Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-12-15 16:30

Geplaatst door de TopicStarter : 15-12-15 16:30

Cayenne schreef:
Fijn dat het meeviel, TS.
Heb je hem trouwens zelf ook bloed zien spugen? Of heeft niemand dat verder gezien?

Nee. En dit stelt grote vraagtekens bij mij. Ik heb hem ook niet horen overgeven. Gisteravond heeft hij niet overgegeven. Dus dat is begonnen nadat ik naar bed ben gegaan gister om 11 uur. Helaas mocht ik niet in de behandelkamer blijven omdat het te druk was, dus kon ik ook niks vertellen over de afgelopen week en heb ik zelf niets kunnen horen.

Wellicht dat enkele Bokkers hier heel boos over zullen worden. Maar ik geloof hem niet. Gisteravond was hij prima. Zoals ik gister typte had hij het duidelijk moeilijk met zijn emotionele gesteldheid. Maar fysiek was hij gewoon goed. En dan, nadat ik naar bed was begon hij bloed te spugen. Maar mij wilde hij niet wakker maken. Zijn vriend waarmee we van de week hebben zitten praten heeft hij ook niks verteld (die hoorde het van mij...), maar hij is wel naar de buurman gegaan en heeft die de ambulance laten bellen...

Dat is toch van de zotten?! Je hebt iemand met "medisch verstand" (ala, ik ben geen medicus maar heb vanaf mijn 8e voor zieke mensen gezorgd en weet wat ze willen zien en weten) in huis. Iemand die om je geeft. Iemand die je goed kent, maar in plaats daar van maak je om 6 uur 's ochtends een vreemde wakker :o?

terwijl hij toch echt weet dat ik het beste voor hem wil...

Ik schrok vanochtend dan ook echt heel erg. En ja, daar moet ik hem gelijk in geven. Al heeft hij het niet uitgesproken, maar zou hij naar mij toe zijn gekomen zou ik hebben gezegd: Oke. Als je zo nog een keer begint te spugen, spoel dan niet door! Laat mij kijken! Laat me zien wat er precies aan de hand is. Dat zal ook de reden zijn geweest dat hij naar de buurman is gegaan. Ik wil het zien.

Maargoed, de ambulance was gebeld. Hij zat rustig op de bank een sigaretje te roken :o?

Toen hij de ambulance hoorde ging hij op bed liggen :o?

Helaas konden we ze zijn braaksel niet laten zien, maar bloed spugen is absoluut een serieuze zaak. Met sirenes naar het ziekenhuis dus!

Eenmaal in de ambulance duwde hij zijn telefoon in mijn handen en heb ik direct zijn baas gebeld. Verteld dat we op weg waren naar het ziekenhuis en dat hij mij had verteld die nacht bloed te hebben gespuugd. De ambulance was... BIZAR. De ambulancebroeders zaten te roken, er lagen naalden van de vorige rit verspreid over de vloer, bloed... Het was het begin van een horrorfilm

Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen werd het niet beter. We waren doordat we met de ambulance kwamen direct aan de beurt. We kwamen de kamer binnen. 6 bedden, 10 artsen. Er lag iemand bloedend op een brancard, er zaten artsen aan een tafeltje, er lag nog iemand op een ander bed waar de botten uit staken. Echt BIZAR. Ik wist dat ik dit land niet kon vergelijken met de gezondheidszorg in Nederland, maar dit had ik toch echt niet verwacht. :wow:

Ik werd al snel de kamer uitgestuurd omdat het te druk was. Begrijpelijk natuurlijk, gezien de situatie. Eenmaal in de hal viel me op dat.. Bloed. Overal bloed! De muren hadden bloedspetters, iemand was in een plas met bloed gaan staan en daarmee door de gang gelopen... Waar was ik beland?!

Ik heb me een uur lang staan verbazen en gebeld met mensen van kantoor over wat er aan de hand was tot ze eindelijk klaar waren met de onderzoeken. Het resultaat: Verhoogde bloeddruk. Verder konden ze NIKS, maar ook echt NIKS vinden. Ze zijn met een camera zijn maag in geweest, hebben gezocht op inwendige bloedingen. Gewoon NIKS.

