Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-09-15 15:08

Geplaatst: 07-09-15 15:08

Star123 schreef:
Het is vandaag weer poedersuiker. Mijn moeder is weer bang.
Ze luistert naar de radio, is er een liedje op waar ze zingen there is no tomorrow.
Vraagt ze aan mij: Is er geen tomorrow?
Ik zei weer niks omdat ik er gek van word. Toen bleef ze door zeuren en toen werd ik wat kwaad, waar ik nu spijt van heb. Toen zei ze: nou ben jij ook al boos op mij.
Ik zei: ik ben in eerste instantie je dochter niet je psych.
Ze heeft nou een nieuwe casemanager en daar heeft ze nog geen telefoonnummer van.
Dus zei ze: ja maar ik kan haar nog niet bellen dus jij kan mij dan toch wel kalmeren?
Ik zei: het is voor mij gewoon soms veel te zwaar. Toen zei ze niks meer.
Ik weet niet of ze wel realiseert hoe zwaar het is. Volgens mij denkt ze dat ik er geen last van heb en dat het appeltje eitje is voor mij.

Alleen boos worden en geirriteerd raken heeft geen zin, dat moet je echt proberen te voorkomen.
Je kunt ook zeggen; Mam ik heb nu geen zin om erover te praten. Zorg dan wel dat je een andere keer wel met haar praat. Of leg haar gewoon uit waarom er wel een morgen is.
Probeer het niet te zien als zeuren want zo bedoeld ze het zeker niet, het is voor haar echt, houd dat wel in je hoofd.

En ik denk dat het zeer verstandig is als jij contact opneemt met de casemanager/psychiater of maatschappelijk werk.

**Geplaatst**: 07-09-15 15:43

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 07-09-15 15:43

Ts ten eerste wil ik je heel veel sterkte wensen! Dit is niet niks. Ik heb niet iets soortgelijks meegemaakt dus ik kan je daar geen tips over geven. Maar wat ik wel kan zeggen: zoek Hulp. Blijf hier niet langer alleen mee zitten.

misschien toch nog een poging wagen om via bijvoorbeeld bokt eens kijken of ermensen zijn die dezelfde interesses hebben (paarden/honden) dan heb je eens wat afleiding... je hoeft uiteraard je adresgegevens niet online te geven maar misschien kun je vertellen in welke provincie oid je woont? Degene die dat leest en denkt bij je in de buurt te wonen kan jou dan een privé berichtje sturen? Het is het proberen waard toch? Heel veel sterkte nogmaals!!!

**Geplaatst**: 07-09-15 16:46

Geplaatst: 07-09-15 16:46

anneliesdj schreef:
Star123 schreef:
Het is vandaag weer poedersuiker. Mijn moeder is weer bang.
Ze luistert naar de radio, is er een liedje op waar ze zingen there is no tomorrow.
Vraagt ze aan mij: Is er geen tomorrow?
Ik zei weer niks omdat ik er gek van word. Toen bleef ze door zeuren en toen werd ik wat kwaad, waar ik nu spijt van heb. Toen zei ze: nou ben jij ook al boos op mij.
Ik zei: ik ben in eerste instantie je dochter niet je psych.
Ze heeft nou een nieuwe casemanager en daar heeft ze nog geen telefoonnummer van.
Dus zei ze: ja maar ik kan haar nog niet bellen dus jij kan mij dan toch wel kalmeren?
Ik zei: het is voor mij gewoon soms veel te zwaar. Toen zei ze niks meer.
Ik weet niet of ze wel realiseert hoe zwaar het is. Volgens mij denkt ze dat ik er geen last van heb en dat het appeltje eitje is voor mij.

Alleen boos worden en geirriteerd raken heeft geen zin, dat moet je echt proberen te voorkomen.
Je kunt ook zeggen; Mam ik heb nu geen zin om erover te praten. Zorg dan wel dat je een andere keer wel met haar praat. Of leg haar gewoon uit waarom er wel een morgen is.
Probeer het niet te zien als zeuren want zo bedoeld ze het zeker niet, het is voor haar echt, houd dat wel in je hoofd.

