Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-09-15 11:26

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 08-09-15 11:26

hier is wachten ook heel lang haha, eerder was t gemiddeld 3 jaar, toen 5 en nu ruim 7 jaar... word alleen maar langer en starters krijgen geen kans. Word hier wel gebouwd, maar vooral koop en dat wil ik voorlopig niet. hier vind mijn moeder t ook fijn dat ik hier ben (ik doe t huis en boodschappen etc) maar wil ook mijn eigen plekje en inrichten hoe ik t wil etc.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:26

Geplaatst: 08-09-15 11:26

@Snorlex: Oh sorry, zoals ik het las kwam het een beetje meesmuilend over maar zo bedoel je het niet. Niets gezegd.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:27

Geplaatst: 08-09-15 11:27

vuurneon schreef:
Lees voor de gein eens mijn berichten, mijn ouders vonden het ook enig dat ik zolang thuis bleef wonen omdat ik zelf vrij hoge eisen had (ook wij wouden liever kopen namelijk, wij hadden best kunnen huren hoor in het gat verderop maar daar trok ons totaal niet) Maar ik weet niet of ik als ouder hetzelfde er in sta dan.

Oh zo

**Geplaatst**: 08-09-15 11:28

Geplaatst: 08-09-15 11:28

Toch zijn dat de eisen van mijn kleine broertje, Vuurneon. Mijn broer en ik zijn allebei op ons 18e uitgevlogen, mijn kleine broertje is 24 en nu bezig met iets kopen.

Ik weet dat mijn ouders het ontzettend jammer vinden. Hij heeft het minst gepuberd van ons alledrie en is echt het favorietje (met recht). Toen mijn broer en ik eruit gingen gaf dat ruimte maar die kleine... Liever niet geloof ik

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-15 11:29

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-15 11:29

vuurneon schreef:
Thuis willen blijven om te sparen, perse willen kopen, niet op een kamers willen, niet verder willen kijken dan eigen stad (waar wachtlijsten lang zijn), een ruim huis willen, geen balkon willen maar een tuin.

Hahahaha, dat zal per fase verschillen denk ik?
Ik heb een tijd gehad dat ik een draak was thuis en m'n ouders meerdere keren hebben gezegd dat ik ook kon vertrekken als ik niet rekening met ze hield. Die tijd waaide ook weer over en nu vinden ze het prima, gezellig en fijn. Maar ze doen er wel alles aan om mij straks te kunnen ondersteunen als ik iets kan krijgen.

Volgens mij ben jij nog niet zo lang moeder? Nou ik denk dat je nog heel wat fases gaat krijgen

**Geplaatst**: 08-09-15 11:31

Geplaatst: 08-09-15 11:31

Ik moet nog het kind baren :')

Daarom zeg ik ook 'denk ik' haha, je vergroeid ook met elkaar immers met het verstrijken van de tijd. Wij hadden ook een huishouden met ons drieën. Ik zei ook altijd dat ik samenwoonde met mijn ouders haha, zo voelde dat ook.

Wel vind ik het zeer zorgwekkend dat mijn neef niet uit huis gaat, omdat zijn ouders hem thuis willen houden. Dat is het andere uiterste... Als wij alleen al beginnen over de woningpagina in de krant, krijgt zijn moeder al vlekken

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 08-09-15 11:33, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-09-15 11:32

Geplaatst: 08-09-15 11:32

En is nou niet juist die fase de fase van het loslaten en zelfstandig worden?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-15 11:33

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-15 11:33

vuurneon schreef:
Ik moet nog het kind baren

Daarom zeg ik ook 'denk ik' haha, je vergroeid ook met elkaar immers.

Wel vind ik het zeer zorgwekkend dat mijn neef niet uit huis gaat, omdat zijn ouders hem thuis willen houden. Dat is het andere uiterste... Als wij alleen al beginnen over de woningpagina in de krant, krijgt zijn moeder al vlekken

Ooooh hahahaha, dan komt dat allemaal nog... Hihihi...

_Marinke_ schreef:
En is nou niet juist die fase de fase van het loslaten en zelfstandig worden?

Welke?

**Geplaatst**: 08-09-15 11:37

Geplaatst: 08-09-15 11:37

Janine1990 schreef:
vuurneon schreef:
Ik moet nog het kind baren

Daarom zeg ik ook 'denk ik' haha, je vergroeid ook met elkaar immers.