Hij moest nog een paar papieren halen, dus ondertussen heb ik zijn (ontzettend bezorgde) baas nogmaals opgebeld dat het gelukkig mee leek te vallen en dat hij naar huis mocht. En toen?

Om een uur kwamen we thuis. Het eerste wat meneer doet? Een biertje kopen! Gelukkig werd hij betrapt door een andere collega die direct riep: WAT DOE JE?! Zijn verklaring: "Anders kan ik niet slapen". Ik ben blij dat ze dit heeft gezien. Nadat hij haar zag begon hij ineens te hoesten. Ik heb hem in geen week horen hoesten. En nu hoest hij, nu zij er is.

Hij is nu met haar op pad om nogmaals zijn bloeddruk te laten opmeten, maar ik ben boos. Ik ben echt boos en teleurgesteld. Ik zal dit tegen niemand uitspreken die hem kent, maar voor mijn gevoel... Het is nep. Hij heeft geen bloed gespuugd. Hij is niet ziek. Hij is wel ziek natuurlijk, maar niet fysiek. Ik ben blij dat hij vandaag naar het ziekenhuis is geweest, omdat dit hem wat geloofwaardigheid geeft voor het bedrijf. Maar de manier waarop..

Ik vind het echt verschrikkelijk. Hij is weer vrolijk, hij lacht en doet gezellig. Tot er iemand bij komt. Dan is hij weer ziek. Ik begrijp dondersgoed dat dit een gigantische schreeuw om aandacht is, door iemand die in de put zit. Door iemand die zich geliefd probeert te voelen. Maar dit is zo verschrikkelijk de verkeerde manier...

En ik kan niks. Ik moet maar ja knikken. Geef ik aan hem niet te geloven, dan zal hij volledig dichtslaan (en misschien heb ik het ook wel fout!). Ik zal het voor nu dus maar gewoon mee moeten praten. Hoe zeer dat ook tegen mijn gevoel in spreekt. Ik ben bang dat dit nog een hele zware periode voor mij gaat worden

**Geplaatst**: 15-12-15 16:34

Re: Collega/vriend depressief, ik maak me zorgen..

Geplaatst: 15-12-15 16:34

meisje, hoe moeilijk ook, maar trek je terug. jij bent niet degene die hem moet redden. je hoeft hem ook niet te laten zakken, maar je zit er nu tot je nek in en hij neemt je mee

**Geplaatst**: 15-12-15 16:34

Geplaatst: 15-12-15 16:34

Even een stille meelezer hier, ik heb ook ernstige twijfels aan zijn bloedbraak verhaal. Al voordat jij dit postte maar nu nog meer.

Ik zou hem gewoon links laten liggen en me vooral erbuiten houden en naar een andere woonruimte zoeken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-12-15 16:36

Geplaatst door de TopicStarter : 15-12-15 16:36

benangelique schreef:
meisje, hoe moeilijk ook, maar trek je terug. jij bent niet degene die hem moet redden. je hoeft hem ook niet te laten zakken, maar je zit er nu tot je nek in en hij neemt je mee

Daar heb je absoluut gelijk in

Daarom is het denk ik ook goed dat ik me nu boos voel in plaats van verdrietig. Zijn emoties mogen niet te veel impact op mijn geluk gaan hebben. Morgen ga ik in ieder geval weer lekker werken

Voor nu ben ik vooral moe. Ik verwacht voor vandaag dan ook niet al te veel meer, wellicht dat ik vanavond met wat collega's nog een biertje ga doen, want ik moet natuurlijk niet in zijn sleur komen

Laatst bijgewerkt door Cubone op 15-12-15 16:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-12-15 16:37

Geplaatst: 15-12-15 16:37

Ik weet niet zo goed hoe ik moet reageren op je bericht, behalve dan dat ik eerlijk gezegd ook zo mijn twijfels heb als ik je berichtjes lees.
Hoe dan ook, het lijkt er ook aardig op dat dit een schreeuw om aandacht is. Ondanks alles wat je voor hem doet hoop ik dat je voor jezelf wel heel duidelijk de grens trekt tussen vriendschap en hulpverlening. Jij kunt tot op zekere hoogte iets voor hem doen, maar het is niet de bedoeling dat jij je op den duur in allerlei bochten gaat wringen om er voor hem te zijn wanneer het hem uitkomt.

