Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-07-16 13:26

Geplaatst: 10-07-16 13:26

En daar is de clincher: als je het leuk hebt met elkaar. Lijkt me nogal logisch dat je er dan samen aan gaat trekken. Er zijn nu eenmaal obstakels in het leven en zolang de rest goed zit ga je dat samen het hoofd bieden.

Mijn ex-man en ik hadden het al heel lang niet leuk samen en het was een regelrechte hel om ook maar iets tegen elkaar te zeggen. Zijn stoornis zorgde alleen voor meer schuldgevoel van mijn kant. Ook zonder de stoornis waren we uit elkaar gegaan

**Geplaatst**: 10-07-16 14:25

Re: Wanneer als partner iemand verlaten met stoornis?

Geplaatst: 10-07-16 14:25

toen mijn toe malige vriend en ik nog geen relatie hadden , had hij een groot drugs probleem. ik denk dat 3 kwart tegen mij zei laat het voor wat het is en de anderen kwart heeft gezegd zoek hulp en hou vol. omdat het toen nog mijn beste maatje was vond ik het moeilijk om hem los te laten. We hebben hulp gezocht en geprobeerd alles weer recht te zetten. tot nu toe is dit mijn beste keuze geweest we hebben nu al een 2 jarige relatie en stiekem zijn we nog steeds elkaars beste maatjes

ik moet er natuurlijk wel bij vermelden dat hij mij nooit heeft geslagen of anderen handelingen die ik niet wauw heeft gedaan. Ik denk dat ik het anders wel had afgekapt.. als ik sommige topics lees dat ze zwaar mishandelt zijn dan denk ik al gauw van please ts ga weg voor je eigen veiligheid.

maar goed ons probleem is dat een verslaving een terugval vaak laat zien. ik weet niet waarneer die er aan komt maar die zullen we ook vast wel verslaan. misschien komen we hem wel nooit meer tegen dat is mijn grootste wens

**Geplaatst**: 12-07-16 07:21

Geplaatst: 12-07-16 07:21

Ik de k dat het bij mij vooral zal liggen aan de verantwoordelijkheid van het probleem, neemt degene die de stoornis/het probleem heeft de verantwoording over de eventuele oorzaak of draagbaarheid van het probleem.
Dus doet De persoon er iets mee binnen de mogelijkheden zoals actief behandelen, medicatie, rekening houden met etc
En is er binnen de relatie ruimte voor beide personen
En tuurlijk speelt hier in mee wat er nu eigenlijk speelt en hoe dat ontstaan is.
Hoe lang dingen spelen.

iets wat aangeboren is heb je geen aandeel in het ontstaan gehad, maar heb je wel hand in hoe ie er mee om gaat.
Iets waar je door omstandigheden voor gekozen hebt daar zul je ook bij aan de reden voor de keuzes moeten willen werken

Wil degene met het probleem er niks mee/aan doen maar word je als partner wel geacht er van alles aan/mee te doen (rekening houden en sleuren aan een dood paard ) dan houd het op een gegeven moment op

**Geplaatst**: 12-07-16 10:40

Re: Wanneer als partner iemand verlaten met stoornis?

Geplaatst: 12-07-16 10:40

De andere kant:

Ik heb mijn vriend leren kennen tijdens mijn werk, maar nadat ik daar weg was zijn we pas echt gaan appen en hebben we afgesproken. Het was heel gezellig maar al na 1 maand kreeg ik mijn breekpunt. Na een hele tijd fulltime school, een zorgenpaardje, elke avond werken tot een uur of 3 en dan nog even 4 uurtjes slapen was ik op. Thuis ging ook niet lekker. Mijn vriend heeft me bijgestaan, ook al zag ik dat het niet goed met hem ging.

Begin dit jaar ben ik met therapie gestart en zijn we uitgekomen op een dysthieme stoornis. Ik kan weinig prikkels verdragen, geen volle dagen plannen en ben altijd moe. Ook ben ik nooit blij, en dit vergt veel van mijn vriend. Hij is mijn steun, maar hij kan niet terugleunen als het hem wat teveel wordt. Echter stopt hij er niet mee. Ik weet dat ik echt moeilijk kan zijn en mijn stoornis ook echt niet meewerkt, maar zolang ik aan het therapieën ben en me ervoor in zet wil vriend bij me blijven. En geloof me of niet, maar voor ons beide is het wel een heel dal geweest maar we komen er echt beter uit samen..