En ik denk dat het zeer verstandig is als jij contact opneemt met de casemanager/psychiater of maatschappelijk werk.

Sorry, maar ik moet je op bijna alle punten tegenspreken. Je hoeft geen antwoord te geven, maar heb je ervaring met zulke situaties? Want imo geef je met dit bericht juist schadelijke adviezen. Wel heel begrijpelijk als je zulke situaties niet echt kent, vandaar mn vraag.
In een situatie met zulke sterke parentificatie en zulke psychische problemen schiet je weinig meer op met eerlijkheid en vragen om begrip. Daar zijn zulke ouders te beschadigd voor. Dus zal je wat harder voor jezelf moeten vechten, soms ten koste van de ouder (op korte termijn dan, op lange termijn is het voor alle partijen het beste!).

Boos worden heeft geen zin, praktisch gezien. Het zal die situatie niet oplossen. Maar dat is het hele punt nou net, dat moet TS niet doen. Haar moeder moet haar eigen problemen oplossen, niet TS vragen dat te doen. Niet boos mogen worden, terwijl moeder haar keer op keer pijn doet, is juist het ontkennen van je eigen emoties. Je eigen gevoelens aan de kant zetten omdat moeder dat nodig heeft. Daarmee houd je dus juist alles in stand! Ik zeg niet dat ze deze boosheid heftig moet uiten, dat is weer een ander uiterste. Maar wat irritatie laten blijken, eens een snauw geven dat ze moet ophouden....daar is niks mis mee. Waarom alleen ruimte voor de angsten van moeder?

Ik hoor juist overal begrip voor moeder van TS. Teveel begrip. Haar eigen leven stilzetten omdat moeder anders alleen is. Dat gaat echt veel en veel te ver. Keer op keer moeder kalmeren, elke keer raakt TS zichzelf een stukje meer kwijt. Want alles draait om moeder en haar problemen. Uiteraard is het voor haar geen zeuren en is het echt. Maar dat verandert niks aan de impact op haar dochter. Begrip voor haar emoties is prima, maar het gedrag accepteren is iets heel anders. Want het is dat gedrag wat je echt kapot kan maken...en daar heeft moeder haar verantwoordelijkheid in en dit kan echt anders. Maar er gaat niks veranderen als TS deze rol maar liefjes blijft vervullen, dan heeft moeder geen enkele reden om zichzelf aan te pakken.

**Geplaatst**: 07-09-15 19:08

Geplaatst: 07-09-15 19:08

Zwerte: ben ik met je eens

Daarom zou ik als ik Ts zelf was, een na de ha gaan om zelf naar een psych / noodlotengroep oid te gaan.
Zodat ts a) haar eigen ei kwijt kan b) hulp krijgt hoe met haar moeder om te gaan
Want hetvis niet niks...

**Geplaatst**: 07-09-15 19:14

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 07-09-15 19:14

Zwerte, goed geschreven.

Als kind van, cijferr je jezelf vaak weg.
Voor jezelf, maar ook voor de zieke ouder, is het beter om voor jezelf op te komen.
Makkelijk is dat niet. Schaam dan ook niet om hulp te vragen van een psycholoog.

**Geplaatst**: 07-09-15 19:29

Geplaatst: 07-09-15 19:29

Zwerte; Bedankt voor je nuttige posts. Wellicht bij mij een andere situatie, maar ik haal er voor mezelf veel uit. Jij typt wat mijn gevoel altijd gezegd heeft maar nooit durven uiten, omdat ik bang was egoïstisch te zijn. Dankje! $_/-\o_$

Ts: Zet 'm op. Je bent op de goede weg! Hopelijk heeft je moeder snel contact met haar casemanager. Dan kun je je moeder wellicht vertellen dat graag een gesprek met z'n 3en wil plannen om het over de situatie kunt hebben

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-15 19:35

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-15 19:35

Mijn moeder ziet me aankomen als ik zeg dat ik een gesprek wil met haar casemanager of met z'n drieën, ik denk niet dat ze dat wil eigenlijk. Ze acht de gesprekken met de casemanager heel erg als privé. Dat zie ik eigenlijk niet zitten. Lijkt me heel moeilijk.