**Geplaatst**: 15-12-15 16:39

Re: Collega/vriend depressief, ik maak me zorgen..

Geplaatst: 15-12-15 16:39

en los van dat biertje; ga kijken naar andere woonruimte. elders ga je het vast ook heel fijn krijgen. En dan kan je hem ook steunen, want van een afstandje kan je vaak beter naar de situatie kijken dan wanneer je er letterlijk midden in zit.

**Geplaatst**: 15-12-15 16:42

Geplaatst: 15-12-15 16:42

Tja, hij naait je waar je bij staat. Uitdrukking voor mensen die anderen voor het lapje houden en dat is het enigste wat meneer doet. Depressief??? Nee. Doortrapt en bezig zich in te dekken voor het feit dat hij niet werkte, jazeker. Als jij je niet terugtrekt en zorgt voor een eigen plekje reken er dan maar op dat het bedrog van deze kerel ook op jou af zal stralen. Dit doet je werk geen goed dus zolang het nog kan, afstand nemen.

**Geplaatst**: 15-12-15 16:47

Geplaatst: 15-12-15 16:47

Jeetje wat een verhaal...

Ik denk dat er maar weinig bokkers zijn die om je wantrouwen boos zullen worden hoor... het spat er zo'n beetje vanaf. Mijn eerste reactie is ook dat je moet zorgen dat je niet meer afhankelijk van hem bent qua woonruimte. Deze man heeft hulp nodig, professionele hulp, laat je aub niet meetrekken..

En ga op werk ook alsjeblieft niet liegen of dingen verzwijgen. Als zij jou vragen of je hem hebt zien hoesten/overgeven wat dan ook, antwoord dan gewoon naar waarheid. Je hoeft natuurlijk niet de boeman te zijn maar informatie achterhouden voor zijn baas/werk lijkt me nou ook niet alles.

Heel veel succes. Heb veel respect voor je, ik zou het spaansbenauwd hebben gekregen in zo een land!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-12-15 16:48

Geplaatst door de TopicStarter : 15-12-15 16:48

bigone schreef:
Tja, hij naait je waar je bij staat. Uitdrukking voor mensen die anderen voor het lapje houden en dat is het enigste wat meneer doet. Depressief??? Nee. Doortrapt en bezig zich in te dekken voor het feit dat hij niet werkte, jazeker. Als jij je niet terugtrekt en zorgt voor een eigen plekje reken er dan maar op dat het bedrog van deze kerel ook op jou af zal stralen. Dit doet je werk geen goed dus zolang het nog kan, afstand nemen.

Om dit berichtje moet ik even heel hard lachen, nadat ik in een aantal berichten ben afgekeurd op het feit dat dit mijn eerste reactie ook was toen het begon :')

Je hebt absoluut gelijk dat dit ook op mij af zal stralen. Maar tegelijkertijd kan ik ook niks. Ik sta ervoor open om een andere woning te zoeken, maar hij geeft aan op dit moment niet zonder mij te kunnen, wat ervoor zorgt dat ik me schuldig ga voelen.

