Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-07-15 15:55

Geplaatst: 16-07-15 15:55

Moeilijke situatie! Ik ben benieuwd wat het gesprek gaat opleveren. Mijn tip voor dit gesprek is om het zoveel mogelijk bij jezelf te houden, ga hem niet beschuldigen! Het mooiste zou zijn als je het voor elkaar krijgt om hem duidelijk te maken dat de kern van het probleem, namelijk jouw wantrouwen, is gekomen door het verleden en dus los staat van hem. Maar zijn gedrag raakt bij jou natuurlijk wel een hele gevoelige snaar! Dat is het verschil tussen iets veroorzaken of iets triggeren.
Dat stiekeme kan imo komen doordat hij dit makkelijker vind en geen gedoe wil (is weinig respect naar jou toe!), of omdat hij werkelijk om jou geeft en het gewoon moeilijk kan aanzien dat zijn geflirt ervoor kan zorgen dat jij je rot gaat voelen. Is dit gedrag goed? Nee. Begrijpelijk? Jazeker, net zoals het wantrouwen niet goed is maar wel begrijpelijk.

In dit hele verhaal zie ik maar 1 ding waarvan ik het terecht vind om van hem te vragen om te veranderen, en dat is meer openheid en vooral meer begrip! De opmerkingen over je depressie maar ook de onverschilligheid over jouw issues vind ik zorgwekkend. Een goede relatie is imo gebouwd op eerlijkheid, oprechtheid en wederzijds respect. Dat lees ik niet heel erg terug in dit verhaal...
Ik vind niet dat hij moet ophouden met contact met vrouwen en ook het flirten kan iets zijn wat gewoon bij hem hoort. Bij mijn kerel iig wel. Hij doet niks, het is buiten honger krijgen en thuis komen eten, maar voor hem is dat een onschuldige aanvulling op zn leven. Het voelt goed en dat dan niet mogen doen omdat een ander zich er rot door voelt, leidt alleen maar tot problemen. Mijn kerel heeft dit namelijk veel te veel gedaan. Hij is zich dus wel gaan aanpassen omdat ik er zo slecht tegen kon. Niet stiekem gaan doen, maar zichzelf gaan beperken. Nou, die ellende ben ik nog steeds aan het fixen. Inmiddels ben ik sterk genoeg om hem echt te accepteren zoals hij is en krijgt hij nooit meer gedonder om zoiets (eerder een glimlach en een knuffel) maar toch heeft hij nog erg veel moeite met zichzelf als ik erbij ben of om mij dingen eerlijk te vertellen. Heeft hij iets te verbergen als hij zich zo ongemakkelijk voelt met mij erbij? Nee dus, hij heeft gewoon te vaak de ervaring gehad dat ik weer op de hobbel ging om iets onschuldigs. Jezelf veranderen om de beperkingen van een ander op te vangen, is op de lange termijn echt heeeeeel erg schadelijk, voor alle partijen...
Wat jouw vriend imo wel meer zou moeten doen, is begrip hebben voor jouw problemen met vertrouwen en dat serieus nemen. Eigenlijk het verschil tussen de reactie "niks aan de hand, stel je niet aan" en de reactie "schat, ik begrijp dat jij je zo voelt, maar je hoeft je echt geen zorgen te maken". Wereld van verschil! Dat is imo werkelijk begrip en respect voor jouw gevoelens. Zich laten controleren en zich beperken is imo dus zeker niet de oplossing, dat is namelijk toegeven aan jouw angst en eigenlijk stilzwijgend toegeven dat hij fout zit. Als hij niks verkeerds doet, hoeft hij daar ook niet mee te stoppen.

**Geplaatst**: 16-07-15 15:58

Geplaatst: 16-07-15 15:58

Hij chat ook maar met 1 meid als ik het goed heb begrepen, een collega, ondertussen ex collega, spreekt over tijd doorbrengen etc. Ik denk dat er wel wat aan de hand is dan.
Beetje flirten at random is wel anders.
En als TS vertrouwensissue heeft, daar hulp bij heeft gezocht, zou je toch als partner gewoon open kunnen zijn, begrip tonen en zeker geen dingen gaan wissen. Dat komt niet goed lijkt mij, ook al is gecontroleerd worden niet leuk.

