Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 13:19

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 13:19

Sees schreef:
dnieSz, maar ik vind het nog wel wat anders om voor iemand te zorgen of voor iemands dieren. Dat mag je in mijn ogen gewoon niet van iemand verwachten en zéker niet voor een vakantie . Niet iedereen zit er op te wachten om het dier van een ander te verzorgen...

Dus als iemand ziek wordt dan is het wel normaal dat je voor zijn/haar kinderen zorgt maar niet voor dieren...? Want voor dieren kies je zelf maar voor kids zeker niet....?

Gelukkig zal ik voor beiden zorgen als het nodig is!

En het gaat hier niet over een vakantie.

Laatst bijgewerkt door Zonnetje81 op 09-05-16 13:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-05-16 13:20

Geplaatst: 09-05-16 13:20

Amable schreef:
Heb je ondertussen voldoende hulp voor je katten? Welke wijk/regio van Eindhoven woon je?

**Geplaatst**: 09-05-16 13:22

Geplaatst: 09-05-16 13:22

Ja maar Zonnetje, ik vind het eerlijk gezegd ook niet realistisch om maar te verwachten dan eenieder wel jouw dieren zou willen verzorgen in geval van een vakantie

. Als je echt niet anders kunt zoals nu, vind ik het wat anders maar niet iedereen is een dierenliefhebber of zit er op te wachten om kilometers te maken voor het dier van een ander. Het beperkt je namelijk wel.
Ik ben een enorme dierenvriend en heb zelf ook katten dus ik zou het geen probleem vinden om iemands kat te doen. Gelukkig heb ik ook vrienden met katten maar ik vind niet dat je er vanuit mag gaan dat anderen jouw dieren wel gaan verzorgen

.

**Geplaatst**: 09-05-16 13:23

Geplaatst: 09-05-16 13:23

Zonnetje81 schreef:
Dus als iemand ziek wordt dan is het wel normaal dat je voor zijn/haar kinderen zorgt maar niet voor dieren...? Want voor dieren kies je zelf maar voor kids zeker niet....?

Gelukkig zal ik voor beiden zorgen als het nodig is!

En het gaat hier niet over een vakantie.

Wat een rare vergelijking...

Ik ken ook genoeg mensen die zich geen raad zouden weten met een kind in huis ineens hoor. En met katten hebben nu eenmaal heel veel mensen niets.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 13:24

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 13:24

Het gaat toch niet over een vakantie in deze situatie?

@amable: je hebt pb

**Geplaatst**: 09-05-16 13:30

Geplaatst: 09-05-16 13:30

Zonnetje, heb je mijn bericht wel gelezen:

Sees schreef:
Ja maar Zonnetje, ik vind het eerlijk gezegd ook niet realistisch om maar te verwachten dan eenieder wel jouw dieren zou willen verzorgen in geval van een vakantie . Als je echt niet anders kunt zoals nu, vind ik het wat anders maar niet iedereen is een dierenliefhebber of zit er op te wachten om kilometers te maken voor het dier van een ander. Het beperkt je namelijk wel.
Ik ben een enorme dierenvriend en heb zelf ook katten dus ik zou het geen probleem vinden om iemands kat te doen. Gelukkig heb ik ook vrienden met katten maar ik vind niet dat je er vanuit mag gaan dat anderen jouw dieren wel gaan verzorgen .

Maar goed dan nóg zit niet iedereen te wachten op het verschonen van 5 kattenbakken iedere dag, Maakt dat mensen dan individualistisch? Ja misschien wel maar de situatie is blijkbaar nu wel zo. Kun je niet iemand vragen om één keer in de week de kattenbakken te doen en iig de wel gecastreerde katten evt in een pension te doen als je echt problemen houdt met de verzorging?

**Geplaatst**: 09-05-16 13:34

Geplaatst: 09-05-16 13:34

Zoe_97 schreef:
ik denk dat dit toch echt aan jouw (kleine?) netwerk ligt. ik merk hier helemaal niets van. buren staan dadelijk klaar, vrienden sturen berichtjes om te helpen en familie staat altijd klaar... Tijdens een vakantie zou ik mijn hond en katje op minstens 5 plaatsen kunnen uit logeren sturen en heb ik voor elke dag wel meerdere helpende handen klaarstaan voor paardlief.