Hij gaat volgende week twee weken op vakantie. Dan heb ik in ieder geval even rust. Even tijd om bij te komen en alles te overdenken

In deze periode zal ik de kans hebben om de emoties, daden en eventuele consequenties op een rij te zetten. Ze misschien even rustig uit te schrijven zodat ik tot een conclusie kan komen die zal leiden tot een hopelijk positief gevolg voor mezelf, maar waar ik ook vrede mee heb voor hem

**Geplaatst**: 15-12-15 16:49

Geplaatst: 15-12-15 16:49

wat ik vind is dat hij zich een flinke teap onder de kont moet geven en eens gaat kijken naar de positive kant van het leven.
wijs hem bijvoorbeeld een bloemetje aan.
zo heb ik een colega op z'n neus gewezen die op het punt stond om zelfmoord te plegen.
een uur later keek jij veel vrolijker uit z'n ogen. hij had me er nog voor bedankt dat ik hem uit zijn depressie heb getrapt.
hij is nu nog steeds happy.

**Geplaatst**: 15-12-15 16:59

Re: Collega/vriend depressief, ik maak me zorgen..

Geplaatst: 15-12-15 16:59

Juist het feit dat jij je schuldig haat voelen omdat *hij niet zeker niet je kan* is waar hij misbruik van maakt. Hij kan wel 2 weken op vakantie? Zorg dat je in die 2 weken lekker verhuisd naar een andere plek, maar zorg iig dat je zo snel mogelijk uit die situatie komt voor je er helemaal in vast zit. Dit is een heel vuil manipulatief spelletje..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-12-15 17:05

Geplaatst door de TopicStarter : 15-12-15 17:05

jilleroo schreef:
Juist het feit dat jij je schuldig haat voelen omdat *hij niet zeker niet je kan* is waar hij misbruik van maakt. Hij kan wel 2 weken op vakantie? Zorg dat je in die 2 weken lekker verhuisd naar een andere plek, maar zorg iig dat je zo snel mogelijk uit die situatie komt voor je er helemaal in vast zit. Dit is een heel vuil manipulatief spelletje..

Ik geloof niet dat hij het echt zo bedoeld. Hij doet me niet bewust kwaad oid. Het zou me niet eens verbazen als hij zelf niet eens in de gaten heeft dat hij liegt. Hij zit gewoon echt helemaal neer. Ik ben het absoluut niet eens met wat hij nu doet, maar dat betekend ook niet dat ik hem nu direct laat stikken. Wat ik wel moet doen is even een stapje terug.

Ik heb net de afspraak gemaakt met collega's om gezellig op stap te gaan vanavond

Gewoon even leuk en even weg van huis zijn. Ik weet dat er meerdere mensen zijn die hier vanavond langs willen gaan voor hem, dus hij zal niet alleen zijn.

En zo wel, dan heeft hij het aan zichzelf te danken want genoeg mensen proberen het.

**Geplaatst**: 15-12-15 17:08

Geplaatst: 15-12-15 17:08

Heb je hele topic gevolgd en ik kan maar 1 dingen zeggen:

Zorg dat je een andere plek vind voor jezelf. Iemand die je als collega en vriend beschouwd is het niet waard dat je in zo'n situatie terecht komt waar je nu eigenlijk al in zit.

Te lezen aan je berichten is het een grote bedrieger, hoe erg hij ook in de war is, laat je er niet in meetrekken.

Dus ook niet blijven wonen omdat hij je nodig heeft oid. Daarnaast pas op dat je niet een slechte naam krijgt op het bedrijf omdat je hem zoveel helpt en er voor hem bent. Als ze er achter komen dat het allemaal fake is dan moet jij niet de gebeten hond zijn, vandaar dat ik zeg: wegwezen en lekker je eigen huisje zoeken.

**Geplaatst**: 15-12-15 17:34

Geplaatst: 15-12-15 17:34

Ehh TS, nou ik ben zelf blij dat je vraagtekens zet bij zijn verhaal. Dat is mijn gevoel namelijk ook, maar goed, ik ken hem niet.
Het rammelt wel aan alle kanten. Succes! Trek je vooral terug uit dit gedoe en laat je niet in met iemand die zo'n misbruik maakt van mensen en hulpmiddelen. Ik vind het echt een kwalijke zaak dat hij een ambulance misbruikt, terwijl er misschien op dat moment wel een ECHT ziek iemand was die het vervoer nodig had. Schandalig..