Wel vind ik het zeer zorgwekkend dat mijn neef niet uit huis gaat, omdat zijn ouders hem thuis willen houden. Dat is het andere uiterste... Als wij alleen al beginnen over de woningpagina in de krant, krijgt zijn moeder al vlekken

Ooooh hahahaha, dan komt dat allemaal nog... Hihihi...

_Marinke_ schreef:
En is nou niet juist die fase de fase van het loslaten en zelfstandig worden?

Welke?

Oh sorry! Zie dat er een aantal berichtjes tussen gepost waren maar reageerde hierop:

Janine1990 schreef:
Hahahaha, dat zal per fase verschillen denk ik?
Ik heb een tijd gehad dat ik een draak was thuis en m'n ouders meerdere keren hebben gezegd dat ik ook kon vertrekken als ik niet rekening met ze hield. Die tijd waaide ook weer over en nu vinden ze het prima, gezellig en fijn. Maar ze doen er wel alles aan om mij straks te kunnen ondersteunen als ik iets kan krijgen.
Volgens mij ben jij nog niet zo lang moeder? Nou ik denk dat je nog heel wat fases gaat krijgen

**Geplaatst**: 08-09-15 11:38

Geplaatst: 08-09-15 11:38

Ik ben de andere kant

, op mijn 21ste moest ik eruit. Nu woon ik al in woning 2 , eerste word gesloopt dus met een urgentie op zak woon ik nu waar ik me thuis voel

. Alweer bijna 2 jaar sinds woning 1 (16-12-13

), had graag thuis willen blijven maar ging niet.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:40

Geplaatst: 08-09-15 11:40

Wat een onzin dat je van alleen maar van alleen wonen zelfstandig kan worden.

Ik woonde tot mijn 24ste thuis. Doordat ik van mijn ouders thuis mocht wonen en geen kostengeld hoefde te betalen, heb ik jarenlang kunnen sparen. Met dat geld ben ik naar Australië kunnen reizen. Met dat geld heb ik een semester studeren in Canada kunnen betalen en ben ik heel Amerika door gereisd. Van al die reizen ben ik 10x zelfstandiger geworden dan de gemiddelde tiener die op z'n 18de wordt buitengebonjourd.

Ik snap niet zo goed waarom mensen alleen wonen als de enige manier zien om zelfstandig te worden. Ik ben op mijn 16de begonnen met werken (studentenwerk) en heb dat altijd gedaan. Zo verdiende ik mijn eigen geld en heb ik ook goed genoeg de waarde van 1, 10 en 100 euro leren kennen. Het is niet alleen door alleen te gaan wonen dat je besef krijgt van geld en verantwoordelijk wordt. Ik ben het een beetje beu dat thuiswoners gezien worden als zielige puppies die hun moeder niet willen verlaten. Voor mij was thuis wonen een manier om te kunnen werken én sparen, zodat ik kon sparen voor de toekomst en voor reizen die mij meer geleerd hebben dan jaren alleen wonen.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:41

Geplaatst: 08-09-15 11:41

Ik woon weer thuis, mag dat ook?
Ik ben 28 en nu sinds 1.5 jaar weer terug bij mn vader.
Was 17 toen ik het huis uit ging, altijd voor mezelf gezorgt(zonder financiele steun)

Helaas na het verbreken van mijn relatie kwam ik op straat te staan. Nog een tijdje een tijdelijke huurwoning gehad maar toen dat ten einde liep aangeklopt bij mn pa.
Gelukkig kon ik daar wel terecht en woon ik in afwachting van een nieuwe woning daar weer. Het zoeken naar een nieuwe woning heeft een hele tijd op een laag pitje gestaan wegens de gezondheid van mn pa en sinds kort weer opzoek.

Ik betaal overigens wel mee aan het huishouden, puur omdat ik dat zelf wil. Ik betaal de boodschappen en gedeelte "huur" mn pa zijn inkomsten zijn wegens zijn gezondheid niet zo denderend hoog dus op die manier heeft hij financieel geen "last" van me

**Geplaatst**: 08-09-15 11:44

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 08-09-15 11:44

@yasmine ben ik ook wel mee eens hoor. Ben altijd wel zelfstandig geweest. Werkte op me 15e in een kledingwinkel en erna ook altijd gewerkt naast een opleiding etc. Zelf me boodschappen zelf wassen en dergelijke. Nu nog hoor, ik betaal maandelijks gewoon mijn bijdrage want dat vind ik niet meer als normaal, ik woon en eet tenslotte ook hier mee