Ligt het ook niet aan je eigen mentaliteit? Ik steek bijvoorbeeld veel tijd in conacten onderhouden, even op de koffie gaan bij de buren of even hulp aanbieden bij kennissen die gaan verhuizen. Hulp werkt vaak in 2 richtingen

Dit is ook mijn ervaring. Goede vrienden helpen elkaar. Wellicht dat TS haar vriendschappen nog eens onder de loep moet nemen?

Edit: Als ik zou weten dat ik geen hulp zou kunnen krijgen op het moment dat mij iets overkomt, dan zou ik geen huisdieren(of kinderen) willen/nemen/krijgen etc.

Laatst bijgewerkt door Wildgirl op 09-05-16 13:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 13:34

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 13:34

Uiteraard hoeven ze niet elke dag te komen

en als je al 2 vrienden hebt die elkaar afwisselen ben je al gauw 4 a 5 dagen verder. Het is gewoon net een beetje rottig dat ik uitgerekend nu dit krijg en nestjes heb en mijn katers niet bij de poezen mogen anders zou ik alles in 1x hoppa in de bijkeuken dumpen en dan kom je met om de 2 a 3 dagen verzorgen wel uit. Maar ja dat is de wet van Murphy...hoewel het kon nog erger: mijn vader in het buitenland en dat ik daar nog op de grond lag

Ik heb een bokker die heeft aangeboden te helpen ze heeft zelf ook kitten nestjes.

En ik hoop toch wel snel wat meer te kunnen dat ik zelf kan bukken/op mn knieen kan om te verzorgen...hoewel het aan mijn knie is

Nu kan ik veel zittend maar ik kan niks pakken/optillen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 13:37

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 13:37

Wildgirl schreef:
Edit: Als ik zou weten dat ik geen hulp zou kunnen krijgen op het moment dat mij iets overkomt, dan zou ik geen huisdieren(of kinderen) willen/nemen/krijgen etc.

Situaties veranderen....ene moment heb je misschien een partner en een goede dieren vriendin het andere moment zijn die door welke omstandigheden dan ook....weg. Beetje kort door de bocht. En volgens mij weet je zoiets niet van te voren.....je weet ook niet of en wanneer je iets gaat krijgen.

**Geplaatst**: 09-05-16 13:42

Geplaatst: 09-05-16 13:42

Vervelend TS! Inderdaad erg lastig en niet iets waarbij je stil staat op het moment dat je dieren neemt.
Maar of het iets is van de maatschappij van tegenwoordig vraag ik me wel af..

Ik heb een aantal maanden terug in de situatie gezeten. Ongeluk gehad met een paard en niets kunnen.
Nu heb ik wel een partner, dus dat scheelt natuurlijk al een boel. Maar mijn buren (van 2 kanten) stonden ook meerdere keren per dag voor mij klaar en hebben de zorg van al mijn paarden op zich genomen, boodschappen gehaald, medicijnen gebracht enz.. nu heb ik wel een goede band met mijn buren en probeer ik andersom hetzelfde te doen, maar dan nog.
Daarnaast is mij zusje wat vaker langs gekomen om extra mest te ruimen en paarden beweging te geven.
En ik had al een afspraak staan met vrienden aan de andere kant van het land. Deze zijn toen op eigen initiatief allemaal naar mij toegekomen omdat ik niet daarheen kon.
Veel familie is langsgeweest, terwijl niemand echt in de buurt woont.
Voor mij was dit echt een moment van 'wow hoeveel mensen zijn er wel niet met me begaan en willen helpen?!' Terwijl ik zelf altijd erg het idee heb dat we mensen alleen maar tot last zijn dat we zo ver weg zijn gaan wonen.

Vind het echt rot om te horen dat het voor jou compleet anders voelt! Wil je dan ook veel sterkte wensen en hopelijk ben je snel opgeknapt!!

**Geplaatst**: 09-05-16 13:45

Re: Hoe kwetsbaar ben je in deze individualistische maatschappij

Geplaatst: 09-05-16 13:45

Herkenbaar. En toch: vragen Marieke, mensen hebben soms een bord voor hun kop als het aankomt op hulp aanbieden. En niet eens altijd verkeerd of laks bedoeld, gewoon echt omdat ze denken dat het of wel mee valt, of je het misschien al geregeld hebt. 'Gewoon vragen'. Daarnaast: je kan van een ander niet verwachten dat hij precies even lief en aardig is als jij als de situatie omgekeerd zou zijn. Zou heel fijn zijn, maar zo werkt het helaas niet. En ja, dat maakt je kwetsbaar als je alleen bent! Sterkte trouwens! :(:)

Het noorden is iets te ver weg bij jou, maar anders stapte ik meteen in mijn autootje. (heb je ook helemaal niks aan

). Sterkte!

