Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-04-16 19:38

Geplaatst: 03-04-16 19:38

soesita schreef:
.... En dan vraag ik me weer af hoe het verder moet wanneer mijn kinderen groot en zelfstandig geworden zijn en hoe ik dan weer een zinvolle invulling aan mijn leven moet gaan geven.
.....

ik zou zeggen....koop een paard tegen die tijd....

Ik vond het heerlijk, die kindertijd. Niet altijd even makkelijk, maar wel erg leuk. En wat 'men' zegt klopt hoor. Terugkijkend vliegt het voorbij...
Nu ze 'groot' zijn en studeren vind ik het ook heerlijk. Wat een tijd houd je over

(not)

**Geplaatst**: 03-04-16 19:46

Geplaatst: 03-04-16 19:46

Soesita, dan zou ik wel weer lekker aan weekend clinics gaan mee doen denk ik

Ik heb me in de 35 jaar ervoor ook niet verveeld zullen we maar zeggen

Ik weet nog dat mijn moedet zei: oh wat ben ik nlij dat je zwanger bent.
Ik vond het idee dat jullie later eenzaam zijn zo erg erg....
Ik dacht alleen maar....hûh

**Geplaatst**: 03-04-16 19:53

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 03-04-16 19:53

Mijn man is twee werkdagen thuis. Ik ook. Een dag oppas. En samen het weekend.
Beide uren ingeleverd om bij ons kind te zijn. Gelukkig zijn wij in de situatie dat dat kan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-04-16 20:04

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst door de TopicStarter : 03-04-16 20:04

Ik ben wel bewust op zoek gegaan naar een halftijdse job, met de gedachte voor later als we een kind hebben.
Mijn vriend werkt wel voltijds, omdat hij veel meer verdient en minder dan voltijds niet mogelijk is in zijn job.
Nu vind ik dat niet erg want zelfs zonder kind had ik niet voltijds gewerkt, maar misschien wel 25 of 30 uur.

De zorg over ons zoontje is dus wel grotendeels door mij, maar hij helpt zoveel als hij kan. Hij doet dan voor en na zijn werk dingen in het huishouden, en s avonds ga ik altijd met onze hond naar de hondenwei voor 1u tot 1.5u en dan zorgt hij voor hem, geeft hem eten, verschoont hem en legt hem in bed.
Maar door zijn epilepsie en gevolgen van hersenbloeding, is dit wel het max dat hij kan helpen om nog verantwoord te gaan werken.
Maar dit wisten we op voorhand, nu wel de pech dat ikzelf ook niet heel mobiel ben door erge bekkeninstabiliteit dus de laatste tijd is er soms wrevel omdat we beide een beetje vermoeid zijn.

**Geplaatst**: 03-04-16 20:14

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 03-04-16 20:14

Bekkeninstabiliteit is een akelig foutje van moedernatuur. Echt heel ellendig.
Ik heb het gelukkig niet heel erg gehad maar de pijnscheuten in mijn schaambeen en stuitje waren voldoende om te weten dat het in ergere mate echt een hel moet zijn.
Ik heb heel veel gehad aan intensieve fysiotherapie met pilatus oefeningen.

**Geplaatst**: 03-04-16 20:46

Geplaatst: 03-04-16 20:46

piezze schreef:
Eerste kindje denk je nog valt reuze mee maar bij elk volgend kindje wordt het intensiever vind ik. Ook mooier maar best zwaar als je daarnaast nog meerdere dingen wil of moet doen.

Ach ik heb er inmiddels 7, en ik vind het alleen maar makkelijker worden. Leeftijden tussen bijna 9 jaar en 3,5 week. Enkele van onze kinderen hebben een vorm van autisme, eentje krijgt geheel thuisonderwijs, 3 gaan er halftijds naar school en hebben voor de rest thuis les van tutors en therapeuten.
Wij wonen in Engeland, zonder familie bij de deur dus staan er als ouders eigenlijk 100% alleen voor, maar ik vind het echt niet zwaar. Tuurlijk soms heb je een rotdag, maar die zijn enorm in de minderheid. Ik werk niet, mijn man is gedeeltelijk zelfstandig en gedeeltelijk in loondienst en is ca. 4 uur per dag weg. Tijd voor mijzelf heb ik als mijn man thuis is en omgekeerd, nee wij gaan niet samen uit eten etc (ik laat mijn kinderen niet achter bij een oppas) maar maken het thuis gezellig, en op deze manier hebben we best een gebalanceerd leven.