**Geplaatst**: 07-09-15 20:08

Geplaatst: 07-09-15 20:08

Zwerte schreef:
Sorry, maar ik moet je op bijna alle punten tegenspreken. Je hoeft geen antwoord te geven, maar heb je ervaring met zulke situaties? Want imo geef je met dit bericht juist schadelijke adviezen. Wel heel begrijpelijk als je zulke situaties niet echt kent, vandaar mn vraag.
In een situatie met zulke sterke parentificatie en zulke psychische problemen schiet je weinig meer op met eerlijkheid en vragen om begrip. Daar zijn zulke ouders te beschadigd voor. Dus zal je wat harder voor jezelf moeten vechten, soms ten koste van de ouder (op korte termijn dan, op lange termijn is het voor alle partijen het beste!).

Boos worden heeft geen zin, praktisch gezien. Het zal die situatie niet oplossen. Maar dat is het hele punt nou net, dat moet TS niet doen. Haar moeder moet haar eigen problemen oplossen, niet TS vragen dat te doen. Niet boos mogen worden, terwijl moeder haar keer op keer pijn doet, is juist het ontkennen van je eigen emoties. Je eigen gevoelens aan de kant zetten omdat moeder dat nodig heeft. Daarmee houd je dus juist alles in stand! Ik zeg niet dat ze deze boosheid heftig moet uiten, dat is weer een ander uiterste. Maar wat irritatie laten blijken, eens een snauw geven dat ze moet ophouden....daar is niks mis mee. Waarom alleen ruimte voor de angsten van moeder?

Ik hoor juist overal begrip voor moeder van TS. Teveel begrip. Haar eigen leven stilzetten omdat moeder anders alleen is. Dat gaat echt veel en veel te ver. Keer op keer moeder kalmeren, elke keer raakt TS zichzelf een stukje meer kwijt. Want alles draait om moeder en haar problemen. Uiteraard is het voor haar geen zeuren en is het echt. Maar dat verandert niks aan de impact op haar dochter. Begrip voor haar emoties is prima, maar het gedrag accepteren is iets heel anders. Want het is dat gedrag wat je echt kapot kan maken...en daar heeft moeder haar verantwoordelijkheid in en dit kan echt anders. Maar er gaat niks veranderen als TS deze rol maar liefjes blijft vervullen, dan heeft moeder geen enkele reden om zichzelf aan te pakken.

Je praat over dingen die ik helemaal niet heb gezegd.
En in andere dingen zeg je eigenlijk hetzelfde; boos worden heeft geen zin, het lost de situatie niet op (ook die van ts niet!).
Ik heb hier in het topic nog niet zoveel begrip gelezen voor de moeder, juist veel voor ts en dat ze voor zichzelf op moet komen. Lijkt me wel zo eerlijk om ook eens rationeel te kijken en te zien hoe ze het sámen op kunnen lossen.
Daarbij heb ik het idee dat ts nog erg jong is en ze heeft verder geen familie, juist daarom dring ik er op aan dat ze erover praat met de behandelaar van haar moeder.

**Geplaatst**: 07-09-15 20:11

Geplaatst: 07-09-15 20:11

Star123 schreef:
Mijn moeder ziet me aankomen als ik zeg dat ik een gesprek wil met haar casemanager of met z'n drieën, ik denk niet dat ze dat wil eigenlijk. Ze acht de gesprekken met de casemanager heel erg als privé. Dat zie ik eigenlijk niet zitten. Lijkt me heel moeilijk.

Begrijpelijk, alleen is het voor jou net zo goed heel moeilijk en dat moet ze wel accepteren.
Het zou echt het beste zijn om er met z'n 3en over te praten, maar als je daar niet aan toe bent kun je ook zelf naar je huisarts gaan en vragen om een doorverwijzing naar een psycholoog.

