Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-11-15 18:42

Geplaatst: 13-11-15 18:42

Schandalig!! Ik ben zelf nogal onhandig en een gladde trap/vloer op stations icm ballerina's (gladde zooltjes) is weleens verkeerd uitgevallen.. En telkens kwamen er wel een aantal mensen checken of alles oke was, ondanks dat ik lag te bulderen van het lachen om mezelf. En dat in Amsterdam!

Ik vind het niet meer dan normaal en al helemaal wanneer het ook nog op zo'n gevaarlijk punt is! Ik hoop dat je er niks aan hebt overgehouden.

**Geplaatst**: 13-11-15 19:14

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 13-11-15 19:14

Tja, ik ben door mijn beroep verplicht om te stoppen, maar soms zou ik willen dat ik kan door rijden. Sommige slachtoffers zijn echt grof. Ik ben ooit gestopt bij een ongeval waar een vrouw op een scooter door een auto was aangereden. Toen ik stopte was de vrouw buiten bewustzijn en de ambulance was reeds opgebeld. Na een minuutje komt ze terug bij, ze wil rechtstaan en haar helm afzetten. Alleen mag een slachtoffer dat bewusteloos geweest is, niet gemobiliseerd worden en helm afzetten is helemaal not done. Ik heb toen een poging gedaan om die dame uit te leggen waarom ze moest blijven liggen en waarom haar helm niet af mocht. Wel, die persoon heeft me de huid vol gescholden tot de ambulance er was, ik was volgens haar een zottin. Sindsdien heb ik dus echt geen zin meer om te stoppen en te helpen.

**Geplaatst**: 13-11-15 19:17

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 13-11-15 19:17

Vanmorgen is een collega van me gevallen met de scooter. Mensen reden er gewoon langs en lieten haar liggen. Ik vind het ongelofelijk. Gelukkig had ze niks en kon ze zelf weer overeind krabbelen.

**Geplaatst**: 13-11-15 20:32

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 13-11-15 20:32

Staan jullie ook op voor oudere mensen in de bus, trein, apotheek o.i.d.? Ik bied altijd mijn stoel aan, maar ik word daarna echt vaak aangekeken alsof er een steekje bij me los is :')

**Geplaatst**: 13-11-15 21:10

Geplaatst: 13-11-15 21:10

Horsa schreef:
Heb je eigenlijk wel concreet iemand om hulp gevraagd?

Neem aan dat het aan mij gericht was,
Had naar mensen gezwaaid. Maar die dachten oa. dat het begroeting was en dat ik mijn hamsters gezellig meegenomen had voor een les

. Wat ook best zou kunnen. Uiteindelijk wel snel hulp gehad hoor!

**Geplaatst**: 14-11-15 20:43

Geplaatst: 14-11-15 20:43

Werecat schreef:
Staan jullie ook op voor oudere mensen in de bus, trein, apotheek o.i.d.? Ik bied altijd mijn stoel aan, maar ik word daarna echt vaak aangekeken alsof er een steekje bij me los is

Sterker nog, het wordt bijna altijd afgewezen, dus doe het alleen als ik echt zie dat ze slecht ter been zijn.
Mensen zijn vaak beledigd als ik het zeg want "zou oud ben ik toch niet dat iemand voor mij op hoeft te staan."
Nou okay dan niet, blijf ik lekker zitten maak ik ook geen probleem van.

**Geplaatst**: 14-11-15 20:50

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 14-11-15 20:50

Aaah ts wat erg zeg!!
Ik ken het gevoel zo erg.
Ik ben ooit aangevallen op straat door mijn ex waarbij op de grond ben gegooid oa. Meerdere mannen zagen dit. Stonden stil, keken en deden niets. Terwijl ik ze aan heb gekeken en half huilend heb gesmeekt om hulp. Nee geen reactie. Zo vernederd heb ik mij zelden gevoeld. Ik was zo bang, omdat ik wist dat ik er alleen voor stond.