**Geplaatst**: 03-04-16 21:07

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 03-04-16 21:07

Dat is uiteraard een bewuste keuze die je dan maakt.
Ik zou daar ongelukkig in zijn, ik heb mijn werk nodig.
Maar iedereen is anders gelukkig

**Geplaatst**: 03-04-16 21:13

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 03-04-16 21:13

Dat is zeker waar, en toen wij nog in Nederland woonden werkte ik fulltime mee in ons eigen bedrijf, alleen dan om de werktijden van mijn man heen, zodat er altijd iemand bij de kinderen was (of ze gingen mee, dat kon heel makkelijk) maar nu hebben we geen auto meer (ik woon in London en durf hier echt geen auto te rijden, bovendien hebben we dan een 9 zitter nodig, en dat is me veel te groot)dus ben ik "overbodig" (ik deed stock ophalen met de auto) en concentreer ik me nu volledig op de kinderen (plus toen we uit NL weg gingen hadden we er 4, nu dus 7, dus een heel stuk drukker.

**Geplaatst**: 03-04-16 21:18

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 03-04-16 21:18

Wow 7! ,ik drie en die zijn alweer wat groter en ja dan wordt het allemaal weer makkelijker. Toch heeft die tijd dat ze klein waren ook wel wat. Ze zijn dan nog zo lief en knuffelig. Op de middelbare school gaat dat er een beetje af.nu

**Geplaatst**: 03-04-16 21:20

Geplaatst: 03-04-16 21:20

Ik vind het echt knap zoveel kinderen

Maar voor mij is het niets

**Geplaatst**: 03-04-16 21:28

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 03-04-16 21:28

Pfffff 7, vind die ene van mij echt zat _O-

Wat bij mij heel erg veranderd is is het overweldigende verantwoordelijkheidsgevoel. In anderhalf jaar tijd heb ik meer veranderd en voor elkaar gebokst dan in die 29 jaar ervoor. Ik doe alles voor haar. Maakt niet uit wat het is.
Hiervoor deed ik altijd maar wat en maakte nooit iets af.

Ik vind moederzijn best zwaar, maar ook heel erg mooi

**Geplaatst**: 03-04-16 21:58

Geplaatst: 03-04-16 21:58

Als ik er 7 zou hebben, kan ik ze drillen om hun moeder al vroeg te verplegen :')

zit dan in de rolstoel

ben net blij dat ik uit de rolstoel ben en weer 300 meter kan lopen nu :')

**Geplaatst**: 04-04-16 07:52

Geplaatst: 04-04-16 07:52

Jeetje 7...nee niks voor mij. Ben heel bij met 1

mijn lichaam zou dat ook niet trekken, zoveel zwangerschappen.

chanel1985: bekkeninstabiliteit is echt niet fijn. Heb het zelf alleen tijdens mijn zwangerschap gehad, kon helemaal niks meer. Een vriendin van mij heeft het aan haar 2e zwangerschap over gehouden. Jongste is nu 7 en ze had al jaren pijn. Ze heeft eindelijk iets gevonden wat haar helpt, dry needling. Misschien ook iets voor jou? Zij heeft er heel veel baat bij.

**Geplaatst**: 04-04-16 08:08

Geplaatst: 04-04-16 08:08

chanel1985 schreef:
Ik ben wel bewust op zoek gegaan naar een halftijdse job, met de gedachte voor later als we een kind hebben.
Mijn vriend werkt wel voltijds, omdat hij veel meer verdient en minder dan voltijds niet mogelijk is in zijn job.
Nu vind ik dat niet erg want zelfs zonder kind had ik niet voltijds gewerkt, maar misschien wel 25 of 30 uur.

De zorg over ons zoontje is dus wel grotendeels door mij, maar hij helpt zoveel als hij kan. Hij doet dan voor en na zijn werk dingen in het huishouden, en s avonds ga ik altijd met onze hond naar de hondenwei voor 1u tot 1.5u en dan zorgt hij voor hem, geeft hem eten, verschoont hem en legt hem in bed.
Maar door zijn epilepsie en gevolgen van hersenbloeding, is dit wel het max dat hij kan helpen om nog verantwoord te gaan werken.
Maar dit wisten we op voorhand, nu wel de pech dat ikzelf ook niet heel mobiel ben door erge bekkeninstabiliteit dus de laatste tijd is er soms wrevel omdat we beide een beetje vermoeid zijn.

Kan je niet tijdelijk tot je weer op de been bent een huishoudelijke hulp nemen.Bv 1keer per week voor het zware werk.De keuken,badkamer enz.Als het financieel kan natuurlijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-04-16 12:32

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst door de TopicStarter : 06-04-16 12:32

Dat heb ik gedaan maar ook al had ik expliciet gevraagd niemand te sturen die een panische schrik heeft van een hond, sturen ze iemand die dus wel een panische angst heeft van honden.
Woon op een appartement zonder tuin, en ze moet overal komen.
Ik had daar persoonlijk meer stress van omdat ik constant den hond in de gaten moest houden want kan hem niet 4 uur vastbinden of vasthouden.
Dus heb dat na 3 keer afgezegd. Misschien is bij een andere firma proberen.