**Geplaatst**: 09-05-16 13:47

Geplaatst: 09-05-16 13:47

Zonnetje, hm je fokt met de katten denk ik of niet? Dat maakt het dan inderdaad wat lastiger qua gescheiden houden en dat je nu net een nestje hebt, is inderdaad een rottige timing. Gelukkig dat een bokker wil helpen.

Denk je dat je vrienden wel zouden willen helpen als je het vraagt? Want ik snap dat het teleurstellend is dat ze het niet zelf aanbieden maar je moet wel geholpen worden nu, toch?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 14:08

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 14:08

Sees schreef:
Zonnetje, hm je fokt met de katten denk ik of niet? Dat maakt het dan inderdaad wat lastiger qua gescheiden houden en dat je nu net een nestje hebt, is inderdaad een rottige timing. Gelukkig dat een bokker wil helpen.

Denk je dat je vrienden wel zouden willen helpen als je het vraagt? Want ik snap dat het teleurstellend is dat ze het niet zelf aanbieden maar je moet wel geholpen worden nu, toch?

Op het kattengebied moeilijk omdat de mensen die ik ken NIKS maar dan ook NIKS met katten hebben.

Vanmorgen heb ik mijn jeugdvriendin gebeld met de vraag of haar schoonmaakster mij niet kan helpen, zij zelf heeft een druk/zwaar leven onder andere door 3 kinderen waarvan eentje zwaar gehandicapt, daarmee moet ze elke dag van de ene therarpie/opvang naar de andere. Maar zelfs zij wil dan nog ergens proberen te komen maar ik ben haar haar gezegd dat haar leven al zo ingewikkeld is dat er anderen zijn die het wel makkelijker kunnen regelen. Ik ben haar al dankbaar ze heeft vandaag haar schoonmaakster gevraagd om mij deze week te helpen dus die komt woensdag!

Helaas is door omstandigheden eigenlijk mijn grote dierenvriendin niet meer in beeld, door haar ben ik in aanraking gekomen met de katten hahaha. Zij had ze wel (deels) kunnen opvangen/verzorgen.

En een ander die voor me klaar zou staan is zwaar allergisch dus niet zo handig

Maar een (nieuwe) vriendin die verder weg woont komt sowieso nog met haar kids en zal dan de katten doen. Konden de kids meteen met de katten knuffelen!

Als ik de katten niet had dan was het probleem minder want na 1 dag kon ik mijn bed al uit. Voor mezelf boeit het niet zo erg....wat jullie zeggen boodschappen bestel je tegenwoordig, huishouden enzo kan wel wachten. Zo lang je maar kan eten/drinken en naar de wc kunt kom je je dagen nog wel door.

Maar goed ik zat ook maar alleen te wezen toen ik het topic opende. Je hebt pijn in je poot, je kan tegen niemand aan kletsen, je kan bijna niks, je wilt het beste voor je dieren, mensen staan er niet zo bij stil dat je dus maar alleen zit te wezen. Dan komt dat besef weer naar boven. Ik had iemand al meerdere keren proberen te bellen....en ik heb haar nog steeds niet gesproken.

**Geplaatst**: 09-05-16 14:16

Geplaatst: 09-05-16 14:16

Om eerlijk te zijn,

als iemand mij verteld dat hij/zij haar been gebroken heeft en niets kan.
dan zie ik dat 'niets' als de deur niet zomaar uit kunnen, of gewoon moeite hebben met door het huis gaan.

Een hond zou ik dan wel vlot aanbieden te komen uitlaten.
Maar verzorging van de katten.. beetje rondkrabbelen gaat meestal wel met een gebroken been.
Dus daar zou ik ook niet snel bij stilstaan..

als ik verder weg zou wonen, dan is het ook logisch dat mijn kennis/vriend de ah bezorgdienst zou gebruiken, dan verwachten dat ik bijv. een uur aan benzine en tijd verrijd om de boodschapjes te doen. Dan kom ik wel in het weekend, neem de nieuwe boodschappen mee, help even flink in huis en de dieren, zodat je er weer een paar dagen tegen aan kunt.

Als ik weet dat een van mijn buren met het pootje omhoog zit, ben ik de eerste die zal aanbieden even de boodschappen te halen of even in huis te helpen, ook met de verzorging van dieren.