.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:45

Geplaatst: 08-09-15 11:45

Ik denk ook dat het fases zijn, zal binnen ieder gezin verschillen.
Toen ik ging studeren had ik echt geen behoefte aan op kamers gaan. Mijn ouders vonden het prima dat ik nog thuis woonde.
Daarna een tijd gehad dat ze me liever kwijt dan rijk waren :')

Toen naar kamers gekeken maar die prijzen :oo

vonden we beide erg zonde van het geld.
Inmiddels gaat het prima thuis, afgestudeerd en het plan was om een baan te zoeken, flink te sparen en rustig rond te kijken naar de mogelijkheid tot kopen.
Aan de andere kant beangstigend, want kopen is zo "vast".
Toch maar een nieuwe studie ingeschreven, geen (fulltime)baan dus kopen gaat sowieso niet door.
De drang om uit huis te gaan komt steeds meer, lekker in de binnenstad.
Mijn ouders vinden het niet nodig maar ik heb goed gezocht naar een leuk appartement voor een leuke prijs.
Dus nu toch maar huren :Y)

In ieder gezin verloopt het totaal verschillend, en dat is niet erg. Als het binnen het gezin maar werkt

**Geplaatst**: 08-09-15 11:51

Geplaatst: 08-09-15 11:51

Mioux schreef:
@yasmine ben ik ook wel mee eens hoor. Ben altijd wel zelfstandig geweest. Werkte op me 15e in een kledingwinkel en erna ook altijd gewerkt naast een opleiding etc. Zelf me boodschappen zelf wassen en dergelijke. Nu nog hoor, ik betaal maandelijks gewoon mijn bijdrage want dat vind ik niet meer als normaal, ik woon en eet tenslotte ook hier mee .

Ik woon samen en merkte eigenlijk niet zoveel van de overgang; was al gewend rekening te houden met elkaar, bij te dragen aan het huishouden en hielp mijn ouders met verzekeringen uitpluizen omdat zij niet zo handig waren met internet. Mijn man had het zwaarder, die hoefde geen klap te doen in het huishouden thuis (zelfs zijn vuile was werd van zijn slaapkamer vloer gevist :')

) , werd altijd voor hem gekookt dus die ging van hotel papa en mama naar 'er mankeert je niets aan je handen'

(maar goed, vond zijn draai wel snel en doet zelfs het overgrote deel van het huishouden, ook al werkt hij veel meer dan ik)

Al is het nu het grote verschil dat ze ook achter mijn geld aankunnen als mijn man de hypotheek niet betaald haha, de financiële verantwoordelijkheid is wel veel groter nu dan thuis.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:52

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 08-09-15 11:52

hier is t kwa financiën het zelfde, tuurlijk was t op je ouders verhaald als t moest, maar ik moest gewoon alles zelf betalen. Ook een goede les vond ik, zo werd ik al voorbereid wat geld is, wat alles kost en wat je inkomsten en uitgave zijn. Zo leerde ik alles al snel. Al was t in t begin best lastig hoor, je verdient net centjes op je 15e en hoppa je ziet wat leuks en kleren en makeup haha.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-15 11:53

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-15 11:53

vuurneon schreef:
Ik woon samen en merkte eigenlijk niet zoveel van de overgang; was al gewend rekening te houden met elkaar, bij te dragen aan het huishouden en hielp mijn ouders met verzekeringen uitpluizen omdat zij niet zo handig waren met internet. Mijn man had het zwaarder, die hoefde geen klap te doen in het huishouden thuis (zelfs zijn vuile was werd van zijn slaapkamer vloer gevist ) , werd altijd voor hem gekookt dus die ging van hotel papa en mama naar 'er mankeert je niets aan je handen' (maar goed, vond zijn draai wel snel en doet zelfs het overgrote deel van het huishouden, ook al werkt hij veel meer dan ik)

Al is het nu het grote verschil dat ze ook achter mijn geld aankunnen als mijn man de hypotheek niet betaald haha, de financiële verantwoordelijkheid is wel veel groter nu dan thuis.

Ik denk dat ik ook weinig verschil zal merken.
Ja financieel, wat vaker even achter de computer voor bankzaken. Maar verder? Ik ben best wel goed met geld, dus daar zie ik geen problemen in. Zoiets zal voor mijn zusje lastiger zijn, maar die trekt gewoon bij haar vriend in gok ik.

**Geplaatst**: 08-09-15 12:04

Geplaatst: 08-09-15 12:04

Mioux schreef:
hier is t kwa financiën het zelfde, tuurlijk was t op je ouders verhaald als t moest, maar ik moest gewoon alles zelf betalen. Ook een goede les vond ik, zo werd ik al voorbereid wat geld is, wat alles kost en wat je inkomsten en uitgave zijn. Zo leerde ik alles al snel. Al was t in t begin best lastig hoor, je verdient net centjes op je 15e en hoppa je ziet wat leuks en kleren en makeup haha.

