corine1981 schreef:Hhilde schreef:Ik ben zelf trouwens biseksueel en ik denk niet dat ik ooit monogaam zal zijn, maar wie weet word ik nog een keer zo ontzettend verliefd dat dat wel gaat gebeurenMaar ik ben er altijd wel eerlijk over hoor, ik wil ook geen relatie omdat ik alles wat het leven te bieden nog veel te leuk vind en ik zou alleen een relatie willen met iemand die er oké mee is dat ik af en toe buiten de deur eet of dat zelf ook wil
Misschien dat als ik echt verschrikkelijk verliefd word dat ik zo monogaam als de pest word hoor, maar nu nog even niet
Wel een beetje herkenbaar. Maar denk dat het laatste waar is.
In mijn vrouwen relaties Had ik altijd wel momenten dat ik me tot mannen aangetrokken voelde.
Echter, ben nu vijf jaar met mijn man samen en heb helemaal geen behoefte meer aan vrouwen.
Maar daar zou je ook uit kunnen concluderen dat ik minder bi ben dan ik dacht
Vreemdgaan is een keuze, als je relatie goed zit heb je er volgens mij geen behoefte aan.
In het begin van onze relatie hebben mijn man en ik afgesproken dat we een open relatie zouden hebben, althans dat veel kan en mag, maar heb er dus gewoon geen behoefte aan
Mee eens! Vreemdgaan is een keus en niet per se heel makkelijk als je al snel de behoefte hebt tot met een ander gaan. Maar het is meer de vraag of je het stiekem moet doen of dat je zoiets van te voren overlegt, zeker als je het van jezelf weet. Ik word er nu al benauwd van als ik er aan denk dat ik trouw moet zijn aan één iemand. Ik hoop ooit zo verliefd te worden dat trouw zijn een vanzelfsprekendheid wordt.



(Overigens geen idee uit wat voor interesse ze dat nou precies vroeg...)
Hebben ze gekeken met een juryteam voor het oordeel ofzo? En hebben ze een definitie van 'echt'? 


maar ik ben zelf geen heel mannelijke in mijn maniertjes, ik draag mijn kleedjes en hakken met trots. Koken doe ik niet graag en een moeilijke pot appelmoes of mayo doe ik wel even open. De paarden zijn mijn leven en vuil worden vind ik niet heel erg 