Maar als je dat niet weet, dan kun je het ook niet ruiken dat een ander wat nodig heeft.

En zelfs een heks zal niet snel 'zoek het maar lekker uit' zeggen als je aangeeft dat je erg omhoog zit en hulp nodig hebt toch?

In je appartement was het minder moeite om contact te leggen, je komt elkaar vaak genoeg wel ergens een keer tegen. Nu zit je in een buurt waar je echt tijd en moeite moet doen om je buren wat beter te leren kennen. In tijden van nood, kan dat heel waardevol blijken. Nogmaals.. je hoeft ze niet eens te mogen, of vrienden te zijn.

ik zeg ook niet dat je een klein netwerk hebt.. Maar dat netwerk is blijkbaar niet geschikt voor hulp om de hoek..

Je OP ging erover dat het zo individualistisch is tegenwoordig.. Maar daar maak je zelf ook onderdeel vanuit.. Immers jij zult ook niet uit jezelf bij je buren aanbieden om te helpen, want je weet eigenlijk niet wat daar speelt (ik neem buren/buurt heel ruim overigens.. bij ons beschouwden we zo'n beetje 3 kilometer dijk als 'buren'/buurt')..

De heks van een buurvrouw zal op haar beurt als zij wat mankeert precies het zelfde gevoel krijgen.. wat is iedereen toch individualistisch.. want ook zij zal niet op jou kunnen rekenen zonder dat ze er zelf om vraagt...

mijn punt is, als je vind dat men individualistisch is, dan heb je zelf heel veel macht om dat in je nabije omgeving te veranderen.

Dat je vrienden in de buurt je laten vallen.. DAt is een punt waar ik ze persoonlijk gewoon op aan zou spreken.. 'Jongens, ik zit hier behoorlijk mee. ik heb laten weten dat ik niets kan, maar niemand van jullie heeft hulp geboden. Ik zou graag willen weten hoe dat komt, want vrienden horen er toch voor elkaar te zijn'.

Laatst bijgewerkt door elenaMM77 op 09-05-16 14:17, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-05-16 14:17

Geplaatst: 09-05-16 14:17

Zonnetje, ja dat is dus wel écht het probleem van het hebben van katten

. Ik heb een kattenliefhebbende (schoon)familie en een paar vrienden met katten maar ook vrienden die katten echt rotbeesten vinden of allergisch zijn. Die zou ik ook niet hoeven te vragen

. En een hond gaat toch iets makkelijker in pension dan een kat heb ik het idee. Maar goed, jij bent niet mobiel dus had ze niet eens weg kunnen brengen O:)

.

Wij hebben ook wel eens bij (nieuwe) buren aangeklopt voor onze vakantie omdat ik wist dat zij ook katten hadden en zij ook vast eens op vakantie zouden gaan (en nieuw waren en dus waarschijnlijk weinig mensen kenden) maar ik heb ook wel eens iemand betaald toen we geen 'oppas' konden vinden.

Veel sterkte.

**Geplaatst**: 09-05-16 14:22

Geplaatst: 09-05-16 14:22

Zonnetje na je laatste bericht begrijp ik eigenlijk je probleem niet meer zo.
Je schrijft dat je na een dag weer uit bed kon. Dan kun je toch ook je kittens verzorgen?

Ook het huishouden lukt dan met beetjes.
En omdat je dan toch niet hoeft te werken is het niet erg dat je er lang over doet.

Ik heb hier stal gemest, paarden binnen en buiten gezet en het huishouden gedaan met voet in het gips als met mitella na zware schouder operatie.
Niet omdat ik geen hulp had maar omdat ik hulp overbodig vond.
Alleen het omschudden van de kruiwagen kon ik niet zelf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 14:23

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 14:23

Ja ik heb mijn vrienden toen ook betaalt toen ze op mijn katten hebben gepast om benzine/tijd te compenseren. Maar zelfs voor 20 euro per dag zijn mensen niet bereid om mijn beestjes eten/water te geven en een drol per kat uit de bak te vissen

Uiteraard is niet iedereen hetzelfde maar ik heb bijv NIKS met konijnen/hamsters/vogels, toch zou ik ze voor een goede vriendin verzorgen als ik haar daarmee help zodat ze onbezorgd op vakantie kan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 14:31

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 14:31

bruintje123 schreef:
Zonnetje na je laatste bericht begrijp ik eigenlijk je probleem niet meer zo.
Je schrijft dat je na een dag weer uit bed kon. Dan kun je toch ook je kittens verzorgen?