**Geplaatst**: 07-09-15 20:38

Geplaatst: 07-09-15 20:38

Anneliesdj de moeder van TS zit eigenlijk zo vast in een patroon dat daar zo samen als moeder en dochter niet uit te komen is.
TS zorgt al van jongs af aan voor haar moeders gevoelsleven en gaat voorbij aan haar zelf, dit maakt dat TS niet toe komt aan het ontwikkelen van haar eigen identiteit.
Dan kun je wel adviseren dat ze er over praat met haar moeder maar als TS eigenlijk al op is en het zelf niet meer trekt dan zal zo'n gesprek een negatieve uitwerking hebben.
Het maakt namelijk dat TS zich zelf wegcijfert.

Rationeel gezien zit de moeder van TS zo vast in haar negatieve denk patroon, dat alleen begeleiding van een professionele psychische geleerde daar enigszins door heen kan komen.
TS is dat niet.

**Geplaatst**: 07-09-15 20:43

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 07-09-15 20:43

En dat heb ik daarom al meerdere keren gezegd

Maar verder ben ik het ook niet met je oneens hoor.

**Geplaatst**: 07-09-15 21:55

Geplaatst: 07-09-15 21:55

anneliesdj schreef:
Zwerte schreef:
Sorry, maar ik moet je op bijna alle punten tegenspreken. Je hoeft geen antwoord te geven, maar heb je ervaring met zulke situaties? Want imo geef je met dit bericht juist schadelijke adviezen. Wel heel begrijpelijk als je zulke situaties niet echt kent, vandaar mn vraag.
In een situatie met zulke sterke parentificatie en zulke psychische problemen schiet je weinig meer op met eerlijkheid en vragen om begrip. Daar zijn zulke ouders te beschadigd voor. Dus zal je wat harder voor jezelf moeten vechten, soms ten koste van de ouder (op korte termijn dan, op lange termijn is het voor alle partijen het beste!).

Boos worden heeft geen zin, praktisch gezien. Het zal die situatie niet oplossen. Maar dat is het hele punt nou net, dat moet TS niet doen. Haar moeder moet haar eigen problemen oplossen, niet TS vragen dat te doen. Niet boos mogen worden, terwijl moeder haar keer op keer pijn doet, is juist het ontkennen van je eigen emoties. Je eigen gevoelens aan de kant zetten omdat moeder dat nodig heeft. Daarmee houd je dus juist alles in stand! Ik zeg niet dat ze deze boosheid heftig moet uiten, dat is weer een ander uiterste. Maar wat irritatie laten blijken, eens een snauw geven dat ze moet ophouden....daar is niks mis mee. Waarom alleen ruimte voor de angsten van moeder?

Ik hoor juist overal begrip voor moeder van TS. Teveel begrip. Haar eigen leven stilzetten omdat moeder anders alleen is. Dat gaat echt veel en veel te ver. Keer op keer moeder kalmeren, elke keer raakt TS zichzelf een stukje meer kwijt. Want alles draait om moeder en haar problemen. Uiteraard is het voor haar geen zeuren en is het echt. Maar dat verandert niks aan de impact op haar dochter. Begrip voor haar emoties is prima, maar het gedrag accepteren is iets heel anders. Want het is dat gedrag wat je echt kapot kan maken...en daar heeft moeder haar verantwoordelijkheid in en dit kan echt anders. Maar er gaat niks veranderen als TS deze rol maar liefjes blijft vervullen, dan heeft moeder geen enkele reden om zichzelf aan te pakken.

Je praat over dingen die ik helemaal niet heb gezegd.
En in andere dingen zeg je eigenlijk hetzelfde; boos worden heeft geen zin, het lost de situatie niet op (ook die van ts niet!).
Ik heb hier in het topic nog niet zoveel begrip gelezen voor de moeder, juist veel voor ts en dat ze voor zichzelf op moet komen. Lijkt me wel zo eerlijk om ook eens rationeel te kijken en te zien hoe ze het sámen op kunnen lossen.
Daarbij heb ik het idee dat ts nog erg jong is en ze heeft verder geen familie, juist daarom dring ik er op aan dat ze erover praat met de behandelaar van haar moeder.