**Geplaatst**: 16-07-15 15:58

Geplaatst: 16-07-15 15:58

Het klopt ook wel dat het actie reactie is. Ik merk alleen wel dat de "goede" open reactie op wantrouwen zorgt dat er veel minder wantrouwen is en ook steeds minder wordt. Mijn vriend is echt heel erg open in wat hij doet enz. Ik maak me dan ook gewoon geen zorgen, hij is gek op mij en niet op een ander. Haha hij zegt wel van ja als ik een mooie vrouw zie lopen dan kijk ik daar wel naar. Tja ik zie ook wel eens een hele knappe vent lopen maar daar blijft het van beide kanten ook bij.

Het is zelfs zo geweest dat hij in het begin van onze relatie veel smiley's kreeg met hartjes als afsluiter van berichtje of kus. Heb hem gezegd dat ik me daar niet fijn bij voel en dat heeft hij ook bij die meiden aangegeven en hij doet het zelf ook niet meer. Klein dingetje maar geeft al zoveel meer rust!

**Geplaatst**: 16-07-15 16:01

Geplaatst: 16-07-15 16:01

MarjanB schreef:
Het klopt ook wel dat het actie reactie is. Ik merk alleen wel dat de "goede" open reactie op wantrouwen zorgt dat er veel minder wantrouwen is en ook steeds minder wordt. Mijn vriend is echt heel erg open in wat hij doet enz. Ik maak me dan ook gewoon geen zorgen, hij is gek op mij en niet op een ander. Haha hij zegt wel van ja als ik een mooie vrouw zie lopen dan kijk ik daar wel naar. Tja ik zie ook wel eens een hele knappe vent lopen maar daar blijft het van beide kanten ook bij.

Het is zelfs zo geweest dat hij in het begin van onze relatie veel smiley's kreeg met hartjes als afsluiter van berichtje of kus. Heb hem gezegd dat ik me daar niet fijn bij voel en dat heeft hij ook bij die meiden aangegeven en hij doet het zelf ook niet meer. Klein dingetje maar geeft al zoveel meer rust!

tof, beetje samenwerken ipv op de eigen strepen te staan doet soms wonderen :-)

**Geplaatst**: 16-07-15 16:03

Geplaatst: 16-07-15 16:03

Percella schreef:
Als hij geen goed gevoel krijgt van de dingen die ik tegen hem zeg denk ik niet dat hij het ergens anders zal vinden. Ik ben echt wel complimenteus, anders dan hij. En niet alleen leuke complimentjes ik kan ook wel eens gerust zeggen dat hij er sexy uitziet. Wat wil ie dan nog van iemand anders horen?

Dank jullie wel! Ik ga me eens bedenken wat ik nu precies allemaal wil aankaarten vanavond, want ik ken mezelf en anders vergeet ik de helft en komt er alleen maar meer stress als ik opnieuw het onderwerp aansnijd.

Kijk, dat is nu precies wat ik ook wil. Mijn vriend wilt heel veel, materialistische gezien, en dat kan nu niet omdat ik maar een schijntje krijg van wat ik normaal zou verdienen. En dit zal hem ook storen, maar daar heb ik nu echt even de pest in

Dit klinkt als mijn ex (die miss zelfs meeleest, freak!) Altijd maar willen hebben, hebben en hebben. Zowel materialistisch als met vrouwen. Hij was ook supergelukkig met mij. Liet mij dat genoeg merken, maar stilaan begon hij mij beu te geraken. Dan maar meer en meer foto's op facebook en instagram zitten bekijken, toevallig terug met zn exen contact zoeken. Was ook allemaal vriendschappelijk, tot ik na een tijdje niet meer in zn mails of fb of telefoon mocht kijken (niet dat ik dat deed, maar vroeger stond alles 'open', kon ik zn gsm unlocken etc. en dan ineens niet meer)...

idem voor materialistische zaken. Wou perse een WII, hup WII stond er, een paar weken later al beu. dan Ipad, e-reader, design, fitnesstoestel, etc etc...