Ook het huishouden lukt dan met beetjes.
En omdat je dan toch niet hoeft te werken is het niet erg dat je er lang over doet.

Ik heb hier stal gemest, paarden binnen en buiten gezet en het huishouden gedaan met voet in het gips als met mitella na zware schouder operatie.
Niet omdat ik geen hulp had maar omdat ik hulp overbodig vond.
Alleen het omschudden van de kruiwagen kon ik niet zelf.

Nee want ik kan niet bukken, mijn been buigen of juist erg strekken (beetje gebogen kan is optimaal) erop leunen laat staan op mijn knieen op de grond gaan zitten. De kittens zitten in een hondenbench, daarin zit een grote kattenbak en liggen ze in een doos met kleedjes, ik kan niks tillen als ik moet lopen, ik kan niet achter loslopende kittens aan. Ik kan toch echt maar op 1 been staan en moet mezelf vasthouden.

Ik ben al zo ver dat ik het eten voor de kittens maak in de keuken en dan op de grond zet en vooruit schuif met mijn krukken.

En ja ik dacht vtv er ook lichtzinnig over maar op 1 been kan ik dus niet functioneren ben al regelmatig bijna omgedonderd, mijn ene been is niet zo sterk als ik dacht dus krijg nu al last van overbelasting, kramp, vermoeidheid als ik even sta. Ik wens ook dat het snel wat minder warm is

Mijn katers zitten boven op een slaapkamer, ik kan de trap niet op, dat gaat savonds met moeite maar hoe moet ik die kattenbakken verschonen? Ik kan niet omhoog komen met krukken en een emmer met schepje en het voer mee naar boven krijgen of andersom de kattenbakken naar beneden. Nu hebben ze daar gekotst en moet ik eigenlijk dat opruimen en dweilen.

Ja ik had het zelf kunnen doen als ze allemaal los in de bijkeuken zaten dan hoefde ik de kattenbakken/kleedjes niet uit de bench te halen/goed te leggen of te verplaatsen etc. Dan had ik met wat schuifwerk het wel voor elkaar gekregen. Ik kan ook geen katten vasthouden en met krukken tegelijk lopen.

Misschien was mijn voet in het gips nog makkelijker dan kon ik mijn been nog buigen. Ik merk wel dat ik nu handiger aan het worden ben en dat ik iets minder pijn heb want eerst had ik bij elke stap vooruit met krukken een pijnscheut.

maar het is zo simpel om andere verwondingen te vergelijken met ik kon dit of dat.... ik had nu liever iets aan 1 arm gehad dan aan mijn been!

**Geplaatst**: 09-05-16 14:39

Re: Hoe kwetsbaar ben je in deze individualistische maatschappij

Geplaatst: 09-05-16 14:39

Zonnetje, ik weet niet wat het is met katten maar sommige mensen hebben er echt een grondige hekel aan en willen er dus inderdaad ook niets mee te maken hebben. Heel vervelend maar ik ervaar dat met geen enkele andere diersoort zo sterk als met katten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-16 14:40

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-16 14:40

Sees schreef:
Zonnetje, ik weet niet wat het is met katten maar sommige mensen hebben er echt een grondige hekel aan en willen er dus inderdaad ook niets mee te maken hebben. Heel vervelend maar ik ervaar dat met geen enkele andere diersoort zo sterk als met katten.

Gelukkig ben ik dan niet gek, ik ervaar dat ook zo!

Maar het komt allemaal wel goed alleen was het makkelijker geweest als de hele groep beneden in de bijkeuken zat. Hahaha.

**Geplaatst**: 09-05-16 14:43

Geplaatst: 09-05-16 14:43

Nee je bent niet gek. Ik snap er zelf niks van want het kunnen echt wel dierenliefhebbers zijn maar katten willen ze niks van weten.

Ik ervaar dezelfde diepe 'haat' met Fransen. Mensen vinden Frankrijk altijd leuk maar die Fransen

. Ook dat ervaar ik totaal anders.

Ik zou je met liefde uit de brand helpen maar voor mij is een enkele reis ook al snel 80km

.

Veel sterkte, hopelijk knap je snel weer op.

**Geplaatst**: 09-05-16 14:46

Geplaatst: 09-05-16 14:46

Ik heb geeneens kinderen, maar wel een fulltime baan, mijn reistijd van 2 uur per dag, een partner, een huishouden en mijn eigen dieren. Daarnaast doe ik ook graag leuke dingen voor mezelf, ik werk er hard genoeg voor. Dus als ik dan elke dag heen en weer moet voor iemands' katten heb ik daar ook niet veel zin in.