Ik kan me goed voorstellen dat je als partner niet door wilt gaan, maar ik weet niet waar ik nu was als mijn partner die keuze had gemaakt..

**Geplaatst**: 12-07-16 13:25

Geplaatst: 12-07-16 13:25

dit is een heel interessant topic, maar helemaal niet zwart-wit en voor iedere situatie en persoon anders...
Ik zou normaal gezien ook de eerste zijn om de zorgen voor mijn partner op mij te nemen ongeacht hoe zwaart het fysiek en mentaal ook is. Zo lang die persoon mijn toewijding naar waarde schat en dit toont (op zijn/haar manier in de mate vh mogelijke en afhankelijk vd aandoening/storonis). MAAR

Ikzelf heb een alcoholist verlaten na een relatie van 10j. Waarom?
- hij beweerde geen probleem te hebben
- loog over de hoeveelheid drank en stak flessen op de vreemdste plekken weg
- beloofde 1001 dingen
- lag meer zijn roes uit te slapen dan iets te doen, maar ik was diegene die te lui was om een poot uit te steken
- was opvliegend als hij wakker werd na zijn drankmisbruik
- continu achterdochtig, jaloers tot zelfs afgunstig tov iedereen uit zijn omgeving
- zijn familie en vrienden vonden dat er geen probleem was
Ik geraakte deels in een sociaal isolement (vrienden kwamen niet meer langs nadat hij enkele woede aanvallen gekregen had omwille van kleine dingen zoals een glas dat omvalt of een aansteker die niet meer werkt). Ik heb hem jaren gesteund en mij laten vernederen in bijzijn van vrienden. Maar toen ik na een wedstrijd thuiskwam en hij mij tegen de muur plakte omdat ik hem zogezegd aan de telefoon stond zwart te maken, was de maat vol. De dag nadien ben ik verhuisd en heb ik er definitief een streep onder getrokken.
Nu is hij verloren, job kwijt, huis (waar we zo hard aan gewerkt hadden) is een varkensstal, meermaals comateus afgevoerd en familie zit in zak en as. Maar hij vind nog steeds dat als ik mijn fouten toegeef en eraan werk, we een gelukkige toekomst kunnen hebben. Hij vergeeft mij 8)7

Maw hij is psychisch ziek en verdiend hulp. Hulp die ik niet kan bieden zonder mijzelf levend te begraven... Dat beseft en geeft nu ook zijn familie toe.

**Geplaatst**: 12-07-16 15:37

Re: Wanneer als partner iemand verlaten met stoornis?

Geplaatst: 12-07-16 15:37

Ik denk dat ik het met een alcohol of drugs verslaafde de relatie makkelijker zou verbreken dan met iemand die psychisch ziek is.

Ik ben blij dat ik toch de knoop doorgehakt heb,na 6 jaar was voor mij de rek eruit.

**Geplaatst**: 13-07-16 00:46

Geplaatst: 13-07-16 00:46

colunder schreef:
Ik denk dat ik het met een alcohol of drugs verslaafde de relatie makkelijker zou verbreken dan met iemand die psychisch ziek is.

Ik ben blij dat ik toch de knoop doorgehakt heb,na 6 jaar was voor mij de rek eruit.

Verslavingen zijn psychische ziektes. Al wil dat er bij weinig mensen in. Het heeft zelfs een genetisch component. Geloven dat men het zich zelf zoekt is echter makkelijker blijkbaar.

**Geplaatst**: 13-07-16 01:50

Geplaatst: 13-07-16 01:50

Het ligt eraan als je getrouwd bent is het een ander verhaal daarbij vragen de tsjes hier om hulp of hebben ze het een ander meegemaakt. Kijk en dan kies ik voor ts maar als ts bv van links naar rechts fladdert word daar ook wel op ingegaan zie ik vaak.

Nomineer dit bericht ×