**Geplaatst**: 16-11-15 12:26

Geplaatst: 16-11-15 12:26

Bystander effect (de reden van het niet helpen) berust op een aantal dingen en "niet willen helpen" is vaak niet eens aan de orde. Het is eerder niet beseffen dat er hulp nodig is (want die andere 9 schieten ook niet in actie dus waarom ik wel?) of denken dat iemand anders het wel gaat doen (er lopen nog 9 mensen, die kunnen ook helpen) of twijfelen aan hun bekwaamheid om te helpen (ik ga ben vast veel minder geschikt om haar te helpen dan die 9 anderen).
Onwil is maar zelden een deel van het niet helpen. Eerder sociale invloed (de rest helpt ook niet) daardoor niet door hebben dat er effectief hulp nodig is (ja, zo werkt sociale invloed nu eenmaal) en daarbij nog eens angst; angst om zelf gewond te geraken,angst om kritiek te krijgen/zich voor schut te zetten/de situatie nog erger te maken, angst dat ze niet capabel zijn om in te grijpen.

SandraVerl; wat jij zegt schokt me dan eigenlijk meer, als je beroepsmatig verplicht bent te stoppen weet je vast ook dat een slachtoffer dat bij komt gedesoriënteerd is en vaak maar half beseft wat er gebeurt/wat ze zelf doet?

**Geplaatst**: 16-11-15 12:36

Geplaatst: 16-11-15 12:36

Ayasha schreef:
Bystander effect (de reden van het niet helpen) berust op een aantal dingen en "niet willen helpen" is vaak niet eens aan de orde. Het is eerder niet beseffen dat er hulp nodig is (want die andere 9 schieten ook niet in actie dus waarom ik wel?) of denken dat iemand anders het wel gaat doen (er lopen nog 9 mensen, die kunnen ook helpen) of twijfelen aan hun bekwaamheid om te helpen (ik ga ben vast veel minder geschikt om haar te helpen dan die 9 anderen).
Onwil is maar zelden een deel van het niet helpen. Eerder sociale invloed (de rest helpt ook niet) daardoor niet door hebben dat er effectief hulp nodig is (ja, zo werkt sociale invloed nu eenmaal) en daarbij nog eens angst; angst om zelf gewond te geraken,angst om kritiek te krijgen/zich voor schut te zetten/de situatie nog erger te maken, angst dat ze niet capabel zijn om in te grijpen.

SandraVerl; wat jij zegt schokt me dan eigenlijk meer, als je beroepsmatig verplicht bent te stoppen weet je vast ook dat een slachtoffer dat bij komt gedesoriënteerd is en vaak maar half beseft wat er gebeurt/wat ze zelf doet?

Inderdaad! :oo

Daarbij: ja, als je hulp verleent loopt het soms niet zoals je wilde, maar om dan bij voorbaat er maar vanuit te gaan dat iedereen je aan gaat vallen als je helpt...

Een bekende van me (uit Turks Koerdistan, dus hij sprak de Nederlandse taal toen nog niet zo heel goed) heeft eens eerste hulp verleend aan iemand die aangereden was, waarbij de dader was doorgereden.
Prompt wilden voorbijgangers en politie hem de schuld geven, omdat ze zijn auto zagen staan in de buurt van het slachtoffer. Maar dat is allemaal netjes uitgezocht door de politie en men zag snel dat hij juist een dikke pluim verdiend had. Wat als hij nu bij het volgende ongeval maar niets gaat doen uit angst de schuld te krijgen?

**Geplaatst**: 16-11-15 12:50

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 12:50

Wat afschuwelijk dat niemand je even geholpen heeft! Maar zoald genoemd, het bystander effect heeft hier mee te maken. Wanneer er meerdere omstanders zijn zijn mensen minder geneigd te helpen dan wanneer ze de enige in de buurt zijn.
Dit gaat onbewust.

Ik probeer waar het kan ook altijd te helpen, dit soort momenten wil je zelf ook niet meemaken!

