Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Brainless schreef:fleurtjeuh schreef:Wat fijn dat jullie allemaal goede mensen zijn die precies voor elkaar hebben gekregen wat jullie willen in het leven.
Bravo, geef jezelf een klopje op de schouder dat jullie van die sterke mensen zijn. Bravo
Denk je echt dat jij de enige bent die het zwaar heeft (gehad)?
Dan vergis je je degelijk in.
De meeste hier hebben genoeg meegemaakt, vaak op een ander vlak; maar iedereen heeft zijn gevecht moeten leveren.
Daarnaast geeft het niets als je het even niet meer zit zitten, want dat is ook heel menselijk.
Ga kijken wat je wel wil en kijk hoe je daar kan komen.
Zoals ik al aangaf: kijk of je werk in de buurt van Groningen kan krijgen, dat is nl te fietsen.
Ga sparen en dan heb je de mogelijkheid een huisje/kamer voor jezelf te zoeken.
Evt ook geld voor een autootje waardoor je niet meer hoeft te fietsen.
OsMo schreef:Voor diegenen die een rot start hadden in hun leven, en daardoor ook verkloot in het leven gingen staan.
Ging het bij jullie gelijk goed toen je de wereld fiets vond?
Ik weet wel dat het bij mij wel even duurde zo'n 2 jaar voordat ik uit mijn negatieve kijk weg kwam en reacties als niet zeuren maar actie ondernemen kwamen echt niet goed aan![]()
Nog steeds niet trouwens.
fleurtjeuh schreef:Ik snap dat het niet komt aanwaaien.
Ik snap dat ik er zelf ook wat aan moet doen.
Ik snap dat het moeilijk is.
En misschien ben ik ook wel depressief, weet ik veel.
Wel weet ik dat ik al vaak uit huis ben gegaan. Elke keer weer met de beste intenties en de grootste hoop.
Positief met mn beste beentje voor. Vol ervoor gaan.
Maar in loop van tijd ben ik iedereen kwijt geraakt, en heb ik een hoop meegemaakt. Ik heb geen goede band met mijn ouders, en geen vrienden. Echt gewoon 0. Ik heb alleen mijn vriend. Die ontzettend lief en behulpzaam is.
Maar verder ben ik eenzaam.
Telkens kom ik weer thuis terecht.
En langzaam ben ik dat positieve kwijtgeraakt. Ik heb er de energie niet meer voor.
Maar ik blijf proberen. Ik probeer mezelf terug te vinden.
En dan klaag ik eens. En dan wordt ik door bijna iedereen uitgemaakt voor passief, lui en depressief.
Nou misschien ben ik dat wel geworden ja.
Weet ik veel. Ik weet niet eens wat ik wil.
fleurtjeuh schreef:Ik snap dat het niet komt aanwaaien.
Ik snap dat ik er zelf ook wat aan moet doen.
Ik snap dat het moeilijk is.
En misschien ben ik ook wel depressief, weet ik veel.
Wel weet ik dat ik al vaak uit huis ben gegaan. Elke keer weer met de beste intenties en de grootste hoop.
Positief met mn beste beentje voor. Vol ervoor gaan.
Maar in loop van tijd ben ik iedereen kwijt geraakt, en heb ik een hoop meegemaakt. Ik heb geen goede band met mijn ouders, en geen vrienden. Echt gewoon 0. Ik heb alleen mijn vriend. Die ontzettend lief en behulpzaam is.
Maar verder ben ik eenzaam.
Telkens kom ik weer thuis terecht.
En langzaam ben ik dat positieve kwijtgeraakt. Ik heb er de energie niet meer voor.
Maar ik blijf proberen. Ik probeer mezelf terug te vinden.
En dan klaag ik eens. En dan wordt ik door bijna iedereen uitgemaakt voor passief, lui en depressief.
Nou misschien ben ik dat wel geworden ja.
Weet ik veel. Ik weet niet eens wat ik wil.
OsMo schreef:Ik weet wel dat het bij mij wel even duurde zo'n 2 jaar voordat ik uit mijn negatieve kijk weg kwam en reacties als niet zeuren maar actie ondernemen kwamen echt niet goed aan![]()
Nog steeds niet trouwens.
fleurtjeuh schreef:Maar dit topic ging helemaal niet over mijn huidige situatie.
Het ging over dat de gemeente laks is, al meerdere keren, en nergens rekening mee houdt.
De afspraak met de gemeente was dat ze het dijkpark zouden onderhouden.
Dit hebben ze het hele jaar niet gedaan, en dan komen ze in het natte seizoen ineens maaien.
Het is dat er iemand was die het pad maaide, want anders hadden we er gewoon niet kunnen lopen, terwijl dat het het idee was.
farahdiba46 schreef:Jennifuur schreef:Ik denk ook dat juist de mensen die hier nu 'gefrustreerd' raken, de mensen zijn die ook alles zelf hebben opgebouwd en veel hebben bereikt, juist door hun handjes uit de mouwen te steken.
Juistemdat lukt je niet als je de jammerende huilie uit hangt.
Sizzle schreef:Het probleem zit hem hem in het niet correct verwoorden.
Als TS geschreven had: ik weet dat het mogenlijk is, maar ik zie zelf geen uitweg meer. Dan had ze totaal andere reacties gehad.
Nu zegt ze: ik kan niets want de stad is 15 km verderop. Dan is het logisch dat mensen aandragen dat je gewoon de fiets pakt.
Volgens mij wil niemand iemand iets verwijten maar ik bezit in iedergeval geen glazen bol. Dus ga ik uit van de text zoals hij er staat.