Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-09-16 22:15

Geplaatst: 12-09-16 22:15

Geeft de mate van discriminatie extreem goed weer.

Hoe vaak ik wel geen opmerking hoor over k"t buitenlanders. Als ik dan zeg: sorry dat ik je tot last ben dan komt er een heel verweer over goede en slechte buitenlanders. Als je uit west-europa komt dan ben je geen echte buitenlander 8)7

Overigens was mijn stalgenoot wel consequent, die zei gewoon dat wij wel in haar land banen mochten nemen die zei zelf toch niet wilde :')

(ja ze was heel serieus).

**Geplaatst**: 12-09-16 22:20

Re: emigreren

Geplaatst: 12-09-16 22:20

Nouja als ik hier in het centrum Auckland over straat loop is ook 85% buitenlands. Zou menig Nederlander ook over klagen.

Ik denk dat het hier zo streng is, ondat NZ anders binnen de kortste keren bomvol zou zitten, en dat zou echt doodzonde zijn..

**Geplaatst**: 12-09-16 22:22

Geplaatst: 12-09-16 22:22

Het spookt wel eens door mijn hoofd.
Mijn veulen staat in de opfok in Tsjechië, heb het hier enorm naar mijn zin, wie weet ooit....

**Geplaatst**: 12-09-16 22:54

Geplaatst: 12-09-16 22:54

Lusitana schreef:
superpony schreef:
We hebben 3 jaar in Drenthe gewoond en toen miste ik mn familie al. Vond sommige stukken te vlak en te ''kaal''. Mijn moeder is 72 en mn broer is zwaar gehandicapt, dus zij kunnen niet zomaar naar ons reizen. OOk mn schoonloeder zit in een rolstoel.

Je kunt toch naar hén reizen? In een paar uur kun je vanuit heel Europa met het vliegtuig terug zijn in Nederland.

Overigens is mijn moeder 92 en slechtziende en reist in haar eentje per vliegtuig. Ze begeleiden gehandicapten gewoon.Iemand brengt haar in Nederland naar het vliegveld ik haal haar op van het vliegveld hier. Ze wordt netjes door personeel meegenomen in een rolstoel naar het vliegtuig en naar mij.

Maar als je hecht met fmilie bent en je bent niet zo rijk dat je elk weekeinde terug kan vliegen, moet je gewoon niet naar het buitenland gaan. Dan word je echt niet gelukkig.

Mijn broer is zwaar gehandicapt en kan nooit met vliegtuig reizen. Hij heeft een aangepaste kuip voor zijn elektrische rolstoel. Hij kan niet zelf zitten etc. We hebben al regelmatig geiformeerd, maar de accu's mogen niet het vliegtuig in, dus dan kunnenw e er niet mee rijden.
Een andere stoel is vanwege zijn gewicht en aanpassingen geen optie helaas.

Natuurlijk zouden wij naar hun reizen. Ook nu gaan we altijd bij hun op visite, of dat nou eerst 200m was, 180km of nu 5 km. Zij hebben een aangepast huis.

72 is niet oud in die zin, maar mijn broer woont bij mijn moeder. Maar je weet ook nooit hoe oud mensen worden en hoelang je je eigen levens on hold zet. dat is een keus die je maakt. Maar in onze familie weet ik iemand die altijd voor zijn moeder heeft gezorgd en altijd zei; als mn moeder er niet meer is, koop ik een sportauto, ga ik naar mn zus reizen ( in NZ ) etc. De moeder werd 100 en toen was hij zelf inmiddels op een leeftijd dat hij een en ander mankeerde.

We hebben ook dieren en zouden ze sowieso meenemen. In een ander land moet je dan wel iets opbouwen, dat je ze kan achterlaten.

Vanwege deze redenen zouden wij in eerste instantie ook kijken naar een plek die met de auto goed te overbruggen is.

**Geplaatst**: 13-09-16 09:32

Re: emigreren

Geplaatst: 13-09-16 09:32

Ik denk dat Kuggur bedoelde dat juist die landen allemaal uit import bestaan. Zo zijn ze 'begonnen'.

Dat denken in kansen is zeker waar. Nu ik een kind heb is dat wel iets anders omdat je toch wel iets fijns voor je kind wil en niet met vijf anderen een klein flatje wil huren in Londen

Er moet hier dus zeker wel een erg goed inkomen komen en dat zal best pittig zijn als alleenstaande moeder.

**Geplaatst**: 13-09-16 09:49

Geplaatst: 13-09-16 09:49

phormicola schreef:
Ik denk dat Kuggur bedoelde dat juist die landen allemaal uit import bestaan. Zo zijn ze 'begonnen'.

.

Inderdaad, om nog maar niet te spreken over wat er met de oorspronkelijke bevolking van die landen is gebeurd (ook omdat het nogal kfftopic zou gaan

).

**Geplaatst**: 22-09-16 04:56

Geplaatst: 22-09-16 04:56

Ik woon in Canada (mijn moeder zei altijd al: die blijft niet in NL wonen). Voordat ik Ben vertrokken had om ik net mijn studie af gemaakt en aantal maanden gewerkt. Toen ik nog studeerde, bracht ik mijn zomervakanties door met in het buitenland werken. Na mijn studie wilde Ik een jaar reizen/werken in Canada. Dat werden 2 jaar en toen een Canadees ontmoet, nu mijn man. We hebben een ranch. Nu werk ik, naast de kids, zoveel mogelijk mee (traditional ranch,zoveel mogelijk te paard). Hard werkend level, maar ik zou het niet willen omruilen. Ik heb er ook absoluut geen spijt van. Wel mis ik soms echt mijn zussen en vriendinnen (die ik mijn hele leven ken), dan was het fijner geweest als het 10 uur in de auto was ipv vliegen. Nu met Skype and whatsapp maakt het Wel een stuk gemakkelijker.

**Geplaatst**: 22-09-16 05:25

Geplaatst: 22-09-16 05:25

Ja, gedaan! Wij zijn in april dit jaar, na een voorbereiding van 4 jaar, geëmigreerd naar Canada. Nu dus bijna 6 maanden geleden. We genieten volop en alles gaat boven verwachting goed. We hebben absoluut geen spijt van onze beslissing!

Nomineer dit bericht ×