Wat heb je niet gezegd dan? Ik heb namelijk een paar keer terug gelezen om ervoor te zorgen dat ik reageerde op wat jij juist zei. Namelijk dat ze moet voorkomen dat ze boos word, dat ze moet zorgen er wel op terug te komen als ze een keer het niet wil, dat ze kan uitleggen waarom er wel een morgen is.... Allemaal zaken die juist deze situatie in stand zouden houden, want ze gaan uit van moeders beperkingen waar TS zich dan op aanpast. En dat is nou juist hetgene wat moet stoppen.
En ik zeg dat boos worden praktisch geen nut heeft, maar juist wel voor haar eigen gevoel. Het lost die specifieke situatie idd niet op. Maar niet boos mogen worden als dat wel een terechte emotie is, is juist schadelijk. Als je boos bent, uit dat dan maar eens wat meer ipv het in te slikken. Dus ik zeg zeker niet hetzelfde.

Het klopt idd dat er letterlijk weinig begrip is voor moeder hier in dit topic. Dit komt omdat hier veel mensen hebben gereageerd die zulke situaties hebben meegemaakt en begrijpen hoe zulke ouders werken. En begrip gaat hierbij vrijwel altijd een kant op, namelijk kind moet de moeder begrijpen en zich aanpassen. Dat je een kind daarmee kapot maakt, levenslang tekent, dat doet er minder toe. Dat merk je al wel aan de reacties van de moeder van Ts. Haar casemanager is even niet direct bereikbaar, dan kan dochter dat toch wel even opvangen? Dat soort dingen wijst op totaal onbegrip voor ts en dat is ook wel begrijpelijk, gezien hoe beschadigd de moeder is. Die ruimte heeft ze simpelweg niet.
Dat TS teveel begrip heeft voor haar moeder, haal ik juist uit de ongeschreven woorden. Het hele plaatje, haar hele houding. Je zet je leven niet stil als je er geen begrip voor hebt. Dat doe je als je teveel begrip hebt en jezelf wegcijfert. En dat is ook waarom velen hier er juist op hameren om voor zichzelf te kiezen. Want dat begrip naar moeder is er echt wel, diepgewortelt en ongezond veel.

Jammergenoeg heb ik zelf dus genoeg meegemaakt op dit gebied en ik ken heel wat mensen met soortgelijke ervaringen. En er is bijna altijd 1 overeenkomst: van de ouder hoef je niks te verwachten.... Samen bestaat niet. In de meest optimale situatie wel, maar dat zijn echt uitzonderingen. En uit wat TS hier vertelt over haar moeder en haar reacties, kan je wel met redelijkheid aannemen dat deze moeder dusdanig beschadigd is, dat ze al alles doet wat mogelijk is. Meer dan dit zit er waarschijnlijk niet in. Zo wel, dan gaat moeder in dit proces wel nadenken en meedoen, dan loopt dat vanzelf. Zo niet, dan doet Ts iig alles wat ze zelf kan. Hoop en verwachtingen zijn erg schadelijk in zulke relaties. Klinkt heel cynisch en naar, maar is juist erg rationeel.

**Geplaatst**: 07-09-15 23:04

Geplaatst: 07-09-15 23:04

Oa dat ts haar gevoelens opzij moet zetten voor haar moeder, haar gedrag moet accepteren, dat het niet uitmaakt dat je een kind kapot maakt dat zijn dingen die ik niet heb gezegd.