**Geplaatst**: 15-12-15 18:51

Re: Collega/vriend depressief, ik maak me zorgen..

Geplaatst: 15-12-15 18:51

Manische depressiviteit gaat vaak samen met hallucinaties en wanen. Nogmaals, ik denk dat deze meneer naar een ggz toe moet. Deze man nu niet geloven is precies de reactie die heel veel psychiatrische patiënten vaak krijgen. En wat stoten veel mensen zich later gigantisch tegen hun hoofd.

**Geplaatst**: 15-12-15 22:41

Geplaatst: 15-12-15 22:41

smurffie schreef:
Manische depressiviteit gaat vaak samen met hallucinaties en wanen. Nogmaals, ik denk dat deze meneer naar een ggz toe moet. Deze man nu niet geloven is precies de reactie die heel veel psychiatrische patiënten vaak krijgen. En wat stoten veel mensen zich later gigantisch tegen hun hoofd.

Misschien heb ik een post gemist, maar er is bij deze collega toch nog helemaal niets vast gesteld?

Om deze persoon dan manisch depressief en psychiatrisch patiënt te noemen, vind ik dan niet helemaal gepast en op z'n minst voorbarig.

**Geplaatst**: 15-12-15 22:49

Geplaatst: 15-12-15 22:49

Cayenne schreef:
smurffie schreef:
Manische depressiviteit gaat vaak samen met hallucinaties en wanen. Nogmaals, ik denk dat deze meneer naar een ggz toe moet. Deze man nu niet geloven is precies de reactie die heel veel psychiatrische patiënten vaak krijgen. En wat stoten veel mensen zich later gigantisch tegen hun hoofd.

Misschien heb ik een post gemist, maar er is bij deze collega toch nog helemaal niets vast gesteld?
Om deze persoon dan manisch depressief en psychiatrisch patiënt te noemen, vind ik dan niet helemaal gepast en op z'n minst voorbarig.

om deze man een leugenaar te noemen evenmin. Nee hoor je hebt niks gemist. Ik merk dat in het werkveld de wanen en hallucinaties vaak somatisch zijn. Verder las ik uit de berichten van de ts verschrikkelijke pieken en dalen want niet bij een depressie hoort.
Deze man nu uitmaken voor leugenaar, te zeggen dat hij het facked, dat zijn echt dooddoeners mochten we het hier wel over een psychiatrisch zieke man hebben.

**Geplaatst**: 15-12-15 22:53

Geplaatst: 15-12-15 22:53

lolotjeh schreef:
wat ik vind is dat hij zich een flinke teap onder de kont moet geven en eens gaat kijken naar de positive kant van het leven.
wijs hem bijvoorbeeld een bloemetje aan.
zo heb ik een colega op z'n neus gewezen die op het punt stond om zelfmoord te plegen.
een uur later keek jij veel vrolijker uit z'n ogen. hij had me er nog voor bedankt dat ik hem uit zijn depressie heb getrapt.
hij is nu nog steeds happy.

Jeetje zeg, het is 2015 en mensen denken nog steeds zo over depressieve mensen? Ik zal je maar even uit je waan halen, iemand 'trap' je niet uit een depressie. }:0

Man man man....

maarja, beetje offtopic dit.

**Geplaatst**: 15-12-15 22:54

Geplaatst: 15-12-15 22:54

Cayenne schreef:
smurffie schreef:
Manische depressiviteit gaat vaak samen met hallucinaties en wanen. Nogmaals, ik denk dat deze meneer naar een ggz toe moet. Deze man nu niet geloven is precies de reactie die heel veel psychiatrische patiënten vaak krijgen. En wat stoten veel mensen zich later gigantisch tegen hun hoofd.

Misschien heb ik een post gemist, maar er is bij deze collega toch nog helemaal niets vast gesteld?
Om deze persoon dan manisch depressief en psychiatrisch patiënt te noemen, vind ik dan niet helemaal gepast en op z'n minst voorbarig.