Het rotte is dat je per 4 uur moet bestellen, ik zou meer geholpen zijn door 2 keer 2 uur bv maar dat gaat niet. En 2 keer 4uur is niet betaalbaar. Zit op ziekenkas dus dat is ook gene vetpot natuurlijk.

Susan: Zal volgende week is horen bij mijn kinesiste, misschien weet die daar iets van of een goei adresje.
Daar in de praktijk is er ook een osteopaat, ik ben daar altijd wat terughoudend op geweest maar nu ben ik op het punt dat ik alles wil proberen dus dat ga ik ook proberen.

**Geplaatst**: 13-04-16 12:30

Geplaatst: 13-04-16 12:30

Hoi hoi, alle pagina's doorgelezen en ik kreeg een glimlach op mijn gezicht van alle mama's die het een eitje vinden

lijkt me zo'n heerlijk gevoel.

Dat is vooral wat er in mij is veranderd, ons zoontje is nu 12,5 maand, en we lopen al 12,5 maand dokterspost in en uit, hij huilt best veel en bijv onze gastouder en het kdv hebben hem regelmatig laten ophalen omdat het niet haalbaar was om hem daar te houden, tussen andere kindjes. Ik kan wel zeggen dat ik het eerste jaar dus echt niet leuk vond.

Hihi we hebben denk ik alles wel gehad, van te strak vasthouden aan de rrr, of juist van het te los zijn, uiteindelijk werkte niks, ja de buisjes die hij nu in zijn oren heeft en een heel strak smeerregime voor de eczeem :')

Ik zelf merk dat nu ik ontslagen ben van mijn werk, ik eindelijk rust in mijn hoofd krijg en kan genieten van mijn werk. Ik de workaholic :')

Vroeger hielden we van last minute iets bedenken en dat gewoon gaan doen. Dat kan nu niet meer, en dat mis ik best wel eens.
Tevens heb ik het paard de deur uit gedaan, en nu mis ik best wel eens iets voor mijzelf. Maarja tegenover paard vond ik het niet eerlijk hem te laten staan, ookal had hij alles wat zijn hartje begeerde.

De verantwoordelijkheid is ons best wel eens rauw op ons dak gevallen, dat kleine wezentje (met inmiddels een hele portie karakter :')

) is toch afhankelijk van alles wat wij voor hem bedenken.
En dan inderdaad al die mensen met commentaar als ze vinden dat je iets anders zou moeten doen.

Tegenwoordig denk ik maar, alles hoor ik aan, en op alles antwoord ik vriendelijk, maar met 10% denk ik hey daar kan ik wat mee :')

Hoe staan jullie hier tegenover het CB? Want daar kan ik als moeder dan ook weer slecht tegen

al dat gezeik over het CB, zowel door oma's als andere moeders.

Ook daarvoor geld in mijn ogen, je moet er komen als je dat zelf wil, en je moet vooral doen wat je zelf wil... Maar soms hoor ik verhalen over het CB zei, en dan denk ik wel is, joh jij bent de moeder

**Geplaatst**: 13-04-16 12:33

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 13-04-16 12:33

Hou op over het CB

kom er alleen nog voor de arts afspraken en dat is het. Afschuwelijk gebeuren

**Geplaatst**: 13-04-16 12:39

Geplaatst: 13-04-16 12:39

Ik hoor hier wisselende verhalen over het CB. Ik ben benieuwd hoe mij dat gaat bevallen want ben best eigengereid :')

heb nu al een kruisje achter mn naam bij de gynaecoloog omdat ik vond dat ik daar te vaak op controle moest komen en dat nu dus niet meer doe.

Ik vind dat er wel heel veel onderzocht moet worden tegenwoordig. Als je kind ook maar iets afwijkt van de norm moet je al door de hele molen bij de kinderarts en daar enorm vaak op controle. Ik ben er meer van om alles op mijn eigen gevoel te laten vertrouwen en je niet gek te laten maken. Je voelt het echt wel als er iets met je kind aan de hand is, daar zijn wat mij betreft geen maandelijkse controles voor nodig.
Al snap ik het ook wel dat De artsen het nodig vinden, want als ze iets zouden missen zijn de poppen aan t dansen.

**Geplaatst**: 13-04-16 12:47

Geplaatst: 13-04-16 12:47

Hier geen problemen met cb. Maar gisteren toevallig geweest en de arts zij letterlijk jij bent de moeder en moet dus doen wat jouw goed lijkt.

Ze is en lange slanke dame. Die met de lengte op het gemiddelde zit maar met der gewicht op de onderste lijn. Vinden ze ook prima hoort bij haar een in haar lijn groeit goed.

