Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Daks schreef:eerlijk als ze jou voor de keus zetten dan zou ik nergens heen gaan.
niet naar de begrafenis en zeker niet naar het jubileum.
Je mag van je familie wel wat meer steun verwachten.
Ik heb het zelf gehad.
Voor oma N was de avondwake op de dag van de verjaardag van oma B
Oma B smeekte ons om naar de wake te gaan en niet bij haar te komen want ze was een dag of 2 dagen later ook nog wel jarig.
Op zulk soort momenten verwacht je steun van je familie ook al liggen ze in vechtscheiding.
Bah zeg
Jennifuur schreef:Ik lees hier reacties van mensen die zeggen dat een uitvaart echt niet langer duurt dan een uurtje.
De uitvaarten die ik in mijn leven heb bijgewoond (niet heel veel, gelukkig) duurden allemaal ruim anderhalf uur, sommige langer dan twee uur. Geen van de uitvaarten bevatte een apart geloof of een ander speciaal iets dat er voor zou zorgen dat het zo lang duurde. Dus vond dat wel bijzonder.
TS, gecondoleerd. Zorg dat je het jezelf een plekje hebt kunnen geven, toon medeleven aan de rest van je familie (mocht je hier behoefte aan hebben) en ga naar het jubileum
Ibbel schreef:Ik krijg een beetje het gevoel dat hier een familieruzie over het graf van je tante wordt aangescherpt.
Ze wil graag op zaterdag begraven worden, en ligt daarom 10 dagen boven de grond ipv de maximale 8. Waarom die 10 dagen? Er is toch een eerdere zaterdag? Ik krijg een beetje het gevoel dat zowel dag áls tijdstip heel bewust gekozen zijn... Dat jubileum was naar ik aanneem al een tijdje langer bekend, zowel datum als tijd.
Om dan precies op datzelfde tijdstip te gaan begraven en daarvoor speciale toestemming te vragen om pas na 10 dagen te begraven vind ik op z'n zacht gezegd raar.
En de reactie van opa en oma is ook al niet zo kies...
Ik geloof dat ik thuis zou blijven