Je leest het een beetje anders dan die persoon bedoelt denk ik (das het lastige aan typen ipv praten). Ze geeft slechts een voorbeeld wat hier misschien van toepassing kan zijn, met wat daarvan het gevolg is wat op deze persoon goed kan passen. Je kan het zien als de intro voor haar statement (correct me if i'm wrong).

Ik moet zeggen dat hallucinatie ook het eerste is wat ik dacht toen ik las dat er niks gevonden was en ook niemand het heeft gezien. Blijf het namelijk nog steeds raar vinden van wat je zei over dat hij rare zinnen vormde.. ik zou denk ik als ik jou was TS toch zelf een huisarts bellen en het complete verhaal voorleggen, het is erg jammer dat je je verhaal in het ziekenhuis niet kwijt kon, ik denk dat ze daar dan anders tegen hem aan hadden gekeken.

Edit; sorry zag dat er al uitleg was gegeven

Laatst bijgewerkt door laraxXxemma op 15-12-15 22:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-12-15 22:55

Geplaatst: 15-12-15 22:55

smurffie schreef:
om deze man een leugenaar te noemen evenmin. Nee hoor je hebt niks gemist. Ik merk dat in het werkveld de wanen en hallucinaties vaak somatisch zijn. Verder las ik uit de berichten van de ts verschrikkelijke pieken en dalen want niet bij een depressie hoort.
Deze man nu uitmaken voor leugenaar, te zeggen dat hij het facked, dat zijn echt dooddoeners mochten we het hier wel over een psychiatrisch zieke man hebben.

Niemand zegt dat hij pertinent liegt. Er worden wel twijfels uitgesproken. Dat is wat anders

**Geplaatst**: 15-12-15 23:07

Re: Collega/vriend depressief, ik maak me zorgen..

Geplaatst: 15-12-15 23:07

TS, de enige die je nu in bescherming moet nemen is jezelf... echt waar zorg voor jezelf (je zit al in een Balkan land waar je iig moet zorgen NOOIT een ziekenhuis of ambulance nodig te hebben ...brr) dus een rare huisgenoot/collega... die dit soort rare fratsen uithaalt kan je missen als kiespijn.

Hoop dat je een gezellig avond hebt gehad met je collega's.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 09:10

Re: Collega/vriend depressief, ik maak me zorgen..

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 09:10

Ik Ben inmiddels al weer even op het werk. Ik ben gister uiteindelijk toch maar niet op stap gegaan. Ik was doodmoe. Dus ben in plaats daar van lekker in bad gaan liggen met een filmpje en om 10 uur onder de wol gekropen. Hij vond het niet leuk en vond me ongezellig omdat ik geen biertje mee deed met hem. Maar ach. Dat is dan maar zo.

Hij moet zo weer zijn bloeddruk laten opmeten. Die zal wel niet verlaagd zijn gezien de hoeveelheid alcohol en het niet eten. Ik heb hem gezegd dat hij me even moet laten weten hoe het is gegaan. En verder zullen we wel zien

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er een beetje van baal dat op kantoor ook nu alles om hem draait. Ik zou het toch ook wel fijn vinden om een beetje erkenning te krijgen dat ik gister toch de hele ochtend met hem aan het sjouwen ben geweest. Daar deed ik het niet voor natuurlijk. Maar even een schouderklopje op zijn tijd vind ieder mens prettig

Ach. Het is een nieuwe dag en met frisse moed ga ik er weer tegenaan

Ik ga vanavond even bij Tim (laten we die vriend van hem maar zo noemen

) langs denk ik om even alles te bespreken. Dan is hij ook op de hoogte.