Wat ik bedoel is, dat je ook op een goede manier eruit kunt komen. Ja ts moet het anders aanpakken dan ze tot nu toe heeft gedaan, ze moet voor zichzelf opkomen. Maar boos worden heeft geen zin, dat geeft je misschien even een goed gevoel, maar uiteindelijk levert het alleen maar meer frustratie op omdat moeder het uiteindelijk niet snapt en zich nog steeds onbegrepen voelt en het ze daardoor verder uit elkaar drijft.
En daar bedoel ik niet mee dat je niet eens mag snauwen als het je teveel wordt, je bent menselijk en emotie's horen erbij. Maar vergeet niet dat ts al jaren in dit schuitje zit en eigenlijk niet beter weet dan dit. Grote kans dat ze nooit normaal met haar moeder heeft kunnen praten en beiden dus niet weten hoe dat moet.
En daarom is het ook zo belangrijk dat ts ook met een psycholoog kan praten, of nog beter met de psychiater die haar moeder ook behandeld, want die kan hierin bemiddelen.
En daarnaast, vraag ik me af of die casemanager wel goed op de hoogte is van de situaite, als er niemand is die met hem praat behalve moeder zelf.

**Geplaatst**: 08-09-15 09:34

Geplaatst: 08-09-15 09:34

Star123 schreef:
Mijn moeder ziet me aankomen als ik zeg dat ik een gesprek wil met haar casemanager of met z'n drieën, ik denk niet dat ze dat wil eigenlijk. Ze acht de gesprekken met de casemanager heel erg als privé. Dat zie ik eigenlijk niet zitten. Lijkt me heel moeilijk.

Kijk en dat is nou iets wat je n iet hoeft te pikken van je moeder. Zij belast jou voortdurend met haar privé problemen. Zij maakt jou onderdeel van haar psychiatrie, maar op het moment dat je daar iets concreets mee wilt doen wijst ze je af.

Ik zou er echt op staan dat je meegaat. Wie weet weet deze Casemanager helemaal niets af van jullie verstoorde relatie en ongezonde situatie thuis. Ik zou echt gaan hoor! Die ruimte moet je echt voor jezelf opeisen

**Geplaatst**: 08-09-15 09:44

Geplaatst: 08-09-15 09:44

Collie2008 schreef:
Star123 schreef:
Mijn moeder ziet me aankomen als ik zeg dat ik een gesprek wil met haar casemanager of met z'n drieën, ik denk niet dat ze dat wil eigenlijk. Ze acht de gesprekken met de casemanager heel erg als privé. Dat zie ik eigenlijk niet zitten. Lijkt me heel moeilijk.

Kijk en dat is nou iets wat je n iet hoeft te pikken van je moeder. Zij belast jou voortdurend met haar privé problemen. Zij maakt jou onderdeel van haar psychiatrie, maar op het moment dat je daar iets concreets mee wilt doen wijst ze je af.

Ik zou er echt op staan dat je meegaat. Wie weet weet deze Casemanager helemaal niets af van jullie verstoorde relatie en ongezonde situatie thuis. Ik zou echt gaan hoor! Die ruimte moet je echt voor jezelf opeisen

Helemaal mee eens, dat is het moment om je poot stijf te houden en te zeggen waar het op staat.
En ik zou het haar ook niet vragen, je weet waar ze heen gaat, zoek het adres en zeg dat je meegaat, vind ze 't niet goed dan ga je op eigen gelegenheid. Gewoon gaan, en als je daar bent ook eerlijk zijn, gooi meteen alles er maar uit. Alles wat ze zegt en doet waar jij het moeilijk mee hebt.
Jij hebt niets te verliezen ts en ik kan je garanderen dat het op de lange termijn beter wordt voor jou! En waarschijnlijk ook voor jullie relatie.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:20

Geplaatst: 08-09-15 11:20

Zo werkt het helaas niet.
De casemanager is voor haar moeder en haar moeder zal toestemming moeten geven als TS bij een gesprek wil zijn.

Tenminste dat is hoe het werkt wanneer je in behandeling bent bij psychiater of psycholoog.