**Geplaatst**: 16-11-15 14:56

Geplaatst: 16-11-15 14:56

Wat verschikkelijk TS! En ook alle anderen in deze topic die genegeerd zijn toen ze hulp nodig hadden, te erg gewoon :(:)

Ik heb het meerdere keren meegemaakt van de andere kant, dus iemand willen helpen terwijl de rest gewoon vrolijk door loopt. Bijvoorbeeld een keer bij Leids Ontzet (festival in Leiden), mijn vriend en ik zagen een jongen compleet bezopen half liggend op de stoep. Wij zijn toen naar hem toe gegaan om te vragen hoe het ging en waar zijn vrienden waren. Gelukkig bleek een andere man al iemand van de EHBO post te hebben gehaald. Maar alle andere mensen die door de straat liepen negeerden de jongen en sommigen lachtten hem zelfs uit!

Het zal je vriend/broertje/zoon maar zijn die half bewusteloos op straat ligt!
Afgelopen zaterdag nacht ook weer, toen fietste ik om 3 uur 's nachts naar huis in de stortregen en ik zag een jongen onder de afdak van een winkel liggen op de grond. Dus ik ben gestopt en heb hem even wakker geschud om te vragen of het wel ging en of hij niet ergens naar toe kon gaan. Helaas zat hij niet zo op hulp te wachten, maar ik heb het iig geprobeerd

Alle keren dat ik zoiets meemaakte, was ik met vrienden. En elke keer kreeg ik van ze te horen 'wat goed dat je bent gestopt, ik zag hem/haar niet eens' of ze zijn verbaasd dat ik stop om te helpen. En mijn vrienden zijn echt lieve mensen maar toch is er ook bij hun een mix van gewoon niet om zich heen kijken en niet het gevoel te hebben dat zij diegene zijn die moeten helpen. >;)

**Geplaatst**: 16-11-15 15:07

Geplaatst: 16-11-15 15:07

Ayasha schreef:
Bystander effect (de reden van het niet helpen) berust op een aantal dingen en "niet willen helpen" is vaak niet eens aan de orde. Het is eerder niet beseffen dat er hulp nodig is (want die andere 9 schieten ook niet in actie dus waarom ik wel?) of denken dat iemand anders het wel gaat doen (er lopen nog 9 mensen, die kunnen ook helpen) of twijfelen aan hun bekwaamheid om te helpen (ik ga ben vast veel minder geschikt om haar te helpen dan die 9 anderen).
Onwil is maar zelden een deel van het niet helpen. Eerder sociale invloed (de rest helpt ook niet) daardoor niet door hebben dat er effectief hulp nodig is (ja, zo werkt sociale invloed nu eenmaal) en daarbij nog eens angst; angst om zelf gewond te geraken,angst om kritiek te krijgen/zich voor schut te zetten/de situatie nog erger te maken, angst dat ze niet capabel zijn om in te grijpen.

SandraVerl; wat jij zegt schokt me dan eigenlijk meer, als je beroepsmatig verplicht bent te stoppen weet je vast ook dat een slachtoffer dat bij komt gedesoriënteerd is en vaak maar half beseft wat er gebeurt/wat ze zelf doet?

In dat geval, was het slachtoffer nadat ze bij kwam gewoon helder en actief hoor. Ze wist perfect waar ze was en wat er gebeurd was. Mevr liep rond en was vooral boos op mij, ze bleef me gewoon uitschelden voor zottin, omdat ik geprobeerd had om haar haar helm op te laten houden en omdat ik gevraagd had om te blijven liggen tot de hulpdiensten er waren.
En wie zegt dat ik niet meer stop? Ik stop nog iedere keer, zelfs als er al hulpdiensten staan, ga ik nog even vragen of ze me wel of niet nodig hebben voor ik mijn weg verder zet. Ik weet trouwens best wel het verschil tussen slachtoffers die overstuur en gedesorïenteerd zijn en slachtoffers zoals die mevr die me uitschold. De eerste groep zou ik nooit iets kwalijk nemen, kom ik de 2de nogmaals tegen, dan blijf ik wel op een afstandje wachten om te zien of alles goed blijft gaan tot de hulpdiensten er zijn.