Ik heb niets moeten betalen, behalve mijn eigen zaken (autotaksen, persoonlijke belastingen, vrije tijd..en ik ging ook wel eens winkelen en kocht dat ook gewoon van mijn geld ookal was het voor mijn ouders...). Maar verder wilde mijn ouders niets, geen kostgeld ofzo. Maar ik had evengoed geleerd wat je allemaal moet betalen, wat hoeveel kost, waar je rekening mee moet houden...het is niet omdat ik het geld mocht houden om zelf te sparen, dat ik niet ben opgevoed met kennis van budgetzaken. Ben nooit voor verrassingen komen staan toen ik alleen woonde en ik mijn rekeningen kreeg.

**Geplaatst**: 08-09-15 12:08

Geplaatst: 08-09-15 12:08

Zelf was ik op mijn 18e echt toe aan op mijzelf wonen. Had het thuis zeker niet slecht, maar ik had gewoon behoefte aan plek voor mijzelf. Heb tussendoor nog een poging gedaan om een half jaar terug te gaan naar mijn ouders, maar dat was afzien: je bent inmiddels zo gewend op jezelf te zijn en moet je dan ineens weer aanpassen (mijn moeder eet bijvoorbeeld strikt om 18.00 uur en ik kan rustig 's avonds om half 10 pas eens gaan eten). Ging goed hoor, dat was het niet, maar de drang om op mijzelf te gaan bleef. Uiteindelijk weer een leuke woning gevonden, waarna ik binnen het jaar mijn man ontmoette en hij bij mij introk.
Mijn zoon (15) roept nu al dat hij op zichzelf wil. Ook niet omdat hij het slecht heeft (hij is gek met ons), maar echt een kind van zijn moeder is. Hij wil zelf dingen ontdekken, onafhankelijk zijn. Hij kan niet wachten tot hij naar de Universiteit kan, want dan kan hij een woning voor zichzelf betrekken. Hij wil eventueel ook wel in een schuur in de achtertuin, als hij maar het idee heeft dat hij op zichzelf is. We hebben samen zelfs wel eens lopen fantaseren om een boerderij met een centrale woonkeuken en twee aparte woonkamers te zoeken. Maar dat is helaas onbetaalbaar.
Daarnaast denk ik ook dat je als ouders op een gegeven moment denkt: gezellig allemaal, maar nu mag je wel eens wat voor jezelf zoeken. Uit het oog is zeker niet uit het hart.

**Geplaatst**: 08-09-15 12:10

Geplaatst: 08-09-15 12:10

Kwanyin schreef:
Mioux schreef:
hier is t kwa financiën het zelfde, tuurlijk was t op je ouders verhaald als t moest, maar ik moest gewoon alles zelf betalen. Ook een goede les vond ik, zo werd ik al voorbereid wat geld is, wat alles kost en wat je inkomsten en uitgave zijn. Zo leerde ik alles al snel. Al was t in t begin best lastig hoor, je verdient net centjes op je 15e en hoppa je ziet wat leuks en kleren en makeup haha.

Ik heb niets moeten betalen, behalve mijn eigen zaken (autotaksen, persoonlijke belastingen, vrije tijd..en ik ging ook wel eens winkelen en kocht dat ook gewoon van mijn geld ookal was het voor mijn ouders...). Maar verder wilde mijn ouders niets, geen kostgeld ofzo. Maar ik had evengoed geleerd wat je allemaal moet betalen, wat hoeveel kost, waar je rekening mee moet houden...het is niet omdat ik het geld mocht houden om zelf te sparen, dat ik niet ben opgevoed met kennis van budgetzaken. Ben nooit voor verrassingen komen staan toen ik alleen woonde en ik mijn rekeningen kreeg.

Dat zeg ik ook nergens dat je het anders niet leert? Wij zijn gewoon op deze manier opgevoed en hebben het zo geleerd

**Geplaatst**: 08-09-15 12:11

Geplaatst: 08-09-15 12:11

Kwanyin schreef:
Mioux schreef:
hier is t kwa financiën het zelfde, tuurlijk was t op je ouders verhaald als t moest, maar ik moest gewoon alles zelf betalen. Ook een goede les vond ik, zo werd ik al voorbereid wat geld is, wat alles kost en wat je inkomsten en uitgave zijn. Zo leerde ik alles al snel. Al was t in t begin best lastig hoor, je verdient net centjes op je 15e en hoppa je ziet wat leuks en kleren en makeup haha.