Voormij is het eigenlijk niet duidelijke wat de casemanager van de moeder van ts nu precies voor functie heeft.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:39

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 08-09-15 11:39

Ik herken de problemen van jou moeder in mezelf, ik ben ook iemand met een angst- en paniek-stoornis (en depressie en autisme). Die negatieve gedachten die ze uit, is wel goed, maar ze moet dit niet naar jou doen. Als ze zich niet zou uiten zou het alleen maar erger kunnen worden doordat ze het opkropt. Is het niet een idee om haar te vragen of ze de negatieve gedachten wil op schrijven? Soms helpt het opschrijven al, dat doet niet veel aan de angst zelf maar zo zijn de gedachten er wel uit.

TS als je wilt praten, mag je me altijd een berichtje doen.

**Geplaatst**: 08-09-15 11:41

Geplaatst: 08-09-15 11:41

Nee voor mij ook niet hoor.
Maar wat je zegt klopt maar ten dele, als je als familie zorgen hebt hoort die persoon daarvan te weten. Zeker als er twijfels zijn is het belangrijk dat ook de omgeving contact heeft met de behandelaar.
Dat is niets raars, dus heel normaal om contact met hem of haar op te nemen.
En als moeder echt echt niet wil dat ze erbij is (als puntje bij paaltje komt) weet die persoon er in elk geval van en kan er iets mee doen. Maar ik denk dat het zo'n vaart niet zal lopen omdat een beetje psycholoog het juist zal toejuigen.

**Geplaatst**: 08-09-15 12:19

Geplaatst: 08-09-15 12:19

En toch Annelies kun je niet zomaar ongevraagd contact opnemen met een behandelaar.
Je stuit dan tegen de wet van privacy.

Ik zal hier het een en ander beschrijven waar wellicht ook TS wat aan heeft.
Mijn moeder was tijdens mijn kindertijd erg onstabiel. Psychisch in de knoei en behoorlijk negatief over alles om haar heen. Zij zat veel in slachtoffer rol. Mijn vader was een man die conflict vermijdend was, geen "nee" kon zeggen en vooral heel star in zijn eigen beleefwereld (kon ook niet lezen en schrijven).
Er zijn 6 kinderen waarvan 5 kampen met psychische klachten.
Mijn oudste zus loopt met een reactieve depressie en mijn oudste broer heeft een dwangmatige ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.
Ik heb deze ook maar daarnaast ook extreem last van faalangst, mijn jongere zus en broer (=tweeling) zijn psychose gevoelig.
Mijn jongere broer heeft daarnaast ook kenmerken van een persoonlijkheidsstoornis. Mijn jongste zus is buiten beeld dus daar kan niets van zeggen.
Hoewel de psychose gevoeligheid erfelijk is kunnen omstandig heden er voor zorgen dat iemand daadwerkelijk in psychoses beland.
Die omstandigheden waren rijk in overvloed vandaar dat mijn jongere zusje al 3 zware psychoses heeft gehad en haar tweeling broer 2 psychoses.

Ten tijde dat mijn jongere zus psychoses had was ze opgenomen, deze periodes was ze heel afstandelijk naar ons en wilde ze geen contact.
Dan kun je hoog en laag springen maar een behandelaar zal dan niet voorbij gaan aan die wens.
We konden contact opnemen maar ze konden ons dan niets vertellen.

Zelf heb ik in dagbehandeling gezeten voor mijn angststoornis en mijn behandelaren gaven aan dat familie wel kon bellen maar dat ze zonder toestemming daar niets mee konden doen.

TS het enige wat ik jou kan aanraden is zelf therapie te gaan volgen en dan daarnaast systeem therapie.
Dit is therapie waarbij jou familie betrokken wordt en waarbij jullie geleerd wordt om op de juiste manier te communiceren met elkaar.