**Geplaatst**: 16-11-15 15:42

Geplaatst: 16-11-15 15:42

Verschrikkelijk en ik kan dat ook niet snappen. Helaas heb ik het zelf ook ondervonden toen ik wat jaren geleden de we overstak met mijn toen 2 jarige dochtertje op mijn arm. Ik bleef met mijn voet achter een scheve stoeptegel hangen en lanceerde als het ware dus ook mijn dochtertje. Zij viel op haar hoofd en ik lag zelf ook op het asfalt. De eerste auto die aan kwam rijden reed met een bochtje om ons heen.
Aan de overkant stond een marktkoopman te kletsen met een bekende en zij bleven van een afstandje kijken.

Gelukkig stopte er even later een lieve vrouw die zich over ons ontfermde. Ik was erg geschrokken, want mijn dochtertje stopte met huilen en werd erg stil en wit.

Ik kan me niet voorstellen dat ik door zou rijden/lopen. Ik had je zeer zeker geholpen.

**Geplaatst**: 16-11-15 16:40

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 16:40

Ik vind het echt schrikbarend in wat voor situaties mensen gewoon doorlopen. Bij kleine dingetjes help ik, maar soms durf ik ook niet zo goed. Als iemand valt met de fiets, is wel mijn eerste reactie om er op af te gaan.
Dit topic doet me denken aan een keer dat ik op een station op mijn trein aan het wachtten was. We hadden nog maar heel kort de tijd om snel iets eten te kopen bij de kiosk, en ik had mega honger. Toen kwam er een vrouw vragen of wij haar wilde helpen met haar koffers. Het was een hele hoge trap en zei stond onderaan met zes zware koffers en een buggy. Ik heb toen voor mezelf gekozen. Later was haar man er bij, en nog vrienden van mij die wel gingen helpen. Ik vond dat heel goed, misschien had ik beter ook kunnen gaan helpen.. Maar op dat moment dacht ik vooral aan mijn honger. Best gek eigenlijk, want van mijzelf ben ik wel hartstikke behulpzaam.

**Geplaatst**: 16-11-15 16:55

Geplaatst: 16-11-15 16:55

Ik moest vandaag meteen aan dit topic denken!!

Mijn vaders is vrachtwagenchauffeur. Hij reed in Almere op 1 van de drukste kruisingen en voor hem stopt een auto.
De jongen komt uit de auto, begint te zwaaien met zn handen en te zwalken.
Mijn pa uit de vrachtwagen( met de gedachte: die jongen is hartstikke dronken) en vraagt wat er aan de hand is, de jongen grijpt naar zijn hart en stort in. Mijn pa, die nog nooit heeft gereanimeerd, meteen gaan drukken op de borst en bellen met 112...
Lang verhaal even kort: NIEMAND stopte!! (Jongen heeft het overleefd)

Tot nu toe moet ik zeggen dat ik altijd netjes ben geholpen door iedereen en ik heb echt vaak wat!
Met paard achterover geklapt in het bos, met de fiets gevallen op de drukke weg en ga zo maar door...

Maar ik heb ook wel eens aan mensen gevraagd of ik ze kon helpen en werd vervolgens compleet afgesnauwd. Dus schijnbaar is niet iedereen blij met hulp

**Geplaatst**: 16-11-15 17:00

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 17:00

Zo zijn veel mense helaas. Ik zat een keer op mn fietsje in de stad, terwijl ik een oude dame zag oversteken. De dame struikelde en viel plat op straat, stond ook nie direct op. Dus ik zet mn fiets langs de gracht en ga helpen. Ondertussen zijn er zeker 3 auto's en 5 fietsers/voetgangers gepasseerd die gewoon toekijken hoe mevrouw met een geschaafd gezicht moeizaam door mij overeind gehesen wordt. NIEMAND die even zou vragen of ie kan helpen.