Ze is met avond eten en moeilijke eter. Ze lust veel maar eet heel weinig. Gezegt Hoe wij het aanpakken en als het werkt is het goed.

Maar valt mij op dat cb hier heel erg is van richtlijnen zijn ook echt richtlijnen en elk kind is anders. Ze kijken naar het kind zelf een niet wat zou moeten.

Denk dus dat ik het getroffen heb met het cb. In onze huidige woonplaats als de vorige waren ze ook zo. Maar de arts van daar zit ook hier.

**Geplaatst**: 13-04-16 12:48

Geplaatst: 13-04-16 12:48

Nooit bij het CB geweest, wel bij de variant in Belgie voor een hoortest van een van mijn kinderen, maar nadat ik zo'n beetje beschuldigd werd van misbruik omdat ik nog met mijn oudste zoon in bad ging (hij was verdorie 14 maanden!!!) ben ik nooit meer terug geweest. Ook hier in Engeland maken we geen gebruik van Health Visitors.

**Geplaatst**: 13-04-16 12:51

Geplaatst: 13-04-16 12:51

Ik wijk denk teveel af van de richtlijn en dan laat ik hem ook al niet bij hun vaccineren

voed op verzoek en volg de Rapley methode en draag hem in een doek.
Pffffffffff

**Geplaatst**: 13-04-16 12:57

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 13-04-16 12:57

Keet die dingen doen ze hier helemaal niet mogelijk over. Heb ik gemerkt.

Maar hoor over andere cb in omliggende plaatsen andere verhalen. Dus denk dat ik het gewoon heb getroffen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-16 13:02

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-16 13:02

Ik ben wel heel content van kind en gezin ( belgische variant). Heb nog nooit commentaar gehad, beantwoorden wel mijn vragen maar niet op een manier dat hetgeen wat zij vinden de enigste juiste is.

Ben hen zelfs dankbaar, op de 2 maanden checkt merkte de dokter op dat er iets mis was met zijn rechterarm. Ik had dat zelf nog niet opgemerkt.
Later bleek dat hij een beschadigde zenuw heeft in zijn schouder, met zoiets is het belangrijk om veel kinesist te volgen, door die opmerking volgt hij dan ook al van zijn 2 maanden en half kinesist en zal dit de komende jaren nog verder moeten doen.

Dus kan echt niet klagen.

**Geplaatst**: 13-04-16 13:51

Geplaatst: 13-04-16 13:51

Cb vind ik hier veel te laks, scheefheid van hoofdje moest worden aangezien, eczeem is geen eczeem mevrouw en andere voeding proberen? Welnee.
Als ik hun advies had opgevolgd, had mijn zoon een misvormd hoofd en zat hij nog steeds aan de foute voeding en gilde hij het uit en vlogen de vellen nog steeds van zijn lijf. Ik laat hem wegen en meten en de prikjes maar voor verder medisch advies, red ik mijzelf en vraag ik de huisarts. Ik doe meer een mededelingen dus haha

Maar... Mbt bijvoeding gaven ze het enige juiste advies en daar heb ik wel echt wat aan.
Telefonisch advies vragen doe ik nooit meer :')

kreeg allerlei beschuldigingen en puntje bij paaltje ook niet correct advies (iets dat gelijk werd erkend bij afspraak cb, die vonden het ook schandalig). Verder wel prima mensen daar, dat je het op je eigen manier doet is daar prima

dragen ,rapley, in 1 bed slapen, zijligkussen gebruiken; allemaal goed.

Hij wijkt qua gewicht ook af van de norm (groeicurve lengte stijgt, maar daalt steeds meer in gewicht), maar daar maken ze zich ook totaal niet druk om. Hij is levendig, ziet er goed uit en enige dat wij konden proberen is een flesje extra aanbieden. Geen kinderarts of aanvullend onderzoek, sterker nog; hoef pas over 2 maand weer te komen :')

**Geplaatst**: 13-04-16 14:05

Geplaatst: 13-04-16 14:05

Cb heb ik geen moeite mee hoor.
Soms zijn ze wat overbezorgd over dingen idd. Zo moest ik een paar keer een keertje extra komen wegen omdat mijn dochter wat te licht was.
En een enkele keer wat apart advies. toen ze nog alleen melk dronk zat ze op het minimum voedingen en kleine hoeveelheden, meer kreeg ik er niet in. Dan raadden ze aan om als ze niet vaker wilde dan maar vaker gekolfde melk erbij aan te bieden per keer. Alsof ik dat er wel in kreeg. Ze zat gewoon vol en is nou eenmaal gewoon slank.
Maar ach, het is hun taak om op al die dingen te letten en ze bedoelen het goed. en ze zijn bij mij nooit dwingend geweest. Alles was advies en als ik me niet in hun advies vind doe ik toch echt wat mij het beste lijkt.

Nomineer dit bericht ×