Ik vrees dat hij jou gewoon 'beu' is TS... Helaas veel mannen zo. Hoeveel relaties heeft hij al gehad? En hoe zijn die geëindigd? Kun je veel uit leren hoor

**Geplaatst**: 16-07-15 16:04

Geplaatst: 16-07-15 16:04

Callisto04 schreef:
Hij chat ook maar met 1 meid als ik het goed heb begrepen, een collega, ondertussen ex collega, spreekt over tijd doorbrengen etc. Ik denk dat er wel wat aan de hand is dan.
Beetje flirten at random is wel anders.
En als TS vertrouwensissue heeft, daar hulp bij heeft gezocht, zou je toch als partner gewoon open kunnen zijn, begrip tonen en zeker geen dingen gaan wissen. Dat komt niet goed lijkt mij, ook al is gecontroleerd worden niet leuk.

We weten het verleden natuurlijk niet. Zo simpel zit die openheid nog niet, vooral niet bij een partner met problemen. Eerlijkheid is in mijn relatie altijd de basis geweest. Hij heeft ook nog nooit iets niet vertelt als ik er naar vraag. Hij heeft echter wel dingen achter gehouden en ook berichten gewist. Puur om mij niet te kwetsen en juist omdat het onschuldig was. Ik zeg zeker niet dat de vriend van ts onschuldig is, hij kan net zo goed wel vreemdgaan. Maar wissen en achterhouden is niet gelijk aan schuldig zijn.
Gecontroleerd worden is meer dan niet leuk. Als je het echt zelf veroorzaakt hebt is het niet leuk. Als je nog weinig hebt gedaan, is het dus wantrouwen naar jou als persoon, terwijl je dat niet verdiend hebt. Dat kan heel oneerlijk en kwetsend voelen. Je kan rationeel wel bedenken dat het niet aan jou ligt maar aan de problemen van de ander, maar onbewust voelt het vaak heel anders.

**Geplaatst**: 16-07-15 16:13

Geplaatst: 16-07-15 16:13

Mijn eerste vriend met wie ik samenwoonde bleek mij ook te hebben bedrogen. Mijn onderbuikgevoel was dus goed. Ik werd gek van het wantrouwen, wou alles controleren en kreeg daar steeds vaker ruzie over. Deze relatie heb ik verbroken en toen kreeg ik rust.

Mijn 2e relatie begon goed, had eerlijk vertelt van mijn vertrouwensprobleem en dat ik daardoor erg jaloers was. Na 2 jaar weer dat onderbuikgevoel. Mocht zijn telefoon niet controleren, mocht nooit mee uit, flirtte veel en ik las rare berichten op zijn Facebook. Ik interpreteerde het volgens hem allemaal verkeerd en het probleem lag bij mij. Ik werd steeds onrustiger en ongelukkiger en werd echt bezitterig. Uiteindelijk is deze relatie door mijn ex beëindigd en bleek hij toch te zijn vreemdgegaan.

Nu mijn 3e relatie, die voelt vanaf dag 1 zo enorm goed. Juist omdat mijn vriend mij in alles betrekt en openlijk trots op mij is, heb ik nooit het gevoel iets te moeten controleren. Inmiddels woon ik 4jaar samen, nog nooit jaloers geweest en zit super in mijn vel.

Moraal van het verhaal, als mensen niets te verbergen hebben dan vinden ze ook niets een probleem. Als iemand van je houdt dan wil diegene jou juist helpen en gelukkig maken. Heeft iemand wel wat te verbergen dan merk je dit aan alles en daardoor klopt je onderbuikgevoel dan ook vaak.

Persoonlijk zou ik op jouw gevoel af gaan.

**Geplaatst**: 16-07-15 16:23

Geplaatst: 16-07-15 16:23

Tuhan schreef:
Moraal van het verhaal, als mensen niets te verbergen hebben dan vinden ze ook niets een probleem. Als iemand van je houdt dan wil diegene jou juist helpen en gelukkig maken. Heeft iemand wel wat te verbergen dan merk je dit aan alles en daardoor klopt je onderbuikgevoel dan ook vaak.