Voor goede vrienden of naaste familie zou ik het nog wel doen, maar liever niet. Het is een ander verhaal als je inderdaad in de prak ligt. Maar ook dan zou ik alleen hulp aan goede vrienden of naaste familie bieden. Ik heb daar gewoon de energie niet voor.

Kun je niet alles tijdelijk op één verdieping houden?
Voor een buur is het natuurlijk wel wat gemakkelijker even de katten te voeren en verschonen. Die is zo weer thuis. Als je een kwartier reistijd hebt, ben je zomaar een uur weg. En een uur is best veel tijd als dat eigenlijk eindelijk je eigen tijd is. Hopelijk krijg je je buren dus zo ver.
Jammer dat je niet zoveel mensen om je heen hebt. Zodra je been weer genezen is, zou ik daar voor op stap gaan +:)+

Beterschap!

**Geplaatst**: 09-05-16 14:58

Geplaatst: 09-05-16 14:58

Ik ben eigenlijk wel verbaasd dat hier geredeneerd wordt vanuit het standpunt 'dat kost me een uur tijd, daar heb ik niet zo veel zin in'. Nee natuurlijk heb je er niet zo veel zin in, anders deed je het ook wanneer het niet nodig was, maar daar gaat het toch niet om? Het gaat er in zo'n situatie toch om dat iemand die hulp even nodig heeft?

Overigens hier ook gemengde ervaringen met hulp vragen/krijgen. Sommige mensen blijken inderdaad meer te redeneren vanuit hun eigen beperkingen/nadelen van hulp bieden, anderen doen het zonder blikken of blozen. En het heeft niet altijd iets met de verdere kwaliteit van de vriendschap te maken, het is meer een karaktereigenschap denk ik. Hoewel het me soms wel gestoord heeft, probeer ik er niet veel meer van te maken; zo zijn die mensen nu eenmaal en dat ga je met gefrustreerd zijn toch niet veranderen

. Maar ik merk wel dat degenen die mij geen hulp wilden geven, toen ik er expliciet om vroeg, voor mij qua vriendschap toch iets minder belangrijk zijn geworden.

**Geplaatst**: 09-05-16 15:02

Geplaatst: 09-05-16 15:02

Sofy schreef:
Ik ben eigenlijk wel verbaasd dat hier geredeneerd wordt vanuit het standpunt 'dat kost me een uur tijd, daar heb ik niet zo veel zin in'. Nee natuurlijk heb je er niet zo veel zin in, anders deed je het ook wanneer het niet nodig was, maar daar gaat het toch niet om? Het gaat er in zo'n situatie toch om dat iemand die hulp even nodig heeft?

Overigens hier ook gemengde ervaringen met hulp vragen/krijgen. Sommige mensen blijken inderdaad meer te redeneren vanuit hun eigen beperkingen/nadelen van hulp bieden, anderen doen het zonder blikken of blozen. En het heeft niet altijd iets met de verdere kwaliteit van de vriendschap te maken, het is meer een karaktereigenschap denk ik. Hoewel het me soms wel gestoord heeft, probeer ik er niet veel meer van te maken; zo zijn die mensen nu eenmaal en dat ga je met gefrustreerd zijn toch niet veranderen . Maar ik merk wel dat degenen die mij geen hulp wilden geven, toen ik er expliciet om vroeg, voor mij qua vriendschap toch iets minder belangrijk zijn geworden.

Maar dit vind ik ook wel kwalijk hoor. Ik zou nooit of te nimmer hulp weigeren te bieden als iemand er om zou vragen maar ben wel zo'n muts die niet altijd direct door heeft dat specifiek MIJN hulp gewenst is

.

**Geplaatst**: 09-05-16 15:10

Re: Hoe kwetsbaar ben je in deze individualistische maatschappij

Geplaatst: 09-05-16 15:10

Ik denk eigenlijk dat je op zoek moet naar betere/andere vrienden.

Om eerlijk te zijn.

Je hebt het steeds over de hele maatschappij maar mijn ervaring (en die van vele met mij blijkbaar) is helemaal niet dat mensen je niet meer helpen.
Dus wellicht heb je gewoon de pech dat je de verkeerde mensen rond je hebt.

Nomineer dit bericht ×