou als ik jou was je plezier niet laten bederven en ik zelf zou het uitmaken (maar dit is absoluut jouw keuze!!)
heel veel sterkte!
bulck schreef:We lezen hier natuurlijk slechts een kant van het verhaal. En sommige reacties zijn ook heel kortzichtig en best infantiel.
Ik kan de reactie van die kerel best begrijpen. Naar wat ik lees heeft hij een vaste baan, eigen woonst en tot voor kort een leuke vriendin met een hobby dat paardrijden heet. Zo heeft hij dat gamen. Ieder zijn ding, logisch toch. Met die gegevens dunkt het me ook logisch dat een man naar de toekomst denkt. Tja het leven is nu eenmaal duur, dus wil je kinderen en wil je wat van de wereld zien en nog wat leuke extraatjes doen, dan kost je dat een hoop geld en zal je daar toch een plan voor moeten hebben. (tenminste wil je niet op een berg schulden zitten)
Tot Ts met een voldonge feit aankomt, nl een eigen paard. Dat moet er om de een of andere reden onmiddellijk staan en haar vriend moet dat slikken. De financiele situatie van TS is niet bekend, maar ze woont nog thuis, en keer of draai het hoe je dat wilt, dat blijft een redelijk beschermd veilig nest. Ze zal ondertussen wat centen hebben voor dat paard en de kosten kunnen daarvan kunnen draaien. Maar kan ze dat ook in een andere situatie. Denk in dit geval dan aan samenwonen? Kan ze dan nog steeds haar paard volledig zelf bekostigen, en bijdragen in het gemeenschappelijke (zowel financieel als qua tijd) en dan nog overhouden om die andere extra's te doen en dus zonder dat het impact heeft op de relatie? (tenzij je dat uiteraard onderling anders overeenkomt). Dus voor een man, die niets met paarden heeft, is dat gewoon 1. een grote maandelijks kostenpost 2. ingepikte tijd (want eerlijk met een uurtje komen we zelden toe en als ze dan niet achter in de tuin staan, ben je toch al snel 2-3 uur van huis) 3. is dat een slag in het gezicht, een teleurstelling en best onrespectvol. (want hiervoor deed TS dus wel reisjes samen of van die extra dingentjes en was dat dus iets van 'hen', als koppel. Dat paard, en dus de aanschaf, gooit al roet in het eten, want plots kan hij maar alleen op vakantie vertrekken... ah ja ??!!! Dus het komt me redelijk egocentrisch over van TS. In de zin van ik krijg iets in mijn hoofd, boempats het staat er nu, accepteren en zwijgen en anders rot je maar op.
Het bang zijn en uithalen ken ik persoonlijk ook, en is denk ik in de openingspost ook niet echt eerlijk naar de vriend van TS toe. Ik heb bvb schrik van katten, ik zal heus wel met iemand door een kamer vol katten durven lopen, maar laten ze me alleen in een hoek en er komt zo'n horde beesten af, nou dan zou ik allicht op dat moment ook verkeerd ventileren op de verkeerde persoon. Haal je dat dan uit verband, zal ik ook al snel een tiran lijken.
Verder is zijn gedrag redelijk logisch. Hij heeft zowieso niets met paarden, jij dringt een paard op, dus gaat hij zich afzetten tegen dat gegeven. Hij is miskend in het verhaal. Feit dat hij nog bij je is, is een teken dat hij toch ergens een toekomst samen ziet. Ik had dat pennymeisje mooi bij haar pa en ma achtergelaten en veel success gewenst!
Mij lijk de enige oplossing dat ze beide hun doelen op papier zetten. Wat is hun relatie? wat bindt hen? wat zijn de doelen op korte en lange termijn? Hoe zit dat tijdsverhaal en impact op de relatie? ( ben nu zelf wel eerder voor kwaliteit dan kwantiteit, maar ook daar verschillen mensen in) en wss ook een hele belangrijke wat is de financiele draagwijdte.
Paarden hebben een grote impact op ons dagelijkse leven en we mogen niet veronderstellen dat anderen dat zomaar aannemen. Wat voor ons vaak vanzelfsprekend is, is dat voor een ander heus niet.
bigone schreef:croyslover schreef:sorry hoor maar zo iemand zou meteen er uit liggen!!
mijn ex, als de dood voor paarden, is mee gegaan, en is niet meer bang voor paarden
mijn huidige vriend was als de dood voor paarden
hij is mee geemigreerd naar hongarije, paarden aan huis
hij is nu niet meer bang voor paarden, doet iedere dag de stallen mesten voor mij en helpt mij met ze verzorgen ed , en dat was bang voor paarden!
hij is niet dol op paarden maar helpt mij met alles!
ik zou als ik jou was je plezier niet laten bederven en ik zelf zou het uitmaken (maar dit is absoluut jouw keuze!!)
heel veel sterkte!
En je bent 16?? Geen kritiek maar gewoon verbaasd.
croyslover schreef:sorry hoor maar zo iemand zou meteen er uit liggen!!
mijn ex, als de dood voor paarden, is mee gegaan, en is niet meer bang voor paarden
mijn huidige vriend was als de dood voor paarden
hij is mee geemigreerd naar hongarije, paarden aan huis
hij is nu niet meer bang voor paarden, doet iedere dag de stallen mesten voor mij en helpt mij met ze verzorgen ed , en dat was bang voor paarden!
hij is niet dol op paarden maar helpt mij met alles!
ik zou als ik jou was je plezier niet laten bederven en ik zelf zou het uitmaken (maar dit is absoluut jouw keuze!!)
heel veel sterkte!