Persoonlijk zou ik op jouw gevoel af gaan.

Helemaal eens! Onderbuikgevoelens liegen niet is mijn mening.

Er is een verschil tussen wantrouwig/jaloers zijn en het gevoel hebben dat er iets echt niet klopt.

neem jezelf serieus TS

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-15 16:40

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-15 16:40

Hallo jongens, ik beschuldig mijn vriend niet van vreemdgaan. Ik wil gewoon weten waar die drang om aandacht steeds vandaan komt. En dat hij dat verbergt ga dat brengt bij mij vraagtekens met zich mee. Ik denk niet dat hij daadwerkelijk zou vreemdgaan, maar ik wil wel op nr 1 blijven staan in deze relatie voor hem en als ik dat niet meer ben houdt het voor mij gewoon op. Zodra hij gevoelens voor een ander krijgt dan is de koek op.

Ik ben niet steeds of constant boos en jaloers, helemaal niet juist. Lijkt net alsof ik een jaloers kreng ben wat iedere dag ruzie met hem loopt te maken. Dit is helemaal niet het geval.
Als hij thuis komt staat zijn eten klaar gaan we gezellig een filmpje kijken of een serie (aangezien hij laat thuis is iedere dag) en dan naar bed. De enige keer dat ik een gesprek met hem aanga hierover is op het moment dat ik ook iets gevonden heb wat zijn "vreemde" gedrag kan verklaren.
En vind ik niets dan is het ook zo. Ik ga niet blijven zoeken om toch maar iets te vinden waar ik ruzie met hem over kan maken :')

Ik heb ook rustig aangegeven dat ik me er niet prettig bij voelde, daar deed hij niets mee. Toen ben ik echt een keer boos geworden en toen leek de boodschap te zijn aangekomen.

Hij heeft mijn depressie van het begin af aan niet begrepen, hij deed zijn best maar snapte het gewoonweg niet en heeft het daar bij gelaten. En dat is nu dus nog steeds zo.. Ik zeg niet dat hij niet zijn best doet, maar zijn zusje bijvoorbeeld zegt ook; ja bij jullie is het anders, want jij bent de hele dag thuis. Kwa huishouden dan. Nou ik zit nogmaals met een reden thuis. Ik denk dat dit ook pure onwetendheid is ik hoop dat dit was bijtrekt als hij een keer mee is geweest naar de psycholoog.

begrijp me ook niet verkeerd, ik vroeg hier om hulp en tips om minder wantrouwend te worden en niet om mijn vriend zwart te maken. Want hij heeft het er ook moeilijk mee. Ik zal hem vanavond vragen of hij me beu is. Maar ik heb hem dit laatst al gevraagd toen we bezig waren met een verhuizing en toen vroeg hij beledigd; wil je niet meer met me samenwonen dan? :')

Dusja ik denk dat dát nog wel zal meevallen.
Maar hij heeft wel duidelijk aangegeven dat onze relatie nu niet de goede kant op gaat en dat ben ik met hem eens, maar daar is aan beide zijden schuld aan natuurlijk.

Laatst bijgewerkt door MabuPets op 16-07-15 16:46, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-07-15 16:45

Re: Vertrouwensproblemen relatie

Geplaatst: 16-07-15 16:45

Dan doe je er goed aan om gewoon concrete afspraken te maken. Wat heb jij nodig om hem te vertrouwen en wat heeft hij nodig om niet te stikken. Waar liggen de grenzen wat flirten wat jullie beiden betreft, ook daar afspraken over maken of in ieder geval duidelijk uitspreken

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-15 16:48

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-15 16:48

Ik heb dat ook al eens aangegeven en toen zei hij: Moet ik me aan regeltjes houden als ik met iemand wil praten? Dus ik denk dat we vanavond gewoon even iets dieper op alles in moeten gaan.. Beter proberen uit te leggen wat ik precies bedoel.