Ik heb niets moeten betalen, behalve mijn eigen zaken (autotaksen, persoonlijke belastingen, vrije tijd..en ik ging ook wel eens winkelen en kocht dat ook gewoon van mijn geld ookal was het voor mijn ouders...). Maar verder wilde mijn ouders niets, geen kostgeld ofzo. Maar ik had evengoed geleerd wat je allemaal moet betalen, wat hoeveel kost, waar je rekening mee moet houden...het is niet omdat ik het geld mocht houden om zelf te sparen, dat ik niet ben opgevoed met kennis van budgetzaken. Ben nooit voor verrassingen komen staan toen ik alleen woonde en ik mijn rekeningen kreeg.

Ik moest kostgeld betalen vanaf een bepaalde leeftijd, net als mijn broer. We werkten allebei en mijn ouders verdienden niet veel (sprake van éénverdiener). Er staat me nog een bedrag van 250 gulden per maand bij. Vond ik toen ook niet meer dan normaal.

**Geplaatst**: 08-09-15 12:17

Geplaatst: 08-09-15 12:17

Mioux schreef:
Dat zeg ik ook nergens dat je het anders niet leert? Wij zijn gewoon op deze manier opgevoed en hebben het zo geleerd

Klopt, ik wil alleen maar aangeven dat er echt meerdere manieren zijn om te leren met geld om te gaan dan iemand te laten meebetalen in de kosten :-)

. Sommigen doen net alsof je financieel dom bent als je nooit zelf een cent hebt moeten geven aan je ouders voor kost en inwoon. Alsof het automatisch wil zeggen dat je ouders dan ook alle rekeningen en belastingen en huiskosten van je weghouden en je een kneus bent die niet weet hoeveel de wereld kost. Ik ben altijd meer een theoretische leerder geweest dan een praktische ondervinder

.

**Geplaatst**: 08-09-15 12:18

Geplaatst: 08-09-15 12:18

@shenavallie hier was het ook normaal eigenlijk, zo van als je op jezelf komt betaal je ook huur. Hier konden mijn ouders beide werkend wel betalen ,maar was hier meer principe. Ging niet eens om hoog bedrag destijds, maar meer dat je ook meebetaalde. (vaak kreeg je dat weer terug als pa of ma of beide weer eens wat gehaald hadden voor je of zeiden bestel maar kleding van dat bedrag betalen wij haha)

**Geplaatst**: 08-09-15 12:19

Geplaatst: 08-09-15 12:19

Ik ben op mijn 17e (of ik was net 18) uit huis gegaan en ik zou het niet anders hebben gewild. Ik ben echt ontzettend close met m'n ouders maar had ook heel erg m'n vrijheid nodig en onze band is zo alleen maar hechter geworden. Wel hebben ze me in het begin (en nu nog een beetje) financieel gesteund, maar dat is altijd minimaal geweest.

Ik vind inderdaad dat je niet leert op eigen benen te staan als je thuis blijft wonen, maar dat is mijn mening. Je leert nooit helemaal hoe het is om vaste lasten te hebben en alles zelf te moeten regelen, zeker als je geen kostgeld betaalt.

**Geplaatst**: 08-09-15 12:32

Re: 23+ en nog thuiswonend, wie nog meer?

Geplaatst: 08-09-15 12:32

Ik moest, zodra ik een baan had, kostgeld betalen. Nu ik een fijne baan heb, betaal ik ook rond de 250,- kostgeld en dat vind ik zeker niet meer dan normaal! Ik vraag mijn moeder ook nooit om geld. Paardlief en alles wat erbij komt kijken betaal ik zelf en heb dan ook van tevoren voor een mooie spaarpot gezorgd zodat ik financieel niet van haar (of een ander) afhankelijk hoef te zijn.

Ik vind dat ik qua financieen best goed bezig ben. Ik schaam me er echter wel voor dat ik nooit écht heb leren koken of wassen/strijken (af en toe wel simpele gerechtjes gemaakt of simpele wasjes)..
Mijn moeder doet dat liever zelf, net als de rest van het huishouden. Ik doe uiteraard wel zelf mijn kamer

Koken zou ik best willen doen, maar ik werk onregelmatig dus ik eet 5 van de 7 dagen op werk of iets simpels na een nachtdienst zodat ik m'n bed snel in kan. (En dan slaap ik dus rond etenstijd)

Nomineer dit bericht ×