**Geplaatst**: 08-09-15 13:10

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 08-09-15 13:10

Ik denk dat jullie nu casemanager en psycholoog door elkaar halen/gebruiken. De moeder van Ts heeft een casemanager, die er dus juist ook is voor familie en mantelzorgers

De taken van een casemanager zijn:
geeft advies, informatie en ondersteuning
inventariseert de zorgbehoefte en geeft begeleiding
heeft een signalerende functie
bemiddelt bij hulp- en zorgverlening
behartigt de belangen van de cliënt en zijn/haar mantelzorgers

Dus Ts absoluut contact opnemen met de casemanager daar zijn zij voor

**Geplaatst**: 08-09-15 14:04

Geplaatst: 08-09-15 14:04

OsMo schreef:
En toch Annelies kun je niet zomaar ongevraagd contact opnemen met een behandelaar.
Je stuit dan tegen de wet van privacy.

Waarom niet? Contact opnemen en je zorgen uiten kan altijd.
Die persoon hoeft niet inhoudelijk over haar moeder te praten, dat voegt niets toe. Het gaat er meer om dat ts haar zorgen uit zodat die persoon goed op de hoogte is en evt kan ze vragen hoe ze er zelf mee om moet gaan. Maar daarvoor kan ze ook (beter) zelf naar een psycholoog gaan.

Vivat schreef:
Ik denk dat jullie nu casemanager en psycholoog door elkaar halen/gebruiken. De moeder van Ts heeft een casemanager, die er dus juist ook is voor familie en mantelzorgers

De taken van een casemanager zijn:
geeft advies, informatie en ondersteuning
inventariseert de zorgbehoefte en geeft begeleiding
heeft een signalerende functie
bemiddelt bij hulp- en zorgverlening
behartigt de belangen van de cliënt en zijn/haar mantelzorgers

Dus Ts absoluut contact opnemen met de casemanager daar zijn zij voor

Ah kijk, dat is al duidelijker. Die persoon zou dus juist ts ook moeten begeleiden.
Vraag ik me af, is ze wel onder behandeling van een psychiater? Want die casemanager lijkt me meer vergelijkbaar met een maatschappelijk werker en kan haar moeder dus niet (of maar gedeeltelijk) helpen bij haar ziektebeeld?

**Geplaatst**: 08-09-15 16:01

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 08-09-15 16:01

Casemanager is gewoon regiehouder dus die coördineert de zorg. psychiater is officiële hoofdbehandelaar en andere psychologen kunnen uitvoerend behandelaar zijn. Een casemanager krijg je vaak in het traject van de langdurige zorg en is vaak een sociaal psychiatrisch verpleegkundige. In tegenstelling tot een psycholoog komt een Casemanager bijvoorbeeld ook wel thuis en onderhoudt contacten met belangrijke anderen (ook familie) maar wet op privacy speelt zeker wel zolang er geen maatregel is uitgesproken (zoals een rechterlijke machtiging of een in bewaring stelling)

**Geplaatst**: 09-09-15 00:23

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 09-09-15 00:23

Persoonlijk vind ik het prachtig dat er zoveel zorg is voor moeders. Maar zou er veel meer aandacht naar ts moeten gaan. Er ligt veel te veel zorg op je schouders en je moeder blijft maar meer neerleggen. Het wordt hoognodig tijd dat hierop ingegrepen gaat worden. Zodat jij een eigen leven kunt gaan oppakken, zonder te moederen over je moeder.
Ik hoop echt dat je meer rust zult krijgen in deze vreselijk lastige situatie.

**Geplaatst**: 09-09-15 00:41

Geplaatst: 09-09-15 00:41

Star123 schreef:
En het eist mijn geluk op, want waarom heb ik zo'n moeder en iemand anders niet.

Nou ik heb ook zo'n moeder en het is inderdaad zwaar. Ik kon soms ook erg verdrietig worden als ik mensen zag met leuke mama's. Echter ik heb geleerd dat je moet kijken naar wat je wel hebt in het leven en niet moet kijken naar wat je niet hebt. Geniet van de goede tijden met je moeder, sterkte

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-09-15 15:18

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst door de TopicStarter : 09-09-15 15:18

Mijn moeder ziet vaker de casemanager dan de psych. Ze gaat daar misschien maar 2 keer in het jaar heen. Maar dat doet de psych zelf. Hij maakt de afspraken zo ver uit elkaar.

Nomineer dit bericht ×