En ik denk echt wel dat ik het kan accepteren als hij flirt op het moment dat hij mij er meer bij betrekt en ik het idee blijf houden dat ik gewoon altijd op nr 1 sta. Nu word er geheimzinnig gedaan en dat triggert juist die drang om steeds op onderzoek uit te gaan..

**Geplaatst**: 16-07-15 16:50

Re: Vertrouwensproblemen relatie

Geplaatst: 16-07-15 16:50

Mjaaa meid sorry hoor, maar het berichtje wat je hebt gelezen naar die collega....Met het knipoogje en de tijd die ze nu meer hebben voor elkaar...

Je begint in je eigen topic al terug te krabbelen en zijn gedrag goed te praten en nu lees ik dat jij dingen dus moet gaan of zal kunnen accepteren.

Sla mij maar dood

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-15 17:01

Re: Vertrouwensproblemen relatie

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-15 17:01

Haha ik weet het, ik merkte het net ook al :')

Ik weet het even niet meer

**Geplaatst**: 16-07-15 17:02

Geplaatst: 16-07-15 17:02

Vanuit man, TS: dit deugt niet.
Je vriend hoort jou echt als nr 1 te zetten, hetgeen betekent dat er PUNT 1 een vertrouwensband is. Hij weet al langer dat jij issues hebt met vertrouwen. Dan geef je dus als man totale openheid van zaken.
Dat hoeft niet zo ver te gaan dat je totale access hebt tot zijn mail/telefoon, of hij tot de jouwe, maar het zou wel zo behoren te zijn dat hij BEGRIP opbrengt voor jouw vertrouwensprobleem. En daar dus -als hij werkelijk van je houdt enom je geeft - rekening mee wil houden.

Du moment dat een vent bepaalde mailcontacten begint te onderhouden én te verbergen voor zijn vriendin, moet er een rode vlag gaan wapperen: op dat moment geeft hij aan een ander/krijgt hij van een ander blijkbaar DIE aandacht die er tussen jullie niet te behalen valt.

Dat heet emotioneel vreemdgaan (ja het bestaat echt). het is niet de gesprekken op zich, het is niet de flirterij op zich (sommigen zijn nou eenmaal flirts, mannen zowel als vrouwen), maar het kwalijke is het verbérgen van het bewuste mailcontact voor zijn vaste vriendin. Voor jou dus.

Je vriend heeft al toegegeven dat hij die aandacht nodig heeft, maar komt dan met zo'n enorme Red Flag doodddoener dat het zijn p.. is die daar de oorzaak van is? Ontzettend botte opmerking, maar tegelijkertijd duidelijk...
Hoe duidelijker wil je het hebben?

Zo'n contact doet je meer kwaad dan goed, je wordt er alleen maar onzekerder en raakt er alleen maar meer beschadigd door, en alleen maar verder van je eigen werkelijke IK af. Die vent is niet GOED voor je.

Kies voor jezelf, hoe pijn die gedachte je ook mag doen, je kunt echt beter zónder iemand die jouw issues alleen maar versterkt ipv ze minder te maken of te helpen oplossen.

**Geplaatst**: 16-07-15 17:20

Geplaatst: 16-07-15 17:20

Mag ik zeggen dat ik zijn wil om jouw depressie te begrijpen eigenlijk al erg genoeg vind? Jullie hebben een relatie hij snapt het niet maar wil ook niet zn best doen om het wel te snappen... lekker is dat.

**Geplaatst**: 16-07-15 17:29

Geplaatst: 16-07-15 17:29

Ik vind eigenlijk het idee dat je in een relatie de 'tegen'partij op de 1e plek moet zetten al fout,in mijn ogen is het een gedeelde eerste plaats tussen beide.

Ook ik was een 'beschadigd' typje toen ik mijn man leerde kennen, wat vertrouwen betreft en met een nog iets voller rugzakje dan dat alleen. Ik weet nog goed dat ik vor het eerst tegen mijn man zei dat ik hem vertrouwde, en hij zei 'Nee, dat doe je niet, want je hebt nog niet genoeg zelfvertrouwen en dat komt eerst. zonder dat kun je nooit iemand anders echt vertrouwen.'
Op dat moment vond ik t maar betweterig gezever, ik ben nogal koppig

Maar na een hoop aanvaringen met mezelf en onzekerheid/jaloersheid besefte ik dat hij toch echt gelijk had.