**Geplaatst**: 16-12-15 09:27

Geplaatst: 16-12-15 09:27

Van je vrienden moet je het maar hebben.... (en dat bedoel ik heel anders dan dat de massa het hier zal lezen)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 09:50

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 09:50

Jannepauli schreef:
Van je vrienden moet je het maar hebben.... (en dat bedoel ik heel anders dan dat de massa het hier zal lezen)

Hoe bedoel je dit precies? Dit kan namelijk op heel veel verschillende manieren worden opgevat. Ik ga met Tim praten omdat hij naast mij de enige is die de werkelijke situatie kent. Die heeft gezien en gehoord hoe en wat. Bovendien werkt hij als een van de weinige niet in het bedrijf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-12-15 00:40

Geplaatst door de TopicStarter : 17-12-15 00:40

Ik voel me een beetje een sufferd op dit moment. Ik trek het me allemaal veels te veel aan. Ik weet dat ik het nu los moet gaan laten, maar het zit even tegen.

Twee weken terug ben ik met mijn verloofde uit elkaar gegaan, het gedoe met mijn huisgenoot en vandaag stond een vriendin huilend voor mijn neus omdat een vriend van haar afgelopen nacht is overleden. Ik probeer te slapen. Over 6 uurtjes gaat de wekker weer. Maar het wil nu even gewoon niet. *adem in, adem uit*

Vandaag heb ik misschien ook wel iets heel stoms gedaan. Of juist slims. Ik weet het niet. Die collega die mijn huisgenoot gister zag met zijn fles bier kwam naar me toe vanmiddag. Ze had de vraag of mijn huisgenoot alcoholist is. Het was haar namelijk al meerdere malen opgevallen, dat hij 's ochtends vaak naar alcohol rook. En hoe het nu met hem ging.

Hierop heb ik geantwoord dat het prima met hem ging, maar ik op dat moment wel een beetje boos op hem was. (let trouwens even op!

Doordat ik in het buitenland woon, hier nog niet zo lang woon en de taal nog niet zo heel goed beheers zijn mijn collega's automatisch ook vrienden geworden). Deze meid is goudeerlijk, en ik durf mijn hand in het vuur te steken dat zij niet zomaar iemand voor de leeuwen zou gooien. Ze vroeg uiteraard waarom ik boos was en hierop heb ik haar naar een leeg kantoor genomen zodat we even rustig een op een konden praten en heb ik verteld dat ik het moeilijk had met de situatie.

Ik vroeg haar of mijn huisgenoot gister helemaal eerlijk tegen haar was geweest (zij was mee met de tweede artsenronde). Ze vermoedde van niet. Ik heb haar verteld over dat hij vorige week gigantisch in een dip zat. Dat hij niet fysiek ziek was, maar wel echt mentaal ziek en dat hij ook echt even niet kon. Ze begreep dit gelukkig. Meer heb ik haar ook niet verteld. Enkel oppervlakkig.

Ze is vanavond wederom bij ons thuis geweest. Dit maal puur en alleen om met hem te praten. We hebben ook afgesproken dat ik me volledig buiten dit gesprek zou houden, dus ik ben lekker met de hond op pad geweest terwijl zij er was. Ik weet verder ook niet of het verstandig was haar verder in het verhaal te betrekken dan dat ze gister al was, maar dat is niet meer terug te draaien.

Mijn huisgenoot was gelukkig niet boos. Ik heb vanavond lekker gekookt, we hebben met zijn tweeën gegeten nadat ze weg was en vervolgens ben ik aan het werk gegaan. Ik merk dat het me al wel goed doet het even op te schrijven. Even van me af typen en alles weer op een rijtje zetten

Hopelijk kan ik nu slapen. Morgen maar eens mijn collega's pesten met alle werk gerelateerde vragen die vanavond bij me op zijn gekomen en goed mijn best doen, want ik ben de afgelopen dagen toch wel een beetje afgeleid geweest.

Gelukkig was er ook iets heel positiefs aan vandaag

Er word me steeds meer toevertrouwd, verteld en ik word steeds meer in de diepe materie van het project betrokken. Dit heeft niks te maken met mijn huisgenoot. (Die heeft een andere functie binnen het bedrijf) Maar wel met het feit dat ik blijkbaar mijn werk goed doe en het gewaardeerd word. En dat is fijn om te merken

Nomineer dit bericht ×