Heb mevrouw naar huis begeleid. Behalve schrik en wat schaafwonden viel het gelukkig mee. Maar gewoon het feit dat ik de enige was die hielp...

Denk dat ik al heel opgelucht mag zijn dat mijn fiets niet gejat is in de tussentijd dat ik mevrouw hielp...

**Geplaatst**: 16-11-15 17:12

Geplaatst: 16-11-15 17:12

Ik heb wat dit betreft gelukkig geen negatieve ervaring maar een positieve; mijn oma was laatst alleen op de markt en plotseling was ze gevallen, geen idee waarom. Ontzettend behulpzame mensen om haar heen, boden haar een stoel aan en water en een net afgestudeerde arts is bij haar gebleven tot de ambulance er was. Ik hoorde dit dus achteraf en was er erg blij mee dat voorbijgangers toch zo behulpzaam zijn voor een dierbare van je.

**Geplaatst**: 16-11-15 17:23

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 17:23

Wat een nare ervaring voor je! Gelukkig ben je er met wat blauwe plekken vanaf gekomen. Ik kan er ook echt niet bij dat niemand je heeft geholpen!

Hier ook zulke dingen meegemaakt. Een tijdje geleden was er een oudere, blinde man in de trein, hij stapte toevallig net als ik uit op Utrecht Centraal. Door de verbouwing daar was zijn gebruikelijke route opeens heel anders. Hij vroeg aan 2 meisjes voor mij of zij hem wilden helpen, de meisjes keken hem aan, en liepen daarna rustig door zonder ook maar een woord te zeggen. Dat is toch belachelijk! Dus ik heb mijn hulp aangeboden, meneer een arm aangeboden en naar de stationshal gebracht. Dat was weer bekend terrein dus daar kon hij zijn weg weer vinden. Maar dat je zo iemand gewoon negeert... Ongelofelijk.

**Geplaatst**: 16-11-15 17:35

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 17:35

Wat een nare situatie. Vallen heb ik nog niet eerder gehad.

Wel heb ik wel eens 1,5 uur in de trein mogen staan terwijl ik met krukken liep met een gekneusde knie

Ben toen maar een week niet naar school geweest omdat mijn been dat echt niet nog eens ging trekken

**Geplaatst**: 16-11-15 18:29

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 18:29

Wij hadden het jaren geleden met mijn opa ook. Het was niet dat ie gewond was maar zijn scootmobiel stopte ermee. En hij was echt niet in staat om meer dan 5 meter te lopen zonder hulp. Gelukkig zag een jonge man dit en heeft mijn opa helemaal naar huis geduwd! We waren hem erg dankbaar en opa ook natuurlijk, die heeft hem nog wat gegeven.
Maar ik blijf verbijsterd over wat sommige hier vertellen en dat mensen elkaar zo aan hun lot kunnen overlaten

**Geplaatst**: 16-11-15 19:24

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 19:24

Ja het is gewoon triest gesteld. Heb zelf ook al eens hulp nodig gehad en gezien dat sommigen gewoon voorbij gaan. Was gaan wandelen met een vriendin en de paarden. Ik erop, zij ernaast want paard was nie beleerd. Mijn paard schrok van een menwagen en sloeg op hol, haar paard ging natuurlijk mee. Mijn paard schoof met mij onderuit vanuit rengalop op het asfalt. Paard had goddank niks, ik daarintegen bleef liggen zei mn vriendin achteraf (dacht zelf dat ik vrij snel opstond)

Kwam een wielrenner aan. Ik lag op de grond, mijn paard rende een stuk verderop, andere paard kalmeerde net wat. Wat doet meneer de wielrenner? Rijd om mij heen, vlak langs t andere paard dat daardoor weer ging rennen en bromt vervolgens ook nog iets chagrijnigs...