Hij werkte in een winkel, met flirten, flirtende meiden die dachten korting te scoren, etc. Heeft ook vrouwelijke vriendinnen en nog steeds goed contact met twee van zijn ex-vriendinnen. Dat was voor mij afzien doordat ik zo onzeker was over mezelf, maar ik heb nooit zijn telefoon gecontroleerd, en nooit zijn computer, etc.

Waarom niet? Omdat ik weet van mezelf dat ik 100% trouw ben aan een ander, en ik ook weet hoe het voelt als een ander zo achterdochtig is dat hij vind je te moeten controleren (in mijn vorige relatie tot op een ongezond niveau) Daardoor zal ik dat nooit een ander aandoen.
Op het moment dat ik de neiging krijg zijn telefoon te controleren, als dat moment er ooit komt, zit er al iets heel erg verkeerd in de communicatie en wederzeids respect, OF ben ik terug aan het vallen in mijn oude onzekere patroon.
Beide zijn niet op te lossen door in een ander zijn smsjes te vroeten.

**Geplaatst**: 16-07-15 17:50

Geplaatst: 16-07-15 17:50

MarjanB schreef:
Mag ik zeggen dat ik zijn wil om jouw depressie te begrijpen eigenlijk al erg genoeg vind? Jullie hebben een relatie hij snapt het niet maar wil ook niet zn best doen om het wel te snappen... lekker is dat.

en dat hij bij een depressieve partner blijft siert hem niet? Lekker is dat.
Van mij krijgt hij een bák met bonuspunten voor het incasseren daarvan én het wantrouwen uit háár verleden.

Het leven is broos en te onzeker. Te kort om kwali-tijd te verkwanselen.

Waarom zou hij wíllen blijven?
Goede vraag van de ts, maar mijns inziens dan aan zichzelf.

**Geplaatst**: 16-07-15 17:53

Geplaatst: 16-07-15 17:53

Omdat je, als er echte liefde in het spel is, in voor,- en tegenspoed voor elkaar zorgt, daarom.

**Geplaatst**: 16-07-15 17:57

Geplaatst: 16-07-15 17:57

Dat helpt TS nou echt Huertecilla: dat ze zichzelf volgens jou moet gaan afvragen waarom haar vriend eigenlijk bij haar zou WILLEN blijven. Omdat ze depressief is en vertrouwensissues heeft waar bij wijze een baard van krijgt? Omdat ze geen "gezonde" partner voor hem zo zijn?
En dan krijgt-ie nog bonuspunten van jou voor zijn ongevoelige gedrag? Want het leven is zo kort en voor hem is het een beetje tijdverspilling zo?

Wat een harteloze reactie.

Laatst bijgewerkt door terpentijn op 16-07-15 18:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-07-15 17:59

Re: Vertrouwensproblemen relatie

Geplaatst: 16-07-15 17:59

HC ontbreekt het aan enige empathie, hij is de enige die telt in zijn relaties met anderen. Als ik een depressie had en mijn partner zou daarom willen vertrekken dan hielp ik hem inpakken. Je steunt elkaar door de goede en slechte tijden, en als je er alleen bent voor de goede, dan ben je i.m.o al verkeerd bezig.

**Geplaatst**: 16-07-15 18:02

Geplaatst: 16-07-15 18:02

KoudbloedKim schreef:
Omdat je, als er echte liefde in het spel is, in voor,- en tegenspoed voor elkaar zorgt, daarom.

In de meest ideale situatie klopt dit helemaal. Alleen elk mens heeft grenzen aan wat je aankan. Ik vind het altijd erg hard gezegd dat er geen echte liefde is als iemand afhaakt bij persoonlijke problemen.
Ik ben mn kerel erg dankbaar dat hij tot op heden het nog kan opbrengen om bij me te blijven. Puur omdat hij dat wil en door mn problemen heen kan kijken. Vorig jaar is het echter bijna fout gegaan, omdat hij het niet meer trok om zichzelf aan de kant te blijven schuiven. Op een gegeven moment is dat batterijtje gewoon op, hoe graag je ook wil. In ons geval heeft het nog goed uitgepakt, maar het had heel anders kunnen lopen. Ik zou hem nooit kwalijk kunnen nemen als hij het opgeeft en al helemaal niet beweren dat hij dan niet genoeg van me houd.

HC stelt het allemaal wat grof, maar ik snap wel wat hij bedoeld. We kunnen het allemaal ontkennen omdat het oneerlijk en niet lief is, maar een partner met issues is nou eenmaal wel moeilijk. Ik ben er zelf dus zo eentje. IK ben het absoluut waard, maar die IK is wel verborgen achter een hoop ellende. En die hoop ellende is vaak hetgene waar je dan dag in dag uit tegenaan loopt. Ik heb zelf geen keus, moet met mezelf leven. Maar mn partner heeft die keus dus WEL. En dat hij voor mij kiest, ondanks de ellende, is zeker iets om extra te waarderen. Volgens mij is dat meer waar het op neer komt.

**Geplaatst**: 16-07-15 18:04

Geplaatst: 16-07-15 18:04

Zwerte, dat hoor je mij ook niet zeggen hoor.

Ik weet dat een depressie heel erg zwaar is voor de persoon zelf, maar ook voor de mensen er omheen.
Echter helpt het daarbij niet echt als je partner dan met andere meiden gaat zitten flirten.
I.m.o ben je er voor elkaar als het goed gaat, maar ook als het minder gaat.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 16-07-15 18:06, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-07-15 18:06

Re: Vertrouwensproblemen relatie

Geplaatst: 16-07-15 18:06

Dat iedereen zijn limiet heeft, oke, en dat niet iedereen alles aan/wil kan oke, maar naast alle 'ellende' die een partner met issues meebrengt zijn er ook de goede dingen, anders was je er nooit aan begonnen.

**Geplaatst**: 16-07-15 18:10

Geplaatst: 16-07-15 18:10

KoudbloedKim schreef:
Zwerte, dat hoor je mij ook niet zeggen hoor.
Ik weet dat een depressie heel erg zwaar is voor de persoon zelf, maar ook voor de mensen er omheen.
Echter helpt het daarbij niet echt als je partner dan met andere meiden gaat zitten flirten.
I.m.o ben je er voor elkaar als het goed gaat, maar ook als het minder gaat.

Klopt. Maar dat een partner zich moet aanpassen op de gevoeligheden van de ander is imo altijd schadelijk op de lange termijn. Dus hiermee stoppen is imo geen goede oplossing. Wel dat hij meer begrip kan hebben voor haar issues. Hij ruimte om zichzelf te zijn, zij de ruimte voor haar emoties. Dat was hier iig wel de oplossing. Ik vind het soms nog best lastig en dit mag ook. Ik ga echter niet van hem verwachten om het dus niet te doen. Beide moet er kunnen zijn! En in de praktijk is dit verdomde moeilijk hoor, maar het principe is imo vrij eenvoudig.

Amandavd schreef:
Dat iedereen zijn limiet heeft, oke, en dat niet iedereen alles aan/wil kan oke, maar naast alle 'ellende' die een partner met issues meebrengt zijn er ook de goede dingen, anders was je er nooit aan begonnen.

Klopt. Maar ik vind wel dat er vaak te weinig aandacht voor is. Alsof het vanzelfsprekend is dat iemand voor zo'n situatie kiest. Het is gewoon extra moeilijk en daar mag best wat waardering voor zijn.

**Geplaatst**: 16-07-15 18:13

Geplaatst: 16-07-15 18:13

Zwerte schreef:
HC stelt het allemaal wat grof,

Heel bewust

Op deze draad wordt keer op keer geschreven dat de ts voor zichzelf moet kiezen. Én dat haar vriend zichzelf weg moet cijferen vanwege háár problemen. Dat is dan nog niet eens goed van hem maar haar recht.
Dûh....

Nomineer dit bericht ×