**Geplaatst**: 16-11-15 19:26

Geplaatst: 16-11-15 19:26

ynskek schreef:
Wat een nare situatie. Vallen heb ik nog niet eerder gehad.

Wel heb ik wel eens 1,5 uur in de trein mogen staan terwijl ik met krukken liep met een gekneusde knie

Ben toen maar een week niet naar school geweest omdat mijn been dat echt niet nog eens ging trekken

Vind ik ook altijd zo banketstaaf, als je ziet dat iemand op krukken loopt ( of hoogzwanger is oid ) en dan nog blijven zitten...

**Geplaatst**: 16-11-15 21:28

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 21:28

Toen ik met krukken liep was iedereen gelukkig heel behulpzaam. Kon altijd zitten (en anders vroeg ik er gewoon om en stonden mensen op), en zelfs een meneer van de metro in Amsterdam die toevallig bij de lift stond, ging voor mij het knopje indrukken :')

.

Vorige week toen ik thuis kwam uit mijn werk zag ik een bus bij de halte staan met zijn alarmlichten aan. Met dit topic in mijn achterhoofd, en de wetenschap dat bij dezelfde halte maar dan aan de overkant van de weg een keer een chauffeur is neergestoken, ben ik er toch maar even langs gefietst om te kijken of alles wel goed was. Meneer de chauffeur zag ik lekker relaxed op een passagiersstoel zitten en wat voor zichzelf doen, maar ik vond het toch wel even fijn om te weten dat hij niet terwijl hij daar stond onwel was geworden en net zijn alarmlichten aan had kunnen gooien bijvoorbeeld.

**Geplaatst**: 16-11-15 21:56

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 21:56

Een paar jaar geleden stapte ik midden in Amsterdam (Spui) uit de tram. Nou ja stapte, ik viel, een soort van black out. Ik weet er nog weinig van (achteraf bleek hersenschudding en gebroken hand) maar ik zie nog zo al die andere mensen langs en letterlijk over me heen stappen. 1 jongen die zich over me heen boog toen ik daar in de regen op de tramhalte lag. Ik dacht hulp....Maar nee, hij gaf me mijn ov-kaart aan die naast me was gevallen en liep zo weer weg.

Op een gegeven moment ben ik opgestaan, ben wazig en misselijk naar mijn werk gestrompeld en heb me daar laten ophalen door een vriend die me naar mijn moeder bracht.
Daar ging ik nogmaals onderuit en toen toch maar even naar de dokter en hup door naar het ziekenhuis.

Zelf zag ik laatst op mijn werk iemand binnen komen die me gewoon niet beviel. Bleek, kortademig. Ik sprak haar aan en zij zei dat ze oké was. Ik vond van niet. Ik heb haar gevraagd toch even te gaan zitten en iets te drinken. (dat diegene dat als een mak schaap deed zei mij toch echt wel dat het niet oke was) Er kwam toevallig een BHVer langs lopen die ik aansprak. Ik heb op dat moment mijn afstand genomen en een paar minuten later werd me gevraagd de ambulance te bellen. Er bleek toch iets met het hart niet helemaal goed te zijn.
Op die momenten ben ik blij dat ik naar mijn intuïtie luister.

In het geval van TS. Ik had je niet laten liggen. Ik zou mezelf nooit kunnen vergeven als je voor mijn ogen.......

**Geplaatst**: 16-11-15 21:58

Re: Helpen we elkaar niet meer?

Geplaatst: 16-11-15 21:58

Nou, medewerker van de winkel liet een doos met flessen drinken vallen, ik raap ondanks ik m'n handen vol boodschappen heb de flessen op en krijg ik een zure 'laat maar liggen de doos is toch kapot' te horen. nou GRAAG GEDAAN... Dus sommige mensen willen niet eens geholpen worden

Ik had je ook geholpen... Jammer dat niemand anders dat deed, sneu zeg $:\$

Nomineer dit bericht ×